Posts By :

padisy_admin

Ασύμμετρες Απαντήσεις στην Κρίση

Ασύμμετρες Απαντήσεις στην Κρίση 900 600 ΠΑΔΙΣΥ
Ομιλία του Στάμου Στίνη στον Οραματισμό του Δεκεμβρίου 2012

 

Να σας καλημερίσουμε και να σας ευχαριστήσουμε για τη συμμετοχή σας κι εσάς εδώ στην Αθήνα, αλλά και σ’ όλες τις ομαδικές συγκεντρώσεις που γίνονται ανά την Ελλάδα, οι οποίες είναι πολλές αυτή τη φορά και όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στην Κύπρο και στο εξωτερικό.

Είναι προφανές ότι οι δύσκολοι καιροί δημιουργούν και μια τάση συσπείρωσης και έχουμε αρκετά πράγματα να πούμε στην ομιλία μας σήμερα, την οποία την έχουμε τιτλοφορήσει ως “ασύμμετρες απαντήσεις στην κρίση”, είναι βέβαια ένας γενικά αόριστος τίτλος, αλλά θα δείτε στην πορεία ότι, πραγματικά, αν θέλει κανείς να δει τα πράγματα από μια εσωτερική σκοπιά, από μια πνευματική σκοπιά, ή αλλιώς όπως λέμε, από μέσα προς τα έξω, δεν μπορεί να βρει απαντήσεις απέναντι στα τρέχοντα προβλήματα, μεταχειριζόμενος τρόπο σκέψης και μεθόδους, οι οποίες ανήκουν στην κατεστημένη νοοτροπία.

Με δυο λόγια δηλαδή, εάν παραμείνουμε εγκλωβισμένοι στον τρόπο σκέψης και τη νοοτροπία, στην οποία προσπαθούν να μας κρατήσουν τα διάφορα κέντρα εξουσίας, κυριαρχούντων των μέσων μαζικής ενημέρωσης, δεν μπορούμε να βγούμε απ’ αυτό το λαβύρινθο, απ’ αυτή τη δίνη, στην οποία βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή.

Πρέπει λοιπόν, να δούμε τα πράγματα με μια διαφορετική ματιά, με μια καθαρή πνευματική ματιά, για να μπορέσουμε να δούμε διεξόδους και μεθόδους οι οποίες θα μπορέσουν να οδηγήσουν σιγά-σιγά σε μια αναστήλωση και σε μια αναγέννηση της Ελλάδας.

Θα ξεκινήσω λοιπόν με δυο λόγια από την σημερινή κατάσταση, ως εισαγωγή, γιατί το σημαντικό είναι να διατυπώσουμε ορισμένες σκέψεις που να δίνουν και μια διέξοδο.

Ωστόσο, μιας και δεν πρέπει να κλείνουμε και τα μάτια μας σε μια πραγματικότητα, την οποία έχουν διαμορφώσει και προσπαθούν να διαμορφώσουν γύρω μας, δεν πρέπει να εθελοτυφλούμε.

Έτσι λοιπόν, αυτό το οποίο διαφαίνεται αυτή τη στιγμή και είδατε και τις πρόσφατες εξελίξεις και το κουτσομπολιό που γίνεται για τα ελληνικά πετρέλαια, καταλαβαίνετε πολύ καλά ότι, τίποτα δεν γίνεται τυχαία.

Για τα πετρέλαια ξέραμε απ’ το 1970 και μάλιστα από κείνη την εποχή υπάρχουν και ντοκουμέντα προσφορών που είχαν κάνει τότε οι πετρελαϊκές εταιρίες, άρα μην πιστεύετε και μην μας ταίζουν κουτόχορτο, ότι μέχρι τώρα δεν ξέραμε τίποτα και ξαφνικά μέσα στην κρίση και στην Ελλάδα του μνημονίου βρέθηκε αυτός ο θησαυρός και σε λίγο θα τρώμε με χρυσά κουτάλια.

Είναι προφανές ότι είναι κινήσεις αποπροσανατολισμού αυτές, δεδομένων των μέτρων που πρόκειται ν’ ακολουθήσουν μέσα στην επόμενη χρονιά, αλλά εάν δεν γίνει κάτι γι αυτή την επαναγέννηση της Ελλάδας, ούτως ή άλλως να είμαστε σίγουροι ότι τα πετρέλαια θ ‘ αποτελέσουν αντικείμενο πλιάτσικου, δηλαδή στο δικό μας επίπεδο ζωής δεν πρόκειται να έχουν καμία επίπτωση, όπως ακριβώς και σε αραβικές χώρες, που υπάρχει άφθονο πετρέλαιο, έχουν επωφεληθεί πέντε άνθρωποι και οι πετρελαϊκές εταιρίες κι ο υπόλοιπος κόσμος, οι υπόλοιποι πολίτες πεινάνε.

Άρα, το λέω αυτό σαν το πιο πρόσφατο της επικαιρότητας, για εκείνο τον τρόπο σκέψης, σαν παράδειγμα το λέω, που προσπαθούν να μας εγκλωβίσουν έτσι ώστε να μας αποπροσανατολίσουν από κείνα τα σημεία, στα οποία πάσχει πραγματικά από ένα εσωτερικό επίπεδο η ελληνική κοινωνία και στην οποία κανονικά θα έπρεπε να έχουμε ρίξει το βάρος μας, ήδη, αλλά εν πάση περιπτώσει κάλλιο αργά, παρά ποτέ.

Εκείνο λοιπόν, που συμβαίνει σήμερα είναι ότι ουσιαστικά πρόκειται για ένα σχέδιο εκποίησης της χώρας, τα άλλα τρομακτικά, του στυλ θα χρεωκοπήσουμε, θα μας πετάξουν έξω απ’ την Ευρώπη κλπ. δεν ισχύουν.

Εκείνο το σενάριο το οποίο είναι το πιο πιθανό απ’ όλα, είναι αμέσως μετά τις γερμανικές εκλογές το ερχόμενο φθινόπωρο, να γίνει κι ένα δεύτερο μεγάλο κούρεμα απ’ το ελληνικό χρέος, αλλά μέχρι τότε με τον εκβιασμό και με τις πιέσεις κλπ, να έχουν αποσπάσει οι ξένοι όσο πιο πολλές συμφωνίες γίνεται, σε σχέση με την εκμετάλλευση του εθνικού μας πλούτου, ότι κι αν είναι αυτός, είτε είναι οι διάφορες κερδοφόρες ΔΕΚΟ, είτε είναι τα κοιτάσματα, είτε είναι ο ορυκτός πλούτος, είτε οτιδήποτε άλλο, έτσι ώστε μετά αμέσως το κούρεμα ν’ αλλάξουν το κλίμα, να το τουμπάρουνε, να υπάρχουνε συνεχείς έπαινοι, να λένε να η ανάπτυξη, το ένα, το άλλο, αλλά  η ουσία είναι ότι μπορεί και σίγουρα είναι στα σχέδια να έρθει μια ανάπτυξη στην Ελλάδα, αλλά η ανάπτυξη ξέρετε πολύ καλά ότι υπολογίζεται με αριθμούς παραγωγικότητας του ιδιωτικού τομέα, άρα η στατιστική της ανάπτυξης δεν έχει καμία σχέση με το επίπεδο ζωής των πολιτών.

Άρα, αυτοί σκοπεύουν να μιλήσουν για ένα ελληνικό θαύμα, το οποίο θα βασίζεται όμως πάνω στις επενδύσεις, που θα έχουν κάνει οι πολυεθνικές και όχι στο επίπεδο ζωής των Ελλήνων. Αυτό είναι το σχέδιο.

Ένας δεύτερος παράγοντας είναι -και προετοιμάζονται και γι αυτό-ο κίνδυνος μιας κοινωνικής έκρηξης, είτε με τη μορφή εσωτερικού εμφύλιου, που εμπλέκεται και το θέμα των μεταναστών, είτε με μια μορφή ανεξέλεγκτης κοινωνικής εξέγερσης, λόγω της φτώχιας και των μέτρων και πολλοί ακόμα μιλούν και για κίνδυνο μιας ενδεχόμενης εθνικής τραγωδίας, τα καταλαβαίνετε αυτά, γιατί όπως λέει κι η παροιμία “δρυός πεσούσης πάς ανήρ ξυλεύεται”.

Το τρίτο στοιχείο της αντικειμενικής πραγματικότητας είναι ότι αυτή τη στιγμή υπάρχει μια ανεπάρκεια πολιτικών δυνάμεων στην Ελλάδα, ικανών να αναστρέψουν αυτή την κατάσταση, καλώς ή κακώς, είτε από τα λεγόμενα δεξιά, είτε απ’ τα λεγόμενα αριστερά, η νοοτροπία που κυριαρχεί και οι αγκυλώσεις σε παλιές ιδεολογίες και σε παλιές μεθόδους, που φαίνεται ακόμα κι απ’ τη ρητορική του λόγου τους, δείχνει ότι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει προς το παρόν τουλάχιστον μια τέτοια πολιτική ηγεσία, που να μπορέσει να χειριστεί το θέμα της κρίσης, αλλά και τα εθνικά μας θέματα μ’ ένα διαφορετικό τρόπο, μέσα από ένα ανώτερο επίπεδο σύλληψης της κατάστασης. Όμως, αυτό το ελληνικό φαινόμενο δεν αφορά μόνο τη χώρα μας, η όλη επιχείρηση, η οποία διεξάγεται στην Ελλάδα, αφορά την παγκόσμια κατάσταση και αυτό που λέμε η μάχη της Ελλάδας, είναι κάτι το οποίο στην ουσία κρίνει την επέλαση της νέας παγκόσμιας τάξης, γιατί τα σχέδια φτωχοποίησης της δύσης είναι στα σκαριά, στα πλαίσια της ανταγωνιστικότητας των μεγάλων συμφερόντων, το σχέδιο περιλαμβάνει να δημιουργηθεί και μέσα στην καρδιά της δύσης, ευρωπαϊκή ένωση δηλαδή και Ηνωμένες Πολιτείες ένα μεγάλο στρώμα φτωχοποιημένων πολιτών, έτσι ώστε να μπορέσουν ν’ ανταγωνιστούνε τις αναδυόμενες αγορές.

Το ζήτημα λοιπόν είναι ότι, αντικειμενικά η Ελλάδα παίζει έναν πιλοτικό ρόλο και να είστε σίγουροι ότι το θέμα δεν είναι τα χρήματα, γιατί τα χρήματα είναι κάτι εικονικό, η οικονομία είναι εικονική, μιλάμε για ηλεκτρονικό χρήμα, το πρόβλημα είναι ο έλεγχος της συνείδησης και από τη στιγμή που το ελληνικό πείραμα μελετάται επισταμένως, γύρω από τις αντιδράσεις των πολιτών, απέναντι σ’ όλα αυτά τα μέτρα, κάποια κέντρα εξουσίας διεξάγουν τα συμπεράσματά τους και ανάλογα με την πορεία του ελληνικού πειράματος θα δημιουργηθεί ένα φασόν ιδεολογικής τρομοκρατίας, το οποίο σιγά-σιγά θα εφαρμοστεί και στις υπόλοιπες δυτικές χώρες, προκειμένου να περάσουν όλα αυτά τα μέτρα ελέγχου και υποβάθμισης του επιπέδου των πολιτών.

Έτσι λοιπόν, η μάχη της Ελλάδας η οποία δεν πρόκειται να τελειώσει τόσο σύντομα, πρόκειται να κρίνει και τη συνολικότερη πορεία της παγκοσμιοποίησης και αυτό είναι ένα θέμα, το οποίο διαφεύγει από την προσοχή πολλών και είναι ένα ατού στα χέρια μας, το οποίο, όπως θα δείτε αξίζει τον κόπο κανείς να το μεταχειριστεί, να το παλέψει, προκειμένου να δημιουργηθεί ένα διεθνές κλίμα συμπαράστασης, απέναντι στην Ελλάδα, ότι είναι κάτι το οποίο δεν αφορά τους Έλληνες, αλλά στην ουσία είναι η κορυφή του παγόβουνου, μέσα απ’ την οποία πρόκειται να επηρεαστεί ολόκληρος ο δυτικός κόσμος.

Έτσι λοιπόν, υπάρχει μια αντικειμενική ανάγκη, μια αναντίρρητη ανάγκη και δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιος που να διαφωνεί, για έναν ριζικό μετασχηματισμό της ελληνικής πραγματικότητας, γιατί καλώς ή κακώς αυτό που μας συμβαίνει τώρα, μπορεί να μην έχει καμία ευθύνη ο απλός λαός, οι απλοί πολίτες, αλλά ωστόσο πάνω σε κενά της ελληνικής πραγματικότητας πάτησαν κάποιοι, για να μπορέσουν να μας σύρουν μέχρι εδώ.

Ακόμα και αυτό που λέμε για διεφθαρμένοι πολιτικοί και Σια, που είναι ένα γεγονός, είναι εκ των πραγμάτων ένα κενό της ελληνικής πραγματικότητας, μια αδυναμία της ελληνικής κοινωνίας, η οποία ανέχθηκε, παρήγαγε και συντηρεί ακόμα τέτοιου είδους πολιτικές ηγεσίες, οι οποίες δεν μπορούν να διαχειριστούν σωστά τα ελληνικά θέματα.

Έτσι λοιπόν, υπάρχει μια μεγάλη ανάγκη για μετασχηματισμό της ελληνικής πραγματικότητας, αλλά μέσα από μια διαφορετική νοοτροπία.

Ουσιαστικά, το ξέρουμε πολύ καλά ότι κάθε κρίση είναι μια πολύ μεγάλη ευκαιρία για αλλαγή. Αυτό το βλέπουμε κι απ’ την προσωπική μας ζωή και πολλές φορές η κρίσεις είναι και θεόσταλτες και κρίνοντας εξ ιδίων όλοι μας, νομίζω ότι μπορούμε να θυμηθούμε πολλές περιπτώσεις, που όταν η ζωή μας έφερε κάποιες μεγάλες δυσκολίες ή μας έφερε ενώπιος ενωπίω των δικών μας λαθών, των δικών μας παθογενειών και προβλημάτων, πολλές φορές βγήκαμε πολύ πιο δυνατοί και μετά λέγαμε ότι, αν πράγματι δεν μας είχε συμβεί αυτό, δεν θα μας είχε δοθεί ποτέ η ευκαιρία να μπορέσουμε ν’ αλλάξουμε.

Άρα, βλέποντας τα πράγματα από μέσα προς τα έξω, ή αν θέλετε από μια ανώτερη πνευματική σκοπιά, ο κανόνας λέει ότι, οτιδήποτε σου φέρνει η ζωή είναι για να πάρεις ένα μάθημα, σε σχέση με τον ανώτερο δρόμο σου, οτιδήποτε σου φέρνει η ζωή είναι για να βγάλεις εκείνα τα πολύτιμα συμπεράσματα και να δημιουργήσεις καλύτερες συνθήκες για την αφύπνισή σου και την προσωπική σου εξέλιξη.

Το ίδιο πράγμα συμβαίνει και σε επίπεδο χώρας, είναι πράγματι μια χρυσή ευκαιρία, γιατί αν συνεχίζαμε να κοιμόμαστε τον ύπνο της αφασίας, ενδεχομένως τα πράγματα αργότερα να ήταν πολύ πιο εκφυλιστικά και πολύ πιο χειρότερα και να μη μας δινότανε ποτέ η ευκαιρία να προβληματιστούμε πάνω σε τέτοια καίρια ζητήματα που μπορούν ν’ αλλάξουν την όλη κατάσταση.

Στόχος λοιπόν, κρίνοντας πνευματικά το όλο θέμα, είναι να μπορέσουμε ν’ απαγκιστρωθούμε ως πεποιθήσεις, νοοτροπία, ψυχισμό, από όλες εκείνες τις αρνητικές σκεπτομορφές, οι οποίες έχουν καταλήξει στην υλοποίηση των δυσάρεστων καταστάσεων που βιώνουμε και να μπορέσουμε, μέσα απ’ αυτή την απαγκίστρωση να καλλιεργήσουμε μια καινούργια σκεπτομορφή, μια σκεπτομορφή σοφίας, φωτός και αρμονίας, η οποία συνάδει με το ελληνικό πρότυπο, με το πρότυπο του ελληνισμού και να μπορέσουμε να κάνουμε την Ελλάδα εν τέλει ένα διεθνές πρότυπο στον αντίποδα της χωριστικότητας και της μαυρίλας των ιδεών της νέας παγκόσμιας τάξης.

Νομίζω ότι, αυτή η σύνοψη τα λέει όλα, διότι ένας απ’ τους λόγους που τον έχουμε ξαναθέσει, που ο ελληνισμός βάλλεται, δεν είμαστε εμείς ως άτομα, είναι ότι η έννοια του ελληνισμού αποτελεί ουσιαστικά μια πανίσχυρη σκεπτομορφή, η οποία εμποδίζει αυτή την επέλαση του ισοπεδωτισμού της παγκοσμιοποίησης.

Η ελληνική σκεπτομορφή της ελευθερίας, του μέτρου, της αρμονίας, της έρευνας, της γνώσης, είναι ένα πολύ μεγάλο εμπόδιο απέναντι στον ισοπεδωτισμό της παγκοσμιοποίησης και άρα η μάχη ξεκινάει από τα ανώτερα επίπεδα, από ένα πνευματικό επίπεδο κι απλώς εμείς βλέπουμε εδώ τις εξωτερικεύσεις της, με τον τρόπο που τις βιώνουμε στην κοινωνική μας πραγματικότητα.

Αυτό είναι μια πολύ μεγάλη αλήθεια, που αν μπορέσουμε και τη συνειδητοποιήσουμε και τη συλλάβουμε, τότε καταλαβαίνουμε ότι, όσοι θέλουμε να θεωρούμε τον εαυτό μας πνευματικό άνθρωπο ή εν πάση περιπτώσει συνειδητό πολίτη, ότι θα πρέπει ν’ απεγκλωβιστούμε τελείως από την αρνητική σκεπτομορφή, η οποία προσπαθεί να μας καπακώσει και να μας εντάξει μέσα στα σχέδια που υπάρχουν για την Ελλάδα και βγαίνοντας απ’ έξω να αντλήσουμε απ’ τη σκεπτομορφή του ελληνισμού και απέναντι σ’ αυτή να στραφούμε και αυτή να ενισχύσουμε μέσα από την όλη στάση μας στην καθημερινότητα, μέσα απ’ τις σκέψεις που παράγουμε, απ’ τα συναισθήματα που παράγουμε, απ’ τις πεποιθήσεις που αναπαράγουμε, από τη νοοτροπία, από μια καινούργια νοοτροπία, την οποία μπορούμε να επιφέρουμε και να ενισχύσουμε, μέσα στην καθημερινότητά μας.

Με βάση αυτό το πλαίσιο, που σας έθεσα, του απεγκλωβισμού απ’ τη μαυρίλα, η οποία καλλιεργείται με δηλώσεις από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και από όλους τους ιδεολογικούς μηχανισμούς γενικά, αυτών των αρνητικών δυνάμεων που προσπαθούν να καταστρέψουν τον ελληνισμό, εμείς ν’ αρθούμε από πάνω, ν’ αρθούμε υπεράνω και αντλώντας από τη δεξαμενή των ανώτερων πνευματικών δυνάμεων του ελληνισμού, να αναστρέψουμε το παιχνίδι, ν’ αναστρέψουμε τη ροή των γεγονότων.

Υπάρχουν πάνω σ’ αυτό, μπαίνοντας πλέον και στις σκέψεις που υπάρχουν, σε σχέση με τις ασύμμετρες απαντήσεις στην κρίση, πάνω σ’ αυτό υπάρχουν ορισμένα πράγματα τα οποία θα πρέπει να τύχουν της προσοχής μας και κατά τη γνώμη μου θα πρέπει να διαδοθούν και στο άμεσο περιβάλλον μας, ή γενικά οπουδήποτε μπορούμε και με οποιοδήποτε μέσον.

Τα αναφέρω με τη σειρά, το πρώτο και πολύ σημαντικό είναι ο απεγκλωβισμός απ’ τους κανόνες του παιχνιδιού του κατεστημένου, αυτό σημαίνει ότι όσο θεωρούμε δεδομένη τη δύναμη των διαφόρων εξωθεσμικών κέντρων, όπως είναι οι διάφορες διορισμένες και μη εκλεγμένες επιτροπές της ευρωπαϊκής ένωσης, ή όπως είναι θεσμοί, όπως το διεθνές νομισματικό ταμείο, τα διάφορα τραπεζικά συστήματα και οι αγορές κλπ, όπως είναι τα κατεστημένα μέσα μαζικής ενημέρωσης και οι κομματικές πρακτικές του παρελθόντος, όλα αυτά διαμορφώνουν ένα πλαίσιο, το οποίο μας κρατά πίσω και μας κρατά κάτω.

Όσο προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα, θεωρώντας όλα αυτά δεδομένα, συντηρούμε ακριβώς και ενισχύουμε με την ενέργειά τους τη δική τους κατάσταση, τη δική τους σκεπτομορφή, άρα το πρώτο είναι ότι θα πρέπει να ξυπνήσουμε και να σταματήσουμε να θεωρούμε ως υπαρκτά και δεδομένα και ως τη μόνη πραγματικότητα, αυτή την πλάνη με την οποία προσπαθούν να τυλίξουν ολόκληρο τον ελληνικό χώρο.

Αυτό γίνεται καλλιεργώντας παρουσία, δηλαδή δεν ενστερνιζόμαστε και κρατάμε νοητική απόσταση απ’ όλη αυτή τη σκεπτομορφή που καλλιεργείται, μπορεί να παρακολουθούμε την τηλεόραση, ν’ ακούμε πράγματα, αλλά εκείνη τη στιγμή έχουμε την πλήρη συνειδητότητα του πώς παίζεται το συγκεκριμένο παιχνίδι και κρατάμε πλήρη απόσταση και απόρριψη σ’ αυτό το είδος της πραγματικότητας στο οποίο επιχειρούν να μας εγκλωβίσουν και από μέσα μας έχουμε σταθερά τη στάση, ότι αυτό δεν είναι παρά μια πλάνη, ένας συσκοτισμός, ο οποίος ανατρέπεται ακριβώς με τη δική μας σθεναρή ψυχική στάση απέναντί του, γιατί η εξωτερική πραγματικότητα είναι απότοκος, διαμορφώνεται σύμφωνα με την εσωτερική ψυχική μας στάση και αυτό το ξέρουν και οι άλλοι, το ξέρουν οι αντίπαλοι του ελληνισμού, γι αυτό προσπαθούν να κερδίσουν το παιχνίδι σ’ αυτό το επίπεδο, μέσω της προπαγάνδας και των ιδεολογικών μηχανισμών.

Δεύτερον, πάνω σ’ αυτό το πλαίσιο ένα δεύτερο πολύ σημαντικό θέμα που έχει να κάνει πάλι με τη δημιουργία μιας καινούργιας σκεπτομορφής, σε σχέση με τον ελληνισμό, είναι η πλήρης απενοχοποίησή μας, από την όλη κατάσταση που έχει διαμορφωθεί, δεν έχει σημασία αν κάναμε λάθη, ή όχι, λάθη κάναμε κι ο καθένας κι όλοι μαζί, αλλά ο μαζοχισμός και το αυτομαστίγωμα δεν έχουνε καμία σχέση με την αυτοκριτική, μπορεί να κάναμε τα λάθη μας, έχουμε βγάλει τα συμπεράσματά μας, από κει και πέρα, όπως συμβαίνει και με οποιοδήποτε άνθρωπο στην ατομική του ζωή, δεν θα χτυπιέται, ούτε θα πέφτει σε κατάθλιψη, ούτε θ’ αυτοκτονήσει, όταν διαπιστώσει ότι έχει κάνει κάποια λάθη, θα διδαχθεί από τα λάθη του και θα τραβήξει μπροστά, περήφανα, με αξιοπρέπεια, προκειμένου να διορθώσει, να βελτιωθεί, ν’ ανατρέψει την κατάσταση.

Αυτός ο μαζοχισμός ο καθημερινός, που παρακολουθούμε σε όλες τις συζητήσεις, αχ τι κάναμε και πώς τα καταφέραμε έτσι και εμείς φταίμε και δεν φταίει κανένας άλλος, αλλά φταίει μόνο το κούφιο μας το κεφάλι και το ένα και το άλλο, πρέπει να τελειώνει.

Γιατί αυτή η ενοχοποίηση καταστρέφει ολόκληρο τον ψυχισμό της Ελλάδας και δεν την αφήνει να σηκώσει κεφάλι. Στη θέση λοιπόν  αυτού θέλει μια ξεκάθαρη νοητική και ψυχική στάση, η οποία λέει, ξέρω τι έγινε, ξέρω ποιά ήταν τα λάθη και αυτή τη στιγμή θέλω και είμαι απόλυτα κατασταλαγμένος με αξιοπρέπεια, ενότητα και αλληλεγγύη ανάμεσα στους Έλληνες, χωρίς να τρωγόμαστε μεταξύ μας και να χωριζόμαστε σε αλληλοεξοντωνόμενες ομάδες, όλοι μαζί να κρατηθούμε πάλι, να σταθούμε στα πόδια μας, να μεγαλουργήσουμε, τέρμα η γκρίνια και η ενοχοποίηση, είναι πάρα πολύ σημαντικό.

Πραγματικά, μερικές φορές θα σας εξομολογηθώ κάτι, όταν τα λέω αυτά έχω μια μικροαμφιβολία, εάν γίνομαι πλήρως κατανοητός ή όχι, με την έννοια ότι, εγώ όπως και πολλοί άλλοι έχουμε βιώσει στο πετσί μας την αλήθεια, του πόσο σημαντική είναι η ψυχική στάση που κρατάς απέναντι στα πράγματα, δεν είμαι σίγουρος αν το έχετε βιώσει όλοι, αλλά είμαι υποχρεωμένος να σας το μεταφέρω κι έχοντας δει ότι πραγματικά, όταν μπαίνεις σε μια δίνη αυτοοικτιρμού, όλα σου πηγαίνουν κατά διαόλου και αυτή η δίνη εξωτερικεύεται με γεγονότα, στην στυγνή υλική πραγματικότητα και γι αυτό λένε ότι ο νόμος του Μέρφι, το ένα κακό φέρνει το άλλο, γιατί άπαξ κι εγκλωβιστείς κι αρχίσεις και σκέφτεσαι ότι, πω, πω τι έπαθα και τι άλλο έρχεται ακόμα και είμαι και άτυχος, είμαι και καντέμης, το είχε εμένα η μοίρα μου να μπλέκω, το ένα φέρνει τ’ άλλο.

Δεν ξέρω, σε μερικούς μπορεί να φαίνεται θεωρητικό αυτό, αλλά δεν είναι καθόλου και γι αυτό το λόγο το θεωρώ από τα πολύ σημαντικά ζητήματα και το πρώτο ζήτημα του απεγκλωβισμού που είπαμε, απ’ τους κανόνες του παιχνιδιού κι απ’ τη σκεπτομορφή ενάντια στον ελληνισμό και το ζήτημα αυτό της απενοχοποίησης, πρέπει να προσπαθήσουμε όλοι μας, ώστε μέσα στην καθημερινότητα, στις επαφές που έχουμε, στα μέιλ που ανταλλάσσουμε, στο χώρο που δουλεύουμε, στους φίλους μας να κρατήσουμε μια πολύ σθεναρή στάση απέναντι σ’ αυτό. Δεν λέω να είμαστε χαζοχαρούμενοι, σε φάση να μας λέει ο άλλος, πω, πω, τι έπαθα έχω να πληρώσω τη ΔΕΗ και να του λέμε εμείς ε δεν πειράζει, μια χαρά είναι, δεν μιλάω για το χαζοαμερικάνικο τρόπο του positive thinking, της θετικής σκέψης, αλλά να μπορέσουμε να εξηγήσουμε στον άλλον, ότι και με το να κλαίει επειδή ο λογαριασμός της ΔΕΗ ήρθε παραπάνω, το μόνο που θα καταφέρει θα είναι να του έρθει παραπάνω την επόμενη φορά και να τους βάλουμε όλους σ’ ένα κλίμα, ότι ο μόνος τρόπος ν’ αναστραφεί αυτό το πράγμα δεν είναι ούτε με τη γκρίνια, ούτε με την κακομοιριά, αλλά είναι με την αξιοπρέπεια και με τη σθεναρή στάση ν’ αναπτύξουμε μια δημιουργικότητα απέναντι στα πράγματα, για να μπορέσουμε ν’ αναστρέψουμε το κλίμα, αυτό και τίποτα άλλο. Εάν μπορέσουμε αυτό να το καταφέρουμε έστω και στον περίγυρό μας και με οτιδήποτε μέσα διαθέτει ο καθένας μας, τότε θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε μια πολύ ισχυρή σκεπτομορφή, η οποία σιγά-σιγά ως κρίσιμη μάζα θα μπορέσει να επηρεάσει πολύ περισσότερους ανθρώπους και άπαξ και δημιουργηθεί αυτό το ρεύμα, τότε δεν αναστρέφεται, αυτός είναι ο δικός μας ο ρόλος.

Πάω σ’ ένα τρίτο ασύμμετρο μέτρο, μιας και μιλάμε για απεγκλωβισμό και απενοχοποίηση, από κει και πέρα είναι να ξέρεις να υπάρχεις κι ένας συμπαγής ιδεολογικός πυρήνας, τι καλείσαι να περιφρουρήσεις και ν’ αναπτύξεις και εδώ πλέον μιλάμε για τη διατήρηση και ανάπτυξη της εθνικής μας ταυτότητας, η οποία βάλλεται πανταχόθεν.

Δεν έχει σημασία εάν κάποιος είναι οικουμενιστής, ή αν είναι εθνικιστής, ή αν είναι το πιο ισορροπημένο και πιο λογικό που σκέφτομαι, απλά ένας πατριώτης, σημασία έχει το εξής, ότι κάθε χώρα και κάθε έθνος και κάθε πολιτισμός, πόσο μάλλον ο ελληνικός, έχει όχι μόνο το δικαίωμα, αλλά και την υποχρέωση, βάσει των εξελικτικών νόμων να περιφρουρεί και να αναπτύσσει τη μοναδικότητά του, όχι εις βάρος των άλλων, διότι το να περιφρουρείς και ν’ αναπτύσσεις την μοναδικότητα της παράδοσής σου, του έθνους σου, τη φιλοσοφία σου, δεν συνιστά εθνικισμό, αλλά αντιθέτως συνιστά συνεισφορά στην παγκόσμια πνευματική εξέλιξη, εάν κάθε λαός μπορεί να συνεισφέρει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, μέσω της παράδοσής του στην παγκόσμια πνευματική εξέλιξη, πόσο μάλλον ο ελληνικός λαός θα πρέπει να περιφρουρήσει και ν’ αναπτύξει την έννοια του ελληνισμού και όλο το πνευματικό στοιχείο του ελληνισμού και όχι να το χαρίσει, να το αφήσει να κατεδαφιστεί, να το αφήσει να ευτελιστεί, μέσα από δήθεν πολυπολιτισμικές ή κουλτουροειδείς αντιλήψεις.

Σαφέστατα, επαναλαμβάνω μέσα σε απόλυτη αρμονία και συνεργασία με όλους τους υπόλοιπους πολιτισμούς κι όλα τα υπόλοιπα έθνη κι όλες τις υπόλοιπες φυλές του κόσμου.

Εδώ όμως βλέπουμε να γίνεται το ανάποδο, βλέπουμε αυτή η αρνητική σκεπτομορφή να έχει σαν κύρια αιχμή της αυτό που πολλοί αποκαλούνε εθνομηδενισμό και βλέπουμε ότι η τάση είναι, αντί να μας κάνουν να είμαστε υπερήφανοι για την παράδοσή μας και για την πατρίδα μας, είναι να μας κάνουν να θεωρούμε ντροπή και αυτό το βιώνουν και πολλοί Έλληνες σε ταξίδια τους στο εξωτερικό, στις επαφές που κάνουν, το ν’ ακούνε ότι είσαι Έλληνας και να σε λυπούνται.

Λοιπόν, αυτό πρέπει ν’ αναστραφεί πάση θυσία κι ο τρόπος για ν’ αναστραφεί είναι την ελληνική παράδοση, τα ήθη και έθιμα, τον ελληνικό πολιτισμό, το ελληνικό πνεύμα, την ελληνική πνευματική παράδοση να τη διατηρήσουμε και να την αναπτύξουμε πάση θυσία.

Αυτή τη στιγμή ο ελληνισμός βρίσκεται σε κρυφό σχολειό, ουσιαστικά αν δούμε τις κυρίαρχες κρατικές δομές, πώς χειρίστηκαν τον ελληνισμό, όλα αυτά τα χρόνια που πέρασαν, που ήτανε πολύ σημαντικό βήμα αυτό, για να φτάσουμε στην κρίση που φτάσαμε σήμερα, θα δούμε ότι πράγματι ο ελληνισμός  ήταν υπό διωγμό.

Λοιπόν, τέρμα το κρυφό σχολειό, θα πρέπει ο ελληνισμός να μπορέσει να βγει σαν κυρίαρχη σκεπτομορφή, μέσα στην ελληνική πραγματικότητα κι αυτό γίνεται, αυτή τη στιγμή, μπορεί να γίνεται και με ακρότητες, μέχρι να ισορροπήσει το εκκρεμές σε κάποια αρμονικότερη πλευρά του, είναι απόλυτα δικαιολογημένο στην αρχή να υπάρχει εναντιοδρομία κι από κει που ως  Έλληνας ήσουνα καρπαζοεισπράκτορας, ν’ αντιδράσεις στην αρχή και κάπως δυναμικά, το σίγουρο είναι όμως ότι, αυτή η αρμονική του μέτρου θα πρέπει να επικρατήσει και στον ελλαδικό χώρο, σε σχέση με την πνευματική μας παράδοση.

Ένα άλλο θέμα αιχμής, που αφορά στη νέα σκεπτομορφή, που πρέπει εκ των έσω να χτιστεί για τη νέα Ελλάδα, είναι η επαναφορά της ηθικής και των ίσων ευκαιριών στην ελληνική πραγματικότητα, πράγματα τα οποία κάποιοι προσπάθησαν να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι είναι παλιομοδίτικα και ωστόσο ολόκληρο το οικοδόμημα μιας κοινωνίας βασίζεται σ’ αυτά τα δυο στοιχεία, γιατί εάν ο καθένας αρχίζει να σκέφτεται ότι έννοιες όπως η ηθική, η ακεραιότητα, η αρετή κλπ, είναι παλιομοδίτικες και το θέμα είναι ποιός θα κοιτάξει την πάρτη του και το καλύτερο λαμόγιο απ’ το διαγωνισμό μέσα στην κοινωνία είναι εκείνο που θα επιβραβευθεί τελικά, καταστραφήκαμε. Είναι αυτή η σκεπτομορφή της χωριστικότητας η οποία κατατρώει κάθε κοινωνικό ιστό.

Έτσι λοιπόν, πρέπει ν’ αναθεωρήσουμε αυτό που έλεγα ν’ απεγκλωβιστούμε από την κυρίαρχη νοοτροπία, απ’ την κυρίαρχη σκεπτομορφή και να προσπαθήσουμε πάση θυσία την επαναφορά της ηθικής, της αλληλεγγύης και των ίσων ευκαιριών στην ελληνική κοινωνία, που σημαίνει πολύ πρακτικά, από αλλαγές που έχουν να κάνουν με τον τρόπο ελέγχου της πολιτικής εξουσίας, την τιμωρία της διαφθοράς, αλλά και αλλαγή όλου του πλαισίου σε σχέση με τις ίσες ευκαιρίες , έτσι ώστε ο τρόπος της εύρεσης εργασίας, ο τρόπος του επιχειρείν και γενικά όλη η κοινωνική ζωή της Ελλάδας να βασίζεται σε ίσες ευκαιρίες, κάτι που είναι θέμα δικαιοσύνης και είναι θέμα αρετής και δεν είναι καθόλου θέμα μιας αφηρημένης ηθικήςπου πρέπει να την αφήσουμε για τον παράδεισο, είναι κάτι το οποίο πρέπει να είναι μέσα στη νοοτροπία μας, μέσα στη σκεπτομορφή μας, για να ισχύσει εδώ και τώρα.

Πάω σ’ ένα πέμπτο σημείο, το οποίο το θεωρώ πάρα πολύ σημαντικό, φέτος κατά σύμπτωση ο ΟΗΕ κήρυξε το 2012 ως έτος συνεταιρισμών, πραγματικά καθόλου τυχαίο για την Ελλάδα, αυτό σημαίνει, όσο κι αν σας φαίνεται απίστευτο αυτή τη στιγμή, ένα δισεκατομμύριο πολίτες σ’ όλο τον κόσμο ανήκουν με τον ένα ή άλλο τρόπο, είτε ως εργαζόμενοι, είτε ως μέτοχοι, σε συνεταιρισμούς, εδώ πέρα μηδέν, σχεδόν, προς το παρόν.

Οι συνεταιρισμοί γενικά, οι διάφορες εταιρίες λαϊκής συμμετοχής, έχουν δυο πλεονεκτήματα, που ιδιαίτερα για την κατάσταση τη σημερινή της Ελλάδας είναι πάρα πολύ σημαντικά, το ένα πλεονέκτημα είναι ότι συμμετέχοντας σ’ ένα τέτοιο συνεταιρισμό είναι πολύ πιο δίκαιη η κατανομή του πλούτου, γιατί η επιχείρηση ανήκει στους ίδιους τους πολίτες, είτε συμμετέχουν με μερίδιο μέσω της εργασίας τους, είτε μέσω των οικονομιών τους, αλλά το δεύτερο και ακόμα πιο σημαντικό είναι ότι δεν περνάει ο πλούτος μιας χώρας σε ξένα χέρια, ή σε χέρια λίγων.

Φανταστείτε λοιπόν, αν μπορέσουμε να δημιουργήσουμε ένα κύμα στην Ελλάδα δημιουργίας εταιριών λαϊκής συμμετοχής, όπου αντί να περάσουν οι πλουτοπαραγωγικές πηγές και οι  διάφορες επιχειρήσεις σε χέρια πολυεθνικών, ή στην καλύτερη περίπτωση στα χέρια κάποιων εγχώριων λαμογίων, να μπορούσαν να περάσουν κατευθείαν στα χέρια των πολιτών.

Είναι κάτι απόλυτα ρεαλιστικό, το οποίο το μόνο που χρειάζεται είναι κάποιο φορέα, ο οποίος να μπορέσει να βγει μπροστά και να προσφέρει την τεχνογνωσία γι αυτό.

Γιατί κατά τα άλλα ακόμα και σήμερα στην Ελλάδα της κρίσης οι λιγοστές οικονομίες που μπορεί να έχουμε ο καθένας μας, θα μπορούσαν μ’  ένα πολύ ελάχιστο ποσό συμμετοχής, βασισμένοι στην μαζικότητα να παράγουν εταιρίες απ’ τις οποίες θα μπορούσαν να προκύψουν τράπεζες, νοσοκομεία, επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας και ότι μπορεί να φανταστεί ο καθένας.

Δηλαδή θα μπορούσαν άνετα οι πολίτες να πάρουν ακόμα και τις ΔΕΚΟ, οι οποίες είναι για ξεπούλημα αυτή τη στιγμή κι έτσι να μην περνούσαν σε ξένα χέρια, θα μπορούσαν οι τουριστικές υποδομές να παραμείνουν στους Έλληνες πολίτες μέσα απ’ αυτό τον τρόπο, αντί να πουληθούν όσο-όσο τα διάφορα τουριστικά φιλέτα, ανά την Ελλάδα.

Καταλαβαίνετε πόσο μεγάλη σημασία και πόσο μεγάλη διάσταση έχει το συγκεκριμένο, το οποίο όχι μόνο δεν είναι αφηρημένο, γιατί εφαρμόζεται σε πάρα πολλές χώρες του κόσμου, αλλά ιδίως για την Ελλάδα θα ήταν η μοναδική λύση.

Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο των συνεταιρισμών δηλαδή, ή των εταιριών λαϊκής συμμετοχής, υπάρχει και μια άλλη παράμετρος, η οποία είναι πάρα πολύ σημαντική για τα ελληνικά δεδομένα και αυτή η παράμετρος είναι ο απεγκλωβισμός απ’ τη νοοτροπία του υπαλλήλου, δεν αφορά μόνο την Ελλάδα αυτό, αλλά μα στο Θεό τους δεν καταλαβαίνουμε ότι, όλο το κόλπο για να συσσωρεύεται είτε ο πλούτος, είτε η εξουσία σε κάποια συγκεκριμένα κέντρα, είναι η συναίνεση των πολλών;

Δεν καταλαβαίνουμε ότι και μόνο το ότι, κατεβαίνουμε σε μια διαδήλωση για να απαιτήσουμε κάτι, ως σκεπτομορφή θεωρούμε τον εαυτό μας εξαρτώμενο από κάποιον άλλον;

Δηλαδή πας σαν ζήτουλας, άρα εφ’ όσον πηγαίνεις σαν ζήτουλας ήδη ενεργειακά είσαι κάτω απ’ τον άλλον που πας να ζητήσεις.

Ολόκληρο το παγκόσμιο σύστημα εκμετάλλευσης εξαρτάται και στηρίζεται πάνω σ’ αυτή τη σιωπηλή ενεργειακή αποδοχή, ότι υπάρχει μια μάζα η οποία λειτουργεί σε πολύ χαμηλό ενεργειακό επίπεδο, δηλαδή δεν τολμάει να είναι δημιουργική, δεν τολμάει να έχει ιδέες, δεν τολμάει να έχει αυτοδιάθεση και ψάχνει να βρει τον καλό φεουδάρχη, βασιλιά, επιχειρηματία, οτιδήποτε να μπει από κάτω, να βάλει το κεφαλάκι του και να πει, εγώ δεν θέλω να έχω ευθύνες, εγώ θέλω να έχω κάτι στάνταρ. Πάνω σ’ αυτό το στάνταρ ακριβώς σου λέει πάρε το μισθό τώρα το τριακοσάρι και βούλωστο, αφού θέλεις κάτι στάνταρ και δεν θες να το ρισκάρεις και δεν θες τις ευθύνες και θες την ησυχία σου.

Λοιπόν, πρέπει να το καταλάβουμε ότι, μετασχηματισμός της ανθρωπότητας, πόσο μάλλον στην κατάσταση της Ελλάδας δεν γίνεται με ανθρωπάκια, τα οποία θέλουν την ησυχία τους, γιατί όταν έχουμε να κάνουμε με ανθρωπάκια που θέλουν την ησυχία τους, καλώς κάνουνε και μας έχουνε στο Μάτριξ, αυτό ήταν το Μάτριξ, πάρτε το ναρκωτικάκι σας, ξέρουμε ότι όσο παίζει η τηλεόραση στο σπίτι και δεν την κλείνουμε, εξέγερση δεν πρόκειται να γίνει, γιατί αφού θέλετε την ησυχία σας, σας φτάνει το τούρκικο το σήριαλ, σας φτάνει το πρωϊνάδικο, ν’ ακούτε τις …τέλος πάντων και ξέρουμε ότι, έτσι δεν αντιδράτε.

Λοιπόν, όσο υπάρχει αυτή η νοοτροπία, την εξουσία και τα αφεντικά τα παράγουν δειλοί υπάλληλοι κι όχι ανάποδα.

Γι αυτό σας λέω ότι, πρέπει να δούμε τα πράγματα από μια διαφορετική πνευματική σκοπιά, πρέπει να καταλάβουμε ότι, και για την Ελλάδα μια σημαντική διάσταση των εταιριών λαϊκής συμμετοχής και των συνεταιρισμών είναι ότι, εκπαιδεύουν τον κάθε πολίτη να μπει σε επίπεδο, ν’ ανέβει σε επίπεδο ολιστικού επιχειρηματία, τον θέτουν προ των ευθυνών του και δεν τον αφήνουν να καλλιεργήσει αυτή τη νοοτροπία στο παρακάλι, έξω απ’ την κλωστοϋφαντουργική κι έξω απ’ τη χαλυβουργική, τόσους μήνες απεργία και ανεργία και τι θα κάνω και πώς αυτό.

Δεν γίνεται μ’ αυτό τον τρόπο πια, πρέπει να το καταλάβουμε, τέρμα η ζητιανιά, πρέπει ο λαός να βγει στο προσκήνιο και ν’ αναλάβει τις ευθύνες του και να αναπτύξει την απαραίτητη δημιουργικότητα, προκειμένου ν’ αναστραφεί το κλίμα.

Πιστεύω να ήμουνα σαφής, αυτού του είδους τη σκεπτομορφή θα πρέπει να την προβάλλουμε με κάθε μέσο. Και πάω σ’ ένα τελευταίο θέμα, που αφορά στη διεθνοποίηση του ελληνικού προβλήματος. Με τον όρο διεθνοποίηση δεν εννοούμε με την παλιά νοοτροπία, σας παρακαλούμε βοηθήστε μας, χαρίστε μας, δώστε μας κι άλλα βερεσέδια, λυπηθείτε μας, γιατί είμαστε φτωχοί και πεινάμε, σας παρακαλούμε μην μας βαράτε άλλο.

Διεθνοποίηση του ελληνικού προβλήματος σημαίνει μια αξιοπρεπής στρατηγική, η οποία ερμηνεύοντας το όλο σχέδιο που υπάρχει κι αποκαλύπτοντας το όλο σχέδιο που υπάρχει γύρω από την ελληνική κρίση, να θέσει και τους υπόλοιπους λαούς προ των ευθυνών τους, για ότι πρόκειται να πάθουν στη συνέχεια και να τους διαφωτίσει και να τους εξηγήσει ότι, η μάχη για παγκόσμια συσάχθεια πρέπει να κερδηθεί απ’ την Ελλάδα και άρα ότι, η μάχη της Ελλάδας είναι μια παγκόσμια υπόθεση, είναι αυτό το πλαίσιο στο οποίο πρέπει να τεθεί το όλο ελληνικό πρόβλημα, διεθνοποιημένα, με κάθε μέσο και αναπτύσσοντας παράλληλα το ιδεολογικό περιεχόμενο που προανέφερα, που θα ανάγει τη  σύγκρουση μεταξύ ελληνισμού και κοπαδοποίησης, μεταξύ του δημιουργικού πολίτη και του ωχαδερφικού υπαλλήλου ζήτουλα, που είναι ακριβώς το όραμα της νέας παγκόσμιας τάξης, το να δημιουργήσει στρατιές από εξαθλιωμένους ζήτουλες, οι οποίοι είτε θα είναι ικανοποιημένοι μ’ ένα ξεροκόμματο, γιατί η παιδεία τους θα είναι στο μηδέν, η εσωτερική τους καλλιέργεια στο μηδέν και άρα εξελικτικά υποβαθμισμένοι, είτε όταν θα έρχονται σε επίπεδα δούλων της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, να υπάρχουν οι εξεζητημένες τεχνολογίες υποταγής, ώστε αν συμβεί και κάποια εξέγερση να μπορεί να καταστέλλεται ανά πάσα στιγμή.

Εκεί είναι που πρέπει να εξηγήσουμε ότι, η αντίπαλη νοοτροπία στηρίζεται κυρίαρχα πάνω στις έννοιες της ελληνικής παράδοσης κι έτσι ν’ ανάγουμε το ελληνικό πρόβλημα τη μάχη των μαχών, στη μητέρα όλων των μαχών για την παγκόσμια ελευθερία, για την παγκόσμια ελευθερία της συνείδησης.

Όλοι σας έχετε επαφές στο εξωτερικό, πρέπει να κάνουμε τα πάντα για να μπορέσουμε να διαδώσουμε αυτού του είδους τη σκεπτομορφή και να διεθνοποιήσουμε το ελληνικό πρόβλημα, όχι ζητώντας, όχι εκλιπαρώντας, αλλά με αξιοπρέπεια, αναγορεύοντάς το ως καθήκον κάθε συνειδητού πολίτη, όπου κι αν ζει αυτός, όπου κι αν βρίσκεται αυτός.

Εάν μπορέσουμε έστω και σε ελάχιστο βαθμό, να μπορέσουμε να καλλιεργήσουμε αυτές τις έξι προϋποθέσεις που σας προανέφερα, είναι μαθηματικά βέβαιο, ότι η καινούργια σκεπτομορφή θα γεννήσει και τη νέα υπεύθυνη πολιτική ηγεσία, η οποία θα μπορέσει χωρίς προκαταλήψεις να εφαρμόσει τα αυτονόητα, να μπορέσει ν’ απεγκλωβιστεί απ’ όλες τις κατεστημένες νοοτροπίες που κρίναμε προηγουμένως και να μπορέσει να τραβήξει κι αυτή μπροστά, να εμψυχώσει τον κόσμο ακόμα περισσότερο και ως αλυσιδωτή αντίδραση να δημιουργηθεί μια κοινωνία, η οποία επιτέλους θα έχει όραμα και θα έχει σκοπό, γιατί μόνο αν έχεις όραμα και σκοπό μπορείς να επιστρατεύσεις τις δημιουργικές σου δυνάμεις. Και άλλος ένας λόγος που βρισκόμαστε σ’ αυτό το σημείο τώρα, είναι γιατί συνειδητά εφαρμόστηκε ένα σχέδιο καταστολής οποιουδήποτε οράματος, ακόμα και εκφυλισμένοι λαοί, το βλέπουμε αυτό κι από γείτονές μας, έχουν κάποιο όραμα που τους κρατάει, στην Ελλάδα επιχείρησαν να μην υπάρχει τίποτα και βλέπετε πόσο σημασία έχει η κρατούσα σκεπτομορφή.

Ξέρετε ποιό είναι το σημερινό όραμα το οποίο καλλιεργούν μέσα στην ελληνική κοινωνία;

Είναι το όραμα της επόμενης δόσης, γίνεται συνειδητά αυτό το πράγμα.

Λοιπόν, καταλαβαίνετε πολύ καλά ότι μια κοινωνία, όταν το εθνικό της όραμα είναι παίρνουμε, δεν παίρνουμε, πότε θα πάρουμε τη δόση, ότι δεν έχει ελπίδα.

Ζητείται λοιπόν αυτή τη στιγμή εθνικό όραμα, γιατί μόνο όταν υπάρχει επιθυμία σε ομαδικό ψυχισμό να μπορέσεις να σταθείς στα πόδια σου, να μεγαλουργήσεις, να προσφέρεις, στον εαυτό σου και σ’ ολόκληρο τον κόσμο, τότε μόνο αναδύονται οι δημιουργικές δυνάμεις ενός λαού. Και αν το δείτε αυτό ιστορικά, οι λαοί μεγαλούργησαν σε τέτοιες περιόδους, σε περιόδους που υπήρχε όραμα.

Αν λοιπόν μπορέσουμε και σταθούμε στα πόδια μας πνευματικά, σύμφωνα με τους παράγοντες που σας προανέφερα, τότε μόνο θα μπορέσει να προκύψει ένα σαφές καινούργιο όραμα, το οποίο θα γεννήσει και μια νέα πολιτική ηγεσία. Και ξέρετε, αυτά που λέω, για να μην μακρυγορώ, δεν είναι πράγματα τα οποία απαιτούν μεγάλο χρονικό διάστημα, η ιστορία μας έχει δείξει ότι από το μηδέν έχουν υπάρξει τρομερές ανατροπές, μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα. Αυτό δείχνει την παντοδυναμία της σκεπτομορφής, ότι αν ανατραπεί το κλίμα και μέσα σ’ ένα λαό αλλάξει ο ψυχισμός του ριζικά, ότι μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα μπορεί ν’ ανατρέψει τα πάντα, μπορεί ν’ ανατρέψει οποιαδήποτε κατάσταση, μην ακούτε την προπαγάνδα, επαναλαμβάνω, η ιστορία μας λέει άλλα, υπάρχουν αποδείξεις.

Ας κοιτάμε λοιπόν την πραγματικότητα κι όχι την κακομοιριά στην οποία θέλουν να μας κρατήσουν.

Υπάρχει ένα τελευταίο θέμα, το οποίο σας το κράταγα για έκπληξη, γιατί κινήθηκε και θα με συγχωρήσουνε γι αυτό ακόμα και κοντινοί μου άνθρωποι, που υπάρχουν εδώ μέσα, με βάση τους νόμους της υλοποίησης κινήθηκε με απόλυτη μυστικότητα, γιατί ξέρετε πολύ καλά ότι αν υπάρχει κάποιο σχέδιο για υλοποίηση, δεν επιτρέπεται ουσιαστικά να το συζητάς, για να μην αποδυναμώνεται η σκεπτομορφή, όταν είσαι στο παρά πέντε μπορείς να το ανακοινώσεις.

Ας μην αναφέρω πρόσωπα, πράγματα κλπ, η ουσία είναι όμως ότι, έχει ετοιμαστεί ένα ολόκληρο σχέδιο, ένα ολόκληρο πρότζεκτ, στα πλαίσια της εσωτερικής πνευματικής δράσης, που θα περάσει σε παγκόσμιο επίπεδο. Αυτό το πρότζεκτ με δυο λόγια είναι ένας παγκόσμιος οραματισμός, για τον πνευματικό μετασχηματισμό του χρήματος.

Καταλαβαίνετε πολύ καλά ότι το χρήμα είναι το κυριότερο μέσο ελέγχου αυτή τη στιγμή, επίσης σας επισημαίνω ότι ως ανθρώπινο δημιούργημα το χρήμα είναι ακριβώς εκείνο το μέσο, το οποίο βασίζεται στη σκεπτομορφή της έλλειψης κι όχι της αφθονίας, διότι ακριβώς βασισμένο πάνω στην έλλειψη είναι ολόκληρο το τοκογλυφικό τραπεζικό σύστημα.

Επίσης, η μεγάλη αναγκαιότητα αυτή τη στιγμή για το χρήμα είναι να φύγει, σας το λέω με δυο λόγια, γιατί υπάρχει αναλυτική παρουσίαση αυτού του πρότζεκτ και θα ειδοποιηθείτε σύντομα γι αυτό.

Το θέμα λοιπόν είναι, πώς από παράγοντα άγνοιας, έλλειψης και χωριστικότητας και άρα αντικείμενο εκμετάλλευσης, ανθρώπου από άνθρωπο, θα μπορέσει το χρήμα να μετασχηματιστεί πνευματικά και να συνδεθεί με την κοσμική πηγή της αρμονίας και της ευημερίας για όλους, ώστε απλόχερα να απεγλωβιστεί απ’ αυτά τα κέντρα εξουσίας που το ελέγχουν αυτή τη στιγμή, ανά τον πλανήτη, ν’ απελευθερωθεί και να χρησιμοποιηθεί για την κοινή ευημερία.

Έτσι λοιπόν, έχει γίνει ένα ολόκληρο πρότζεκτ και την επόμενη Κυριακή 23 του μηνός , ξεκινάει ο παγκόσμιος οραματισμός για το μετασχηματισμό του χρήματος σε παγκόσμιο επίπεδο.

Γι αυτό το πράγμα έχουν ετοιμαστεί, ένα μεγάλο κείμενο, το οποίο θέτει ολόκληρο το ιδεολογικό πλαίσιο ερμηνευμένο από εσωτερική σκοπιά, υπάρχουν δυο κείμενα πολύ σημαντικά για την πνευματικοποίηση του χρήματος, έχουν γυριστεί μέχρι και αυτοσχέδια βιντεάκια στα ελληνικά και αγγλικά και επίσης έχει προετοιμαστεί κι ένας οραματισμός, ο οποίος εκφωνείται και στα ελληνικά και στα αγγλικά και σε λίγο θα εμπλουτιστεί και σε άλλες γλώσσες με πρωτοβουλία συμμετεχόντων, προκειμένου να μπορεί να εκτελείται ανά τον κόσμο, από οποιονδήποτε επιθυμεί να μπει μέσα σ’ αυτό το σχέδιο.

Αυτό θα γίνει μέσω ενός site, στο οποίο θα μπαίνει ο καθένας, θα μπορεί να διαβάσει  τα κείμενα, θα παρακολουθεί εικόνες βοηθητικές, έτσι ώστε να υπάρχει κι ένας κοινός συντονισμός πάνω στην εικονοπλασία, όταν θα γίνεται ο οραματισμός για το μετασχηματισμό του χρήματος και θα υπάρχει και η ακουστική καθοδήγηση, που θα μπορεί ο καθένας να κλικάρει πάνω εκεί και να ακούει ολόκληρο το κείμενο του οραματισμού.

Αυτό το κείμενο και το όλο πρότζεκτ χρησιμοποιεί ως πλατφόρμα το πρωτόκολλο του μορφογέννεσις, αυτό το σύστημα υλοποίησης που υπάρχει και αντίστοιχο site, αλλά θα βγει μέσα από το site του πλανητικού δικτύου του φωτός.

Αυτό στα αγγλικά έχει ονομαστεί newearthnetwork έχει αποκτήσει δικό του αυτόνομο site. Μέσα λοιπόν απ’ το newearthnetwork στο οποίο υπάρχουν διάφορα κείμενα πνευματικού προσανατολισμού και πνευματικής καθοδήγησης, εκεί θα υπάρχουν και τα κείμενα τα σχετικά με το μετασχηματισμό του χρήματος και στα ελληνικά και στα αγγλικά, εκεί υπάρχουν και τα βίντεο, τα οποία είναι ανεβασμένα και στο youtube και εκεί θα υπάρχει και η εκφώνηση του οραματισμού. Θα ενημερωθείτε όλοι σας εντός της επόμενης εβδομάδας, μέσω mail για όλα αυτά, πού θα τα βρείτε, ποιές είναι οι ηλεκτρονικές διευθύνσεις κλπ.

Εγώ το μόνο που θέλω να σας παρακαλέσω είναι να βοηθήσετε, εκτός από τη δικιά σας συμμετοχή, να βοηθήσετε στο θέμα της κοινωνικής δικτύωσης.

Επειδή για τον οραματισμό του χρήματος έχει γίνει και σελίδα στο facebook, υπάρχει στο twitter, δηλαδή να μπορέσετε να κάνετε μια προσπάθεια, ώστε πέρα από την πρόσβαση στο site του newearthnetwork, που υπάρχουν τα κείμενα, να μπείτε κι εσείς στο facebook, να κλικάρετε, να στείλετε σε ανθρώπους που γνωρίζετε  τα links σε Ελλάδα και κυρίως στο εξωτερικό, ο καθένας σε ότι επαφές έχει, προκειμένου σιγά-σιγά να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε ένα δίκτυο πολλών χιλιάδων. Ήδη στο πλανητικό δίκτυο του φωτός υπάρχουν αρκετοί εγγεγραμμένοι από το εξωτερικό. Αυτό είναι μια πολύ μεγάλη ευκαιρία, ο ένας απ’ τον άλλον να μπορέσουμε να κάνουμε αυτή την ανατροπή.

Όπως θα δείτε, σύμφωνα με τις οδηγίες, αυτός ο οραματισμός θα γίνεται ελεύθερα κάθε Κυριακή, ξεκινάει την επόμενη Κυριακή 23 του μηνός, θα γίνεται ελεύθερα όμως κάθε Κυριακή και όποτε ο καθένας βολεύεται εντός της ημέρας, ασφαλώς προτιμότερα από την ανατολή μέχρι τη δύση του ηλίου κι όχι το βράδυ των Κυριακών. Ο λόγος που ξεκινάει, για να ολοκληρώσω, Κυριακή 23 Δεκεμβρίου, για την Κυριακή νομίζω ότι όλοι καταλαβαίνετε για τη σημειολογία της όλης υπόθεσης, είναι όμως αποτέλεσμα υπαγόρευσης μιας και απ’ τις υπαγορεύσεις που είχαμε ήδη με την κάθοδο των ενεργειών της 12ης Μαΐου, πράγματι από την Παρασκευή 21 Δεκεμβρίου ασφαλώς δεν πρόκειται να γίνει το τέλος του κόσμου, αλλά πρόκειται να ξεκινήσει το τέλος του παλιού συνειδησιακού κόσμου και επειδή η ροή των ενεργειών σε καθαρά πνευματικό συνειδησιακό επίπεδο θα είναι τεράστια, η υπαγόρευση που είχαμε ήταν ότι σ’ ένα μεγάλο βαθμό θα κριθεί το παιχνίδι και πάω στο να βρεθούν νέες ολιστικές δομές χρήσης του χρήματος, καθώς αυτό θα περάσει πλέον στα χέρια των ανώτερων πνευματικών δυνάμεων και ακριβώς πάνω εκεί πρέπει να γίνει και η δική μας προσπάθεια κι η δική μας συνεισφορά και βοήθεια, γι αυτό ακριβώς υπήρξε και η υπαγόρευση αυτή για τον παγκόσμιο οραματισμό για τον πνευματικό μετασχηματισμό του χρήματος.

Ελπίζω να σας έπεσαν πολλά, είναι όμως τέτοιες οι συνθήκες, που απαιτούν αυξημένη εγρήγορση. Σας επαναλαμβάνω, να έχετε κατά νου το τι σημαίνει υπευθυνότητα, ότι υπευθυνότητα και ευθύνη του εαυτού μας, δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση το να επαφίουμε την τύχη μας  και την ενέργειά μας στους άλλους. Από κει ξεκινάει όλο το θέμα του ελέγχου και του πλανητικού κακού. Όσο πιο υπεύθυνος είναι ο καθένας και όσο “αντιϋπάλληλος”, δηλαδή να μην θέλει να είναι κάτω από έναν άλλον, γιατί ετυμολογικά αυτό σημαίνει, όσο πιο “αντιϋπάλληλος με την έννοια τη ευθύνης, της αξιοπρέπειας, της δημιουργικότητας, τόσο τα δεσμά της εξάρτησης σπάνε.

Μ’ αυτά κατά νου, ας περάσουμε σε σιωπή για να προχωρήσουμε στον οραματισμό μας.

Ώρα Αφύπνισης

Ώρα Αφύπνισης 900 600 ΠΑΔΙΣΥ
Ομιλία του Στάμου Στίνη στον Οραματισμό του Σεπτεμβρίου 2012

 

Σε κάθε οραματισμό υπάρχει κι ένα θέμα και τιτλοφορήσαμε αυτή την ομιλία με τη φράση ώρα αφύπνισης, όχι τυχαία, αλλά επειδή εκείνο που αναγνωρίζουμε πρωτίστως, είναι ότι στη σημερινή συγκυρία είναι το πιο απαραίτητο χαρακτηριστικό, το οποίο οφείλει να καλλιεργηθεί, μέσα στα πλαίσια της ελληνικής κοινωνίας.

Θέλω να ξεκινήσω από μια παρατήρηση, την οποία φαντάζομαι και είμαι σίγουρος πως είναι κοινή διαπίστωση όλων μας, έστω και αν οι ερμηνείες τις οποίες επιδέχεται μπορεί να είναι ποικίλες και διαφορετικές μεταξύ τους. Αυτή η διαπίστωση λέει ότι βρισκόμαστε σε μια περίοδο, απ’ το καλοκαίρι μέχρι και σήμερα, ή ουσιαστικά μετά τις τελευταίες εκλογές, όπου όλοι παρατηρούν μια εικονική πτώση της ενέργειας στην Ελλάδα, μοιάζει σαν να μην έχει ο κόσμος όρεξη να το παλέψει, σαν να μην υπάρχει διάθεση για διαμαρτυρία, για κινητοποίηση, σαν να υπάρχει μια μοιραλατρεία, ότι εν πάση περιπτώσει κουραστήκαμε, τι να κάνουμε, κατεβήκαμε πέντε φορές στο δρόμο, διαμαρτυρηθήκαμε, θυμώσαμε, φωνάξαμε, στενοχωρηθήκαμε, από κει και πέρα τι άλλο να κάνουμε. Ενεργειακά αυτή η στάση μπορεί να επιδέχεται όλων των ειδών αυτές τις ερμηνείες, κάποιοι μιλούν και για την ηρεμία που υπάρχει πάντα πριν την καταιγίδα, οπότε μπορεί πράγματι αυτό το πάγωμα, που μοιάζει να υπάρχει μέσα στην ελληνική κοινωνία να είναι και προμήνυμα κάποιων πολύ έντονων στιγμών, οι οποίες επέρχονται μέσα στο επόμενο χρονικό διάστημα. Σημασία δεν έχει τόσο αυτό, όσο το να μπορέσουμε να ερμηνεύσουμε το γιατί και ποιά είναι η αναγκαιότητα που κρύβεται από πίσω του, εδώ έγκειται και ο τίτλος που βάλαμε στην ομιλία μας, το ώρα αφύπνισης.

Θα το ξέρετε φαντάζομαι οι περισσότεροι, αλλά καλό θα είναι να σας το θυμίσω, ότι όλες οι σημαντικές αλλαγές, είτε μιλάμε για κοινωνικές αλλαγές, είτε μιλάμε για αλλαγές στη ζωή του καθενός μας, καθημερινές, ουσιαστικές, όλες οι αλλαγές ξεκινάνε πάντα από μέσα προς τα έξω, δηλαδή όλες οι αλλαγές είναι απότοκος μιας αλλαγής που προηγείται στη νοοτροπία μας και όταν λέω νοοτροπία μας, εννοώ στις πεποιθήσεις μας, στον τρόπο με τον οποίο συναισθανόμαστε τα πράγματα, τα συναισθήματα δηλαδή που εκφράζουμε και στη στάση μας, απέναντι στη ζωή, στις πράξεις μας, στη συμπεριφορά μας.

Εάν δεν προηγηθεί μια τέτοια αλλαγή νοοτροπίας και στάσης ζωής και είναι κανόνας αυτός, ότι δεν μπορεί να επέλθει και κάποια θετική αλλαγή εξωτερικά. Αυτός είναι και ο λόγος που και στο πνευματικό επίπεδο, όλες οι πνευματικές διδασκαλίες και οι παραδόσεις μας λένε ότι, για να μπορέσουμε να πετύχουμε οτιδήποτε εξωτερικά, θα πρέπει πρώτα να έχουμε εξοικειωθεί μαζί του εσωτερικά, να το έχουμε πιστέψει, να έχουμε εστιασμένη την προσοχή μας σ’ αυτή την αλλαγή που θέλουμε να έρθει, να εκφράζουμε θετικά συναισθήματα, ως προς αυτήν την αλλαγή, αλλά και με τις πράξεις μας να συμπεριφερόμαστε ανάλογα, σαν να έχει ήδη επιτευχθεί η συγκεκριμένη αλλαγή, αν δεν εκπληρούνται αυτοί οι κανόνες, τότε η αλλαγή δεν μπορεί να συμβεί, γιατί εφ’ όσον το μέσα μας βλέπει τα πράγματα με την παλιά νοοτροπία, δεν μπορεί ν’ αλλάξει και το έξω.

Αυτό είναι κάτι πάρα πολύ σημαντικό, το οποίο θεωρούμε ότι είναι το νούμερο ένα ζήτημα για την ελληνική κοινωνία σήμερα.

Έτσι λοιπόν, πράγματι, βρισκόμαστε σ’ ενεργειακό επίπεδο, στη φάση μιας παύσης, όπου το ομαδικό ασυνείδητο στην Ελλάδα αναδιοργανώνεται, προκειμένου να μπορέσει να ξεπεράσει αυτές τις νοοτροπίες, που μας οδήγησαν μέχρι εδώ σήμερα και να μπορέσει με την καινούργια αντίληψη, με το καινούργιο μάτι, με την καινούργια νοοτροπία, να δημιουργήσει ξανά, να χτίσει από τα μέσα προς τα έξω πάνω σε υγιείς βάσεις αυτή τη φορά, την ελληνική πραγματικότητα.

Έχουμε στην πλάτη μας ένα αρνητικό κάρμα, σαράντα χρόνων περίπου, απ’ το εβδομήντα κάτι μέχρι σήμερα, όπου αυτή την κατάσταση που βιώνουμε, τη δημιούργησαν αυτές οι εσφαλμένες νοοτροπίες που καλλιεργήθηκαν για όλη αυτή την σαρακονταετία. Σ’ όλα αυτά τα σαράντα χρόνια, επιτελέστηκε μια διάβρωση στην ελληνική συνείδηση κι αυτό πρέπει να το αποδεχτούμε, αν θέλουμε να το αλλάξουμε. Μια διάβρωση,
η οποία προχώρησε και κάλυψε όλα τα επίπεδα, στο επάγγελμα, στον πολιτισμό, στην παιδεία, στη συμπεριφορά μας, στη νοοτροπία μας, στη διασκέδασή μας, στα πάντα.

Ξέρετε, υπάρχει μια λέξη που είναι δανεισμένη από τη μαρξιστική ορολογία, αλλά που είναι διεθνώς αποδεχτή πλέον, λέγεται λούμπεν, είναι πάρα πολύ χαρακτηριστική για τα ελληνικά πράγματα αυτή τη στιγμή. Βέβαια, ο Μαρξ όταν χρησιμοποιούσε αυτή τη λέξη κι έλεγε λούμπεν προλεταριάτο, εννοούσε την εξαθλιωμένη εργατική τάξη, αυτή η λέξη όμως πήρε πάνω της και άλλους χαρακτηρισμούς, γιατί μια εξαθλιωμένη εργατική τάξη σημαίνει παράλληλα και απαίδευτη, σημαίνει παράλληλα και χωρίς προσανατολισμό στη ζωή της και σημαίνει παράλληλα και φαινόμενα σαν αυτά που παρατηρούμε στην Ελλάδα, έλλειψη ηθικής, λαμογιά, ξεπεσμός κι όλα τα σχετικά.

Έτσι λοιπόν είναι μια λέξη που χαρακτηρίζει όλη αυτή τη νοοτροπία, η οποία εσκεμμένα, κατά τη γνώμη μου, εμφυτεύτηκε μέσα στην ελληνική κοινωνία τα τελευταία σαράντα χρόνια.

Έτσι λοιπόν θα λέγαμε ότι εκείνο το οποίο ήταν το κυρίαρχο, ήταν μια λούμπεν νοοτροπία, η οποία αγκάλιασε όλο το φάσμα της κοινωνικής ζωής, παράγαμε όλο αυτό το διάστημα λούμπεν πολιτικούς και πράγματι αν τους συγκρίνετε με το στυλ που είναι οι πολιτικοί σε άλλες χώρες του κόσμου, καταλαβαίνετε αμέσως ότι η δική μας η πολιτική τάξη αποπνέει ακριβώς αυτό το λούμπεν στοιχείο, δηλαδή μια μαγκιά, μια αναρρίχηση από το πουθενά, μια νοοτροπία να ξεγελάσουμε, να ελιχθούμε, να καταφέρουμε αυτό που θέλουμε, μια νοοτροπία αποκρύπτουμε για να μπορέσουμε να βγούμε από πίσω, η διαφθορά, τα πολλά τα λόγια χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο, αυτά είναι τα χαρακτηριστικά του λούμπεν στοιχείου. Και δεν είναι μόνο οι πολιτικοί, δείτε τους δημοσιογράφους, τα αστέρια της δημοσιογραφίας στην Ελλάδα και συγκρίνετέ τους με τα αντίστοιχα αστέρια σε χώρες του εξωτερικού, δεν έχουνε καμία σχέση, οι άνθρωποι μοιάζουνε σαν να είναι πρώην θανατοποινίτες, που κατάφεραν να κάνουν καριέρα στο δημοσιογραφικό χώρο. Να πούμε για τους επιχειρηματίες στην Ελλάδα και πώς δημιουργήθηκαν και πώς αναρριχήθηκαν;

Να πούμε για το χώρο του πολιτισμού και της τέχνης;

Ποιά ήταν η λούμπεν κουλτούρα του σκυλάδικου, που έγινε κυρίαρχη όλα τα τελευταία χρόνια;

Να πούμε για τους συνδικαλιστές, οι οποίοι θυμίζουν ταλιμπάν με κοιλάρες, ανεπάγγελτοι;

Όλη η κοινωνία, σε όλο το φάσμα της κοινωνίας επικράτησε αυτή η διάβρωση κι αυτό το λούμπεν χαρακτηριστικό. Και τώρα έρχονται και μας λένε, τρόικα και συμπαρατρεχάμενοι, ότι κοιτάχτε να δείτε, αυτό το μοντέλο, πάνω στο οποίο είχε αναπτυχθεί η Ελλάδα, ήταν ένας κρατισμός, μας λένε, τύπου σοβιετίας, δεν μπορεί να βαδίσει τίποτα έτσι, πρέπει ν’ ανοίξουμε στην επιχειρηματικότητα, στο νεοφιλελευθερισμό.

Ναι, αλλά εκείνο που δεν μας λένε είναι ότι, θεωρώντας δεδομένη κι απαραίτητη να διατηρηθεί αυτή η διαβρωτική λούμπεν νοοτροπία, που μας έφερε μέχρι εδώ, εκείνο που επιδιώκουν είναι να κάνουν μια βίαιη μετάβαση απ’ το λούμπεν κρατισμό, στο λούμπεν νεοφιλελευθερισμό, γιατί αυτός ο φιλελευθερισμός τον οποίο επιδιώκουν να επιβάλλουν στην Ελλάδα, δεν έχει καμία σχέση πάλι με το φιλελελευθερισμό των σύγχρονων χωρών.

Το να μετατρέψεις την Ελλάδα σε χώρα ευκαιρίας για οποιονδήποτε τυχοδιώκτη της παγκόσμιας επιχειρηματικής σκηνής, για οποιοδήποτε τυχοδιώκτη του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος, για την παγκόσμια μαφία, για τους παγκόσμιους εκμεταλλευτές της γης, δεν σημαίνει εκσυγχρονισμό, ούτε σημαίνει φιλελευθεροποίηση, σημαίνει ότι παίρνω από ένα διεφθαρμένο κράτος την εξουσία και την παραδίδω σ’ ένα κλαμπ διεφθαρμένων επιχειρηματιών, οι οποίοι δεν θα πήγαιναν σε καμία άλλη χώρα πολιτισμένη, αλλά ψάχνουν σαν τα κοράκια να βρουν σε ποιά χώρα επικρατεί αυτή η λούμπεν νοοτροπία, για να πάμε εκεί να καταλάβουμε τα πάντα.

Εκεί βρισκόμαστε σήμερα, από τη Σκύλα στη Χάρυβδη, γιατί εάν δεν αλλάξει η νοοτροπία αυτή, η οποία έχει μπει βαθιά μέσα στην ελληνική πραγματικότητα, ότι σύστημα πολιτικό το καλύτερο του κόσμου να είχαμε, θα έβγαινε σ’ αυτή τη λούμπεν εκδοχή, είτε μιλάμε για προχωρημένο καπιταλισμό, είτε μιλάμε για σοσιαλισμό, είτε μιλάμε για ενδιάμεσο, δηλαδή το σύστημα της Σουηδίας να φέρνανε εδώ, περνώντας μέσα απ’ αυτή τη νοοτροπία, που υπάρχει στην ελληνική κοινωνία, θα έβγαινε λούμπεν σουηδικό μοντέλο.

Αυτό είναι κάτι το οποίο έχει χτιστεί για σαράντα χρόνια, μας το έχουν κάνει ένεση, από τα μέσα ενημέρωσης, απ’ την παιδεία, απ’ τον τρόπο με τον οποίο μας συμπεριφέρθηκε το κράτος, απ’ τον τρόπο που μας συμπεριφέρθηκαν οι πολιτικοί, απ’ τον τρόπο που μας συμπεριφέρθηκαν οι πνευματικοί μας ταγοί, οι καλλιτέχνες, τα στελέχη του πολιτισμού, εδώ σ’ αυτή τη χώρα και δεν το ξεφορτώνεσαι εύκολα χωρίς να πονέσεις και χωρίς ενδοσκόπηση. Κι έτσι ακριβώς σ’ αυτή τη φάση είμαστε σήμερα, είναι η νοοτροπία, έχουμε καταλάβει σιγά-σιγά ότι η νοοτροπία και οι ηθικές αρχές είναι αυτές, που διαμορφώνουν την εξωτερική μας πραγματικότητα, γιατί, εμείς που ασχολούμαστε και με τα πνευματικά θέματα, ξέρουμε πάρα πολύ καλά ότι, η εξωτερική πραγματικότητα διαμορφώνεται μέσω σκεπτομορφών. Και όταν μιλάμε για ομαδική σκεπτομορφή για την Ελλάδα, σαν κι αυτή που προσπαθούμε να δημιουργήσουμε μέσα απ’ τη διαδικασία του οραματισμού, μόνο μέσα από ομαδική σκεπτομορφή δομείται η εξωτερική πραγματικότητα, είτε συνειδητά, είτε ασυνείδητα.

Αυτή η πραγματικότητα που δομήσαμε ως αποτέλεσμα σαράντα ετών σκεπτομορφής κι είναι αυτή η λούμπεν πραγματικότητα, που βιώνουμε αυτή τη στιγμή, αυτή είναι και που πρέπει ν’ ανατραπεί, διαμορφώνοντας την απαραίτητη κρίσιμη μάζα αυτών των συνειδητών πολιτών, οι οποίοι αντιλαμβάνονται κι έχουν την απαραίτητη αυτογνωσία, να συνειδητοποιήσουν ότι, για ν’ αλλάξει εξωτερικά η Ελλάδα όποιο πολίτευμα και να έχει, εκείνο που απαιτείται είναι η εσωτερική αλλαγή, η αλλαγή της νοοτροπίας και των ηθικών αρχών.

Καταλαβαίνετε ότι, μέσα από μια τέτοια αλλαγή νοοτροπίας, οποιοδήποτε πολιτικό κόμμα, θα ήταν διαφορετικό. Κάντε τη σύγκριση και δείτε πώς είναι τα σοσιαλιστικά κόμματα στην Ελλάδα και πώς είναι σ’ άλλες προηγμένες κοινωνίες, που υποτίθεται ότι πιστεύουν τα ίδια πράγματα. Ακόμα και τα ακροδεξιά κόμματα, κάντε μια σύγκριση τώρα μεταξύ της Χρυσής Αυγής εδώ και του Στράους και του Λεπέν, στο εξωτερικό, καμία σχέση, το λούμπεν στοιχείο στην Ελλάδα είναι έκδηλο, όποιο κόμμα κι αν αγκαλιάσει, όποια ιδεολογία κι αν αγκαλιάσει. Δηλαδή η Ελλάδα παράγει Μιχαλολιάκο, δεν μπορεί να παράξει Λεπέν και Στράους, επειδή είναι ακριβώς αυτή η σκεπτομορφή, που έχει επικρατήσει μέχρι σήμερα.

Αν λοιπόν συνειδητοποιήσουμε αυτά τα πράγματα, καταλαβαίνουμε ότι αυτή τη στιγμή, όπως είπα  βρισκόμαστε σε μια παύση και είναι πάρα πολύ σοφό εν τέλει αν το δείτε και θετικό για το επίπεδο που σιγά-σιγά αρχίζει και διαμορφώνεται, μέσα στην ελληνική κοινωνία, γιατί ακριβώς αυτή η παύση που βιώνουμε, όχι μόνο δεν δείχνει, κατά τη γνώμη μου, παθητικότητα και παραίτηση, άλλωστε το ξέρετε πολύ καλά όλοι σας, ότι μέσα σας δεν νιώθετε παραιτημένοι, όλοι μας νιώθουμε απλώς ότι δεν έχει ωριμάσει ακόμη το καινούργιο, για να μπορέσει να εκφραστεί και με εξωτερική  δράση, εκεί είναι όλο το ζήτημα και γι αυτό ακριβώς σας λέω ότι βρισκόμαστε σε παύση.

Παύση σημαίνει, έχω δανειστεί χάριν της ομιλίας τη συγκεκριμένη λέξη από την θεωρία του Γκεόργκι Γκουρτζίεφ, η οποία παίζει με τις μουσικές κλίμακες και θεωρεί κάθε μουσική κλίμακα σαν μια εξελικτική κλίμακα και πίστευε ότι σε κάποια κρίσιμα σημεία αλλαγών στη ζωή μας, ή στην κοινωνία, αντιστοιχούν σ’ αυτές τις παύσεις της μουσικής κλίμακας, δηλαδή εκεί που υπάρχουν τα ημίτονα, μεταξύ του μι και του φα και του σι με το ντο. Κι έλεγε ότι, όταν πρόκειται να περάσει μια κοινωνία, ή ένας άνθρωπος σε κάποιο άλλο εξελικτικό στάδιο, τότε συμβαίνει μια παύση, εκεί στη διάρκεια ενός ημιτόνου, από την οποία φεύγεις και περνάς σε μια άλλη μουσική κλίμακα.

Αυτή η εξελικτική κλίμακα, μπορεί να είναι καλύτερη, μπορεί να είναι και χειρότερη και ασφαλώς ευχόμαστε και θέλουμε να πιστεύουμε ότι θα είναι προς το καλύτερο, γιατί βλέπουμε ότι η νοοτροπία, που ωριμάζει μέσα στον κόσμο, ευτυχώς, δεν είναι για το χειρότερο, είναι για το καλύτερο.

Βλέπουμε ότι η νοοτροπία και η ωρίμανση που επέρχεται στον ελληνικό λαό δεν ευφορεί ιδέες, οι οποίες να τον πάνε προς τα κάτω, δεν βγαίνει δηλαδή στον Έλληνα πολίτη τάση αυτοκαταστροφής, ευτυχώς, εκείνη η τάση που του βγαίνει είναι ενδοσκόπησης, αποδοχής και έρευνας, για να μπορέσει να βρει τον τρόπο να προχωρήσει μπροστά, να ξεφύγει απ’ τη δυσάρεστη πραγματικότητα, που βιώνουμε σήμερα.

Έτσι λοιπόν, έχουμε όλους τους λόγους να πιστεύουμε ότι, αυτή η παύση που παρατηρούμε σήμερα, πρόκειται να μας οδηγήσει σ’ αυτή τη νέα εξελικτική κλίμακα, αυτό που θέλουμε να πιστεύουμε, ότι θα είναι μια εθνική αναγέννηση.

Έτσι λοιπόν, έχουμε συνειδητοποιήσει ότι μέσα απ’ την παλιά ματιά των πραγμάτων δεν μπορούμε να πιάσουμε το καινούργιο, έχουμε συνειδητοποιήσει ότι μέσα απ’ τους παλιούς τρόπους αντίδρασης, που είχαμε συνηθίσει να προσπαθούμε να διορθώσουμε τα πράγματα, ότι απλώς τα αναπαράγουμε κι έτσι αυτή τη στιγμή έχουμε κατεβάσει τους ρυθμούς, είναι σαν να κάνουμε έναν εμπνευστικό διαλογισμό, συνολικά ως έθνος, έχουμε χαλαρώσει, έχουμε κλείσει τα μάτια και βρισκόμαστε σε φάση ενόρασης, να μπορέσουμε να συλλάβουμε, να συλλέξουμε, να μπορέσουμε να εντυπωθούμε από ψηλά, να εμπνευστούμε τις επόμενες κινήσεις μας κι αυτό κάθε άλλο παρά αρνητικό είναι.

Θέλουμε να πιστεύουμε, απ’ τις ενδείξεις που έχουμε, ότι, αυτή η κρίσιμη μάζα που λέμε, είναι ήδη υπό διαμόρφωση, έχει αρχίσει ήδη εδώ και μια διετία να πλάθεται μέσα στην ελληνική κοινωνία και ήδη απ’ την επόμενη χρονιά κιόλας, απ’ τα τέλη του ’12 και μέσα στο ’13, πιστεύουμε ότι θ’ αρχίσει να αποκρυσταλλώνεται η νέα σκεπτομορφή, εννοώντας ότι θ’ αρχίσουν ν’ αποκρυσταλλώνονται αυτές οι νέες υγιείς αρχές, με βάση τις οποίες θα πρέπει να κινηθούμε ως έθνος, ως συνειδητοί πολίτες και ως χώρα, αρχές δηλαδή που θα ισχύουν σε μια υγιή κοινωνία, ουσιαστικά ασχέτως πολιτεύματος, γιατί η ακεραιότητα, η δικαιοσύνη, η έννοια της αλληλεγγύης, της τιμιότητας, της δημιουργικότητας, της αυτενέργειας, της συνεργασίας, της αυτογνωσίας, της συνειδητότητας, όλες αυτές οι έννοιες είναι απαραίτητα στοιχεία για ένα οποιοδήποτε προηγμένο πολιτισμένο έθνος και πάνω σε μια τέτοια γκάμα νοοτροπιών βλέπουμε ότι θα αποκρυσταλλωθεί η καινούργια σκεπτομορφή, που θα σπρώξει τα πράγματα, για να υλοποιήσει σιγά-σιγά την καινούργια πραγματικότητα, που έρχεται για την Ελλάδα.

Έτσι λοιπόν, λέμε ώρα αφύπνισης γιατί μπαίνουμε σε μια περίοδο αφύπνισης, στην οποία προφανώς πρέπει να συμβάλλουμε όλοι μας, προκειμένου να χτιστεί αυτό το νέο θετικό κάρμα, που θα ωθήσει τη χώρα προς τα μπρος και αυτή η περίοδος αφύπνισης είναι που θ’ ακολουθήσει αυτό το ισχυρό σοκ και τις διεργασίες αυτοκριτικής και ενδοσκόπησης, που αυτή τη στιγμή συντελούνται μέσα στην ελληνική κοινωνία.

Έχουμε κάνει κι εμείς όλοι τα λάθη μας, γιατί αυτό το στοιχείο που είπα λούμπεν, γιατί υπάρχει και λούμπεν καταναλωτισμός, είναι ακριβώς αυτό το στοιχείο, στο οποίο και οφείλουμε όλοι μας να κάνουμε την αυτοκριτική μας, ότι όλα αυτά τα χρόνια, πολλές φορές παρασυρθήκαμε και εκφύγαμε ακόμα κι απ’ τον πνευματικό δρόμο, πολλοί από μας, μπαίνοντας μέσα σ’ αυτή την φούσκα, τη χαρά του λούμπεν καταναλωτισμού, πάρε κι αυτό, χρεώσου να πάρεις κι εκείνο, πήγαινε δες κι αυτό, δηλαδή αυτό το κλέψιμο της προσοχής από τα πραγματικά ενδιαφέροντα κι από το πραγματικό νόημα ζωής, που πρέπει να έχει ο καθένας από μας, αυτό το κλέψιμο της προσοχής στα παροδικά, τα πιο χυδαία, εκείνα τα πράγματα, τα αντικείμενα και τις δραστηριότητες που αδειάζουν την ψυχή, αντί να τη γεμίζουν. Κι αυτό το άδειασμα ψυχής είναι δυστυχώς που χαρακτήρισε και όλους εκείνους τους Έλληνες στο μάξιμουμ, οι οποίοι προσπάθησαν ή επίτηδες, μας παρέδωσαν σ’ αυτή την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε σήμερα, ή μας παρέδωσαν, ή προσπάθησαν να την αποφύγουν δεν έχει σημασία, η ουσία είναι ότι αυτό το άδειασμα ψυχής, που είχε η συνολική σκεπτόσφαιρα της Ελλάδας, βρήκε κυρίως έκφραση και αντανάκλαση επάνω τους, για αυτό ακριβώς και αποδείχτηκαν τόσο λίγοι.

Έτσι λοιπόν, νέα Ελλάδα βασισμένη σε νέες υγιείς αρχές και είναι μοιραίο ότι, από τη στιγμή που οι νέες υγιείς αρχές θα μπορέσουν να διαμορφώσουν αυτή τη σκεπτομορφή που λέμε της αναγέννησης, μέσα στο επόμενο χρονικό διάστημα, αργά ή γρήγορα αυτή η σκεπτομορφή, αυτή η νέα νοοτροπία θα βρει επαφή, έκφραση και διέξοδο και μέσα σ’ εκείνους τους χώρους, οι οποίοι διαμορφώνουν την κοινή γνώμη και την κοινή νοοτροπία.

Θα δουλέψουμε ανάποδα δηλαδή, μέσα απ’ αυτή την κρίσιμη μάζα συνειδητών πολιτών και την νέα σκεπτομορφή για την Ελλάδα, νομοτελειακά σιγά-σιγά θα επηρεαστεί και η τάξη των πολιτικών και η τάξη των δημοσιογράφων και η τάξη του πολιτισμού, το στρώμα των δημιουργών του πολιτισμού στην Ελλάδα. Κι έτσι θα δούμε ανατροπές και φαινόμενα που πολλές φορές μπορεί να μην τα ονειρευόμασταν καν να συμβαίνουν, δεν ξέρουμε με ποιό τρόπο θα συμβούν, το σίγουρο όμως είναι ότι τέτοιου είδους ανακατατάξεις θα έχουμε κι έτσι αυτή η νέα σκεπτομορφή θα εκφραστεί στο επίπεδο της κοινωνίας και σε ιδεολογικό και σε πολιτικό επίπεδο.

Για μας, ας πούμε τους απλούς πολίτες, γιατί είναι ένας χαζός χαρακτηρισμός αυτός, γιατί στην ουσία δεν υπάρχει απλός και σημαίνων πολίτες, αλλά θέλω να πω για μας, που είμαστε έξω από τα πράγματα της λήψης αποφάσεων, εν πάση περιπτώσει, μπορούμε να κάνουμε πάρα πολλά για την καλλιέργεια αυτής της νέας σκεπτομορφής, μπορούμε να κάνουμε πάρα πολλά για την ώρα αφύπνισης, που πρέπει να έρθει και το κυριότερο, γιατί όλοι μας επηρεάζουμε πάρα πολύ κόσμο και μόνο όσοι είμαστε εδώ πέρα χωρίς υπερβολή επηρεάζουμε χιλιάδες, αν όχι εκατοντάδες χιλιάδες.

Εκείνο που πρέπει να ξεκινήσουμε, όσο κι αν φαίνεται σε μερικούς περίεργο, είναι με τη συνειδητή διαχείριση της προσοχής μας, γιατί η αναπαραγωγή αυτού του αρνητικού λούμπεν στοιχείου, γίνεται κυρίως ασυνείδητα απ’ όλους, επειδή παρασυρόμαστε και η προσοχή μας υφαρπάζεται και ταυτίζεται ακριβώς με όλα αυτά τα χαρακτηριστικά που συθέτουν το παλιό.

Ακούς τις ειδήσεις στην τηλεόραση, επηρεάζεσαι, καταπίνεις τη σκεπτομορφή, αρχίζεις και την αναπαράγεις και σε όποιον συναντάς και όποιον βλέπεις, τι γίνεται, άστα να πάνε στο διάολο, καταστρεφόμαστε, μα δεν βλέπεις τι γίνεται, που όλοι κάνουν αυτό, όλοι κλέβουν, δεν υπάρχει προοπτική, καήκαμε, όπου να είναι χρεωκοπούμε, ή δεν βαριέσαι, άμα δεν κλέψεις σήμερα είσαι μηδέν, το μόνο που κυριαρχεί είναι η δολιότητα κι η διαφθορά, άμα κάτσεις με σταυρωμένα τα χέρια κάηκες, όλα αυτά αναπαράγουν ακριβώς αυτή τη μαυρίλα και εδώ είναι όλο το μυστικό, το κατά πόσον άνθρωποι, οι οποίοι είναι καλών προθέσεων, συνειδητοί, έχουν καταλάβει τι γίνεται, να μην επιτρέπουμε το κλέψιμο της προσοχής μας, είτε από τον άλλο που συζητάμε, είτε από τον άλλο που ακούμε μέσα στο λεωφορείο, μέσα στο τρένο, στην παρέα, να γκρινιάζει, είτε από τα μέσα ενημέρωσης, ν’ ανατρέψουμε αυτή τη σκεπτομορφή, καλλιεργώντας τη νέα, τη σκεπτομορφή της νέας Ελλάδας.

Πρέπει να προσέχουμε πάρα πολύ, ώστε οι σκέψεις, τα συναισθήματα, η νοοτροπία μας και προπαντός η στάση μας κι η συμπεριφορά μας απέναντι στα πράγματα, να είναι σε αρμονία και σε συνέπεια με αυτά που πράγματι πιστεύουμε, γιατί εάν αυτά που πράττεις, είναι σε αναντιστοιχία μ’ αυτά που πιστεύεις, δεν έχει καμία σημασία τι πιστεύεις μέσα στο κεφάλι σου, αυτό το καταλαβαίνετε καλά όλοι σας.

Έτσι λοιπόν, συγχορδία σκέψης, συναισθήματος και συμπεριφοράς είναι αυτή που χτίζει τη νέα σκεπτομορφή και δημιουργεί την απαραίτητη κρίσιμη μάζα.

Έχουμε λοιπόν ένα στοίχημα να παλέψουμε, εάν απ’ αυτή την παύση, που βιώνουμε σήμερα θα μπορέσουμε όσοι άνθρωποι είμαστε δημιουργικοί και οραματιζόμαστε μια καινούργια Ελλάδα κι είμαστε πάρα πολλοί, αν θα μπορέσουμε να συντονιστούμε και να ελέγξουμε την προσοχή μας, προκειμένου να μπορέσουμε να τη στρέψουμε συνειδητά απέναντι στο καινούργιο, ή εάν τα λαμόγια θα μας περάσουνε σε μια νέα εξελικτική κλίμακα, η οποία θα είναι προς τα κάτω κι εκεί είναι όλη η πάλη, που διεξάγεται αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, γιατί όπως έχουμε πει πολλές φορές όσο κι αν φαίνεται περίεργο, αλλά δεν είναι καθόλου περίεργο, αν δείτε το σύστημα με το οποίο επιχείρησαν όλα αυτά τα χρόνια να διαβρώσουν την ελληνική κοινωνία, είναι ότι στην Ελλάδα παίζεται μια μάχη της Νορμανδίας για την παγκόσμια κατάσταση, είναι γιατί από την Ελλάδα αναμένεται να ξεκινήσουν πάρα πολύ σημαντικές εξελίξεις για το παγκόσμιο σκηνικό, για την παγκόσμια κατάσταση, έχουμε αφιερώσει ειδικές ομιλίες εδώ στον οραματισμό, ειδικά πάνω σ’ αυτό το θέμα κι οι ομιλίες είναι διαθέσιμες στο διαδίκτυο, μπορεί ο οποιοσδήποτε θέλει να μπει, να τις ακούσει, να τις διαβάσει.

Αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε, ότι στην Ελλάδα παίζεται αυτή τη στιγμή ένα παιχνίδι, το οποίο είναι πολύ-πολύ περισσότερο ευρύτερης εμβέλειας απ’ ότι φαίνεται, για όσους δεν είναι υποψιασμένοι.

Έτσι λοιπόν, δεν είναι μόνο καθήκον μας στενά εθνικιστικό, ή επειδή κατοικούμε εδώ, που κι αυτό ασφαλώς θεμιτό και σεβαστό είναι, να θέλουμε να έχουμε μια χώρα η οποία να είναι σύγχρονη και υγιής και φιλάνθρωποι, να σέβεται, ν’ αγαπά τους πολίτες της, αλλά είναι και μια συνολικότερη υπηρεσία, απέναντι σ’ ένα πνευματικό σχέδιο που υπάρχει για την εξέλιξη της ανθρωπότητας, το να μπορέσουμε να συνεισφέρουμε όλοι, ώστε η Ελλάδα, μέσα απ’ αυτή την παύση που παρατηρούμε σήμερα, να βγει προς μια ανώτερη εξελικτική κλίμακα.

Ας τα έχουμε αυτά κατά νου, ας προσπαθήσουμε να μείνουμε σταθεροί στις υγιείς αξίες, τις οποίες όλοι μας εκπροσωπούμε και να μην εμπιστευόμαστε, να μην εναποθέτουμε την προσοχή μας, γιατί όταν εναποθέτουμε την προσοχή μας, εναποθέτουμε και την εξουσία, σε όλους αυτούς τους κύκλους, οι οποίοι ευαγγελίζονται τα αντίθετα.

Θα δομήσουμε δυναμικά αυτή τη νέα σκεπτομορφή, έτσι ώστε μέσα στα επόμενα χρόνια να μπορέσουμε να είμαστε μάρτυρες αυτών των θετικών αλλαγών, τις οποίες όλοι μας προσδοκούμε.

Το Όραμα της Νέας Ελλάδας

Το Όραμα της Νέας Ελλάδας 900 600 ΠΑΔΙΣΥ
Ομιλία του Στάμου Στίνη στον Οραματισμό του Ιουνίου 2012

 

Καλημέρα σε όλους, σας καλωσορίζουμε για άλλη μια φορά στον οραματισμό για την Ελλάδα, ένα θεσμό πλέον, που όσοι τον έχετε παρακολουθήσει απ’ το ξεκίνημά του, θα θυμάστε ότι ξεκίνησε το Μάρτιο του 1996, οπότε συμπληρώνουμε ανελλιπώς αρκετά χρόνια παρουσίας και προσφοράς σ’ αυτό το πεδίο.

Ιδιαίτερα όμως σ’ αυτές τις μέρες που ζούμε, καταλαβαίνετε πόσο σημαντική είναι αυτή η διαδικασία από ενεργειακής πλευράς και μάλιστα για του λόγου το αληθές αρκεί απλά να παρατηρήσουμε τις μεγάλες αλλαγές που έχουν συμβεί στην Ελλάδα , μόλις σε τρεις μήνες από τον προηγούμενο οραματισμό που κάναμε το Μάρτιο.

Αν θυμάστε τότε, είχαμε πει, ότι πρόκειται ν’ αλλάξει το σκηνικό και στην Ελλάδα αλλά και προοδευτικά και σ’ ολόκληρη την Ευρώπη και πράγματι τι πιο πειστικό φαινόμενο να διαπιστώσει κανείς απ’ όλα αυτά που μεσολάβησαν στη χώρα μας και που βλέπουμε αυτή τη στιγμή τη μεγάλη αλλαγή που έχει υπάρξει και τη μεγάλη ανακατάταξη, τόσο σε επίπεδο πολιτικής, όσο και σε επίπεδο νοοτροπίας του κόσμου, που αρχίζει σιγά-σιγά  και συνειδητοποιεί πολλές σημαντικές αλήθειες, έτσι ώστε να μπορούμε να βλέπουμε ότι μια μεγάλη αλλαγή αρχίζει να παρατηρείται στην Ελλάδα σε επίπεδο νοοτροπίας, αλλά  και σε επίπεδο κοινωνικής συμπεριφοράς.

Ζούμε πράγματι κρίσιμες στιγμές, εκείνο όμως που έχουμε ξεκαθαρίσει από την αρχή, είναι ότι έτσι όπως το ελληνικό αρχέτυπο, ο ανώτερος δρόμος, ο πνευματικός δρόμος της Ελλάδας ορίζει, όλα όσα συμβαίνουν γίνονται πράγματι για το ανώτερο καλό μας και κάτω απ’ αυτό το πρίσμα είναι που έχουμε πει ότι πρέπει να  εξετάζουμε και τα διάφορα γεγονότα.

Διότι εάν εγκλωβιστεί κανείς στο περιορισμένο πλαίσιο το συμβατικό και αρχίζει και εξετάζει π.χ. τις δυο αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις που προηγήθηκαν, δεν έχει νόημα να τις εξετάσει κανένας από τη σκοπιά την προσωπική, του κόμματος δηλαδή το οποίο επέλεξε.

Αν όμως δούμε από ψηλά την όλη εικόνα θα δούμε ότι πράγματι μέσα στην ελληνική κοινωνία έχουν συμβεί ορισμένες πολύ σημαντικές αλλαγές, οι οποίες έχουν εκφραστεί μ’ όλη αυτή την ποικιλία και την πολυπλοκότητα των πολιτικών δυνάμεων, μέσα από την κατάργηση του παλιού δικομματισμού, που όντως είναι ένα γεγονός και μέσα απ’ όλες αυτές τις καινούργιες δυνάμεις που εμφανίστηκαν όλο αυτό το διάστημα, που ασχέτως από το αν ο καθένας από μας συμφωνεί, συμπαθεί ή όχι με όλα αυτά που εμφανίστηκαν, εκείνο που πρέπει να δούμε είναι προς τα πού πηγαίνει η συνισταμένη.

Είχαμε πει από πέρσι, ότι η Ελλάδα από το 2012 θα είναι στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος και πράγματι είδαμε όλο αυτό το διάστημα  οι πάντες ν’ ασχολούνται με την Ελλάδα σ’ όλο τον κόσμο.

Γιατί συμβαίνει αυτό;

Εδώ είναι το σημαντικό, είναι γιατί από την Ελλάδα θα ξεκινήσει η παροχή προς την ανθρωπότητα μιας σειράς από νέες ιδέες, οι οποίες θα παίξουν καταλυτικό ρόλο για αυτό τον παγκόσμιο μετασχηματισμό που θα συντελεστεί μέσα στα επόμενα χρόνια. Από την Ελλάδα θα προκύψουν νέες ιδέες, νέες αξίες, νέα πρότυπα κοινωνικής οργάνωσης, νέα πρότυπα κοινωνικής στάσης και συμπεριφοράς, αλλά για να προκύψουν τα συγκεκριμένα πρότυπα θα έπρεπε στην Ελλάδα πρώτα να συντελεστούν συγκεκριμένες αλλαγές και αυτή την κρίση που θα φέρει αυτές τις νέες αξίες βιώνουμε όλη αυτή την περίοδο στην Ελλάδα, γιατί το παλιό πολιτικό κατεστημένο, ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούσε το κράτος, ο τρόπος με τον οποίο οι ίδιοι οι πολίτες αντιλαμβάνονταν την κοινωνία όλα τα περασμένα χρόνια στην Ελλάδα , δεν επέτρεπε το να αναδειχτούν αυτές οι νέες δυνάμεις  κι αυτές οι νέες αξίες, οι οποίες θα συνεισφέρουν στο μετασχηματισμό της ανθρωπότητας.

Έτσι, μέσα απ’ αυτή την περιπέτεια, που από μια επιφανειακή σκοπιά φαντάζει σαν μια πάρα πολύ δύσκολη περίοδος, αυτό που λέμε η ελληνική κρίση, μέσα απ’ αυτή την περιπέτεια  είναι που αναδύεται μια χρυσή ευκαιρία προκειμένου ν’ αναδειχτούν όλα αυτά τα καινούργια στοιχεία και τα χαρακτηριστικά με τα οποία θα συμβάλει  η Ελλάδα στο μετασχηματισμό της ανθρωπότητας.

Γι αυτό ακριβώς λέμε ότι η κρίση είναι εκείνη που θα φέρει στο προσκήνιο και φέρνει, το βλέπουμε αυτό, νέες δυνάμεις, νέες αντιλήψεις, νέες αξίες, νέα ηθική και νέα πολιτική συμπεριφορά, την οποία τη βλέπουμε ήδη ν’ αρχίζει να διαμορφώνεται. Πάρτε υπ’ όψιν σας σας παρακαλώ ότι ακριβώς, επειδή είναι οι συνθήκες τέτοιες και σας παρακαλώ δώστε προσοχή σ’ αυτό που λέω, επειδή είναι οι συνθήκες τέτοιες που συμβαίνουν τρομερές αλλαγές στην ενέργεια  εδώ στη χώρα  μας, επικρατεί μια τεράστια ένταση, υπάρχει μια σκεπτομορφή αυτή τη στιγμή που βράζει στη νοόσφαιρα της Ελλάδας και η μεγάλη πλειοψηφία το αντιλαμβάνεται σαν ένα μεγάλο άγχος, σαν μια μεγάλη ψυχολογική πίεση, σαν ένα μεγάλο εκνευρισμό, πολλοί επίσης και σαν φόβο.

Είναι λοιπόν πάρα πολύ κρίσιμο, σ’ αυτό το παιχνίδι της κύησης, της εγκυμοσύνης του καινούργιου, που συμβαίνει, όλη αυτή την περίοδο να προσπαθήσουμε να είμαστε όσο το δυνατόν πιο θετικοί γίνεται, απέναντι στην αντιμετώπιση των πραγμάτων. Όλοι το εισπράττουμε, ξέρω πάρα πολύ καλά ότι η μεγάλη πλειοψηφία, αλλά και πόσο μάλλον από σας εδώ, που είμαστε εμπροσθοφυλακή σ’ αυτή την ιστορία της καινούργιας σκεπτομορφής, ξέρω πολύ καλά και θα το πω πολύ απλά ότι όλοι τρώμε ενεργειακό πακέτο. Το ξέρω γιατί το βιώνουμε όλοι μας, ξέρω πολύ καλά ότι πολλοί έχουνε διάφορα ψυχοσωματικά συμπτώματα, που μπορεί να τα αποδίδουν στο άγχος, μπορεί να τ’ αποδίδουν σε άλλα πράγματα, ωστόσο να ξέρετε ότι οφείλεται ακριβώς σ’ αυτή την ενεργειακή μάχη που γίνεται αυτή τη στιγμή.

Θέλω και σας παρακαλώ και για το δικό σας το καλό και το καλό όλων μας, απέναντι σ’ αυτή την κατάσταση να τοποθετηθείτε με ψυχραιμία  και θετικότητα, το σαλτάρισμα  δεν  ευνοεί αυτή την καινούργια  σκεπτομορφή που αυτή τη στιγμή υλοποιείται στην Ελλάδα, αλλά συμβάλλει σε πισωγύρισμα. Για του λόγου το αληθές το λέω ορμώμενος ότι ένα τηλέφωνο χτύπησε και κάναμε όλοι σαν τρελοί.

Ηρεμήστε,  εκείνο που έχει σημασία  είναι να  καταλάβουμε πως ότι συμβαίνει είναι για το ανώτερο καλό της Ελλάδας κι απέναντι σ’ αυτό να σταθούμε με θετικότητα και αισιοδοξία.

Βλέπετε ότι σ’ αυτή την καλλιέργεια του φόβου και του άγχους προσπάθησαν να συμβάλουν όλο αυτό το διάστημα με όλες τους τις δυνάμεις όλα εκείνα τα συμφέροντα, τα οποία προσπάθησαν να κρατήσουν την Ελλάδα πίσω, διεθνή και εγχώρια. Απ’ ότι φαίνεται δεν πέρασε αυτό το πράγμα, ωστόσο αυτή η μαύρη σκεπτομορφή της τρομοκρατίας εξακολουθεί και πλανάται και συγκρούεται με τη θετική σκεπτομορφή, την οποία καλλιεργούμε τόσο καιρό όλοι εμείς , όσοι θέλουμε να βλέπουμε τα πράγματα μέσα από ένα πρίσμα πνευματικότητας και συνειδητότητας.

Το πράγμα λοιπόν δεν έχει ξεκαθαρίσει, αλλά, αυτό σας το λέω επίσης με βεβαιότητα, να το ξέρετε,  για την κρίσιμη μάζα  και σας το λέω υπεύθυνα ότι, από τον προηγούμενο οραματισμό του Μαρτίου, η κρίσιμη μάζα που δημιουργήθηκε τον τελευταίο χρόνο με τη συμμετοχή πολύ περισσότερων συνειδητών πολιτών σ’ αυτό το θεσμό του οραματισμού για την Ελλάδα, έχει δρομολογήσει την κατάσταση της αλλαγής, η οποία δεν γυρίζει πίσω, αυτό μπορώ να σας το διαβεβαιώσω, μπορεί να υπάρχουν κραδασμοί, μπορεί να υπάρχουν  κόντρες, όσο το παλιό αντιστέκεται μέχρι να επικρατήσει τελείως το καινούργιο, ωστόσο το κύμα της αλλαγής που έχει δημιουργηθεί δεν είναι αναστρέψιμο .

Έτσι λοιπόν σας το λέω για ακόμα μια φορά , μην παρασύρεστε και μην ψυχοπλακώνεστε, να το πω πολύ απλά, γιατί με τη στάση αυτή, γνωρίζετε το νόμο των ομοίων, γνωρίζετε την έννοια της ομοιοκραδασμικότητας, κάθε φορά που ψυχοπλακωνόμαστε, ή που μας καταλαμβάνει ο φόβος, εκείνη τη στιγμή ενισχύουμε το παλιό, ενισχύουμε την κατάσταση εκείνη η οποία πρέπει να  εκλείψει.

Αντίθετα, οπουδήποτε κι αν βρισκόμαστε, γιατί προσπαθούμε να έχουμε μια στοιχειώδη αυτοπαρατήρηση, υποτίθεται ότι είμαστε πνευματικά άτομα, όπου και να βρισκόμαστε λοιπόν, απ’ τη στιγμή που θα συλλάβουμε τον εαυτό μας, ή κάποιους γύρω μας ν’ αρχίσουν να καλλιεργούν αυτό το κλίμα, όχι μόνο να μην μπαίνουμε μέσα σ’ αυτό και να μην ταυτιζόμαστε, αλλά αμέσως να προσπαθούμε με την παρουσία  μας να το αναιρέσουμε και φραστικά και ενεργειακά, χρειάζεται αισιοδοξία για να μπορέσει μια ώρα αρχύτερα  να μπορέσει να συντομεύσει αυτή την επικράτηση του καινούργιου. Για να μην είμαστε εντελώς αόριστοι, αν και για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, γνωρίζω ότι τα πράγματα πλέον κατευθύνονται από ανώτερες δυνάμεις και ότι το ελληνικό αρχέτυπο κι αυτές οι ανώτερες δυνάμεις οι οποίες κατευθύνουν την τύχη της Ελλάδας, όπως και της ανθρωπότητας σαν σύνολο, καταλαβαίνετε πολύ καλά ότι μας υπερβαίνουν, δηλαδή ασχέτως με το τι φιλοδοξίες μπορεί να έχουμε εμείς, ή πώς να νομίζουμε με την περιορισμένη κατανόησή μας ότι θα εξελιχθούν τα πράγματα, τα πράγματα μπορεί να εξελιχθούν εντελώς διαφορετικά απ’ ότι περιμένουμε και μ’ έναν πάρα πολύ απρόσμενο τρόπο.

Άλλωστε ξέρετε το περίφημο ρητό, που λέει ότι ο Θεός πολλές φορές ενεργεί με εντελώς αναπάντεχους και μυστήριους τρόπους κι εκεί που δεν το περιμένεις ποτέ ότι η εξέλιξη μιας κατάστασης μπορεί να είναι τέτοια και ξαφνικά ν’ αλλάζουν τα πάντα.

Ωστόσο, έχουμε ορισμένα δείγματα, έχουμε ορισμένα στοιχεία, ίχνη ας το πούμε, για το τι θα σήμαινε προσφορά της Ελλάδας σ’ αυτό το μετασχηματισμό που θ’ αρχίσει σε διεθνές επίπεδο και πάνω σ΄ αυτά τα ίχνη θα ήθελα να πω δυο λόγια  γιατί όσο πιο συνειδητοί είμαστε απέναντι σ’ εκείνο το οποίο έρχεται, τόσο περισσότερο υποστηρικτικά θα μπορέσουμε να σταθούμε απέναντί του και πράγματι η σκεπτομορφή που καλλιεργούμε να είναι και πιο σαφής και πιο εστιασμένη.

Έτσι λοιπόν, ένα πάρα πολύ σημαντικό στοιχείο, το οποίο νομίζω ότι όλοι πρέπει να το πάρουμε υπ’ όψιν μας, είναι ότι, η έννοια της πνευματικότητας δεν πρόκειται να παραμείνει πλέον σ’ ένα στενό κύκλο ανθρώπων και αποκομμένοι από τον τρόπο με τον οποίο εξελίσσεται το κοινωνικό γίγνεσθαι. Δηλαδή με πολύ απλά λόγια
μια καινούργια διάσταση που θα μπει μέσα στην κοινωνία και μέσα στην έννοια της πολιτικής, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και διεθνώς, είναι ότι, πολιτική δράση και κοινωνική συμπεριφορά εάν δεν συνοδεύεται από το στοιχείο της πνευματικότητας, ότι οδηγεί σε ακραίες καταστάσεις σκληρότητας, απληστίας, χωριστικότητας, που ακριβώς λόγω αυτών βιώνουμε όλη την παγκόσμια κρίση τη σημερινή, όλη την αναλγησία αυτού του σχεδίου, που ονομάζεται νέα παγκόσμια τάξη, όλη τη φθορά του περιβάλλοντος, όλα τα προβλήματα πολέμου, τρομοκρατίας, εγκληματικότητας. Βλέπουμε δηλαδή ότι όλο το φάσμα των δεινών, που αυτή τη στιγμή κρατούν την ανθρωπότητα υποβαθμισμένη εξελικτικά και δημιουργούν κρίσεις, οι οποίες υποβαθμίζουν την ανθρώπινη υπόσταση, οφείλονται ακριβώς σ’ αυτή την έλλειψη της πνευματικότητας, μέσα στην κοινωνική δράση και μέσα στην πολιτική δράση.

Από τη στιγμή που θα μπει το στοιχείο της πνευματικότητας μέσα στην έννοια της πολιτικής και της κοινωνικής συμπεριφοράς, αμέσως  εξαφανίζονται τα στοιχεία της απληστίας, της σκληρότητας, της νοοτροπίας της ζούγκλας, της χωριστικότητας, της εξουσιομανίας και στη θέση τους τίθεται ως άμεση προτεραιότητα το θέμα της προσφοράς, της ακεραιότητας, της ενότητας, της συνεργασίας, του ελέους, νέες αξίες οι οποίες στηρίζονται επάνω στην αλληλεγγύη, στην αρμονική συμβίωση και σε μια κοινωνία, η οποία θα τιμά τη μοναδικότητα του κάθε ατόμου, θα του δίνει όλες αυτές τις ευκαιρίες που χρειάζεται προκειμένου να αναδείξει το δυναμικό του και την αξία του, αλλά μ’ έναν απόλυτο σεβασμό πάλι στο σύνολο, μ’ έναν απόλυτο σεβασμό στην ενότητα του συνόλου, στην αλληλεγγύη και στην αρμονία με το περιβάλλον.

Αυτές οι αρχές της πνευματικότητας καταλαβαίνετε ότι οδηγούν σε πολύ συγκεκριμένα πράγματα, π.χ. αλληλεγγύη και συμπόνια δεν δικαιολογούνται να τα έχει να τα  έχει ένας πολιτικός, ή οποιοσδήποτε δρα μέσα στην κοινωνία, είτε ως επιχειρηματίας, μέσα από έναν οποιοδήποτε ρόλο, εάν δεν είναι πνευματικός άνθρωπος, διότι πραγματικά, αν δεν θέλουμε να κοροϊδευόμαστε, σκεφτείτε απλά το εξής, ότι κάποιος ο οποίος είναι υλιστής, με την έννοια ότι, θεωρεί πως ότι υπάρχει είναι αυτό που βλέπω, ακούω, βιώνω με τις αισθήσεις μου κι από κει και πέρα δεν υπάρχει τίποτε άλλο.

Τι κίνητρο έχει ένας τέτοιος άνθρωπος για ν’ αναπτύξει συμπόνια και αλληλεγγύη απέναντι στους συνανθρώπους του;

Καμία, θα μπορούσε να είναι κάλλιστα ένας επαγγελματίας δολοφόνος, γιατί αν πιστεύεις πως ότι υπάρχει αρχίζει και τελειώνει εδώ, δεν έχει κανένα νόημα η έννοια της ηθικής, δεν έχει κανένα νόημα η έννοια της αγάπης, το μόνο που έχει νόημα είναι ότι κάνω ότι μ’ εξυπηρετεί αυτή τη στιγμή, όσο υπάρχω κι άμα πεθάνω τσιμέντο να γίνουν όλα.

Καταλαβαίνετε πολύ καλά λοιπόν, ότι ουσιαστικά είναι υποκρισία να δηλώνει κάποιος ο οποίος δεν είναι πνευματικό άτομο, κάποιος ο οποίος δεν πιστεύει ότι υπάρχει κάτι άλλο πέραν αυτού που βιώνουμε όλοι με τις πέντε αισθήσεις μας, είναι τεράστια υποκρισία να δηλώνει ότι μπορεί να ενδιαφέρεται για το κοινό καλό και ακριβώς το ότι είναι τεράστια υποκρισία αποδεικνύεται κι από τον τρόπο με τον οποίο ενεργούν αυτή τη στιγμή οι πολιτικές δυνάμεις σε παγκόσμιο επίπεδο, γιατί άσχετα από τα λόγια τους, στην πράξη αποδεικνύεται ότι επιδεικνύουν τέτοια αναλγησία και τέτοια σκληρότητα που ακριβώς αποδεικνύει ότι δεν έχουν καμία πνευματική αρχή και καμία ηθική μέσα τους. Κάτι που πρόκειται ν’ αλλάξει στην ανθρωπότητα είναι ακριβώς αυτό το μπόλιασμα της πνευματικότητας, με την έννοια της πολιτικής. Και αυτό έχει πάρα πολλές προεκτάσεις, γιατί αν δεις τα πράγματα μέσα από ένα πρίσμα όπου πνευματικό στοιχείο μέσα σε μια κοινωνία σημαίνει του να δίνεις στον καθένα ευκαιρίες ν’ αναπτύξει στο μέγιστο το δυναμικό του, να μπορέσει ν’ αξιοποιήσει ότι θετικό διαθέτει και να του δώσει την ελευθερία να εξελιχθεί και σαν ανθρώπινο ον, πνευματικά, όσο περισσότερο μπορεί.

Αν ξεκινήσεις απ’ αυτή την προϋπόθεση και υπό τον όρο ότι αυτή η εξέλιξη η θετική του καθενός δεν θα είναι εις βάρος των υπολοίπων, τότε συνάγονται πάρα πολλά συμπεράσματα, τα οποία καταλύουν όλους αυτούς τους ψεύτικους πολιτικούς εγκλωβισμούς, που αυτή τη στιγμή έντεχνα ορισμένοι έχουν  καλλιεργήσει, το δεξιός αριστερός, φιλελεύθερος, ρεπουμπλικάνος, κομμουνιστής, φασίστας, το ένα, το άλλο.

Η αρχή της πνευματικότητας λέει το εξής πάρα πολύ απλό, ότι στην κοινωνία και στην πολιτική αφ’ ενός μεν θα πρέπει να εξασφαλίσεις ευνοϊκές συνθήκες ανάπτυξης για όλους τους ανθρώπους, άρα χωρίς πολλές θεωρίες και πολλές φιλοσοφίες, δεν επιτρέπεται να υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι να πεινάνε στον πλανήτη, δεν επιτρέπεται να υπάρχουνε άνθρωποι, οι οποίοι στερούνται βασικά αγαθά, δεν πρέπει να υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι να στερούνται την ελευθερία τους, δεν πρέπει να υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι να στερούνται τη μόρφωση, δεν πρέπει να υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι να στερούνται την πρόνοια και την περίθαλψη, δεν πρέπει να υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι να στερούνται την ευκαιρία ν’ αναπτυχθούν πνευματικά.

Απ’ τη στιγμή που αποδεχτείς αυτή την πανανθρώπινη αλήθεια, από κει και πέρα η αρένα του ανταγωνισμού υγιούς και μη και της επιχειρηματικότητας, τίθεται μετά, αφού εξασφαλιστούν αυτές οι βασικές συνθήκες ανάπτυξης για όλη την ανθρωπότητα, με αυτό προαπαιτούμενο αφήνεις ν’ αναπτυχθεί περαιτέρω οποιαδήποτε έννοια ανταγωνισμού, ακριβώς γιατί η χωριστικότητα δεν πρέπει να υπερισχύει της αλληλεγγύης, της συμπόνιας και των ευκαιριών εξέλιξης κι ελευθερίας για όλους.

Αυτό καταλαβαίνετε τι επανάσταση  δημιουργεί όσον αφορά στις αξίες, οι οποίες θα δημιουργήσουν καινούργια πρότυπα κοινωνικής οργάνωσης σε παγκόσμιο επίπεδο, αξίες οι οποίες λένε ότι εάν οι ας πούμε αριστερή νοοτροπία έχει το μειονέκτημα της ισοπέδωσης και το να μην αφήνει το άτομο ν’ αναπτύξει το δυναμισμό του και αν το μειονέκτημα ας πούμε της δεξιάς νοοτροπίας είναι η κυριαρχία του νόμου της ζούγκλας, μέσα από την οποία συνθλίβονται ανθρώπινες ψυχές, τότε το μέτρο, αυτό ακριβώς που υπαγορεύει και ολόκληρη η ελληνική παράδοση, διαχρονικά από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, το μέτρο, ακριβώς ορμώμενο από την πνευματικότητα, λέει ακριβώς ότι, ναι άπειρες ευκαιρίες, άπειρα ενδεχόμενα ελευθερία, ο καθένας ν’ αναπτύξει στο μέγιστο το δυναμικό του, αλλά με προαπαιτούμενο ότι το σύνολο της ανθρωπότητας και του πλανήτη θα έχει τις βασικές καλές συνθήκες ανάπτυξης και ζωής, αυτό ακριβώς που ανέφερα  προηγουμένως, αυτό οδηγεί και σ’ ένα άλλο συμπέρασμα , αυτή η νοοτροπία της πνευματικότητας, το οποίο είναι πάρα πολύ ουσιαστικό.

Ποιο είναι αυτό;

Πρόκειται να προκύψουν, βλέπουμε ήδη δείγματα, νέου τύπου πολιτικοί σχηματισμοί, νέου τύπου κόμματα, αυτή τη στιγμή τα κόμματα χαρακτηρίζονται από χωριστικότητα και από παραγωγή οπαδών, ο σκοπός τους δεν είναι τα μέλη τους και τα στελέχη τους να λειτουργούν απελευθερωμένα, αλλά να λειτουργούν συντεταγμένα, μονολιθικά, ως οπαδοί.

Η νέα διάσταση της πνευματικότητας, μέσα στο χώρο της πολιτικής και της κοινωνίας, είναι με δυο λέξεις η παραγωγή αυτενεργών, αυτοδύναμων πολιτών, συνειδητών πολιτών, που σημαίνει ότι οι νέοι πολιτικοί σχηματισμοί δεν θα λειτουργούν μέσω οπαδών με στόχο να κατασκευάζουν κοπάδια ψηφοφόρων, ή βολεμένων ανθρώπων μέσω ρουσφετιού, αλλά ακριβώς η εργασία την οποία θα κάνουν στο εσωτερικό τους να παράγει αυτόνομους, αυτοδύναμους, αυτενεργούς, αυτάρκεις, συνειδητούς πολίτες. Κι εδώ, πέρα από το τι είδους νέα κόμματα θα προκύψουν, εδώ τίθεται κι ένα θέμα παιδείας, που σημαίνει ότι θα προκύψουν και καινούργιοι θεσμοί εκπαίδευσης, διότι, συνειδητός πολίτης, ελεύθερος πολίτης, ο οποίος χαρακτηρίζεται από αυτενέργεια κι από πρωτοβουλία συμμετοχής μέσα στα πράγματα, θα πρέπει να είναι ένας πολίτης ο οποίος θα έχει δουλέψει τον τομέα της αυτογνωσίας και της αυτοπαρατήρησης. Πολίτης ο οποίος δεν γνωρίζει τον εαυτό του και κουβαλάει όλα τα πάθη του μέσα στην κοινωνική και την πολιτική του ζωή, είναι μοιραίο ότι θα εκπέσει στη διαφθορά, στην αρχομανία, στην εξουσιομανία, στη χωριστικότητα.

Εάν όμως υπάρχουν κοινωνικοί θεσμοί, εκπαιδευτικοί θεσμοί, που πέρα από τα νέα πολιτικά κόμματα θα μπορεί να είναι ένας τομέας της παιδείας αυτός, της εκπαίδευσης, που να δίνει έμφαση στην αυτογνωσία των πολιτών, τότε ένας πολίτης που θα τα έχει καλά με τον εαυτό του, γιατί θα τα έχει βρει με τον εαυτό του κι όταν τα έχεις βρει με τον εαυτό σου και δεν κουβαλάς όλα αυτά τα απωθημένα και τις ενοχές, που κουβαλάνε συνήθως οι εμπλεκόμενοι με τα κοινωνικά και νιώθεις καλά με τον εαυτό σου και με τους άλλους, τότε αυθόρμητα αναπτύσσεις έλεος, αλληλεγγύη, συμπόνια, συνεργατικότητα, συνέργεια και τότε η δράση σου χαρακτηρίζεται από ακεραιότητα κι όχι από συμφέρον και διαφθορά.

Όλα αυτά άρα οδηγούν και σε κάποιες καινούργιες κοινωνικές δομές και σε κάποιους καινούργιους θεσμούς και βλέπουμε ήδη στο θεσμικό επίπεδο πόσο έχει ωριμάσει η έννοια της αμεσότερης δημοκρατίας, το να προσφέρεται δηλαδή στους πολίτες η δυνατότητα να αποφαίνονται ελεύθερα στα καθημερινά ζητήματα της κοινωνίας όχι κάθε τέσσερα χρόνια απλά μέσα απ’ το θεσμό των εκλογών, αλλά μέσα από δημοψηφίσματα, μέσα από ηλεκτρονικά δημοψηφίσματα και μέσα από άλλους θεσμούς, οι οποίοι θα αφορούν, αν όχι συνολικά την κοινωνία και συγκεκριμένους κλάδους, είναι πάρα πολύ σημαντικό να δοθεί η ευκαιρία στους ίδιους τους πολίτες ν’ αποφασίσουν για το εκπαιδευτικό σύστημα που θα θέλουμε να έχουμε κι όχι κάθε φορά που αλλάζει η κυβέρνηση να έρχεται κι ένας καινούργιος νόμος για την παιδεία, γιατί οι άνθρωποι που θα διαμορφώσουμε, μέσα από το θεσμό της παιδείας θα παίξουν τόσο σημαντικό ρόλο στις εξελίξεις ώστε καλό θα είναι όλο το εκπαιδευτικό σύστημα να μην διαμορφώνεται ερήμην μας.

Ένα θέμα είναι το θέμα της άμεσης δημοκρατίας το οποίο έχει αρχίσει και ωριμάζει στην Ελλάδα και σύντομα θα γίνουνε βήματα προς αυτή την κατεύθυνση.

Ένα δεύτερο πάρα πολύ ουσιαστικό είναι το θέμα της αυτοδιαχείρισης και εδώ θέλω να γίνει λίγο πιο σαφές αυτό το πράγμα.

Βλέπετε ότι η αιώνια αντίθεση σε παγκόσμιο επίπεδο και θέλουν κάποιοι να την εμφανίζουν έτσι επίτηδες, μεταξύ του κρατισμού και της ελεύθερης επιχειρηματικότητας και τα επιχειρήματα εκατέρωθεν τα ξέρετε πάρα πολύ καλά ποια είναι, ότι απ’ τη μια μεριά ο κρατισμός έχει το τεράστιο μειονέκτημα ότι αποκοιμίζει τους εργαζόμενους, δημιουργεί υπαλλήλους τεμπέληδες, δεν τους αφήνει ν’ αναπτύξουν το δυναμικό τους, γιατί σου λέει μήνας μπαίνει, μήνας βγαίνει το μισθό τον έχουνε και γενικά κυριαρχεί η αντίληψη ότι απ’ τη μια μεριά ο κρατισμός είναι ένας τρόπος κοινωνικής οργάνωσης ο οποίος αποκοιμίζει τους πολίτες.

Από την άλλη πλευρά  η ελεύθερη επιχειρηματικότητα ξέρουμε πολύ καλά ότι μπορεί μεν να δίνει στον άνθρωπο την πρωτοβουλία ν’ αναπτύξει και σε ακραίο βαθμό τα όποια προσόντα του, ή τις όποιες επιθετικές του ικανότητες στην κοινωνία, ωστόσο δημιουργεί τρομερούς κραδασμούς μέσω της σκληρότητας, του ανταγωνισμού και της αναλγησίας, φτάνοντας στο σημείο οι ανθρώπινες ζωές να γίνονται απλά νούμερα, να γίνονται απλοί αριθμοί και να βλέπουμε ολόκληρους λαούς κι ολόκληρες χώρες σαν στατιστικές που προκειμένου για το συμφέρον μας, για το οικονομικό μας συμφέρον να μην έχουμε κανένα δισταγμό να βομβαρδίσουμε, να κατακτήσουμε, ν’ αφήσουμε να πεινάει ο κόσμος, να πεθαίνει κατά εκατομμύρια, αρκεί να μπείτε μέσα στις στατιστικές και να κοιτάξετε, δεν θυμάμαι αυτή τη στιγμή πόσα παιδιά πεθαίνουν ανά λεπτό, πόσες χιλιάδες παιδιά πεθαίνουν λόγω ασιτίας και λόγω ασθένειας.

Να ένα άλλο μειονέκτημα αυτής της περιβόητης ελεύθερης επιχειρηματικότητας.

Τι είναι λοιπόν η αυτοδιαχείριση;

Η αυτοδιαχείριση είναι ένας συνδυασμός όπου από τη μια μεριά δημιουργείται μια μονάδα οικονομική, μια εταιρία λαϊκής βάσης, λαϊκής συμμετοχής, οτιδήποτε, η οποία από τη μια μεριά στηρίζεται στην πρωτοβουλία και στην ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας του συνόλου, από την άλλη όμως δρα κοινωφελώς, δεν δρα  εις βάρος του κοινωνικού συνόλου, μ’ αυτό τον τρόπο υπάρχουν και θέσεις εργασίας και καταπολεμάται  η ανεργία και οι εργαζόμενοι εκεί δεν λειτουργούν υπό το βάρος του κρατισμού έτσι ώστε ν’ αποστερούνται από την έλλειψη πρωτοβουλίας κι από την άλλη κανένας δεν ωφελείται εις βάρος του άλλου, είναι αυτό που λέμε η νέα κοινωνία της συνέργειας. Και αυτός ο θεσμός της αυτοδιαχείρισης μπορεί να εφαρμοστεί σ’ ένα τεράστιο φάσμα, σε οργανισμούς κοινής ωφελείας, που στην Ελλάδα κάποιοι θέλουν να τους ξεπουλήσουν κοψοχρονιά στο χώρο των εξαγωγών, στο χώρο της αγροτικής οικονομίας, στην κτηνοτροφία, του τουρισμού, της υψηλής τεχνολογίας, δεν υπάρχει τομέας στον οποίο ο θεσμός της αυτοδιαχείρισης να μην μπορεί να σταθεί και να καρποφορήσει.

Δεν σας κάνει εντύπωση ακριβώς το γεγονός ότι κανένας σ’ αυτή την συζήτηση που υπάρχει γύρω απ’ την ελληνική κρίση δεν θέτει ένα τέτοιο θέμα ;

Είναι ακριβώς γιατί αυτός ο θεσμός της αυτοδιαχείρισης αντιστρατεύεται και τις δυο παλιές νοοτροπίες και τη νοοτροπία του κρατισμού και τη νοοτροπία της αχαλίνωτης ακραίας επιχειρηματικότητας.

Βλέπετε λοιπόν ότι παίζονται πάρα πολλά και για να συνοψίσω αυτά που είπα είναι απλά μερικά ίχνη μόνο του τι θεσμοί θα προκύψουν και τι αλλαγές θα προκύψουν στην κοινωνία, μέσα απ’ αυτό το μπόλιασμα της πνευματικότητας με την κοινωνική και την πολιτική αντίληψη, κάτι για το οποίο πλέον όχι μόνο η κοινωνία στην Ελλάδα, αλλά και σε επίπεδο ανθρωπότητας το έχει πολλή μεγάλη ανάγκη και βλέπουμε, γι αυτό να είστε σίγουροι ότι αυτές οι καινούργιες αξίες μη νομίζετε ότι ακούγονται μόνο αυτή τη στιγμή από μένα, αυτές οι καινούργιες αξίες αρχίζουν  και αποτελούν κοινό τόπο σε παγκόσμιο επίπεδο.

Φέτος και όχι μόνο φέτος, ήδη στη συνεδρίαση της Bilderberg που έγινε στη Βιρτζίνια στην Αμερική, γιατί θα  έχουμε εκλογές στην Αμερική, οπότε είναι προφανές για ποιο λόγο επιλέχθηκε η Αμερική γι αυτή τη συνάντηση, απ’ έξω ήταν μια σειρά από κινήματα απ’ όλο τον κόσμο, που διαμαρτυρήθηκαν και πλέον κινήματα όπως αυτά  των Πράσινων ή των Occupy που γίνονται στην Αμερική, σε όλο τον κόσμο, θέτουν ακριβώς τέτοιου είδους ζητήματα, όπως αυτά που σας προανέφερα.

Ήδη παγκόσμια τίθεται θέμα ανώτατου ορίου πλουτισμού, ήδη παγκόσμια τίθεται θέμα το ανάποδο, μίνιμουμ οικονομική βάση για όλη την ανθρωπότητα, ήδη παγκόσμια τίθεται θέμα περιορισμού κληρονομούμενων περιουσιών, που καταλαβαίνετε ότι ένας τέτοιος περιορισμός στην ουσία μηδενίζει το κοινωνικό κάρμα, υπό την έννοια ότι, αν θέλουμε όλοι οι άνθρωποι να ξεκινάνε με ίσες ευκαιρίες, τότε δεν μπορεί κάποιος να ξεκινάει κληρονομώντας εις βάρος των υπολοίπων μια τεράστια περιουσία, να κληρονομεί ένα μέρος και το υπόλοιπο να πηγαίνει στην κοινωνία και απ’ το να μηδενίζει το κοινωνικό κάρμα, ένα τέτοιο αίτημα που διατυπώνεται παγκόσμια εμποδίζει και το γιγαντισμό μιας οποιασδήποτε πολυεθνικής ή ενός οποιουδήποτε trust εις βάρος των υπολοίπων, γιατί αυτή τη στιγμή ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι τα ποσά που κινούν τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και οι μεγάλες πολυεθνικές είναι πάνω από τριάντα φορές το παγκόσμιο ΑΕΠ.

Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι ο ιδιωτικός τομέας με το γιγαντισμό που έχει είναι η πραγματική κυβέρνηση της ανθρωπότητας, μέχρι να επικρατήσουν, πράγμα που θα γίνει οπωσδήποτε μέσα στα επόμενα χρόνια όλες αυτές οι νέες αξίες τις οποίες προανέφερα. Να ξέρετε ότι πράγματι η Ελλάδα θα είναι μπροστά όσο κι αν σας φαίνεται προς το παρόν περίεργο και φαινόταν πολύ πιο περίεργο πριν από ένα χρόνο προτού η Ελλάδα μπει στο επίκεντρο της παγκόσμιας κοινότητας. Τώρα που εξακολουθεί και είναι στο επίκεντρο της παγκόσμιας κοινότητας δεν φαίνεται πλέον τόσο περίεργο κι εκείνα τα γεγονότα τα οποία θ’ ακολουθήσουν θα βρουν την Ελλάδα μπροστά στην καλλιέργεια αυτών των νέων ανθρωπιστικών και πνευματικών αξιών, που θα δημιουργήσουν αυτά τα νέα παγκόσμια πρότυπα κοινωνικής οργάνωσης.

Ήδη βλέπετε ότι στην Ευρώπη αρχίζουν κάποιες αλλαγές και αχνοφαίνονται, μια κρίση θα φέρει την Ευρώπη προ ακόμα πιο σημαντικών διλημμάτων στα οποία η Ελλάδα θα πυροδοτήσει και θα συνεισφέρει μ’ έναν πολύ ουσιαστικό τρόπο.

Εκείνο που θέλω να πω κλείνοντας είναι να σας υπενθυμίσω, ξέρω πολύ καλά ότι μέσα στην καθημερινότητα αυτά που λέμε αυτή τη στιγμή είναι πολύ εύκολο κανείς να τα ξεχνάει και είναι πολύ εύκολο να παρασύρεται από το άγχος, από το φόβο, απ’ όλα αυτά τα αρνητικά στοιχεία που προανέφερα, όμως να ξέρετε ότι αυτή τη στιγμή παίζεται ένα τεράστιο ενεργειακό παιχνίδι, παγκόσμια, αλλά με εστία  την Ελλάδα, αυτό να μην το ξεχνάτε ποτέ.

Τυχαίο, ότι με το που διορίστηκε η καινούργια κυβέρνηση πήγαν στο νοσοκομείο δύο;

Μην το γελάτε καθόλου, αυτό που σας είπα πριν, ότι όλοι μας τρώμε ενεργειακό πακέτο, εκείνος ο οποίος εκτίθεται πιο πολύ, να είστε πολύ συνειδητοί σ’ αυτό, δεν έχει σημασία το πρόσωπο, δηλαδή πραγματικά δεν σημαίνει ότι φάγανε το πακέτο επειδή ο Σαμαράς με το Ράπανο είναι οι καλοί, ή οι κακοί της υπόθεσης, αλλά εκ των πραγμάτων αυτοί εκτίθενται μπροστά, ο ένας είναι ο πρωθυπουργός κι ο άλλος είναι ο υπουργός οικονομικών. Και να μην είχανε βγει αυτοί και να είχε κάνει κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ τα ίδια θα πάθαιναν κι αυτό είναι κάτι το οποίο το είδαμε όχι μόνο σ’ αυτούς, εκείνοι που εκτίθενται δηλαδή και σε μας εδώ, γι αυτό ξεκίνησα έτσι τη συζήτηση, γιατί ξέρω πολύ καλά ότι όλοι έχετε φάει φορτίο.

Τις προηγούμενες μέρες πέρασα κι εγώ ένα μεγάλο φορτίο, το ίδιο κι ο Ντίνος, δηλαδή δεν είναι τυχαία αυτά τα πράγματα, απλώς μέσα απ’ το παιχνίδι των σκεπτομορφών, ότι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό. Και μέσα απ’ αυτή τη διαδικασία έχει αυξηθεί όλων μας η χωρητικότητα η ενεργειακή, έχουμε όλοι δυναμώσει και γι αυτό ακριβώς σας είπα πριν ότι δεν είναι αναστρέψιμη πλέον η πορεία. Η κρίσιμη μάζα έχει ξεπεραστεί, η σκεπτομορφή για την καινούργια Ελλάδα έχει πάρει μια τέτοια ώθηση που πλέον δεν είναι αναστρέψιμη, αυτά τα ενεργειακά πακέτα που τρώμε είναι από τους κραδασμούς στη σύγκρουση που γίνεται στην προώθηση του καινούργιου και γι αυτό το λόγο να μην ανησυχείτε, σας το ξαναλέω, γιατί ξέρω ότι παρασύρεστε, γιατί όλοι μας τα περνάμε, αυτό το οποίο μπορεί να σας φαίνεται εσάς σαν κόπωση, σαν ψυχοπλάκωμα, σαν ενεργειακό πέσιμο, σαν άγχος, σαν νεύρα, όλα αυτά δεν είναι δικά μας πλέον, είναι το πακέτο που τρώμε επειδή ακριβώς έχουμε μπει μέσα στο ενεργειακό παιχνίδι.

Όταν λοιπόν είσαι συνειδητός σ’ αυτό το πράγμα το ξεπετάς από πάνω σου πολύ πιο εύκολα και όχι μόνο το ξεπετάς αλλά αυτή την ενέργεια ακριβώς την οποία πας να διαχειριστείς όταν είσαι συνειδητός μπορείς και την προσανατολίζεις και τη φορτίζεις προς την κατάλληλη κατεύθυνση και αυτό ακριβώς γίνεται τώρα, μην το ξεχνάτε αυτό, γιατί για να τελειώνω η Ελλάδα ξέρετε πολύ καλά κι αυτό το παραδέχονται και εγχώριοι και ξένοι, η Ελλάδα έχει έναν τεράστιο πλούτο, ενεργειακό, τι να πρωτοπεί κανείς, δηλαδή είναι η γη της επαγγελίας και όχι μόνο έχει έναν τεράστιο υλικό πλούτο, αλλά έχει κι έναν τεράστιο πνευματικό πλούτο.

Μπορεί λοιπόν όλη αυτή την περίοδο αυτά να παρέμεναν θαμμένα, συμπιεσμένα, καταχωνιασμένα, τι να πει κανείς, για το θέμα των πετρελαίων που γράφουμε στα περιοδικά απ’ το ’90 κι όλοι λέγανε δεν υπάρχει τίποτα, αυτά είναι φήμες, υπάρχουν κάποιες αόριστες ενδείξεις αλλά πιθανόν να μην υπάρχει και τίποτα απολύτως, όλα αυτά δεν γίνεται πλέον να μένουν καταχωνιασμένα. Αυτό εννοώ ότι η κατάσταση δεν είναι αναστρέψιμη, αυτό θα το δούμε μπροστά στα μάτια μας, δεν είναι θέμα αισιοδοξίας, πιστέψτε με είναι θέμα πραγματικότητας, γι αυτό μην παρασύρεστε προς τον αρνητισμό, αλλά αντίθετα να βάλουμε όλοι ακόμα λίγο πλάτη, ώστε αυτή η μη αναστρέψιμη πορεία της αλλαγής, να γίνει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα και με όσο το δυνατόν λιγότερους κραδασμούς, έτσι ώστε να υποφέρουμε όσο το δυνατόν λιγότερο και η κρίση να ξεπεραστεί μια ώρα αρχύτερα και με τον πιο ήπιο και τον πιο ήρεμο τρόπο.

Συνειδητά λοιπόν άλλη μια φορά θα συμμετέχουμε εδώ στον οραματισμό για την Ελλάδα, είμαστε πολλοί παραπάνω πάλι πανελλαδικά αλλά κι από χώρες του εξωτερικού από την κρίσιμη μάζα των 330 ατόμων, συμμετέχουμε πάνω από 1500 άτομα, όπως από τον προηγούμενο οραματισμό μέχρι τώρα έγιναν παπάδες, γιατί το Μάρτιο δεν περίμενε κανένας ότι θα έχουμε τέτοιες αλλαγές στην Ελλάδα, έτσι κι από σήμερα και μετά άλλη μια ώθηση ώστε να ξεπεραστεί κάθε ίχνος αρνητικότητας κι αυτό το κύμα της αλλαγής και της προσφοράς που θα κάνει η Ελλάδα παγκόσμια να έρθει μια ώρα αρχύτερα.

Η Αντίστροφη Μέτρηση

Η Αντίστροφη Μέτρηση 900 600 ΠΑΔΙΣΥ
Ομιλία του Στάμου Στίνη στον Οραματισμό του Μαρτίου 2012

 

Να σας καλωσορίσουμε όλους λοιπόν και εδώ στην Αθήνα, αλλά και σε όλες τις άλλες πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού, με τις οποίες είμαστε συνδεδεμένοι, τονίζοντας ότι, η συμμετοχή έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο, υπολογίζουμε ότι με τα πενήντα και πλέον σημεία σύνδεσης του έχουμε απ’ ευθείας, ότι έχουμε ξεπεράσει κατά πολύ τη συμμετοχή χιλίων πεντακοσίων, χιλίων οκτακοσίων ατόμων. Είναι κάτι πρωτοφανές και το πολύ ευχάριστο είναι ότι είναι η τρίτη φορά, κατά σειρά, ο τρίτος οραματισμός για την Ελλάδα όπου έχει ξεπεραστεί κατά πολύ η κρίσιμη μάζα. Αυτό, πρακτικά σημαίνει ότι, για να έχουμε και μια υπεύθυνη τοποθέτηση πάνω στο όλο θέμα, εάν πάρετε υπ’ όψιν σας σε ατομικό επίπεδο, εάν κάποιος κάνει για προσωπική του υπόθεση κι εφαρμόζει την τεχνική του οραματισμού, με συνέπεια, σε τακτά χρονικά διαστήματα, απαιτείται, κατά μέσο όρο η παρέλευση ενός τριμήνου για ν’ αρχίσει να έχει τα πρώτα δείγματα της υλοποίησης του στόχου του. Εάν αυτό το βάλουμε σε μακροσκοπικό επίπεδο, σε επίπεδο χώρας, όπως μιλάμε εδώ για την Ελλάδα, όπως καταλαβαίνετε προφανώς δεν μπορεί να ισχύσει το τρίμηνο, ωστόσο πάλι, μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι, απ’ τη στιγμή που έχουμε συμπληρώσει τρεις οραματισμούς με τόσο μεγάλη συμμετοχή, ότι σε ορίζοντα ενός με δυο το αργότερο ετών, ότι θα έχουμε πλέον πολύ σημαντικές αλλαγές στη χώρα μας.

Έτσι λοιπόν, είναι παρήγορο ότι μπαίνουμε σε μια περίοδο πλέον όπου ο οραματισμός για την Ελλάδα αρχίζει και γίνεται δυναμικά, κατορθώνοντας να διαμορφώνει καταστάσεις και πράγματι, βλέπουμε ότι, ήδη έχει αρχίσει να παρατηρείται μια αλλαγή στη συνειδητότητα του ελληνικού λαού, με αφορμή την κρίση κιόλας, ασφαλώς, πάνω σε πάρα πολλά θέματα, σε πάρα πολλά ζητήματα της καθημερινότητας, αλλά και της στάσης των Ελλήνων απέναντι στα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε. Προπομπούς αυτής της αλλαγής, όπως θα δούμε στη συνέχεια, έχουμε ήδη, αλλά ακόμα ουσιαστικά να ξέρετε ότι δεν έχουμε δει τίποτα, οι πολύ σημαντικές αλλαγές θ’ αρχίζουν να εμφανίζονται σε κανένα χρόνο από τώρα, έως μια διετία.

Όμως, τι γίνεται, για να μπούμε και στο σημερινό θέμα της εισήγησής μας, που το τιτλοφορήσαμε ως αντίστροφη μέτρηση, πρέπει να δούμε πώς διαμορφώνεται η κατάσταση σε παγκόσμιο επίπεδο, γιατί η αντίστροφη μέτρηση αφορά την κατάσταση, έτσι όπως πρόκειται να διαμορφωθεί στα διεθνή δρώμενα κι όχι μόνο στα ελληνικά, παρ’ όλο που αυτές οι δυο καταστάσεις συνδέονται πολύ στενά οι εξελίξεις στην Ελλάδα με τις παγκόσμιες εξελίξεις.

Τι συμβαίνει λοιπόν, ήδη όσοι έχετε παρακολουθήσει και προηγούμενες συναντήσεις μας για τον οραματισμό για την Ελλάδα, είχαμε αναφέρει ότι από το 2010 και συγκεκριμένα από τις 12 Μαίου, συνέβη μια πολύ μεγάλη διάχυση πνευματικών ενεργειών, που στόχο έχει τη ριζική αφύπνιση της ανθρωπότητας.

Ριζική αφύπνιση της ανθρωπότητας σημαίνει πολλά πράγματα, ωστόσο η αντίστροφη μέτρηση, δηλαδή η έναρξη της πρακτικής αλλαγής, με βάση τις πνευματικές ενέργειες, που σκέπασαν τη γη από το Μάιο του 2010, ξεκινά απ’ αυτή τη χρονιά, από το 2012 και η πρόβλεψη είναι ότι, μέσα σ’ έναν ορίζοντα δεκαπενταετίας θα έχουν επέλθει πολύ σημαντικές αλλαγές σε ολόκληρο τον κόσμο, ήδη όμως από τώρα βλέπουμε να διαμορφώνονται πέντε πολύ σημαντικά χαρακτηριστικά πρόδρομοι, αυτής της αντίστροφης μέτρησης, που ξεκινάει μέσα στο 2012, στα οποία θα ήθελα να σας επιστήσω την προσοχή.

Το πρώτο χαρακτηριστικό είναι ότι σε παγκόσμιο επίπεδο παρατηρείται μια επιτάχυνση του χρόνου, σαν οι χρονικές εξελίξεις να συμπτύσσονται και τόσο σε ατομικό επίπεδο, του πώς δηλαδή η συνείδηση του καθενός μας αντιλαμβάνεται την έννοια του χρόνου και την ταχύτητα της εξέλιξης των πραγμάτων, όσο και σε ομαδικό επίπεδο, του πόσο γρήγορα δηλαδή συντελούνται αλλαγές, όχι μόνο συνειδησιακά, αλλά και πρακτικά κοινωνικά, είναι ένα χαρακτηριστικό, το οποίο όσο περνάει ο καιρός, ολοένα και θα ενδυναμώνεται.

Αυτή η αλλαγή της αντίληψης του χρόνου, όπως θα δούμε στο μέλλον, δεν είναι μόνο κάτι το αφηρημένο, σε ένα αφηρημένο συνειδησιακό επίπεδο, αλλά οφείλεται και σε μια μετάλλαξη που γίνεται επάνω στο ανθρώπινο DNA. Ήδη, και θα έχουμε λεπτομέρειες μελλοντικά ν’ αναφερθούμε, ήδη μαθαίνω, που τίποτα δεν είναι συμπτωματικό, ότι το 2010, δυο νομπελίστες βιολόγοι, έχουν κάνει μια πολύ σημαντική έρευνα, η οποία σε λίγο θα τύχει και ευρύτερης δημοσιότητας, η οποία αποδεικνύει ότι πράγματι, απ’ το 2010 έχει ξεκινήσει μια μετάλλαξη του ανθρώπινου DNA, η οποία θα έχει και επιπτώσεις προφανώς στον τρόπο με τον οποίο η ανθρώπινη συνείδηση θ’ αντιλαμβάνεται τα πράγματα και αυτή η μετάλλαξη λέει, οφείλεται σε ηλιακές ενέργειες οι οποίες τροποποιούν τον άνθρακα έξι και τον οδηγούν προς ένα ισότοπο του άνθρακα εφτά.

Μιλάμε για ανθρώπους οι οποίοι δεν είναι πνευματικοί, ή άνθρωποι του χώρου της αφηρημένης σκέψης, αλλά μιλάμε για δυο νομπελίστες βιολόγους. Πρόκειται για μια έρευνα, η οποία έχει κρατηθεί προς το παρόν στο ντουλάπι, κατά κάποιον τρόπο, αλλά μέσα στα επόμενα χρόνια θα πάρει δημοσιότητα.

Τώρα, ένα δεύτερο χαρακτηριστικό είναι, ότι, μπορεί να το έχετε παρατηρήσει και ορισμένοι από σας, αλλά είναι κάτι το οποίο συμβαίνει διεθνώς, ότι εκατομμύρια άνθρωποι αρχίζουν σιγά-σιγά και εμφανίζουν ψυχικές δυνάμεις και ψυχικά χαρίσματα, σαν να ανοίγει δηλαδή ένα κλειδί, σαν να ανοίγει μια πύλη και ξαφνικά ένας μεγάλος αριθμός ατόμων, σ’ όλο τον κόσμο να αναπτύσσει μια διαφορετική διαίσθηση ν’ αναπτύσσει μια διαφορετική αντίληψη των πραγμάτων. Άλλοι αναπτύσσουν θεραπευτικές ιδιότητες, άλλοι αναπτύσσουν ψυχικές δυνάμεις, με την έννοια της τηλεκίνησης, της τηλεπάθειας και είναι κάτι, το οποίο πολλούς τους ξαφνιάζει, γιατί ακριβώς εμφανίζεται εκ του μηδενός και τους δημιουργεί κι έναν τρόμο, που είναι απόλυτα δικαιολογημένος, γιατί όταν ο καθένας έχει συνηθίσει τον εαυτό του να λειτουργεί μ’ ένα συγκεκριμένο τρόπο, όταν ξαφνικά του εμφανίζονται πράγματα, με τα οποία δεν είναι οικείος, να του δημιουργείται ένας πανικός. Αυτό το φαινόμενο θα ενταθεί πολύ περισσότερο στο μέλλον, καθώς θ’ αρχίσει να ενεργοποιείται σε άτομα, τα οποία αυτή τη στιγμή βρίσκονται στην παιδική ηλικία ή στην εφηβική ηλικία και ήδη πολλοί απ’ τους εφήβους εμφανίζουν τέτοιου είδους ανεπτυγμένη συνειδητότητα και τέτοιου είδους ψυχικές δυνάμεις. Αυτό είναι ένα δεύτερο χαρακτηριστικό το οποίο, τώρα που αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση αρχίζει και αποκτά μεγάλες διαστάσεις.

Ένα τρίτο χαρακτηριστικό, που επίσης θα το έχετε παρατηρήσει πολλοί από σας, είναι ότι, σε παγκόσμια κλίμακα, αλλά και σε ατομικό επίπεδο, έχει ξεκινήσει μια μαζική καρμική κάθαρση. Πάρα πολύς κόσμος έρχεται αντιμέτωπος με το καρμικό του παρελθόν και αντιμετωπίζει ξεκαθαρίσματα, αντιμετωπίζει συγκρούσεις, αντιμετωπίζει ριζικές αλλαγές στις προσωπικές του σχέσεις και καλείται ν’ αναθεωρήσει ριζικά αξίες και πεποιθήσεις, οι οποίες τον έχουν οδηγήσει  ως εδώ με τα συγκεκριμένα προβλήματα που αντιμετωπίζε. Αυτό συμβαίνει τόσο σε ατομικό επίπεδο και πολλοί είναι αυτοί οι οποίοι αναρωτιώνται και προβληματίζονται και λένε τι μου συμβαίνει και γυρίζει όλος ο κόσμος μου ανάποδα, τι χρωστάω, το ένα, το άλλο.

Όλα αυτά είναι μια θετική κατεύθυνση, διότι ακριβώς αυτές οι πνευματικές ενέργειες θέτουν τον καθένα από μας ενώπιος ενωπίω των λαθών του και ο καθένας από μας καλείται να κάνει την υπέρβαση και ν’ αλλάξει αυτές τις αντιλήψεις κι αυτές τις συνθήκες στη ζωή του, οι οποίες τον έχουν οδηγήσει στα αδιέξοδα, που βλέπει να διογκώνονται τη συγκεκριμένη περίοδο. Αυτό όμως το βλέπουμε και σε παγκόσμια κλίμακα, γιατί βλέπετε ότι, όσο περνάει ο καιρός κι επιταχυνόμενου του χρόνου, διογκώνονται τα διεθνή αδιέξοδα, τόσο η οικονομική κρίση η διεθνής, το περιβαλλοντικό πρόβλημα, τα φαινόμενα διεθνών συρράξεων, η κρίση η ενεργειακή, μια σειρά δηλαδή από διεθνείς παράγοντες, περνάνε κι αυτοί από τη διαδικασία αυτής της κάθαρσης με στόχο να φτάσουμε σε μια ριζική αναθεώρηση των πραγμάτων.

Έχουμε όμως κι έναν τέταρτο παράγοντα πλέον, που πρόκειται για την ενοποίηση της γήινης σκεπτόσφαιρας, το λέω λίγο περίεργα, αλλά δεν νομίζω ότι πιο σύντομα μπορεί να εκφραστεί ένα γενικευμένο φαινόμενο, το οποίο ουσιαστικά σημαίνει ότι, πλέον η γνώση, οι σκέψεις των ανθρώπων, οι συναισθηματικές τους αντιδράσεις γι αυτό μιλάμε για σκεπτόσφαιρα, διαδίδονται πλέον ακαριαία σε ολόκληρο τον πλανήτη και μπορεί να διαμορφώνεται ανά πάσα στιγμή μια κοινή σκεπτομορφή.

Τώρα ιδίως με τη βοήθεια της τεχνολογίας, αυτό είναι ένα πραγματικό γεγονός, ένα πρακτικό γεγονός, το οποίο συντελείται μέσω του διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Μιλάμε δηλαδή κι όπως βλέπετε πολύ χαρακτηριστικά από τα διάφορα αυτόνομα κινήματα που συγκροτούνται ανά τον κόσμο, τα παραδείγματα της αραβικής άνοιξης, για τον τρόπο με τον οποίο συντονίστηκε ο κόσμος, τα διάφορα κινήματα αμφισβήτησης της παγκοσμιοποίησης και της οικονομικής απληστίας του τύπου occupy wall srteet, που διαμορφώνονται στο εξωτερικό, αλλά και το φιλειρηνικό ρεύμα, το οποίο διαμορφώνεται διεθνώς.

Όλα αυτά με τη βοήθεια των μέσων κοινωνικής δικτύωσης είναι που διαδίδονται ακαριαία, καθώς μέσα σε λίγα χρόνια, με τα ασύρματα δίκτυα πλέον, θα είναι γεγονός η παγκόσμια σκεπτόσφαιρα, όπου σε χρόνο μηδέν οποιαδήποτε καινούργια ιδέα θα μπορεί να διαδίδεται ακαριαία και να δοκιμάζεται, ως προς την αποδοχή της, από το σύνολο της ανθρωπότητας.

Πέμπτο χαρακτηριστικό, πέρα από την ενιαία σκεπτόσφαιρα, είναι αυτά τα εναλλακτικά κινήματα πολιτών, τα οποία βλέπουμε να προκύπτουν και να διαμορφώνονται παγκοσμίως. Μιλάμε για τα ανεξάρτητα, ακομμάτιστα δίκτυα πολιτών, τις διάφορες ανεξάρτητες κινήσεις πολιτών, τις νέες μορφές κοινωνικής και οικονομικής οργάνωσης, οι οποίες εκδηλώνονται διεθνώς, πάνω σε μια πολύ μεγάλη γκάμα από δραστηριότητες και ενδιαφέροντα.

Πρόκειται για ανεξάρτητες κινήσεις που ξεκινούν από θέματα, όπως των ανθρώπινων δικαιωμάτων, της ειρήνης και των σωστών ανθρώπινων σχέσεων και φτάνουν μέχρι τις εναλλακτικές αυτοδιαχειριζόμενες οικονομικές μονάδες, τα κινήματα της δημοκρατικής συμμετοχής των πολιτών στις αποφάσεις, της αμφισβήτησης απέναντι στην παγκοσμιοποίηση και τη νέα τάξη πραγμάτων, της αμφισβήτησης της κρατούσας ιατρικής και της κρατούσας επιστήμης και καλύπτουν σχεδόν όλους τους τομείς της ανθρώπινης κονωνίας.

Όλοι αυτοί και οι πέντε παράγοντες δεν είναι παρά πρόδρομοι, είναι δηλαδή, δειλά-δειλά οι εκφράσεις αυτού που θα δούμε να συμβαίνει μέσα στα επόμενα χρόνια σε πολύ μαζικότερη κλίμακα.

Ποιός είναι ο στόχος όμως, αυτού του άνωθεν εξελιχτικού σχεδίου, το οποίο επιχειρείται να εφαρμοστεί, μέσω της διάχυσης των πνευματικών ενεργειών της 12ης Μαίου του 2010;

Θα μπορούσαμε να το πούμε με μια φράση ότι ο στόχος είναι να επέλθει ένας ριζικός επαναπροσανατολισμός του νοήματος ζωής των ανθρώπων, που σημαίνει πρακτικά να αλλάξει η ανθρωπότητα ως σύνολο, εκείνες τις αξίες και τις πεποιθήσεις, τις οποίες ενστερνίζεται, προκειμένου, μέσα απ’ αυτή την αλλαγή των αξιών και των πεποιθήσεων να επέλθει μια πνευματική ριζικά διαφορετική αντίληψη ζωής και κατ’ επέκταση μια ριζικά διαφορετική κοινωνική οργάνωση, η οποία θα αντανακλά αυτή την αρμονία των πνευματικών αρχών, που σημαίνει κατ’ επέκταση ότι, στη θέση των συγκεκριμένων αξιών, που κυριαρχούν σήμερα, οι οποίες βασίζονται στο νόμο της ζούγκλας, στη λατρεία του χρήματος, στην  απληστία, στον υλισμό και μάλιστα τον κυνικό υλισμό, στις σχέσεις εξάρτησης ελέγχου και επιβολής, ότι στη θέση όλων αυτών και στη θέση αυτής της περιβόητης έννοιας της ανάπτυξης, που μας αφορά και άμεσα εδώ, όπου ως ανάπτυξη νοείται μονάχα η υπερπαραγωγή προϊόντων και υπηρεσιών.

Στη θέση λοιπόν όλων αυτών ο σκοπός και το σχέδιο είναι να αντικατασταθούν και να επικρατήσουν οι έννοιες της συνέργειας, της αλληλεγγύης, της ελευθερίας, των ορθών ανθρώπινων σχέσεων, της πνευματικότητας, της γνώσης, της ψυχικής αρμονίας, που σημαίνει ότι, ακόμα και για την έννοια της ανάπτυξης θα τεθούν τελείως διαφορετικά κριτήρια.

Δεν θέλω να μακρυγορήσω σ’ αυτό, αλλά σκεφτείτε μόνο το εξής απλό, γιατί μια κοινωνία να θεωρείται αναπτυγμένη μόνο όταν παράγει χρήμα, το οποίο μάλιστα δεν ισομοιράζεται στα μέλη της κοινωνίας;

Για ποιό λόγο μια κοινωνία να μην θεωρείται αναπτυγμένη όταν παράγει γνώση και μάλιστα περισσότερο αναπτυγμένη από κείνη που παράγει χρήμα;

Για ποιό λόγο μια κοινωνία να μην θεωρείται αναπτυγμένη όταν παράγει ισορροπημένες και ισότιμες ανθρώπινες σχέσεις;

Για ποιό λόγο μια κοινωνία να μην θεωρείται αναπτυγμένη όταν παράγει τέχνη και πολιτισμό;

Για ποιό λόγο μια κοινωνία να μην θεωρείται υπεραναπτυγμένη, όταν παράγει πνευματικότητα και αγάπη και ενότητα μεταξύ των μερών της;

Απλά ερωτήματα, που είναι και απλή η απάντησή τους, εάν κανένας μπορέσει και ξεφύγει και βγει λίγο εκτός του κατεστημένου πλαισίου.

Αυτά τα απλά λοιπόν, τα οποία από τη σκοπιά της πνευματικότητας είναι λυμένα και είναι προαπαιτούμενα για να μπορέσει να οργανωθεί διαφορετικά, με βάση τις πνευματικές αρχές μια κοινωνία, είναι που θ’ αρχίσουν να βγαίνουν στο προσκήνιο καθώς ξεκινά πλέον αυτή η αντίστροφη μέτρηση.

Όπως είπαμε, αυτή η διαδικασία του μετασχηματισμού θα πάρει μια δεκαπενταετία με εικοσαετία, γιατί σε παγκόσμιο επίπεδο αυτές οι αλλαγές δεν γίνονται αναίμακτα, πρόκειται για μια πορεία, όχι μόνο δύσκολη αλλά και αβέβαιημ με την έννοια ότι θα περάσει από διαρκείς συγκρούσεις και ότι τίποτα δεν είναι προδιαγεγραμμένο.

Αυτό είναι το σχέδιο, για να είμαστε σοβαροί, αυτό εκφράζει τη θέληση των ανώτερων πνευματικών δυνάμεων, όμως υπάρχει ένας ανώτερος εξελιχτικός νόμος, δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς, ο οποίος δεν αφορά μόνο τον ανθρώπινο κόσμο, αλλά αφορά γενικά όλους τους λεγόμενους καρμικούς κόσμους, όλους τους κόσμους δηλαδή, μέσα στους οποίους εκφράζονται ορισμένα όντα, όπως ο γήινος καρμικός κόσμος, ο οποίος κυριαρχείται από την ανθρωπότητα. Αυτός ο νόμος λέει ότι, καμία πνευματική υπέρβαση δεν μπορεί να γίνει σε κάποιο καρμικό κόσμο όταν δεν αντανακλά και δεν αντιστοιχεί σ’ ένα απαραίτητο επίπεδο συνειδητότητας των όντων που τον κατοικούν.

Με δυο λόγια, δεν μπορεί να γίνει καμία αλλαγή στην ανθρωπότητα, εάν δεν υπάρχουν οι κατάλληλοι ανθρώπινοι υποδοχείς, εάν δηλαδή δεν γίνει με βάση την ελεύθερή μας βούληση μια υπέρβαση από τους ίδιους τους ανθρώπους, έτσι ώστε το επίπεδο της συνείδησής τους να είναι τέτοιο, που να μπορεί να δεχτεί, να γειώσει και να εκφράσει πλέον στην πράξη αυτές τις ανώτερες πνευματικές ενέργειες.

Οι πνευματικές ενέργειες έχουν εκπεμφθεί, είναι εδώ, αλλά είναι ζήτημα  ευθύνης της ανθρωπότητας να γυρίσει το κουμπί και να συντονιστεί μαζί τους, που σημαίνει ν’ ανέβει ένα κλικ, ν’ ανέβει ένα στάδιο στο συνειδησιακό της επίπεδο, γι αυτό και καμία είδους αλλαγή δεν μπορεί να γίνει για μας, χωρίς εμάς, αυτό λέει ο νόμος της εξέλιξης.

Δυστυχώς το έχω ξανατονίσει, ο νομός της αντεξέλιξης βασίζεται στο ανάποδο και λέει ότι μπορείς κάλλιστα να κοροϊδέψεις κάποιον και όταν το επίπεδό του είναι άλφα, μπορείς πολύ εύκολα, χωρίς τη δική του συνειδητή συμφωνία να τον υποβιβάσεις σ’ ένα επίπεδο βήτα και ακριβώς εκεί πέρα βασίζονται και αντίθετες δυνάμεις της αντεξέλιξης, που δρουν στον πλανήτη μας, βασίζονται ακριβώς στη θέσπιση του ψέματος και ακριβώς γι αυτό το λόγο οι κυρίαρχες αξίες και οι κυρίαρχες πεποιθήσεις βασίζονται στην πλάνη.

Γιατί ο υποβιβασμός του εξελιχτικού επιπέδου ενός κόσμου, όπως είναι ο γήινος κόσμος δεν απαιτεί τη συνειδητή συμφωνία, όπως είπα των όντων που τον κατοικούν, μπορεί να γίνει εν αγνοία τους, μέσω της πλάνης.

Δυστυχώς το ανάποδο δεν γίνεται, δεν μπορεί να σε κοροϊδέψει μια ανώτερη δύναμη και ν’ ανέβεις επίπεδο, γιατί ακόμα και αν χαριστικά μας δινόντουσαν κάποιες ενέργειες και κάποιες νέες καταστάσεις, απ΄τη στιγμή που το συνειδησιακό μας επίπεδο θα ήταν κατώτερο, θα ήταν απλά θέμα χρόνου για το πότε θα ξαναγυρνούσαμε πάλι πίσω στη παλιότερη εξελιχτική μας φάση.

Έτσι δυστυχώς τίποτα δεν χαρίζεται και τίποτα δεν προαποφασίζεται, υπάρχει βοήθεια, υπάρχει το θείο σχέδιο, οι ανώτερες ενέργειες είναι εδώ, αλλά το στοίχημα για την ανθρωπότητα είναι να μπορέσει να ανοίξει, να καθαρίσει, να συντονιστεί μ’ αυτές τις ενέργειες και εκεί πέρα ακριβώς θα υπάρξει ολόκληρη σύγκρουση, η οποία θα έχει αυτόν τον ορίζοντα της δεκαπενταετίας, εικοσαετίας. Η σύγκρουση θα αφορά του πώς θα μπορέσουμε να ξεφύγουμε από τις δυνάμεις της πλάνης, ν’ ανέβουμε συνειδησιακό επίπεδο, με όποιο κόστος κάθαρσης θα έχει αυτή η διαδικασία έτσι ώστε να μπορέσουν να γειωθούν οι πνευματικές ενέργειες στην πράξη.

Αυτή η διαδικασία, που θα αφορά όλο τον κόσμο έχει ήδη ξεκινήσει, ωστόσο, όσο κι αν μπορεί να σας φαίνεται περίεργο, τολμούμε να πούμε, γιατί τέτοιες είναι οι υπαγορεύσεις που έχουμε και μέχρι τώρα δεν έχουμε πέσει έξω, ότι σ’ αυτή τη διαδικασία του πλανητικού μετασχηματισμού, της πλανητικής αφύπνισης, έναν κυρίαρχο ρόλο θα έχει κι η Ελλάδα και αυτό φαντάζει αυτή τη στιγμή σχήμα οξύμορο, πραγματικά, γιατί ο οποιοσδήποτε δει το πλάνο, όλη την ταινία που εξελίσσεται κοντόφθαλμα, το λιγότερο που μπορεί να σκεφτεί είναι ότι, εδώ δεν μπορούμε να τα καταφέρουμε, έτσι όπως είμαστε με τα δικά μας, θα κινήσουμε και τη διαδικασία και θα είμαστε μπροστά στη διαδικασία μετασχηματισμού της ανθρωπότητας;

Κι όμως, θα το έχετε παρατηρήσει κι εσείς πάρα πολλές φορές, ότι ο τρόπος με τον οποίο επενεργούν οι ανώτερες δυνάμεις και ο τρόπος με τον οποίο βρίσκουν δίοδο να περάσουν οι πνευματικές ενέργειες, μέσα στα γήινα πράγματα, πολλές φορές ξεπερνά ακόμα και την πιο ζωηρή φαντασία. Και επίσης θα έχετε παρατηρήσει πολλές φορές ότι τα πράγματα κάθε άλλο παρά γραμμικά εξελίσονται και πόσες φορές έχουν πέσει έξω στις εκτιμήσεις τους τόσοι διεθνείς αναλυτές, οι οποίοι κινούνται με μοναδικό κριτήριο τη γραμμική λογική.

Έτσι λοιπόν, φαίνεται ότι, η σημερινή κρίση την οποία περνάει η Ελλάδα, όχι μόνο ενδεχομένως δεν θα είναι εμπόδιο για το διεθνή της ρόλο, αλλά μπορεί κι απ’ ότι φαίνεται δεν είναι καθόλου τυχαία, αλλά είναι μια διαδικασία, την οποία περνά στη σημερινή περίοδο πρώτη η χώρα μας, μια διαδικασία απαραίτητης κάθαρσης, προκειμένου, μέσα απ’ αυτή την κάθαρση, που ασφαλώς και είναι επίπονη και θα είναι επίπονη, ν’ αναδειχθούν απ’ τη χώρα μας πρώτα, αυτές οι νέες ανθρώπινες αξίες και πεποιθήσεις και δυνάμεις και μορφές κοινωνικής οργάνωσης, που θα μπορούσαν ν’ αποτελέσουν στο μέλλον παγκόσμια πρότυπα αλλαγής.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι σήμερα η Ελλάδα βρίσκεται στο επίκεντρο της παγκόσμιας επικαιρότητας και στο επίκεντρο της παγκόσμιας προσοχής, γιατί εάν από τη μια πλευρά αυτό οφείλεται στα δεινά, τα οποία μας πλήττουν, από την άλλη, καταλαβαίνετε πόσο μεγάλο πλεονέκτημα είναι το να βρισκόμαστε στο επίκεντρο της προσοχής, όταν θ’ αρχίσει κι εδώ σε ένα-δυο χρόνια η αντίστροφη μέτρηση για τα δικά μας πράγματα και όταν θα έχουμε να επιδείξουμε πράγματι αυτές τις νέες αξίες και τη νέα αντίληψη και τους νέους τρόπους κοινωνικής οργάνωσης, μέσω των οποίων θα μπορούσε να επηρεαστεί και η υπόλοιπη Ευρώπη και κατ’ επέκταση ολόκληρη η ανθρωπότητα.

Έτσι λοιπόν, μέσ’ την επόμενη διετία θα δούμε να εκδηλώνονται αυτές οι νέες διαστάσεις της νέας Ελλάδας και μέσα από τον πόνο τον οποίο θα βιώσουμε και βιώνουμε, θα παρουσιαστεί αυτή  η χρυσή ευκαιρία, για τις νέες δυνάμεις που θα προκύψουν. Ήδη, είμαστε στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής, ήδη, βλέπουμε να διαμορφώνεται ένα μεγάλο και αυθόρμητα, φιλελληνικό ρεύμα σε ολόκληρη την ανθρωπότητα. Από τη στιγμή όμως που από τώρα, αυτό το φιλελληνικό ρεύμα είναι σε καθαρά συγκινησιακό επίπεδο, καταλαβαίνετε πόσο εύκολα, ένα κλικ είναι, όταν η Ελλάδα θα έχει προτάσεις, οι οποίες δεν θα αφορούν μόνο το ξεπέρασμα του εαυτού της, αλλά θ’ αφορούν παγκόσμιες αλλαγές, πόσο εύκολο θα είναι να περάσει και το μήνυμα της Ελλάδας σε διεθνές επίπεδο. Και στην Ελλάδα, βλέπουμε ότι μέσα απ’ την κρίση ήδη, έχουμε πολλούς προπομπούς, βλέπετε πόσες εκατοντάδες ανεξάρτητα κινήματα πολιτών έχουν διαμορφωθεί στη χώρα μας, βλέπουμε τα δίκτυα αλληλεγγύης, βλέπουμε τα κινήματα, τώρα ήδη της διανομής των αγροτικών προϊόντων, βλέπουμε το πόσο έχει αλλάξει η νοοτροπία, ασχέτως από το τι λένε τα κατεστημένα μέσα ενημέρωσης, πόσο έχει αλλάξει ριζικά η νοοτροπία των Ελλήνων σε σχέση με το τι σημαίνει συμμετοχή στις αποφάσεις, σε σχέση με το πώς λειτουργούσαν τα πολιτικά κόμματα, σε σχέση με το ποιές αλλαγές θα πρέπει να γίνουν σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο, που αυτή τη στιγμή μπορεί να μην μπορούν να εκφραστούν όλες αυτές οι αλλαγές που έχουν γίνει στη νοοτροπία των Ελλήνων, γιατί ακόμα υπάρχουν τα παλιά κόμματα στο προσκήνιο, αλλά μέσα στα επόμενα  χρόνια θα έχουμε καταιγιστικές αλλαγές και όχι μόνο στην Ελλάδα, γιατί όπως βλέπετε το πείραμα που συντελείται αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα επηρεάζει και τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες και βλέπετε, προσέξτε μόνο το εξής, ότι εάν η Ελλάδα μπορέσει και αντιδράσει και μπορέσει και παράξει εναλλακτική πρόταση, μια πνευματική εναλλακτική πρόταση, όπως είπαμε βασισμένη σε νέες αξίες, σε νέες πεποιθήσεις, σε νέους τρόπους κοινωνικής οργάνωσης, πόσο εύκολα θα υιοθετηθούν αυτές οι προτάσεις της Ελλάδας κατ’ αρχήν από τις χώρες του ευρωπαϊκού νότου, οι οποίες δοκιμάζονται ήδη κι είναι τα επόμενα θύματα και πόσο κατ’ επέκταση αυτές οι καινούργιες προτάσεις θα μπορέσουν να επηρεάσουν ολόκληρη την Ευρώπη και στην συνέχεια, ολόκληρο τον πλανήτη. Στο τέλος θα δούμε η κατάσταση να αλλάζει ριζικά από την Ελλάδα σε ολόκληρη την Ευρώπη και σ’ ολόκληρο τον κόσμο.

Έτσι λοιπόν, να είστε σίγουροι ότι, όσο δύσκολα κι αν περάσουμε αυτή τη χρονιά και ενδεχομένως και απ’ τις αρχές της επόμενης, ότι μέσα στην επόμενη διετία τα πράγματα θα έχουν αλλάξει ριζικά και χρειάζεται μια σοβαρότητα από τη δικιά μας τη μεριά γιατί ιδίως εμείς που συμμετέχουμε στον οραματισμό για την Ελλάδα αποτελούμε αγωγούς αυτών των ενεργειών, οι οποίες γειώνονται.

Έτσι λοιπόν, ο καθένας από μας στο χώρο που εκφράζεται, εκεί που βρίσκεται, οφείλει αυτό το πνευματικό ρεύμα της αλλαγής να το εκπέμπει, να το γειώνει, να το αναπαράγει και να μην υποκύπτει σ’ αυτή την αρνητική σκεπτομορφή, η οποία προσπαθεί κι επιχειρείται να καλλιεργηθεί διαρκώς απ’ όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, αυτό είναι πάρα πολύ ουσιαστικό, γιατί εάν εμείς κάνουμε τόση δουλειά και παράγουμε οργανωμένα μια πολύ ισχυρή θετική σκεπτομορφή, τώρα που έχουμε ξεπεράσει την κρίσιμη μάζα, αυτή η σκεπτομορφή για να μπορέσει να γειωθεί χρειάζεται υποδοχείς οι οποίοι να την πιστεύουν, οι οποίοι να συμπεριφέρονται ανάλογα, αυτό που λέμε να συμπεριφέρονται “ως εάν” να ήταν ήδη πραγματικότητα.

Πρέπει λοιπόν να αποτινάξουμε από πάνω μας αυτό το κλίμα του αρνητισμού, ν’ αποτινάξουμε την αμφιβολία, ν’ αποτινάξουμε την απαισιοδοξία και να βοηθήσουμε, έτσι ώστε το συντομότερο δυνατό αυτή η θετική σκεπτομορφή να μπορέσει να εκφραστεί και στο υλικό επίπεδο.

Αυτό είναι όλο το μυστικό, τώρα πια έχουμε τη σκεπτομορφή, έχουμε την κρίσιμη μάζα, όλα είναι απλώς θέμα χρόνου, αρκεί να βάλουμε κι εμείς λίγο το χεράκι μας στην καθημερινότητα, να μπορέσουμε να συμπεριφερθούμε θετικά, να μπορέσουμε να συμπεριφερθούμε ανάλογα, ξεκινώντας από τις εκλογές που έρχονται, όπου προφανώς δεν πρόκειται να σας πούμε εμείς τι να ψηφίσετε, εννοείται, γιατί ο καθένας έχει την προσωπική του αντίληψη, αλλά όμως μιας και μιλάμε για νέες αξίες και για ανθρωπιά και για ευαισθησία, το πρώτο που πρέπει να κάνουμε είναι να φροντίσουμε ώστε αυτά τα άτομα που θα ψηφίσουμε για τη νέα βουλή να μην τα ψηφίσουμε με κριτήριο του αν θα μπορέσουν να διορίσουν το παιδί μας κάπου, όπως καταλαβαίνετε, αλλά το κριτήριο να είναι να έχουμε όσο το δυνατόν περισσότερη αντικειμενική γνώση για ποιά απ’ αυτά τα άτομα είναι όσο το δυνατόν πιο ηθικά, διαθέτουν όσο το δυνατόν την περισσότερη ανθρωπιά, την περισσότερη τιμιότητα, την περισσότερη ικανότητα, με δυο λόγια να προσπαθήσουμε να ψηφίσουμε με αξιοκρατικά κριτήρια και αντίθετα, πρόσωπα και θεσμούς που ξέρουμε ότι, αποδεδειγμένα μας έχουν σκάψει το λάκκο όλα αυτά τα χρόνια ασφαλώς να τα στείλουμε στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, που έλεγε κι ο μακαρίτης ο Αντρέας ο Παπανδρέου.

Γιατί συνειδητή στάση σημαίνει ψηφίζω με κριτήριο τις αξίες μου και τις πεποιθήσεις μου. Άρα, δεν βάζουμε νερό στο κρασί μας, ψηφίζουμε με βάση τις αξίες μας, ούτε κάνουμε συμβιβασμούς και εκπτώσεις στα οράματα που έχουμε για την καινούργια Ελλάδα, με ότι μπορεί να σημαίνει αυτό για τον καθένα από μας, γιατί ασφαλώς είναι προσωπική μας υπόθεση το μέσα από ποιό πολιτικό κόμμα ή μέσα από ποιόν άνθρωπο θεωρούμε ότι αυτές οι πεποιθήσεις που έχουμε και οι αξίες μας, ότι μπορούν να εκφραστούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Όμως να επιμείνουμε στο να ψηφίσουμε αξιοκρατικά, χωρίς να βάλουμε νερό στο κρασί μας και στο κάτω-κάτω της γραφής αν νιώσουμε ότι δεν μας εκφράζει τίποτα, ας το εκφράσουμε ακόμα κι αυτό, μέχρι να προκύψουν αυτά τα καινούργια σχήματα, στην επόμενη διετία που θα αντανακλούν πιο πιστά αυτή την αλλαγή η οποία συντελείται στην συνείδηση όλων των Ελλήνων αυτή τη στιγμή.

Έτσι λοιπόν, προσπαθούμε στην καθημερινότητα να γειώνουμε αυτές τις πνευματικές ενέργειες και επειδή η όλη αυτή προσπάθεια της αλλαγής υποβοηθείται και από κάποιες ανώτερες πνευματικές δυνάμεις, όσο περισσότερο ανεβαίνει και η ενασχόληση με τα πνευματικά στη χώρα μας, τόσο περισσότερο βοηθάμε στο να γειώνονται αυτές οι πνευματικές ενέργειες. Γι αυτό το λόγο στρέψτε και την προσοχή σας προς την πνευματική ενατένιση και προς την πνευματική πρακτική με όποιο τρόπο ο καθένας από σας έχει εξοικειωθεί και θεωρεί ότι είναι ο καλύτερος, μα είναι η προσευχή, μα είναι ο διαλογισμός ή η ενατένιση πάνω στα πνευματικά θέματα, ο καθένας  με τον τρόπο που νομίζει, αρκεί η προσοχή μας, γιατί είναι θέμα πόλωσης της προσοχής, να είναι στραμμένη προς τα πνευματικά θέματα, ζητώντας, αιτώντας τη βοήθεια, την παροχή ελέους και χάρητος άνωθεν.

Αυτός είναι κι ο λόγος που πέρα απ’ τον οραματισμό για την Ελλάδα έχουμε αρχίσει και δραστηριοποιούμαστε και στις εσωτερικές διαδρομές, που είναι η εσωτερική εργασία και πέρα από την Αθήνα έχουν ξεκινήσει και στη Θεσσαλονίκη, έχουν ξεκινήσει και στην Πάτρα και οπουδήποτε αλλού μας καλέσουν θα προσπαθήσουμε ν’ ανταποκριθούμε να πάμε.

Αλλά πέρα απ’ αυτό, όπως είπα ο καθένας από σας στην καθημερινότητά του ας είναι στραμμένος άνωθεν, με όποιον τρόπο θεωρεί καλύτερο.

Στον επόμενο οραματισμό, που θα γίνει στις 24 Ιουνίου, θα προσπαθήσουμε ν’ αναφερθούμε και πιο συγκεκριμένα ακόμα στις νέες αξίες και στους νέους τρόπους κοινωνικής οργάνωσης, που βλέπουμε ότι θ’ αναπτυχθούν στην Ελλάδα μέσα στα επόμενα χρόνια, έτσι ώστε να μπορέσει κι ο καθένας από μας να συμβάλλει όσο το δυνατόν καλύτερα μπορεί στην οργάνωση αυτής της νέας κατάστασης.

Μέχρι τότε, ας προσπαθήσουμε να έχουμε μια θετική και μια πνευματική στάση απέναντι στα πράγματα γιατί θα είναι κάτι ανεκτίμητο ως προς τη γείωση της σκεπτομορφής τώρα που έχουμε το πλεονέκτημα να έχουμε υπερβεί την κρίσιμη μάζα.

Προτού περάσουμε στον οραματισμό, επειδή βλέπω ότι πέρα από την Αθήνα συμμετέχουν πλέον πάρα πολλοί άνθρωποι σε πάρα πολλές πόλεις της Ελλάδας, αυτή τη φορά είμαστε πάνω από εξήντα διαφορετικές περιοχές από ολόκληρη την Ελλάδα, αλλά και από ολόκληρο τον κόσμο θα έλεγα.

Χρειαζόμαστε λοιπόν φαντάζομαι κάποιες σύντομες διευκρινίσεις για όσους συμμετέχουν για πρώτη φορά, αλλά και για τον καλύτερο συντονισμό μας.

Πρώτον, η διαδικασία του οραματισμού για την Ελλάδα είναι μια διαδικασία δυναμικής εκπομπής ενεργειών.

Άρα, δεν είναι μια διαδικασία όπου αφηνόμαστε, όπου χαλαρώνουμε, όπου χανόμαστε, αλλά αντίθετα είναι μια διαδικασία στην οποία πρέπει να είμαστε σε πλήρη εγρήγορση και να συμμετέχουμε συνειδητά, χωρίς να αφαιρεθούμε, αν είναι δυνατόν, ούτε δευτερόλεπτο. Είναι μια διαδικασία, όπου για να εκπέμψουμε δυναμικά πρέπει να είμαστε παρόντες.

Δεύτερο, εφ’ όσον πρόκειται για μια ομαδική διαδικασία, τη στιγμή που την κάνουμε, δεν είμαστε ούτε με σταυρωμένα τα χέρια, ούτε με σταυρωμένα τα πόδια, είμαστε με ανοιχτά τα πόδια και τα χέρια ακουμπισμένα πάνω στους μηρούς, σαν την καλύτερη στάση, έτσι ώστε να μην κλείνουμε το κύκλωμα της ενέργειας, να είναι ανοιχτό εφ’ όσον μιλάμε για ομαδική διαδικασία.

Τρίτον, για να μην παραξενεύονται όσοι την κάνουν για πρώτη φορά αυτή τη διαδικασία, βλέπετε ότι ξεκινά από μια πολύ σύντομη χαλάρωση και μετά περνά από τα τέσσερα αρχετυπικά στοιχεία, τα οποία απεικονίζονται μ’ ένα λιβάδι, με μια λίμνη, μ’ ένα βουνό και με τον ήλιο ψηλά. Αυτό το πέρασμα από τα τέσσερα αρχετυπικά στοιχεία, έχει τον εξής στόχο. Έχοντας υπερβεί μέσω της χαλάρωσης κατ’ αρχήν το σωματικό επίπεδο, τα τέσσερα αρχετυπικά στοιχεία στη συνέχεια συμβολίζουν το χώρο της ζωτικής δύναμης, που μας περιβάλλει, συμβολίζουν την ενέργεια, συμβολίζουν το συναίσθημα και συμβολίζουν την διάνοια.

Έτσι λοιπόν, υπερβαίνοντας κι αυτές τις τέσσερις ποιότητες, αυτού του πιο χαμηλού επιπέδου, που υπάρχει πάνω απ’ το υλικό, φτάνουμε στο μπλε του αιθέρα, όπου ακριβώς βρισκόμαστε σ’ ένα υψηλό επίπεδο, σε επίπεδο δημιουργίας, απ’ όπου μπορούμε χωρίς τον θόρυβο, χωρίς τη νόθευση των κατώτερων πεδίων, να μπορούμε να εκπέμψουμε από εκεί ψηλά, όσο το δυνατόν πιο ανόθευτες πνευματικές ενέργειες, γι αυτό το λόγο αυτή η διαδικασία της ανόδου έχει μεγάλη σημασία.

Από κει λοιπόν, από το μπλε του αιθέρα, απεικονίζουμε τη γη κάτω, ψηλά οραματιζόμαστε το αρχέτυπο της Ελλάδας, το οποίο επειδή ορισμένοι αναρωτιούνται τι μπορεί να είναι, πολύ απλά το αρχέτυπο της Ελλάδας εκφράζει αυτό το πνευματικό της κομμάτι, αυτό το ανώτερο πνευματικό της μέρος, που εκφράζει τον ανώτερο δρόμο της, δηλαδή η βέλτιστη εξελιχτικά πορεία της χώρας μας, έτσι ώστε να είναι όσο το δυνατόν πιο σύμφωνη με το ανώτερο πνευματικό της μέρος.

Αυτό το αρχέτυπο προφανώς δεν το έχουμε μορφοποιήσει, ο καθένας το απεικονίζει όπως θέλει, μπορεί να το απεικονίσει μ’ ένα εκτυφλωτικό φως, με μια συγκεκριμένη μορφή, δεν έχει σημασία, αυτό που έχει σημασία είναι να είμαστε όλοι συντονισμένοι και να γνωρίζουμε όμως ότι, αυτό το φωτεινό πράγμα, το οποίο εκπέμπει από ψηλά είναι το ανώτερο πνευματικό στοιχείο των Ελλήνων και εκφράζει τον ανώτερο εξελιχτικά δρόμο της Ελλάδας, τον άριστο δηλαδή, το βέλτιστο στις παρούσες συνθήκες. Από κει και πέρα στη διαδικασία του οραματισμού τρία πράγματα παίζουν ρόλο, το ένα είναι η συγκέντρωση της προσοχής, να είναι συγκεντρωμένη η προσοχή μας, γιατί με τη συγκέντρωση της προσοχής εξασφαλίζεται η σταθερότητα της σκεπτομορφής, την οποία παράγουμε.

Το δεύτερο είναι η απεικόνιση αυτών που φανταζόμαστε, η απεικόνιση έχει κι αυτή τη σημασία της, τον κρίσιμο ρόλο της, γιατί απ’ την απεικόνιση εξασφαλίζεται η πιστότητα αυτών που θα συμβούν, δεν μπορείς άλλο πράγμα να σκέφτεσαι κι άλλο ν’ απεικονίζεις, καλό θα είναι, όταν  λοιπόν αναφερόμαστε σε μια θετική έννοια και λέμε φερ’ ειπείν ότι εξασφαλίζεται η φιλία, που ήδη βλέπετε ότι έχει αρχίσει και λειτουργεί απ’ τον οραματισμό, ότι εξασφαλίζεται η φιλία κι η συμπαράσταση φερ’ ειπείν των χωρών του εξωτερικού, απέναντι στην Ελλάδα, εκείνη τη στιγμή οραματιζόμαστε οκαθένας με τον τρόπο του κάτι αντίστοιχο.

Τρίτον, η ψυχική ενέργεια, ένας τρίτος παράγων είναι ότι, εκτός απ’ τη συγκέντρωση και την απεικόνιση με τη βοήθεια της φαντασίας μας, χρειάζεται να εκπέμπουμε και ψυχική ενέργεια, με την έννοια του ενθουσιασμού δηλαδή, γιατί η ψυχική ενέργεια είναι το καύσιμο των σκεπτομορφών.

Όταν φαντάζεσαι κάτι ξεψυχισμένα δεν μπορείς να το φορτίσεις, μένει χωρίς ψυχή, θα πρέπει άρα να προσπαθούμε να ζούμε τα συναισθήματα αυτά, τα οποία περιγράφονται στο κείμενο, γιατί ζώντας τα συναισθήματα αυτά είναι ο τρόπος που φορτίζουμε τη σκεπτομορφή και της δίνουμε τη δύναμη να ταξιδέψει και στην πορεία να υλοποιηθεί.

Αυτά και σαν σύντομες οδηγίες, από δω και πέρα ξεχνάμε την ομιλία, γιατί πρέπει να εξασφαλίσουμε μια παύση κι ένα κενό για να μπορέσουμε να εκπέμψουμε σωστά, περνάμε σε σιωπή και ξεκινάμε τη διαδικασία του οραματισμού.

«2012»

«2012» 900 600 ΠΑΔΙΣΥ
Ομιλία του Στάμου Στίνη στον Οραματισμό του Δεκεμβρίου 2011

 

Καλή δύναμη σε όλους, είναι η πρώτη φορά που έχουμε τέτοια μεγάλη συμμετοχή στον Οραματισμό για την Ελλάδα και θα ξεκινήσω κατευθείαν από το θέμα της σημερινής μας συζήτησης, της σημερινής μας εισήγησης, που όπως έχετε δει όλοι σας, δεν είναι άλλο από το 2012.

Είναι ένα θέμα, το οποίο θέλει ιδιαίτερη προσοχή στην αντιμετώπισή του, διότι ξέρετε πολύ καλά όλοι σας, ότι αυτή η χρονιά που έρχεται, είναι πάρα πολύ έντονα φορτισμένη. Είναι μια χρονιά, η οποία εξαιτίας μιας σειράς προφητειών, όσο και μέσα από τον πολιτισμό, δηλαδή από συγκεκριμένες κινηματογραφικές ταινίες, βιβλία κλπ, που έχουν κυκλοφορήσει, έχει ταυτιστεί περισσότερο μ’ ένα καταστροφολογικό σενάριο για την ανθρωπότητα, κακώς βέβαια και είναι κάτι που θα το συζητήσουμε ακριβώς ευθύς αμέσως, καθώς η μαζική σκεπτομορφή που έχει καλλιεργηθεί, γύρω απ’ αυτή τη χρονιά είναι είτε, ότι θα έρθει η συντέλεια του κόσμου, ή ότι θα γίνει μια πάρα πολύ μεγάλη καταστροφή, άλλοι λένε ότι θα εμφανιστούν οι εξωγήινοι, κυκλοφορούν διάφορα σενάρια, με το πιο αισιόδοξο απ’ όλα, να είναι το ρομαντικό θα έλεγα, γιατί κι αυτό στερείται ρεαλισμού σενάριο, ότι, ως δια μαγείας θα γίνει ένα κλικ και ξαφνικά η ανθρωπότητα, από κει που έχει τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά σήμερα, ότι θ’ αλλάξει ξαφνικά και μέσα σε μια στιγμή θα γίνουμε όλοι καλοί και αγαθοί, όλοι φωτισμένοι και μέσα σε μια στιγμή θ’ αλλάξουν τα πάντα.

Όπως καταλαβαίνετε, όλες αυτές οι θεωρίες με τις οποίες είναι φορτισμένη η συγκεκριμένη χρονιά, είναι γεμάτες υπερβολή και το αρνητικό που έχουν είναι ότι, είτε είναι απ’ τις πιο απαισιόδοξες, είτε απ’ τις πιο αισιόδοξες, ότι λειτουργούν ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία, με την έννοια ότι, έχουν προετοιμάσει το ομαδικό ασυνείδητο, έχουν προετοιμάσει τον καθένα από μας, είτε να περιμένει ότι θα συμβεί κάτι τρομερό κι έτσι μ’ αυτή την αναμονή του, να το ενισχύει αυτό ενεργειακά και ξέρετε πολύ καλά, ότι η απαισιοδοξία και ο τρόμος έλκουν αρνητική ενέργεια με αποτέλεσμα να υλοποιούν στο τέλος ανάλογα γεγονότα, αλλά και εκείνοι, οι οποίοι πιστεύουν στο αισιόδοξο σενάριο, που προανέφερα, ότι δηλαδή θα επέμβουν σε μια στιγμή μέσα κάποιες ανώτερες δυνάμεις και θ’ αλλάξουν δια μιας ολόκληρο το σκηνικό στην ανθρωπότητα και αυτό το σενάριο λειτουργώντας ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία έχει τ’ αρνητικά του, με την έννοια ότι καλλιεργεία μια παθητικότητα στον καθένα μας, ότι εν πάση περιπτώσει, δεν είναι ανάγκη να προσπαθήσουμε ν’ αλλάξουμε σε κάποια πράγματα, να βελτιώσουμε τον εαυτό μας, ή να βελτιώσουμε την κοινωνία, διότι θα καθαρίσουν άλλοι για λογαριασμό μας και ο εφησυχασμός πάλι, είναι κάτι που το είχαμε ξαναζήσει με τις θεωρίες περί ομάδας Έψιλον στην Ελλάδα και είδατε που μας οδήγησαν στο τέλος, είναι ο εφησυχασμός πάλι, κάτι πάρα πολύ αρνητικό, γιατί αντί να σε φέρνει ενώπιον των ευθυνών σου, σου καλλιεργεί μια ψευδαίσθηση ότι κάποιοι άλλοι θα κάνουν τη δουλειά για σένα και άρα ότι εσύ δεν χρειάζεται ν’ αλλάξεις σε τίποτα και έτσι όπως είσαι, είσαι μια χαρά.

Τίποτα λοιπόν απ’ όλα αυτά δεν είναι θετικό, ως προς τη στάση που θα πρέπει να κρατήσει, ο καθένας από μας και άρα, από τη μια έχουμε τις διάφορες συγκλίνουσες προφητείες, απ’ την άλλη έχουμε την αυτοεκπληρούμενη προφητεία, μέσα απ’ τον επηρεασμό του ομαδικού ασυνείδητου, μέσα απ’ όλες αυτές τις θεωρίες.

Ας δούμε όμως αντικειμενικά πού βρισκόμαστε, γιατί από την άλλη πλευρά είναι αλήθεια ότι μια σειρά από αλλαγές και διεργασίες σε πλανητικό επίπεδο πράγματι κορυφώνονται πηγαίνοντας προς το 2012, δηλαδή έχουμε και ορατά σημάδια ότι η ανθρωπότητα οδηγείται σ’ ένα οριακό σημείο κι αυτό το βλέπουμε σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης κοινωνίας, είναι γνωστά, αλλά καλό θα είναι να τα συνειδητοποιεί κάποιος κάθε φορά που έρχεται αντιμέτωπος με τέτοιου είδους αναμονή, όπως αυτή που αναφέρεται για το 2012.

Βλέπουμε λοιπόν, ότι σε όλους τους τομείς του ανθρώπινου πολιτισμού, δημιουργούνται καταστάσεις κρίσης, το βλέπουμε στον τομέα της οικονομίας, δεν χρειάζεται να πούμε κάτι παραπάνω γι αυτό, το συνειδητοποιούμε όλοι μας, το βλέπουμε στον τομέα του περιβάλλοντος, το βλέπουμε στον τομέα της υγείας, το βλέπουμε στον τομέα του πολιτισμού, το βλέπουμε στον τομέα των πολέμων και της ειρήνης και των συρράξεων, που εκείνο το συμπέρασμα που βγάζει κανείς, βλέποντας όλα αυτά που τρέχουν σε επίπεδο ανθρωπότητας, είναι ότι πράγματι έχουν διογκωθεί πολλά χρόνια προβλήματα, βλέπουμε ότι ο ίδιος ο πλανήτης η γη αντιδρά μ’ έναν αυξανόμενο αριθμό ακραίων καιρικών φαινομένων και καταστροφών, βλέπουμε ότι πράγματι δημιουργείται μια κατάσταση υψηλού κινδύνου. Δεν έχουμε κάποιο δείγμα ότι μια τεράστια καταστροφή εγκυμονείται άμεσα κι αυτό είναι κάτι θετικό, κανένας όμως δεν μπορεί ν’ αποκλείσει τίποτα. Εκείνο, το οποίο είναι σίγουρο όμως, είναι ότι όλα αυτά τα σημάδια κι όλη αυτή η επιτάχυνση των κρίσεων και των αρνητικών καταστάσεων σε πλανητικό επίπεδο απαιτούν άμεσα μια αναστροφή στη νοοτροπία του κόσμου, μια αναστροφή στους παγκόσμιους θεσμούς, σε όλους τους τομείς, προκειμένου να περάσουμε σε μια κατάσταση ριζικής αναδιαμόρφωσης.

Όσοι από μας, σε παγκόσμιο επίπεδο, έχουν ασχοληθεί με το αντικείμενο που ονομάζουμε πνευματικότητα, δηλαδή προσπαθούν να ερμηνεύσουν τα πράγματα, όχι μόνο μέσα από μια καθαρά πολιτική, οικονομική, κοινωνική σκοπιά, αλλά βάζοντας μέσα στο παιχνίδι κι όλες αυτές τις παραμέτρους που έρχονται από κάποια ανώτερα επίπεδα, πέραν του υλικού, έχουν διαπιστώσει ότι πράγματι έχει ωριμάσει, είναι μια έκφραση που χρησιμοποιείται στους πνευματικούς χώρους, ένα ομαδικό κάρμα για την ανθρωπότητα, ένα πλανητικό κάρμα και ήθελα λίγο ν’ αναφερθώ σ’ αυτή την έννοια πάλι, γιατί πολλοί την έχουν εκλάβει με την έννοια της τιμωρίας, χωρίς επιστροφή. Όμως, όταν μιλάμε για πλανητικό κάρμα και γενικότερα για την έννοια του κάρμα, πρέπει να ξέρουμε ότι έχει δυο διακριτές σημασίες. Η μια είναι αυτό που ονομάζεται κάρμα εξ εδρανείας, το οποίο με δυο λόγια είναι, εκφράζει εκείνη την κυρίαρχη τάση, που υφίσταται αυτή τη στιγμή, προς τα πού δηλαδή βαδίζουν τα πράγματα, με βάση όλο το παρελθόν, με βάση όσες ενέργειες έχουν προηγηθεί.

Έτσι και σε ατομικό επίπεδο, αλλά και σε ομαδικό επίπεδο, υπάρχει ένα κάρμα εξ αδρανείας, το οποίο εξαρτάται από τις πράξεις του παρελθόντος μας, είναι σαν να λέμε ότι ο καθένας από μας έχει μια κεκτημένη ταχύτητα κι αυτή η κεκτημένη ταχύτητα, το κάρμα εξ αδρανείας είναι αυτό που έχει οδηγήσει την ανθρωπότητα σήμερα και εξακολουθεί να την οδηγεί προς αυτή την κατάσταση αυξημένου κινδύνου και ακριβώς οφείλεται σε όλες τις παρελθοντικές πράξεις της ανθρωπότητας, είτε ως σκέψεις, είτε ως ενέργειες, είτε ως συναισθήματα, είτε ως συμπεριφορά, καθαρά δηλαδή στο υλικό επίπεδο.

Από την άλλη πλευρά υπάρχει κι ένα δεύτερο είδος κάρμα, το ανταποδοτικό, το οποίο ασκείται κάθε φορά που το εξ αδρανείας κάρμα τείνει να παραβιάσει κάποιους γενικότερους κοσμικούς νόμους, οι οποίοι υπάρχουν για να τηρούν την κοσμική αρμονία.

Όταν λοιπόν, το κάρμα εξ αδρανείας εκτροχιάζεται, τείνει να οδηγήσει κάποια δομή, είτε αυτή είναι ένας άνθρωπος, είτε είναι ένας πλανήτης ολόκληρος, προς μια κατεύθυνση, η οποία διακινδυνεύει πλέον τη γενικότερη κοσμική αρμονία, τότε, κάποιοι υφιστάμενοι κοσμικοί νόμοι επαναφέρουν βίαια σε μια σωστότερη κατεύθυνση την όλη κατάσταση και τότε λέγουμε ότι έχουμε ένα κάρμα ανταποδοτικό.

Κάπου εδώ λοιπόν, σε συνδυασμό αυτών των δυο ειδών κάρμα, βρισκόμαστε αυτή τη στγμή ως ανθρωπότητα, από τη μια πλευρά βαδίζουμε τυφλά με κεκτημένη ταχύτητα προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση, αυτή είναι η έννοια, αν έχετε ακούσει του καρμικού ανέμου, δηλαδή ο καρμικός άνεμος είναι αυτή η τάση, η οποία σε παρασύρει τυφλά προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση και αυτό φαίνεται απ’ το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή δεν επικρατεί λογική, βλέπουμε σε συλλογικό επίπεδο, ακόμα κι απ’ τον τρόπο που προσπαθούν να συννενοηθούν οι ηγέτες στην Ευρωπαϊκή Ένωση και παγκόσμια, ότι τα πράγμα έχει πάρει μια τυφλή τροπή και ακριβώς είναι σαν να υπάρχει ένας καρμικός άνεμος, που αυτή την κεκτημένη ταχύτητα που έχουμε αποκτήσει σε διάφορους τομείς, λόγω του παρελθόντος, μας παρασύρει τυφλά, χωρίς κανένας να μπορεί να επέμβει.

Σ’ αυτήν την πορεία που μας οδηγεί οκαρμικός άνεμος, ερχόμαστε αντιμέτωποι με τον κίνδυνο να επέμβει πλέον το ανταποδοτικό κάρμα, διότι απ’ τη στιγμή που οι καταστάσεις αυτές διακινδυνεύουν τη γενικότερη ισορροπία του πλανήτη κι όχι μόνο, τότε να επέμβουν κάποιοι ανώτεροι κοσμικοί νόμοι να επέμβουν κάποιες ανώτερες κοσμικές δυνάμεις, προκειμένου βίαια, αν χρειαστεί να επαναφέρουν το όλο πράγμα σε μια υγιέστερη πορεία.

Όπως και να έχει όμως, γιατί τελικά σημασία έχει τι πρέπει να γίνει από μας, τι πρέπει να γίνει από την ανθρωπότητα, γιατί από μας εξαρτάται η μελλοντική πορεία των πραγμάτων, τίποτα δεν έχει τελεσιδεικίσει.

Από τη στιγμή που η κατάσταση η οποία έχει δημιουργηθεί, από τη στιγμή που το κάρμα το οποίο αυτή τη στιγμή παρασύρει την ανθρωπότητα, δεν είναι τίποτε άλλο από μια κυρίαρχη τάση και μπορεί να αναδιαμορφωθεί ανά πάσα στιγμή, από τα ίδια τα υποκείμενα που το δημιουργούν, δηλαδή από μας τους ανθρώπους, είναι καθαρά στο χέρι μας το αν θα συνεχιστεί η συγκεκριμένη πορεία, ή αν θα ανατραπεί.

Υπάρχουν ερωτηματικά για το τι κάνουν κάποιες ανώτερες υπάρξεις, οι οποίες ενδεχομένως έχουν την ευθύνη για την εξέλιξη της ανθρωπότητας και ξέρω ότι υπάρχει και πολύ παράπονο, όχι μόνο στην Ελλάδα, διεθνώς, από μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων, που λένε γιατί ρε παιδί μου, εάν υπάρχουν κάποιες ανώτερες οντότητες, κάποιες ανώτερες υπάρξεις, οι οποίες πονάνε για την ανθρωπότητα, γιατί δεν κάνουν κάτι, γιατί δεν επεμβαίνουν;

Πρέπει να το πούμε αυτό και να το συνειδητοποιήσουμε, ότι και μόνο αυτή η άρθρωση της συγκεκριμένης αγωνίας και του παράπονου, κρύβει πάλι αυτόν τον παράγοντα της τεμπελιάς, για τον οποίο σας μίλησα αρχικά, δηλαδή να περιμένουμε τον από μηχανής Θεό, χωρίς εμείς οι ίδιοι να προσπαθήσουμε ειλικρινά ν’ αλλάξουμε.

Αυτό έρχεται σε αντίθεση μ’ έναν κοσμικό νόμο, ο οποίος ισχύει σε όλα τα πεδία, ο οποίος λέει πολύ απλά ότι οποιαδήποτε θετική αλλαγή, είτε σε ατομικό επίπεδο, είτε ομαδικά, σε επίπεδο ανθρωπότητας, δεν μπορεί να συμβεί εάν δεν ανταποκρίνεται σε μια συνειδησιακή αλλαγή του υποκειμένου που αφορά. Δεν μπορεί δηλαδή καμία ανώτερη δύναμη να έρθει στον καθένα από μας κι από κει που έχει όλες τις συγκεκριμένες ελλείψεις και τις αδυναμίες και τα πάθη κι όλα αυτά τα αρνητικά, τα οποία κουβαλάει, να κάνει ένα τσακ, να του πει απαλάσσεσαι απ’ όλα αυτά και ξαφνικά μετατρέπεσαι σ’ ένα φωτισμένο ον, δεν γίνεται αυτό και εάν το επιχειρήσει κιόλας, τότε θα είναι κάτι πάρα πολύ επικίνδυνο για τον ίδιο τον άνθρωπο, που μπορεί να δεχτεί κάποιες τέτοιου είδους ενέργειες, μπορεί να τον διαλύσει, αλλά μπορεί να είναι και επικίνδυνο γενικά, για το εξελικτικό σχέδιο.

Έτσι λοιπόν, το ίδιο και σε επίπεδο ανθρωπότητας, δεν μπορεί να γίνει κάποια εξωτερική επέμβαση, η οποία συνολικά, ξαφνικά, ως δια μαγείας, θα παράγει μια διαφορετική, φωτισμένη ανθρωπότητα, αν δεν έχει διαμορφωθεί ήδη σε επίπεδο ανθρωπότητας μια μεγάλη κρίσιμη μάζα από ανθρώπους, οι οποίοι έχουν αλλάξει πραγματικά, έχουν αλλάξει προς το θετικό, έχουν εξελιχθεί και αυτή την αλλαγή που έχουν επιφέρει στον εαυτό τους, έχουν κατορθώσει να την προβάλλουν και προς τα έξω με τα έργα τους, με τον τρόπο που σκέφτονται, με τον τρόπο που συναισθάνονται, με τον τρόπο που συναναστρέφονται με τους συνανθρώπους τους.

Πάντα δηλαδή χρειάζεται για οποιαδήποτε αλλαγή να υπάρχει ένα υγιές εξελιγμένο κρίσιμο υπόστρωμα και μόνο τότε μπορεί να υπάρξει η βάση, μπορούν να υπάρξουν οι ρίζες, στις οποίες θα πατήσει οποιαδήποτε ευεργετική επίδραση από τα ανώτερα πεδία.

Έτσι λοιπόν είναι μια μαζική αλλαγή στην ανθρώπινη σκέψη, στον τρόπο με τον οποίο βιώνουμε τα πράγματα και παράγουμε συναισθήματα, στον τρόπο με τον οποίο ενεργούμε, προκειμένου να μπορέσουμε να έλξουμε και να εκμεταλλευτούμε αυτές τις ανώτερες ενέργειες, οι οποίες εκπορεύονται κι από τις ανώτερες πνευματικές δυνάμεις.

Αυτή η διαδικασία έχει ήδη ξεκινήσει, όπως το έχουμε ξαναναφέρει από τις 12 Μαϊου του 2010, πριν από ενάμισυ περίπου χρόνο, με την έννοια ότι, από τότε ξεκίνησε μια τεράστια διάχυση πνευματικών ενεργειών στην ανθρωπότητα, η οποία έχει γίνει δεκτή από μια τεράστια μερίδα του ανθρώπινου πληθυσμού και έχει αρχίσει ήδη να δημιουργεί επάνω τους τις απαραίτητες αλλαγές για να μπορέσει αυτή η μεγάλη μερίδα να αποτελέσει την κρίσιμη μάζα της αλλαγής, στην οποία αναφερόμαστε.

Είναι κάτι, το οποίο το βιώνουμε και στην Ελλάδα, αλλά και διεθνώς, βλέποντας ότι πράγματι σε μια πολύ μεγάλη μερίδα ανθρώπων αλλάζει η νοοτροπία, σε μια πολύ μεγάλη μερίδα ανθρώπων ενεργοποιούνται κάποιες ανώτερες ικανότητες επίγνωσης, κάποιες ανώτερες ψυχικές δυνάμεις, οι οποίες σιγά-σιγά με τη στάση τους και με τις σκέψεις που εκπορεύουν, κάτι όπως κάνουμε καλή ώρα κι εδώ με τον οραματισμό, αρχίζουν και δημιουργούν τις βάσεις γι αυτή τη μεγάλη αλλαγή, η οποία πρόκειται να έρθει. Κατά τα φαινόμενα δεν είναι ασφαλώς μια αλλαγή και το έχουμε ξανατονίσει, η οποία πρόκειται να συμβεί, ή να ολοκληρωθεί μέσα σ’ ένα χρόνο. Οι εκτιμήσεις είναι ότι αυτή η αλλαγή θα κρατήσει περίπου μια δεκαπενταετία, αλλά ορατά σημάδια θα αρχίσουμε να βλέπουμε ήδη από τον ερχόμενο Μάρτιο του 2012 και μετά, ορατά σημάδια δηλαδή, με την έννοια ότι θ΄αρχίσουμε να βλέπουμε υπαρκτές κινήσεις αλλαγής ανά τον πλανήτη, μέσα από πρωτοβουλίες πολιτών, οι οποίες θα φέρουν αυτό το στίγμα της πνευματικότητας και της ριζικής αλλαγής. Ένα δίκτυο πρόκειται να δημιουργηθεί διεθνώς, όχι με την έννοια της διασύνδεσης, ότι ντε και καλά η μια ομάδα θα ξέρει την άλλη και θα είναι σε άμεση συνεννόηση μαζί της, ένα δίκτυο από πάνω, όπου μια σειρά από πρωτοβουλίες που θα παίρνονται ανά τον πλανήτη, θα είναι άνωθεν συντονισμένες από τα ανώτερα δηλαδή πνευματικά πεδία και θα είναι αυτό που λέμε σύμφωνες ως προς τον κραδασμό, δηλαδή θα είναι ομοιοκραδασμικές, θα εκπέμπουνε στην ίδια συχνότητα, θα εκπέμπουν στην ίδια νότα.

Έτσι λοιπόν, όπως η μέρα με τη νύχτα συμβαδίζει και ακόμα και μέσα στο πιο απόλυτο σκοτάδι υπάρχει το σπέρμα του φωτός, που με τη σειρά του θ’ αρχίσει να μεγαλώνει, μέχρι να ξημερώσει, έτσι και μέσα στο 2012 θα ζήσουμε περιστατικά και θα δούμε γεγονότα, τα οποία θα φέρουν ανάγλυφο επάνω τους το στίγμα και των δυο καταστάσεων πολύ έντονο και το στίγμα του παλιού κόσμου, ο οποίος ακόμα κρατάει γερά, αλλά και το στίγμα του νέου κόσμου, ο οποίος θ’ αρχίσει να προβάλλει.

Τι πρόκειται να περιμένουμε μέσα στο 2012;

Από τη μια πλευρά οι κρίσεις και οι κίνδυνοι παγκοσμίως θα ενταθούν κι αυτό είναι κάτι αναπόφευκτο, τόσο όσον αφορά φυσικά φαινόμενα, όσο και στο επίπεδο της οικονομικής κρίσης, των πολέμων, του πολιτισμού κλπ.

Από την άλλη πλευρά, στον αντίποδα, θα εκδηλωθούν και οι πρώτες μαζικές συνειδητοποιήσεις των ανθρώπων, με τη μορφή ορατών και εξωτερικευμένων αντιλήψεων και ιδεολογιών και με τη μορφή νέων μορφών κοινωνικής και πολιτικής οργάνωσης.

Αυτά απ’ το Μάρτιο του 2012 θ’ αρχίσουν να γίνονται ορατά.

Αυτές οι ενέργειες που απελευθερώθηκαν, απ’ τη 12η Μαίου του 2010, μέσα στο 2012, γιατί έχουν αρχίσει ήδη να αποδίδουν, θα εκφραστούν και στην εξωτερική πραγματικότητα, θα ενεργοποιηθούν εκατομμύρια άνθρωποι, που έχουν ανσαρκωθεί ακριβώς γι αυτή τη μεγάλη αλλαγή που αρχίζει σήμερα, ακριβώς για να παίξουν το ρόλο τους, για τον οποίο ήρθαν εδώ.

Ασφαλώς απ’ ότι φαίνεται η γη δεν θα καταστραφεί και αντίθετα θα μπει σε μια θεικότερη τροχιά, όμως οι δοκιμασίες που θα έρθουν θα είναι μεγάλες, θα επιφέρουν ευρείας κλίμακας αλλαγές μια πολύ μεγάλη κάθαρση και μια πολύ μεγάλη παράλληλα ενεργοποίηση των θετικών δυνάμεων της ανθρωπότητας.

Ουσιαστικά, από την πληροφόρηση που υπάρχει απ’ τα πνευματικά πεδία έχουμε ένα αισιόδοξο μήνυμα, ότι το παιχνίδι έχει κριθεί επάνω, σ’ ένα πνευματικό επίπεδο, η γη θ’ αλλάξει, είναι ζήτημα χρόνου πότε θ’ αφομοιωθούν αυτές οι αλλαγές, που ήδη έχουν επιτελεστεί στα ανώτερα πνευματικά πεδία, πότε θ’ αφομοιωθούν και πόσο επώδυνα θα αφομοιωθούν και στο επίπεδο της υλικής μας πραγματικότητας.

Πολλοί σκέφτονται πώς είναι δυνατόν να γίνουν τέτοια πράγματα, από τη στιγμή που σε μια πρώτη εντύπωση δείχνουν ότι τα νήματα της ανθρωπότητας ελέγχονται από ανθρώπους ανάλγητους και άπληστους, από κέντρα εξουσίας, τα οποία το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η συσσώρευση του πλούτου και αδιαφορούν για κάθε άλλου είδους ιδανικό.

Η πληροφόρηση που μας δίνεται είναι ότι και αυτοί οι άνθρωποι και αυτά τα κέντρα εξουσίας χωρίς να το γνωρίζουν δεν είναι παρά πιόνια ενός ευρύτερου σχεδίου. Και αυτό πράγματι έχει μια λογική, γιατί μπορεί τα κίνητρα κάποιου να είναι καθαρά ιδιοτελή και εγωιστικά με εφαλτήριο, όπως είπαμε την απληστία, τον εγωισμό, τη σκληρότητα και την αδιαφορία για τους συνανθρώπους του, όμως δεν μπορεί να είναι σε θέση να γνωρίζει τι επιπτώσεις μακροπρόθεσμες έχουν οι ενέργειές του, οι οποίες ξεκινούν απ’ αυτά τα ταπεινά κίνητρα.

Έτσι λοιπόν, μπορεί κάποιοι να προωθούν την παγκοσμιοποίηση για παράδειγμα με στόχο να βάλουν στο χέρι ολόκληρη την ανθρωπότητα, εγκαθιδρύοντας μια παγκόσμια δικτατορία, ωστόσο αποτελώντας πιόνια ενός ανώτερου σχεδίου μ’ αυτή τους την κίνηση μπορεί να προετοιμάζουν ακριβώς έναν οικουμενισμό και μια παγκοσμιοποιημένη ανθρωπότητα, η οποία αντιθέτως θα εμφορείται από την ενότητα, την ελευθερία, το έλεος, την ανθρωπιά, την πνευματικότητα.

Αυτό έχει γίνει πάρα πολλές φορές κατά την διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας και έτσι θα γίνει γι άλλη μια φορά.

Εν τέλει, μέσα απ’ αυτή τη διαδικασία της μαζικής κάθαρσης και των κινδύνων, είναι αναπόφευκτο, ότι μέσα από αυτή την κρίσιμη μάζα των πνευματικών ανθρώπων που πληθαίνει ολοένα και περισσότερο στην ανθρωπότητα, τελικά εκείνο που θα επικρατήσει θα είναι η αδελφοσύνη, η αλληλεγγύη, η ειρήνη, το έλεος και η πνευματικότητα.

Δυο λόγια τώρα για την Ελλάδα, αν και δεν είναι άμεσα συναρτώμενη με το 2012, μιας και το θέτουμε μέσα στο παγκόσμιο πλαίσιο, ωστόσο δεν είναι τυχαίο, ότι από την Ελλάδα ξεκίνησε η κρίση που μαστίζει αυτή τη στιγμή ολόκληρη την Ευρώπη. Οι δοκιμασίες που ήρθαν και που έρχονται, μας φέρνουν στο παγκόσμιο επίκεντρο, είμαστε ήδη στο παγκόσμιο επίκεντρο κι αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο, διότι πρέπει να ξέρετε ότι εκείνη η δομή, η οποία χτυπιέται πρώτη σε μια διαδικασία αλλαγής, είναι πάντοτε εκείνη η δομή, που έχει προτεραιότητα, ακριβώς σ’ αυτή τη διαδικασία. Είναι ιστορικά επαληθευμένο αλλά και απόλυτα λογικό και έχοντας την Ελλάδα όπως είχαμε ξανατονίσει παλιότερα, ως εμπροσθοφυλακή, ως ατμομηχανή των αλλαγών που θα ξεκινήσουν για τη μεγάλη παγκόσμια αλλαγή, ήταν και είναι απαραίτητο αυτός που θ’ αποτελέσει την ατμομηχανή των αλλαγών, να είναι κι εκείνος ο οποίος πρώτος θα περάσει μέσα απ’ τη διαδικασία κάθαρσης, γιατί μόνο περνώντας μέσα από τη συγκεκριμένη διαδικασία κάθαρσης μπορούν να προκύψουν εκείνες οι νέες δυνάμεις και εκείνες οι νέες αντιλήψεις, οι οποίες θα ηγηθούν παγκόσμια της μεγάλης αλλαγής.

Είναι αλήθεια επίσης, ότι, κι αυτό ιστορικά επιβεβαιωμένο, ότι εκείνοι οι λαοί οι οποίοι έπαιξαν και άσκησαν την μεγαλύτερη επίδραση στην ιστορία της ανθρωπότητας, ήταν και λαοί οι οποίοι ταυτόχρονα είχαν πολύ σοβαρά πάθη και πολύ σοβαρές αδυναμίες. Και κάτι τέτοιο ακριβώς συμβαίνει και με την Ελλάδα. Ανέκαθεν η Ελλάδα υπήρξε μπροστάρης αλλαγών, αλλά και σ’ εκείνες τις περιόδους ακριβώς που υπήρξε μπροστάρης στις αλλαγές και συνεισέφερε στο παγκόσμιο πρότυπο, τις ίδιες ακριβώς περιόδους εμφάνισε τρομερές αδυναμίες και τρομερά πάθη και τρομερές αρνητικότητες. Γιατί όταν εντείνεται και ανεβαίνει το επίπεδο της ενέργειας μέσα σ’ ένα σύστημα, σ’ ένα οποιοδήποτε σύστημα, διογκώνονται τόσο τα θετικά του, όσο και τ’ αρνητικά του. Είναι σαν κάποιον οποιονδήποτε από μας να μας πάρουν και να μας ντοπάρουν ενεργειακά, θα αναδείξουμε και τις ικανότητές μας και τα ταλέντα μας στο μέγιστο, αλλά θα αναδείξουμε και τα πάθη μας και τις αδυναμίες μας στο μέγιστο.

Έτσι λοιπόν, μέσα απ’ αυτή τη διαδικασία κάθαρσης, η οποία είναι οδυνηρή και δεν είναι κάτι το οποίο δεν το περιμέναμε, τουλάχιστον εσείς οι οποίοι παρακολουθείτε αυτό το θεσμό του οραματισμού, ο οποίος γίνεται τώρα για δεκάξι χρόνια, θα το ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι αυτά τα οποία συμβαίνουν τώρα στην Ελλάδα, όπως και αυτά που συμβαίνουν διεθνώς, ήταν κάτι που λέγαμε και περιμέναμε χρόνια ότι θα συμβούν, δεν μας κατέλαβαν εξ απήνης δηλαδή, ήταν κάτι αναμενόμενο.

Έτσι λοιπόν, περνάμε από μια διαδικασία μεγάλης κάθαρσης, η οποία στόχο έχει να ευαισθητοποιήσει τον ελληνικό λαό κι από κει που βρισκόταν σε ύπνο στις μεγάλες ικανότητες που διαθέτει και το τεράστιο δυναμικό του κι από κει που ο ελληνικός λαός ήταν εγκλωβισμένος στον καναπέ και στο σκυλάδικο και στο εξοχικό και στην Αράχωβα, να αφυπιστεί επιτέλους και αυτό το τεράστιο δυναμικό που κρύβει να μην πηγαίνει χαμένο και γι αυτό χρειαζόταν ένα ηλεκτροσόκ κάθαρσης, γιατί επαναλαμβάνω κι αυτό να το θυμηθείτε και να έχετε επίγνωση αυτού του γεγονότος, ότι ο ελληνισμός πάντοτε έκρυβε κι ακόμα περισσότερο σήμερα, κρύβει μια τεράστια δύναμη, την οποία την είχαμε εκφυλισμένη, την είχαμε εν υπνώσει μέσα στον καταναλωτισμό και τα δάνεια και μέσα στην παντελή αδιαφορία το τι κάνει ο διπλανός μας. Είχαμε αναθέσει την πορεία της χώρας έχοντας αδιαφορήσει πλήρως για τα κοινωνικώς δρώμενα σ’ αυτούς που σήμερα αποκαλούμε και λέμε λαμόγια, απατεώνες, κλέφτες κλπ.

Ναι, αλλά ποιός το έκανε αυτό, ποιός τους άφησε και για ποιό λόγο επέπλευσαν τα συγκεκριμένα στοιχεία μέσα στην ανθρώπινη κοινωνία;

Γιατί ακριβώς ποτιστήκαμε μ’ ένα ναρκωτικό επανάπαυσης κι ωχαδερφισμού κι όλο αυτό το μεγαλείο που έχει μέσα του ο ελληνισμός, το είχαμε αφήσει να βαλτώσει.

Ε, λοιπόν αυτό το μεγαλείο μέσα απ’ αυτή τη διαδικασία της κάθαρσης ξυπνάει και το βλέπετε αυτό γύρω σας, παντού, από τον κόσμο,ο οποίος έχει αρχίσει να ενεργοποιείται κι ο οποίος, βλέπετε ακόμα κι απ’ τα γκάλοπ που γίνονται, ότι υπάρχει ένα τριάντα πέντε-σαράντα τα εκατό, αυτό το δεν ξέρω δεν απαντώ, το περίφημο, το οποίο είναι ένα τεράστιο ποσοστό πλέον στον ελληνικό λαό και το οποίο έχει αλλάξει συχνότητα, έχει φύγει απ’ αυτή την παραδοσιακή νοοτροπία της πολιτικής και των κομμάτων, έχει περάσει αλλού και είναι μια τεράστια κρίσιμη μάζα, απ’ την οποία θα δούμε και απ’ το 2012 και στα αμέσως επόμενα χρόνια πράγματα, τα οποία δεν τα φανταζόμασταν με τίποτα να προκύπτουν.

Επίσης, παρένθεση, γιατί ξέχασα να το αναφέρω πριν και σε παγκόσμιο επίπεδο αυτή η κρίσιμη μάζα, η οποία ενεργοποιείται μετά τις ενέργειες της 12ης Μαίου, έχει αρχίσει και παίρνει σάρκα και οστά και σε επίπεδο διασύνδεσης, δομής.

Πάρτε το σοβαρά αυτό που σας λέω, δυστυχώς δεν μπορώ ν’ αποκαλύψω περισσότερα, αλλά ξέρω όχι άνωθεν απλά, ξέρω εδώ, ότι έχει ξεκινήσει μια διαδικασία σε παγκόσμιο επίπεδο δημιουργίας στελεχών για μια μεγάλη πλανητική αλλαγή, ξέρω ότι κινούνται διαδικασίες από πάρα πολλά συντονισμένα μεταξύ τους πνευματικά κέντρα, προσέγγισης ατόμων, σε παγκόσμιο επίπεδο, προκειμένου να δημιουργηθεί ένα τεράστιο στελεχειακό δυναμικό με συγκεκριμένες ικανότητες, όχι μόνο πνευματικές, αλλά και ικανότητες στη διοίκηση, στην ηγεσία, σε συγκεκριμένες γνώσεις που απαιτούνται, προκειμένου αυτό όλο το δυναμικό, μιλάμε για εκατοντάδες χιλιάδες άτομα σε πλανητικό επίπεδο, οι οποίοι μέσα στα επόμενα χρόνια θα παίξουν το ρόλο του συντονιστή, ο καθένας από διάφορους τομείς επαγγελματικούς, κοινωνικούς κλπ, στην αλλαγή που πρόκειται ν’ ακολουθήσει.

Αυτό είναι κάτι που το ξέρω βιωματικά, εμπειρικά και πάρτε το πάρα πολύ σοβαρά υπ’ όψιν σας.

Το ίδιο θα γίνει και στην Ελλάδα για να επανέλθω στο τι να περιμένουμε εδώ. Ήδη μέσα απ’ το 2012 θα προκύψουν οι πρώτες οργανωμένες εκφράσεις, οργανωμένες εννοώ και σε κοινωνικό επίπεδο, αυτής της κρίσιμης μάζας και όχι μόνο. Προσέξτε, οι εξελίξεις στην Ευρώπη θα δημιουργήσουν πλέον νέους συσχετισμούς, θα δημιουργήσουν πλέον νέες ισχυρές συμμαχίες προς τους αφυπνισμένους Έλληνες, καθώς και οι υπόλοιποι ευρωπαϊκοί λαοί πλήττονται, με αποτέλεσμα να ξεκινήσουν διεργασίες, οι οποίες θα στοχεύουν στην αλλαγή ολόκληρου του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, κάτι το οποίο είναι πάρα πολύ σημαντικό, γιατί η φωνή της Ελλάδας, από κει που αυτή τη στιγμή είναι στο φτύσιμο, να το πω έτσι πολύ απλά, ξαφνικά θα αποκτήσει συμμάχους και θα αποκτήσει διεθνή εμβέλεια και από κει είναι που θα ξεκινήσει και ένας ευρύτερος προβληματισμός σε παγκόσμιο επίπεδο για το τι αλλαγές πρέπει να γίνουν στην κοινωνία. Αυτό μέσα στα επόμενα χρόνια.

Ωραίες αυτές οι περιγραφές, υπάρχουν αισόδοξες προοπτικές κι είναι κάτι που το πιστεύουμε απόλυτα, ότι έτσι θα γίνουν τα πράγματα, όμως τι κάνουμε εμείς, που ενδεχομένως να μη βρισκόμαστε ο καθένας από μας σ’ ένα κέντρο εξουσίας, που θα μπορεί να παίξει ένα ρόλο φανερό, εμείς οι οποίοι μπορεί να μην ηγούμαστε και να μην μπορούμε με μια φωνή να επηρεάζουμε χιλιάδες, ή εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, αλλά που ωστόσο, όπως είπαμε, απ’ τον καθένα από μας εξαρτάται και όλη η εξέλιξη των πραγμάτων.

Το πρώτο που πρέπει να κάνουμε είναι να σταματήσουμε να βγούμε κι εμείς απ’ αυτό το βάλτο της αδιαφορίας, ή του παγώματος, του φόβου, της απαισιοδοξίας και να στραφούμε και να ενεργοποιηθούμε πάνω στις ανθρώπινες αξίες, να φύγουμε απ’ τοκαβούκι μας ο καθένας και στο περιβάλλον, το οποίο κινείται να επενδύσει στη γνώση και στην αλληλεγγύη, να επενδύσει στο πώς θα συζητήσει με τους γύρω του, θα αφυπνίσει τους γύρω του, τον προβληματισμό πάνω στις καινούργιες αξίες, οι οποίες θα πρέπει να προβληθούν, να μην τον κρατάει μόνο για τον εαυτό του, αλλά να τον προβάλλει παντού γύρω, έτσι ώστε αυτή η κρίσιμη μάζα για την οποία συζητάμε να διαμορφωθεί το ταχύτερο δυνατό.

Πρέπει να βγούμε απ’ το καβούκι μας κι όλοι εσείς, οι οποίοι είστε συνδεδεμένοι μαζί μας σήμερα, το ξέρουμε ότι ο καθένας στο χώρο του επηρεάζει πράγματα και ξέρουμε ότι όλοι εσείς έχετε πάρα πολλές ικανότητες σε σχέση με το μέσο άνθρωπο και σε επίπεδο γνώσης και σε επίπεδο αγνότητας και σε επίπεδο ψυχικών δυνάμεων.

Αυτές τις ικανότητες μην τις κρατάμε για τον εαυτό μας, μην κρατάμε απλώς τη σκέψεις μέσα στο κεφάλι μας, αλλά να τις εξωτερικεύουμε και τα ιδανικά μας να τολμάμε να τα συζητάμε, να τα προβάλλουμε και να τα διαδίδουμε παντού.

Έτσι λοιπόν, καλούμαστε ο καθένας από μας, να αναπτύξουμε αυτό που είχαμε ονομάσει και σε παλιότερες συζητήσεις μας, πνευματική δράση, το πώς δηλαδή πρέπει να δρα ένας πνευματικός άνθρωπος κι αυτό είπαμε ότι στηρίζεται σε δυο άξονες, ή αν θέλετε, που είναι και της μόδας, σε δυο πυλώνες.

Ο ένας είναι η λεγόμενη εσωτερική πνευματική δράση, αυτή περιλαμβάνει την προσπάθεια να διορθώνουμε συνεχώς τον εαυτό μας, ως μονάδες, ως άτομα και να εκπέμπουμε ότι καλύτερο έχουμε, ότι καλύτερο διαθέτουμε, ως σκεπτομορφή, δηλαδή να προσέχει ο καθένας από μας, να μην καταλαμβάνεται από το φόβο και την απαισιοδοξία, που έχει η ευρύτερη σκεπτομορφή, που προσπαθούν να καπακώσουν την Ελλάδα, αλλά να εκπέμπουμε αισιόδοξες θετικές σκέψεις και συναισθήματα, να μην παρασυρόμαστε διότι έχουμε όπως είπα, ικανότητες, έχουμε μια παραπάνω επίγνωση ως πνευματικοί άνθρωποι.

Κάθε φορά λοιπόν που πάνε να μας παγιδεύσουν στην καταστροφολογία, εμείς θα πρέπει να αντιτείνουμε μια θετική στάση κι ένα θετικό όραμα απέναντι στα πράγματα κι αυτό το όραμα να το εκπέμπουμε δυναμικά.

Η εσωτερική πνευματική δράση προϋποθέτει το να κρατάμε όσο πιο καθαρό και ακέραιο τον πυρήνα μας και δεύτερο, αυτή την καθαρότητα κι αυτά τα ιδανικά μας να τα προβάλλουμε προς τα έξω με τις σκέψεις τα συναισθήματα και τις πράξεις μας. Και τρίτον βέβαια, να τα προβάλλουμε και ομαδικά, μέσα από τέτοιες διαδικασίες όπως ο ομαδικός οραματισμός για την Ελλάδα, που είναι ένα υπόδειγμα ακριβώς της εσωτερικής πνευματικής δράσης.

Υπάρχει κι ο δεύτερος πυλώνας, η κοινωνική πνευματική δράση, η οποία αναφέρεται πλέον απτά στην ενεργοποίηση του καθενός μας στο κοινωικό του περιβάλλον, ως κονωνικό ον, πλέον, ως γνήσιος Έλληνας πολίτης, με την έννοια του πολίτη, που ήταν στην αρχαία Ελλάδα, με την έννοια δηλαδή του πολίτη, έτσι όπως την εκφράζει ο ελληνισμός, όχι ενός μέρους μιας ανθρωπόμαζας, αλλά ενός αυτόνομου προσώπου, συνειδητού, το οποίο συμμετέχει συνειδητά στα κοινά, έχοντας άποψη, εκφράζοντας άποψη, διεκδικώντας άποψη, δρώντας, συμμετέχοντας. Κι έχουμε πει ποιοί είναι αυτοί οι τομείς, οι οποίοι δημιουργούν ευνοϊκότερες συνθήκες για όλη την κοινωνία, για όλους τους συνανθρώπους μας.

Ο καθένας από μας, ως κοινωνική πνευματική δράση οφείλει να ενεργοποιηθεί, μέσω δικτύων αλληλεγγύης προς τους συνανθρώπους μας, δικτύων προστασίας του περιβάλλοντος, δικτύων που εξασφαλίζουν τις ατομικές ελευθερίες, δικτύων που εξασφαλίζουν ένα στάνταρ επίπεδο διαβίωσης για όλους τους συνανθρώπους μας, δικτύων, τα οποία εξασφαλίζουν την παραπάνω γνώση και συνειδητοποίηση των συνανθρώπων μας.

Καλές κοινωνικές συνθήκες είναι εκείνες οι οποίες μας βοηθούν να προχωρήσουμε, να εξελιχθούμε ως κοινωνία και οι συνθήκες που μας βοηθούν να εξελιχθούμε και να προχωρήσουμε ως κοινωνία, είναι αυτές οι οποίες καταπολεμούν τη φτώχεια, τη σκλαβιά, την αμάθεια, τις κακές ανθρώπινες σχέσεις, καταπολεμούν την απληστία και την αδιαφορία, αυτές που καταπολεμούν τη φθορά του περιβάλλοντος.

Σε οποιονδήποτε απ’ αυτούς τους τομείς ενεργοποιηθεί ο καθένας από μας, ασκεί πνευματική κοινωνική δράση, αυτό είναι απ’ το οποίο καλείται ο καθένας από μας να κάνει αναδεικνύοντας το καλύτερο του εαυτού του.

Κλείνοντας λοιπόν και συνοψίζοντας, τόσο στην Ελλάδα, όσο και διεθνώς θα έχουμε αρκετές δοκιμασίες μέσα στην επόμενη χρονιά, ταυτόχρονα θα έχουμε ορατές, όπως σας είπα, τις εκδηλώσεις του αντίπαλου δέους πλέον, των πνευματικών ανθρώπων, το οποίο αρχίζει να διαμορφώνεται και να γιγαντώνεται διεθνώς.

Απέναντι σ’ αυτή τη διελκυστίνδα, όπου το παιχνίδι άνωθεν έχει κριθεί, αλλά όπως σας είπα, λόγω του εξελικτικού νόμου, δεν θα μπορέσουμε να δούμε τα οφέλη, εάν δεν υπάρξει το κατάλληλο υπόστρωμα σε επίπεδο ανθρωπότητας, δηλαδή αυτή η συνειδησιακή αλλαγή, μέσα από μια μεγάλη κρίσιμη μάζα, οφείλει ο καθένας από μας να συμβάλλει ακριβώς σ’ αυτό, με τις σκέψεις του, τα συναιαθήματά του, αλλά και με τις πράξεις του.

Εκείνο λοιπόν που καλούμαστε να κάνουμε εν κατακλείδι είναι, να συμμετέχουμε συνειδητά σε όλο το παιχνίδι το οποίο πρόκειται να κορυφωθεί μέσα στα επόμενα χρόνια, ξεκινώντας απ’ το 2012, καταπολεμώντας το νούμερο ένα εχθρό, ο οποίος είναι η παθητικότητα, η αποχή από τα δρώμενα, διότι η αρνητικές δυνάμεις, επειδή ακριβώς βασίζονται στο παιχνίδι της μονάδας, στο ατομικό παιχνίδι, πάντοτε εκείνο που προσπαθούν και εκείνο, το οποίο εκμεταλλεύονται είναι ο εφησυχασμός, η αδιαφορία, η παθητικοποίηση των πολλών.

Αντίθετα, επειδή ο εξελικτικός νόμος βασίζεται στο ότι οποιαδήποτε αλλαγή για να κατοχυρωθεί πρέπει να στηρίζεται στην εξέλιξη και στη συνειδητοποίηση των πολλών, εμείς πρέπει να συμβάλλουμε με όσες δυνάμεις έχουμε, ακριβώς πάνω σ’ αυτό, βελτιώνοντας παραπάνω τον εαυτό μας και προβάλλοντας τον καλύτερό μας εαυτό στους γύρω μας και ενεργειακά και υλικά, με τις δράσεις μας.

Μέσα στο 2012 θα ξεκινήσει η διασύνδεση των ανθρώπων της επερχόμενης αλλαγής, μέσα από δίκτυα, μέσα από οργανώσεις, μέσα απ’ το ίντερνετ, μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και θα είναι κάτι ορατό, κανείς από μας δεν πρέπει να χάσει την ευκαιρία να συμμετέχει μέσα σ’ αυτά τα δίκτυα, έτσι ώστε αυτό το δίκτυο φωτός, το οποίο μπορεί σήμερα να έχει δέκα χιλιάδες κόμβους σ’ ολόκληρο τον πλανήτη μέσα στο 2012 να τις κάνει εκατό χιλιάδες, να τις κάνει ένα εκατομμύριο και σιγά-σιγά να ωριμάσει αυτή η κρίσιμη μάζα για το μεγάλο ποιοτικό άλμα, για τη μεγάλη αλλαγή της ανθρωπότητας.

Κρίσιμο Τρίμηνο

Κρίσιμο Τρίμηνο 900 600 ΠΑΔΙΣΥ
Ομιλία του Στάμου Στίνη στον Οραματισμό του Σεπτεμβρίου 2011

 

Επισήμως να σας καλωσορίσουμε και σ’ αυτόν τον οραματισμό του φθινοπώρου, όπου αποδεικνύεται περίτρανα για άλλη μια φορά το χαρακτηριστικό της ελληνικής ψυχής, ότι, αν δεν αρχίσουν να πέφτουν βροχή οι έκτακτες εισφορές και τα εκκαθαριστικά, ότι ο Έλληνας δεν ενεργοποιείται.

Έστω λοιπόν και τελευταία στιγμή, επειδή ο σημερινός οραματισμός και ο ερχόμενος του Δεκεμβρίου, είναι οι πιο κρίσιμοι που έχουνε γίνει ποτέ μέχρι τώρα αυτά τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια, που συντελείται ο συγκεκριμένος θεσμός.

Καταλαβαίνετε πολύ καλά ότι, έχουμε πλέον ένα πολύ μεγάλο συγκριτικό πλεονέκτημα, αυτό που είχαμε και στον προηγούμενο οραματισμό και είδατε τι επακολούθησε, μόλις απ’ τον Ιούνιο μέχρι τώρα, ότι η συμμετοχή πλέον υπερκαλύπτει κατά πολύ την κρίσιμη μάζα, τον μίνιμουμ αριθμό, ο οποίος για τα ελληνικά πράγματα ήταν γύρω στα τριακόσια τριάντα, με τρικόσια πενήντα άτομα συμμετοχή, πράγμα που μας επιτρέπει να έχουμε μια πολύ καταλυτική επίδραση επάνω στη ροή των πραγμάτων.

Οφείλω να χαιρετήσω και να δώσω συγχαρητήρια και τις ευχαριστίες μας, όχι μόνο σε όσους συμμετέχουν διά ζώσης εδώ στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, αλλά και στα υπόλοιπα σαράντα-σαράντα δύο σημεία, με τα οποία είμαστε συνδεδεμένοι, καλύπτοντας αρκετές περιοχές της Ελλάδας, αλλά και από το εξωτερικό. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις πρέπει να συμμετέχουμε πάνω από χίλια άτομα αυτή τη στιγμή, οπότε μας δίνεται η ευκαιρία να κάνουμε μια πολύ σημαντική παρέμβαση πλέον στην ροή των πραγμάτων. Έστω και τώρα, που είναι η τελευταία στιγμή, υπάρχει αυτή η ευκαιρία και οφείλουμε να την εκμεταλλευτούμε.

Έτσι λοιπόν, επέλεξα λόγω της κρισιμότητας της κατάστασης να μην έχουμε μια μεγάλη ομιλία για να δώσουμε το βάρος της ενέργειάς μας σ’ αυτή καθ’ αυτή τη διαδικασία του οραματισμού, γιατί αυτή είναι που μας χρειάζεται, αυτή τη στιγμή.

Εκείνο που θα ήθελα μόνο, είναι να σας υπενθυμίσω δυο-τρία πράγματα προκειμένου να φύγουμε απ’ αυτό το αρνητικό νέφος, το οποίο προσπαθούν να επιβάλλουν στα ελληνικά πράγματα, κυρίως μέσα από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Θα ξεκινήσω πάλι στα γρήγορα για να θυμηθείτε, τουλάχιστον όσοι συμμετείχατε έως τώρα, αλλά και όσοι είσαστε για πρώτη φορά σήμερα, τι επακολούθησε από τη μεγάλη έκχυση ενεργειών που συντελέστηκε στις 12 Μαίου του 2010.

Όσοι μας είχατε παρακολουθήσει, θα θυμάστε ότι, από τότε είχαμε προδιαγράψει, ότι μέσα απ’ αυτή τη μεγάλη έκχυση ενεργειών, τα πράγματα τόσο σε παγκόσμιο επίπεδο, όσο και στην Ελλάδα, θα έβαιναν σε μια κορύφωση μέσω κρίσης, γιατί ακριβώς είναι μια απαραίτητη καθαρτική διαδικασία, για να αναδιευθετηθούν ενέργειες τόσο σε παγκόσμιο, όσο και σε εθνικό επίπεδο, για να αλλάξουν συσχετισμοί, να αλλάξουν δομές, έτσι ώστε μετά από κάποια χρόνια να μπορέσουν να προσαρμοστούν τα πράγματα στη νέα πνευματική πραγματικότητα, που αναμένουμε να γεννηθεί στον πλανήτη. Σ’ αυτή την προσπάθεια της αναγέννησης του πλανήτη, είχαμε τονίσει και τότε, πρέπει να παραδεχτούμε όλοι, ότι, δεν υπήρχε κανένα σημάδι να το μαρτυράει, ότι η Ελλάδα θα βρεθεί στο επίκεντρο διεθνώς και ότι ο ρόλος της Ελλάδας θα είναι τέτοιος, ο οποίος θα ωθήσει την παγκόσμια κατάσταση μαζί με την Ινδία και κάποιες άλλες χώρες να οδηγηθούν σ’ αυτό το δρόμο της πνευματικής αναγέννησης. Όταν είχαν ληφθεί αυτές οι υπαγορεύσεις δεν είχαμε κανένα στοιχείο στα χέρια μας, τώρα βλέπουμε όμως, πού οδηγεί η όλη κατάσταση.

Εκείνο το οποίο ενδεχομένως δεν περιμένει κάποιος που βλέπει τα πράγματα λίγο κοντόφθαλμα, είναι το τι καλό μπορεί να προκύψει άραγε απ’ όλη αυτή την παγκόσμια κρίση, που έχει δημιουργηθεί σήμερα και κορυφώνεται όλο και περισσότερο, αλλά κι απ’ αυτή την κρίση που υφιστάμεθα κυρίως εμείς, εδώ στην Ελλάδα;

Έτσι λοιπόν, πρέπει οπωσδήποτε να δούμε λίγο πιο μακριά και να αποταυτιστούμε από εκείνες τις χρονικές στιγμές, τις οποίες βιώνουμε αυτή τη στιγμή και οι οποίες είναι καθαρτικές, είναι και επώδυνες.

Είδαμε ότι, απ’ τις 12 Μαίου του 2010, τα πράγματα διεθνώς βαδίζουν σε μια ένταση, σε μια κλιμάκωση κι αυτό το βλέπετε σε όλα τα μέτωπα, βλέπετε την οικονομική κρίση, η οποία δημιουργεί ένα τεράστιο αδιέξοδο, βλέπετε τους περιφερειακούς πολέμους και την αποσταθεροποίηση, η οποία έχει ξεκινήσει σ’ όλη την περιοχή της Μέσης Ανατολής, βλέπετε ότι ήδη έχουμε ακύρηχτο κι αυτό το ομολογούν όλοι, έναν τρίτο παγκόσμιο οικονομικό πόλεμο.

Από την άλλη πλευρά υπάρχουν δυνάμεις, της λεγόμενης τεχνοφεουδαρχίας, οι οποίες προωθούν με πάρα πολύ γρήγορους ρυθμούς εκείνη την κατάλληλη τεχνολογία, μέσω της οποίας να αποπειραθούν ένα καθολικό έλεγχο και μια υποδούλωση της ανθρωπότητας, είναι πράγματα που τα έχουμε τονίσει επανανειλημμένως, απλώς τώρα τα συνοψίζω.

Μάλιστα, καινούργιες πληροφορίες, οι οποίες είναι πάρα πολύ έγκυρες, αναφέρουν ότι, είμαστε πάρα πολύ κοντά στο να ιδρυθεί κι ένα καινούργιο παγκόσμιο νόμισμα, το οποίο θα αντικαταστήσει όλα τα προηγούμενα και το οποίο δεν θα είναι χάρτινο, όπως υπήρχαν κάποιες φήμες μέχρι τώρα, αλλά θα είναι ένα καθαρά ηλεκτρονικό νόμισμα, το νόμισμα του άνθρακα, ένα νόμισμα το οποίο θα βασίζεται στις εκπομπές ρύπων του άνθρακα και το οποίο θα πιστώνει και θα χρεώνει όλες τις δραστηριότητες ανάλογα με την ενέργεια που καταναλίσκεται. Αυτό είναι στα σκαριά και θεωρούν ότι υπάρχει σχέδιο να το επιβάλλουν μέσα στα λίγα επόμενα χρόνια, δηλαδή το πολύ μέσα σε μια δεκαετία.

Η ουσία είναι ότι, βιώνουμε μια κατάσταση, όπου οι αντίρροπες δυνάμεις που δουλεύουν στην ανθρωπότητα, αυτές που επιδιώκουν δηλαδή έναν καθολικό έλεγχο και μια εξελικτική υποβάθμιση του ανθρώπινου είδους και απ’ την άλλη μεριά οι δυνάμεις του φωτός, οι οποίες εργάζονται αργά και συστηματικά και σταθερά για την αλλαγή της συνειδητότητας των ανθρώπων, που θα έχει και σαν αποτέλεσμα προφανώς τη γέννηση μιας καινούργιας κοινωνίας, ενός καινούργιου πνευματικού πλανήτη, βρίσκονται σε μια διαρκή σύγκρουση, η οποία θα εντείνεται μέσα στα επόμενα χρόνια. Και όπως είπαμε οι υπαγορεύσεις λένε, ότι η επόμενη δεκαπενταετία θα είναι καθοριστική για την εξέλιξη της όλης υπόθεσης.

Έτσι λοιπόν, βιώνουμε μια κατάσταση, όπου έχει ωριμάσει ένα κάρμα, ένα διεθνές κάρμα κι ένα εθνικό κάρμα κι όταν λέω έχει ωριμάσει ένα κάρμα εννοώ ότι οι συσσωρευμένες τάσεις του παρελθόντος μέχρι σήμερα, δείχνουν ότι, δεν μπορεί να δημιουργηθεί ένα ποιοτικό άλμα στην ανθρωπότητα και στην Ελλάδα κατ’ επέκταση, εάν δεν περάσουμε από μια περίοδο σαρωτικών αλλαγών. Αυτές οι σαρωτικές αλλαγές σπάνια γίνονται ανώδυνα, τις περισσότερες φορές γίνονται επώδυνα, γιατί κάθε αλλαγή στις δομές της ανθρώπινης κοινωνίας δημιουργεί πολύ μεγάλους κραδασμούς. Επίσης, όταν λέμε ότι έχουν συσσωρευτεί κάποιες τάσεις του παρελθόντος, αυτές οι τάσεις δεν είναι αναλλοίωτες, είναι μεν ισχυρές, αλλά εξαρτώνται και σε καθοριστικό βαθμό από τη δράση των ίδιων των ανθρώπων, οι οποίοι έχουν δημιουργήσει αυτές τις τάσεις και άρα μπορούν επίσης και να τις ανατρέψουν, να τις εκτρέψουν, να τις οδηγήσουν προς άλλες καταστάσεις. Έτσι λοιπόν, μπαίνοντας τώρα το 2012, γιατί στον επόμενο οραματισμό που θα γίνει στις 11 Δεκεμβρίου, είμαστε υποχρεωμένοι ν’ ασχοληθούμε μ’ αυτό το θέμα και τι αναμένουμε να γίνει διεθνώς και στην Ελλάδα, αλλά μπαίνοντας στο 2012, το σίγουρο είναι ότι ωριμάζει ένα κάρμα, το οποίο θα επιφέρει πολύ μεγάλες κρίσεις και κραδασμούς σε παγκόσμιο επίπεδο. Το πώς θα το δουλέψουμε, το πώς θα εργαστούμε μ’ αυτό το κάρμα όμως, είναι καθαρά ρευστό και εξαρτάται αποκλειστικά από μας τους ίδιους. Άρα, δεν είναι μια κατάσταση στην οποία θα παραμείνουμε μοιραλατρικά ελπίζοντας να πάνε τα πράγματα προς το καλύτερο και να μην έχουμε καταστροφές, αλλά αντιθέτως είναι μια κατάσταση την οποία θα πρέπει να προσπαθήσουμε να επηρεάσουμε με όσο το δυνατόν περισσότερο.

Έτσι λοιπόν πέφτει το κύριο βάρος σ’ αυτή την ομάδα των συνειδητών ανθρώπων, η οποία αυξάνεται ολοένα και περισσότερο και στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και αυτή η ομάδα καλείται να είναι η εμπροσθοφυλακή, ασχέτως του τι συμβαίνει γύρω μας, ασχέτως των κρίσεων, οι οποίες θα επακολουθήσουν, ασχέτως του πόνου, γιατί καμία αλλαγή δεν μπορεί να γίνει χωρίς πόνο, ασχέτως εξωτερικών συνθηκών, υπάρχει πλέον και είναι σχηματισμένη μια πολύ μεγάλη ομάδα συνειδητών ανθρώπων, οι οποίοι θα φέρουν επάνω τους όλο το βάρος της αλλαγής, η οποία πρόκειται να επακολουθήσει. Αυτό το βάρος είμαι απόλυτα σίγουρος, γιατί είναι εμπειρικά αυτά τα πράγματα, είναι βιωματικά διαπιστωμένα, ότι τα βιώνετε κι εσείς. Δηλαδή το ενεργειακό βάρος της πάλης με την αρνητικότητα, ο συνειδητός άνθρωπος το βιώνει κάθε μέρα, το βιώνει και διανοητικά και ψυχολογικά ακόμα και σωματικά. Ήδη, μην νομίζετε αυτές τις μέρες, που ήταν να γίνει ο οραματισμός και κυρίως από χθες, πολλοί είμασταν αυτοί, που διαπιστωμένα βιώναμε αυτή την πίεση της ενέργειας και είμαι σίγουρος ότι, και πολλοί από σας την έχετε βιώσει.

Κάθε φορά λοιπόν που μπαίνουμε σε μια κατάσταση κρίσης, οι συνειδητοί άνθρωποι δοκιμάζονται, γιατί είναι οι πρώτοι, είναι στην πρώτη γραμμή, αλλά όταν κατορθώνουμε και διατηρούμε την ψυχραιμία και τη συνειδητότητά μας και μια αταλάντευτη ενεργειακή στάση, η οποία πρέπει να εδρεύει στην πίστη επάνω, ότι, ότι γίνεται στο τέλος είναι για το καλό μας. Μ’ αυτό τον τρόπο αποτινάσσεται η αρνητικότητα, η οποία καλλιεργείται απ’ όλες τις πλευρές.

Ερχόμαστε λοιπόν στην Ελλάδα, όπου πρέπει να κάνουμε μια παραδοχή, προκειμένου να υπηρετήσει η Ελλάδα αυτό τον υψηλό εξελιχτικό στόχο, του να βγει μπροστάρης στα διεθνή δρώμενα, γιατί για εκεί προορίζεται η Ελλάδα, στο να μπορέσει ν’ αποτελέσει την ατμομηχανή των όσων θα επακολουθήσουν μέσα στην επόμενη δεκαπενταετία, είτε το θέλουμε, είτε όχι δεν μπορούσε να είναι η Ελλάδα που είχαμε κι αυτό πρέπει να το παραδεχτούμε.

Έτσι λοιπόν, εάν κάποιος θέλει να βλέπει κοντόφθαλμα, ότι περνάμε αυτή τη στιγμή απλώς μια μεγάλη οικονομική κρίση, στην οποία θα τελέσουμε υπό κατοχή και όπου τα επόμενα χρόνια θα είναι απλώς χρόνια μιας πάρα πολύ σκληρής λιτότητας, βλέπει ένα ελάχιστο μέρος της εικόνας και βλέπει ακριβώς μπροστά από τη μύτη του.

Εκείνο το οποίο οφείλει να δει κανείς είναι ότι, όλη αυτή η κατάσταση κι όλη αυτή η περίοδος που βιώνουμε σήμερα είναι μια περίοδος κάθαρσης, ανακατάταξης και προετοιμασίας, προκειμένου να δημιουργηθούν αυτές οι κοινωνικές δομές στην Ελλάδα κι εκείνο το απαραίτητο ρεύμα συνειδητότητας, το οποίο απαλλαγμένο από τις παθογένειες του παρελθόντος, θα μπορέσει να σπρώξει μπροστά τα διεθνή πράγματα.

Έτσι λοιπόν να είστε σίγουροι, ότι, από επίκεντρο χλευασμού και πιέσεων που αυτή τη στιγμή αποτελεί η Ελλάδα διεθνώς, θα μετατραπεί πολύ σύντομα σε επίκεντρο θαυμασμού και διεθνούς καθοδήγησης των πραγμάτων στον πνευματικό τομέα και όχι μόνο. Στο να επικρατήσουν αυτές οι νέες νοοτροπίες και οι νέες πρωτοποριακές εναλλακτικές κοινωνικές δομές, οι οποίες θα δημιουργήσουν μέσα στην επόμενη δεκαπενταετία μια νέα πραγματικότητα.

Για να είμαστε τελείως ειλικρινείς όμως, πώς να το έκανε αυτό η Ελλάδα με τους πολιτικούς που διέθετε;

Μόνο αυτό σκεφτείτε, μην σκεφτείτε τίποτε άλλο, πώς να το έκανε με τις προσωπικότητες εκείνες, οι οποίες επέπλεαν μέχρι σήμερα σε μια τέτοια λιμνάζουσα κατάσταση σήψης, υπήρχε ποτέ μια τέτοια περίπτωση;

Καμία, αυτό μόνο αν σκεφτείτε καταλαβαίνουμε τι ανακατατάξεις χρειάζονται για να γίνουν σ’ αυτήν εδώ τη χώρα, προκειμένου να μπορέσει να παράγει εκείνον τον απαραίτητο πολιτισμό, που απαιτείται και στο πολιτικό επίπεδο και στο κοινωνικό και στο πολιτισμικό επίπεδο, για να παίξει αυτό το ρόλο που της επιφυλάσσεται.

Σας καλώ λοιπόν και όχι μόνο εμάς που βρισκόμαστε εδώ, ή που επικοινωνούμε, αυτό το μήνυμα να προσπαθήσουμε να το περάσουμε και σε έναν πολύ ευρύτερο χώρο, εκεί που κινούμαστε στη δουλειά μας, στην οικογένειά μας, οπουδήποτε, ότι το πράγμα δεν σταματάει εδώ, δεν είναι η κορύφωση εδώ, εδώ είναι απλώς η αρχή, είναι απλώς η νέα αρχή και θα το έχετε διαπιστώσει και στη ζωή σας ότι, καμία αλλαγή δεν έχουμε πετύχει ποτέ χωρίς το απαραίτητο σοκ.

Εκείνο που πρέπει να κάνουμε ενεργειακά, είναι να μην στεκόμαστε στο σοκ, αυτό αργά ή γρήγορα θα περάσει. Και να σας πω και κάτι άλλο, δηλαδή η διεθνής εμπειρία τι δείχνει, που αυτό δεν πρόκειται να συμβεί σ’ εμάς και να το θυμηθείτε, αλλά ακόμα και χώρες οι οποίες πτωχεύσανε καθολικά και ο κόσμος κοιμότανε στους δρόμους, δεν ήταν μια κατάσταση η οποία κράτησε για πολύ, κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να συμβεί ποτέ σ’ εμάς, αλλά δεν υπάρχει κανένας λόγος να πολωνώμαστε στο αρνητικό, αντίθετα πρέπει να πολωθούμε με όλες μας τις δυνάμεις στο θετικό, στη θετική εξέλιξη των πραγμάτων.

Για να έρθω και στον οραματισμό, το λέω και για όσους μπορεί να συμμετέχετε για πρώτη φορά σ’ αυτή τη διαδικασία, τηρούμε μια αρχή, η οποία είναι η εξής. Όταν έχουμε ένα στόχο, δεν πρέπει να παγιδευτείς, να περιγράψεις με λεπτομέρειες τον τρόπο με τον οποίο θα υλοποιηθεί αυτός ο συγκεκριμένος στόχος, διότι αν περιγράψεις με λεπτομέρειες τη διαδικασία υλοποίησης η ενέργεια θα πρέπει ν’ ακολουθήσει υποχρεωτικά αυτή την περιγραφή στην οποία έχεις εγκλωβιστεί και ενδεχομένως ο συγκεκριμένος δρόμος να μην είναι διαθέσιμος και με την περιορισμένη κατανόηση των πραγμάτων, που έχουμε εμείς για την αλήθεια, μπορεί να κάνουμε λάθος.

Άρα, εκείνο στο οποίο πολώνεσαι είναι στις ποιότητες που θέλεις να επικρατήσουν, από κει και πέρα η ενέργεια θα βρει τον πιο σύντομο, τον πιο άμεσο και τον πιο κατάλληλο εξελικτικά τρόπο, για να μπορέσει να υλοποιηθεί.

Έτσι λοιπόν, όταν ο στόχος σου είναι να δημιουργήσεις μια καινούργια Ελλάδα, η οποία θα στηρίζεται στη συνειδητότητα, στην αφθονία, στην ειλικρίνεια, στην αξιοκρατία και σε όλες τις θετικές ποιότητες, που φορτίζουμε μέσω του οραματισμού, δεν θα πρέπει να εγκλωβιστούμε στον τρόπο, γι αυτό και βλέπετε ότι δεν αναφέρονται στόχοι του τύπου να φύγουμε απ’ το μνημόνιο, να γίνει μια καλύτερη διαπραγμάτευση με την τρόικα, να φύγει ο Παπανδρέου, να έρθει ο Σαμαράς, να γίνει το ένα, ή το άλλο, γιατί αυτά είναι πράγματα, τα οποία η ίδια η ροή της ενέργειας τα ξεπετάει αυτόματα, όταν ο στόχος είναι υγιής.

Έτσι λοιπόν δεν θα υποδείξουμε, ούτε θα εγκλωβιστούμε, αυτό το λέω γιατί έχει σημασία και στη στάση που κρατάμε στην καθημερινότητα και εκτός οραματισμού. Κάνω μια έκκληση στις σκέψεις μας που κάνουμε, να αποπαγιδευτούμε απ’ τον αυτοοικτιρμό και τη γκρίνια.

Κάθε φορά που έρχεται ο επόμενος λογαριασμός, ή κάθε φορά που έρχεται το επόμενο έκτακτο, δεν κερδίζουμε τίποτα με το να λέμε αμάν και ποιός ξέρει τι άλλο θα γίνει και ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι και δεν πάει άλλο και δεν αντέχω κι ως πού θα πάμε κοκ.

Πρέπει να κάνουμε ακριβώς το αντίθετο, αυτή η κατάσταση πρέπει να ξεπεραστεί το συντομότερο δυνατό, αυτή η κατάσταση πρέπει να οδηγήσει κάπου αλλού, αυτή η κατάσταση πρέπει να οδηγήσει σε μια νέα Ελλάδα, αυτή κατάσταση πρέπει να πάει σε μια νέα Ελλάδα που θα υπάρχει αφθονία, που θα υπάρχει συνεργασία, που θα υπάρχει ομοψυχία, που θα υπάρχει εθνική υπερηφάνεια, που θα παράγουμε πολιτισμό, δηλαδή την οργή μας πρέπει να τη διοχετεύουμε συνειδητά σε κείνα τα πράγματα που θέλουμε να πάμε, στους στόχους που θέλουμε να πάμε, στη νέα κατάσταση που θέλουμε να επικρατήσει κι από κει και πέρα η ενέργεια θα βρει το δρόμο, του πώς θα το πραγματοποιήσει αυτό.

Συνοψίζοντας λοιπόν, το ξέρουμε ασφαλώς ότι είμαστε σε ένα σημείο καμπής, έτσι λοιπόν αναμένουμε ένα πάρα πολύ κρίσιμο τρίμηνο, μέχρι το τέλος του χρόνου, όπου παίζεται το στοίχημα για το αν αυτές οι προσπάθειες που κάνουμε και η θετική διέξοδος που θέλουμε να δώσουμε στην Ελλάδα σε ενεργειακό επίπεδο, θα μπορέσουν να υπερβούνε, να βγουν από πάνω, από το δυσμενές κάρμα, το οποίο έχει συσσωρευτεί και το οποίο το βιώνουμε με όλα αυτά τα συμπτώματα και τα περιστατικά που το βιώνουμε στην καθημερινότητά μας.

Από τις ενεργειακές ενδείξεις που έχουμε, από τα δείγματα που έχουμε, είμαστε σχεδόν σίγουροι ότι από τα Χριστούγεννα και μετά η κατάσταση θα έχει αλλάξει οριστικά προς το καλύτερο, θέλει όμως αυτό που λέμε, συν Αθηνά και χείρα κίνει, θέλει και την ενεργειακή στήριξη από όλους. Το τι μπορεί να σημαίνει προς το καλύτερο, δεν θέλω πάλι να το προσδιορίσω, γιατί δεν πρέπει να δεσμεύσουμε την ροή της ενέργειας, μπορεί να σημαίνει πολλά πράγματα, μπορεί να σημαίνει ότι μέχρι τα Χριστούγεννα θα γίνουν σημεία και τέρατα, γιατί βλέπετε πόσο οξύνονται πράγματα, ακόμα και σε γεωπολιτικό επίπεδο, βλέπετε τις κινήσεις της Τουρκίας που γίνονται αυτή τη στιγμή σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες πιέσεις που δεχόμαστε στο οικονομικό πεδίο, όμως όλα αυτά είναι σίγουρο ότι πρόκειται να οδηγήσουν στο ανώτερο καλό μας και γι αυτό δεν μπορεί κανείς να προβλέψει όλα αυτά τα “κρίσιμα” που συμβαίνουν γύρω, τι διέξοδο θα βρουν. Και όπως σας λέω, είμαστε σχεδόν σίγουροι, ότι μέχρι τα Χριστούγεννα η κατάσταση θα έχει παρουσιάσει τέτοιες διακυμάνσεις και τέτοια γεγονότα, που δεν θα μπορούμε να τα υπολογίσουμε αυτή τη στιγμή, ώστε από την καινούργια χρονιά η κατάσταση θα είναι δρομολογημένη σ’ ένα πολύ καλύτερο επίπεδο για την Ελλάδα. Το τι θα περάσουμε δεν μπορούμε να το ξέρουμε, μπορούμε όμως να ξέρουμε και να οραματιστούμε δυναμικά την κατάληξη, το πού θα μας βγάλει όλη αυτή η περιπέτεια.

Έτσι λοιπόν, τώρα που θα ξεκινήσουμε με το καλό τη διαδικασία του οραματισμού, δυο πολύ σύντομες συμβουλές, ιδίως για όσους συμμετέχουν για πρώτη φορά.

Η πρώτη συμβουλή είναι ότι ο οραματισμός για την Ελλάδα είναι μια δυναμική, ενεργειακή διαδικασία, που σημαίνει ότι σας παρακαλώ να μην ξεχαστείτε και να μην χαθείτε, δεν είναι μια διαδικασία που χαλαρώνουμε και αυτοϋπνωτιζόμαστε και αφηνόμαστε, αλλά είναι μια διαδικασία όπου το σώμα μεν χαλαρώνει, αλλά το πνεύμα μας πρέπει να τα έχει τετρακόσια, να είναι απόλυτα εστιασμένο και να έχει τον έλεγχο ολόκληρης της διαδικασίας, γιατί για να μπορέσουμε να εκπέμψουμε δεν πρέπει ο νους μας να είναι πλαδαρός, πρέπει να παραμένει σε πλήρη εγρήγορση.

Έτσι σας εφιστώ την προσοχή γι αυτό το θέμα, μην χαλαρώσετε το νου σας, να είστε διαρκώς σε πλήρη εγρήγορση.

Η δεύτερη συμβουλή είναι ότι προσπαθούμε να είμαστε όσο το δυνατόν περισσότερο συντονισμένοι επάνω στις έννοιες, οι οποίες αναφέρονται στο κείμενο που υπαγορεύεται κάθε φορά. Όταν αναφερόμαστε σε μια έννοια προσπαθούμε να είμαστε εστιασμένοι πάνω σ’ αυτήν, γιατί μόνο έτσι επέρχεται αυτός ο καλύτερος συντονισμός που όλοι μαζί εκπέμπουμε τη συγκεκριμένη έννοια. Το ίδιο προσπαθούμε να κάνουμε και με την εικονοπλασία, δηλαδή προσπαθούμε με ελεύθερη μεν τη φαντασία, αυτές τις έννοιες τις οποίες ακούμε και τις περιγραφές που ακούμε, να τις οραματιζόμαστε, όσο πιο ζωντανά και ζωηρά μπορεί ο καθένας. Και το τελευταίο και ίσως πιο σημαντικό είναι ότι το καύσιμο του οραματισμού, δηλαδή εκείνου που τροφοδοτεί με ενέργεια αυτή τη σκεπτομορφή, την οποία δημιουργούμε για το καλό της Ελλάδας, είναι το ζωηρό συναίσθημα.

Έτσι λοιπόν, είναι μια διαδικασία την οποία όλοι πρέπει να την κάνουν με ενθουσιασμό και εκείνες τις έννοιες στις οποίες αναφερόμαστε και φανταζόμαστε, με την εικονοπλασία, προσπαθούμε να τις φορτίζουμε συναισθηματικά. Δηλαδή όταν λέμε π.χ. ότι περιβάλλουμε την Ελλάδα μ’ ένα αδιαπέραστο ενεργειακό τείχος προστασίας, που την κρατάει απρόσβλητη από οποιαδήποτε αρνητική ενέργεια, εκεί δίνουμε, δηλαδή από μέσα μας βάζουμε ένταση στον οραματισμό, βάζουμε θέληση, βάζουμε συναίσθημα, ότι ναι, αυτό είναι, σταθερό, δεν περνάει τίποτα, προσπαθούμε να έχουμε αυτή την αίσθηση, γιατί μόνο έτσι ενδύοντας με συναίσθημα τις απεικονίσεις, είναι που τους δίνουμε και το απαραίτητο καύσιμο υλοποίησης.

Αυτή είναι η συνταγή, που σήμερα καλούμαστε χίλια άτομα να την εφαρμόσουμε όσο πιο καλά και πιο δυνατά μπορούμε.

Ας αποταυτιστούμε από την ομιλία, ας αποφύγουμε τις παρεμβολές και ας προσπαθήσουμε να το κάνουμε όσο πιο σωστά και πιο δυναμικά μπορούμε.

Από την Κρίσιμη Μάζα στη Μεγάλη Αλλαγή

Από την Κρίσιμη Μάζα στη Μεγάλη Αλλαγή 900 600 ΠΑΔΙΣΥ
Ομιλία του Στάμου Στίνη στον Οραματισμό του Ιουνίου 2011

 

Να σας ευχαριστήσουμε που συμμετέχετε με τόσο μαζικό και δυναμικό τρόπο σ’ αυτόν τον οραματισμό για την Ελλάδα.

Είδατε τι κάνει η κρίση;

Γι’ αυτό μερικές φορές δεν μπορείς να προβλέψεις σκοπιμότητες, οι οποίες υπάρχουν πίσω από φαινομενικά αρνητικά γεγονότα.

Θα κάνω μια σύντομη αναδρομή, στην όλη υπόθεση του οραματισμού και στη σημερινή συγκυρία, έτσι όπως παρουσιάζεται και τοπικά, εδώ στην Ελλάδα, αλλά και παγκόσμια, καταλήγοντας και σε κάποιες πρακτικές συμβουλές, προτάσεις, για την συμμετοχή σας σήμερα, γιατί το πράγμα βλέπουμε ότι γίνεται αρκετά δυναμικό και άρα απαιτείται και μια καλύτερη διαχείριση από πλευράς ενέργειας.

Είμαι σίγουρος, απ’ ότι σας βλέπω κιόλας, ότι σήμερα έχουν έρθει και πολλοί πρώτη φορά, η κατάσταση κινητοποιεί πλέον συνειδητούς πολίτες και στο πεδίο της ενεργειακής μάχης, που διεξάγεται και άρα καλά φαντάστηκα ότι, θα ήταν πολύ χρήσιμο να πούμε κι ορισμένα πράγματα για την ίδια τη διαδικασία του οραματισμού.

Το εκπληκτικό είναι ότι, όταν εμπνευστήκαμε άνωθεν και ξεκινήσαμε τον όλο θεσμό του οραματισμού για την Ελλάδα, μιλάμε για το 1996, συμπληρώνουμε τώρα δεκαπέντε χρόνια και τρεις μήνες, γιατί ξεκίνησε το Μάρτιο του 1996, δεκαπέντε χρόνια ανελλιπούς διεξαγωγής του οραματισμού σταθερά, κάθε τρίμηνο κι αυτή η σταθερότητα έπαιξε πολύ μεγάλο ρόλο. Όταν το ξεκινήσαμε βέβαια τότε, ασφαλώς δεν μπορούσαμε να φανταστούμε με τίποτα τα γεγονότα, που θα επακολουθούσαν και πού θα φτάναμε σήμερα.

Ωστόσο, επειδή εδώ μέσα υπάρχουν και άνθρωποι, οι οποίοι συμμετείχαν απ’ την πρώτη στιγμή και δεν είναι και λίγοι, εάν τους ρωτήσετε, θα σας βεβαιώσουν όλοι, ότι όλα αυτά τα δεκαπέντε χρόνια ο θεσμός του οραματισμού συνδέθηκε με πολύ ισχυρές συγχρονικότητες και με πολύ σοβαρά γεγονότα, που επηρέασαν τη ζωή της Ελλάδας, είτε αυτά ήταν χαρακτήρα αμυντικού και προστατευτικού, απέναντι σε διάφορες εθνικές κρίσεις, τις οποίες περάσαμε και που ταυτίστηκαν και προασπίστηκαν τα ελληνικά συμφέροντα, μέσα απ’ το θεσμό του οραματισμού, είτε μέσα από ευχάριστες στιγμές για την υπόθεση της Ελλάδας, είτε με τον έναν τρόπο, είτε με τον άλλον, όσοι έχουν παρακολουθήσει από παλιά τη διεξαγωγή του οραματισμού θα έχουν παρατηρήσει πάρα πολλές δήθεν συμπτώσεις, οι οποίες μόνο συμπτώσεις δεν ήταν, οι οποίες πολλές φορές εκδηλωνόντουσαν ακριβώς πάνω στις ημερομηνίες, στις οποίες είχε προγραμματιστεί να διεξαχθεί ο οραματισμός για την Ελλάδα.

Το τελευταίο φαινόμενο το βλέπετε όλοι σας, γιατί είσαστε μάρτυρες και βλέπετε ότι για τη συγκεκριμένη ημερομηνία τη σημερινή, η οποία ήταν προγραμματισμένη πριν από τρεις μήνες, και βλέπετε μέσα σε τι συγκυρία σήμερα έχουμε μαζευτεί. Από τώρα μπορώ να σας πω ότι ο επόμενος οραματισμός, που θα γίνει στις 18 Σεπτεμβρίου, θα έχετε τη δυνατότητα να δείτε και πώς θα είναι η κατάσταση τότε.

Η ουσία είναι ότι πρόκειται για μια διαδικασία, η οποία χάρη στη σταθερότητα, με την οποία έγινε, έχει συσσωρεύσει μια πάρα πολύ ισχυρή ενέργεια, η οποία λειτούργησε όλα αυτά τα χρόνια πραγματικά προστατευτικά απέναντι στο ελληνικό αρχέτυπο. Υπήρχε όμως ένα μικρό πρόβλημα, ότι δεν είχε κορυφωθεί κάποια κρίση, όπως στις σημερινές συνθήκες, ότι ήταν ελάχιστες οι φορές, τρεις ή τέσσερις μόνο σ’ όλα αυτά τα χρόνια, όπου οι συμμετέχοντες στον οραματισμό για την Ελλάδα ξεπέρασαν τον αριθμό των τριακοσίων τριάντα, που είναι ο απαραίτητος αριθμός, για να υπερκεραστεί η κρίσιμη μάζα, που μπορεί να τροφοδοτήσει πολύ σημαντικές εξελίξεις. Αυτός είναι ένας λόγος που περισσότερο μέχρι τώρα κινηθήκαμε στη συντήρηση, στην περιφρούρηση και όχι σε μια δυναμική πορεία προς τα μπρος.

Τώρα λοιπόν, είναι η δεύτερη φορά, γιατί και στον προηγούμενο οραματισμό είχαμε πολύ μεγάλη συμμετοχή, η οποία ξεπέρασε κατά πολύ την κρίσιμη μάζα, σήμερα λόγω των συνθηκών είναι ακόμα περισσότερη συμμετοχή. Η εκτίμησή μας είναι ότι σήμερα εμείς εδώ, μαζί με τη Θεσ/νίκη και άλλες εικοσιδύο έως εικοσιπέντε περίπου πόλεις-περιοχές και από χώρες του εξωτερικού, που είναι συνδεδεμένοι μαζί μας, ομογενείς με ομαδικές συγκεντρώσεις που έχουν διοργανώσει, ότι πρέπει να προσεγγίζουμε το νούμερο των εφτακοσίων τουλάχιστον, οπότε μας δίνεται η ευκαιρία να κάνουμε μια πάρα πολύ δυναμική παρέμβαση σε ποσοστό πολύ πάνω από την κρίσιμη μάζα.

Έτσι λοιπόν είναι και πραγματικά σημαδιακή και πρωτόγνωρη η κατάσταση από ενεργειακής πλευράς και στον προηγούμενο οραματισμό του Μαρτίου, αλλά και τώρα, αλλά και φαντάζομαι ότι η ίδια κατάσταση θα επικρατεί και το Σεπτέμβριο, που θα γίνει ο επόμενος και η εμπειρία δείχνει ότι, αν έχουμε καταφέρει να κάνουμε τρεις πολύ γερούς οραματισμούς, με συμμετοχή πολύ πάνω απ’ την κρίσιμη μάζα, οι εξελίξεις μπορεί να είναι ραγδαίες.

Έτσι ερχόμαστε σήμερα και νομίζω ότι για να έχουμε μια καλύτερη κατανόηση πάνω στο θέμα της κρίσιμης μάζας, πρέπει να εξηγήσουμε κάποια πράγματα για όσους έρχονται πρώτη φορά σ’ επαφή με τον συγκεκριμένο όρο, ίσως και ελπίζω να έχετε όλοι ακουστά για τη θεωρία των μορφογεννητικών πεδίων. Είναι μια θεωρία την οποία εισήγαγε ο βιολόγος Ρούμπερτ Σέλντρεϊκ, η οποία με δυο λόγια λέει το εξής, ότι τα διάφορα φαινόμενα τα οποία εκδηλώνονται στο υλικό επίπεδο, οφείλονται σε αιτίες ενεργειακές, οι οποίες σχηματίζονται σ’ ένα υπερκείμενο επίπεδο, το οποίο ονόμασε μορφογεννητικό πεδίο, με την έννοια ότι είναι αυτό το πεδίο, μέσα στο οποίο σκέψεις, συναισθήματα, άυλες ενέργειες και προθέσεις των ανθρώπων, αυτό το γονιμοποιούν και γι αυτό ακριβώς το ονόμασε μορφογεννητικό, διότι στη συνέχεια, αφού γονιμοποιηθεί απ’ αυτές τις σκέψεις και τα συναισθήματα, γεννάει μορφές πλέον στο υλικό επίπεδο.

Δεν είναι μια θεωρία απλά, γιατί είχε στηριχτεί και σε συγκεκριμένα πειράματα και ως βιολόγος ο Σελντρέικ σε πειράματα που έκανε με κύτταρα, αλλά τη συγκεκριμένη θεωρία υποστηρίζουν και συμπληρωματικές έρευνες που έχουν γίνει, όπως την πιο χαρακτηριστική για να καταλαβαίνετε το θέμα της κρίσιμης μάζας, αυτή που έχει μείνει στην ιστορία, ως ο εκατοστός πίθηκος. Ήταν μια πολύ απλή υπόθεση, όπου πήγαν σ’ ένα πείραμα σε κάποια τροπικά, υπήρχε μια συστάδα νησιών, τα οποία ήταν απομονωμένα εντελώς το ένα από το άλλο κι εκεί πήγαν σε ένα νησί και έμαθαν μια ομάδα πιθήκων να πλένει τις γλυκοπατάτες πριν τις φάνε. Διαπίστωσαν με έκπληξη ότι και στην άλλη άκρη του νησιού μετά από λίγο, ενώ δεν είχαν καμία επαφή μεταξύ τους, οι διαφορετικές ομάδες των πιθήκων, ότι και οι άλλοι πίθηκοι άρχισαν ξαφνικά να καθαρίζουν κι αυτοί και να πλένουν τις γλυκοπατάτες, πριν τις φάνε. Και όταν ξεπεράστηκε κι ένας αριθμός -εδώ είναι η κρίσιμη μάζα- πιθήκων στο συγκεκριμένο νησί, είδαν κατάπληκτοι, ότι και στα γειτονικά νησιά, χωρίς να έχουν καμία απολύτως επαφή, άρχισαν κι εκεί οι πίθηκοι να καθαρίζουν και να πλένουν τις γλυκοπατάτες πριν τις φάνε!

Από κει ξεκίνησε μια ολόκληρη έρευνα, που κατέληξε ότι, αν έχουμε ένα συγκεκριμένο πληθυσμό, οποιουδήποτε είδους, είτε μιλάμε για μικρόβια και αμιβάδες, είτε μιλάμε για ανθρώπους, ότι εάν ένας συγκεκριμένος αριθμός πληθυσμού και πάνω αρχίζει να σκέφτεται, να συναισθάνεται, να συμπεριφέρεται μ’ έναν καινούργιο τρόπο απ’ ότι πριν, τότε μέσω των μορφογεννητικών πεδίων, σε ασυνείδητο δηλαδή επίπεδο, καθαρά ενεργειακό, επηρεάζεται και ο υπόλοιπος πληθυσμός κι αρχίζει να συμπεριφέρεται με τον ίδιο τρόπο.

Εδώ, ίσως έχετε ακούσει και τις πιο μοντέρνες κοινωνιολογικές θεωρίες, όπως αυτή της θεωρίας των μιμιδίων, είναι μια καινούργια κοινωνιολογική θεωρία, η οποία υποστηρίζει ακριβώς το ίδιο πράγμα με διαφορετικό τρόπο. Λέει, δηλαδή, ότι οι ιδέες μεταδίδονται σαν τα παράσιτα, σαν τους ιούς, σαν τα μικρόβια, γι αυτό τα ονομάζουμε μιμίδια, μέσω της μίμησης και λένε λοιπόν ότι, μια ιδέα αποτελεί ένα μιμίδιο και άπαξ και με διάφορους συγκεκριμένους τρόπους, προπαγάνδας, με τη χρήση των ΜΜΕ κλπ, μπορέσεις και τη μεταδώσεις σ’ ένα συγκεκριμένο οριακό αριθμό ατόμων, αν αυτά τα άτομα την υιοθετήσουν μετά αρχίζει να μεταδίδεται σαν να κολλάει, σαν ασθένεια, αρχίζει να μεταδίδεται ασυνείδητα και αρχίζουν και την υιοθετούν όλοι. Και πάνω σ’ αυτή τη θεωρία των μιμιδίων βασίζουν πολλές έννοιες, όπως τα διάφορα πρότυπα που υιοθετεί η νεολαία, η σώου μπιζ, η μόδα και διάφοροι τρόποι συμπεριφοράς, όπως επίσης και η γλώσσα. Δηλαδή έχω παρατηρήσει ότι άπαξ και μια κρίσιμη μάζα υιοθετήσει συγκεκριμένους τρόπους έκφρασης, γλωσσικά, ότι ξαφνικά αρχίζουν να τους υιοθετούν και οι υπόλοιποι, ακόμα κι αν δεν έχουν έρθει σ’ άμεση επαφή μ’ αυτή τη συγκεκριμένη συμπεριφορά.

Όπως και να έχει λοιπόν, έχει πιστοποιηθεί και πειραματικά, ότι αν σ’ ένα πληθυσμό, ένα συγκεκριμένο ποσοστό και πάνω, μικρό ποσοστό, σε σχέση με το συγκεκριμένο πληθυσμό υιοθετήσει ομοικραδασμικά, συντονισμένα, κάποιες συγκεκριμένες απόψεις, αμέσως αυτές περνάνε και υιοθετούνται και από το σύνολο του πληθυσμού. Εκεί πάνω έπιασαν ορισμένοι επιστήμονες με πρωταγωνιστές κάποιους από το ίδρυμα Μαχαρίσι, στις ΗΠΑ, που είχε ιδρύσει ο γκουρού, ο Μαχαρίσι, που ασχολήθηκε με τέτοια θέματα και προσπάθησαν και τελικά βρήκαν ένα μαθηματικό τύπο, ο οποίος ορίζει πως υπολογίζεται η κρίσιμη μάζα. Αυτός ο μαθηματικός τύπος μας λέει ότι, αν έχουμε ένα συγκεκριμένο πληθυσμό ατόμων, ότι η κρίσιμη μάζα του ορίζεται με το ένα δέκατο της τετραγωνικής ρίζας του συγκεκριμένου πληθυσμού. Αυτό δηλαδή για τα ελληνικά δεδομένα αν βάλουμε έντεκα εκατομμύρια, πηγαίνει γύρω στα τριακόσια σαράντα άτομα. Σε παγκόσμιο επίπεδο αν βάλεις τα δις του παγκόσμιου πληθυσμού, θα εκπλαγείτε, αλλά ο αριθμός δεν ξεπερνάει τα οχτώ χιλιάδες οχτακόσια άτομα, σε παγκόσμιο επίπεδο. Μάλιστα είχαν κάνει και μια συγκεκριμένη εφαρμογή απ’ το ίδρυμα Μαχαρίσι, όπου είχαν προσπαθήσει και έκαναν τακτικά ένα συγκεκριμένο οραματισμό, όπως κι εμείς για τη μείωση της εγκληματικότητας, σε μια πολιτεία των ΗΠΑ, όπου πράγματι είδαν ότι μετά από λίγο έπεσε η εγκληματικότητα δραματικά.

 

Υπάρχουν λοιπόν μια σειρά από δεδομένα, που συνηγορούν στην υπόθεση αυτή της κρίσιμης μάζας κι έτσι νομίζω και θέλω να το αντιληφθείτε κι εσείς ότι δεν είναι κάτι θεωρητικό, ή κάποιο ευχολόγιο η συγκεκριμένη υπόθεση, αλλά ότι αυτή τη στιγμή από τώρα που ξεπερνάμε την κρίσιμη μάζα για τα ελληνικά δεδομένα σε πληθυσμό, όπως και τον προηγούμενο οραματισμό, ότι υπάρχει μια μεγάλη ευθύνη και δίνεται και μια μεγάλη ευκαιρία. Άλλωστε, δεν έχετε παρά να δείτε τι έχει επακολουθήσει μόλις μέσα σε τρεις μήνες απ’ τον προηγούμενο οραματισμό. Κανένας δεν το φαντάζονταν και όλοι έλεγαν μα τι γίνεται, δεν έχει ενεργοποιηθεί ο κόσμος και μέσα σε τρεις μήνες φτάσαμε ξαφνικά εδώ που είμαστε σήμερα. Βλέπετε λοιπόν ότι τα πράγματα διεξάγονται μη γραμμικά, η ενέργεια έχει άλλους τρόπους να κινείται, κβαντικά κι απ’ τη μια στιγμή στην άλλη μπορεί να δεις τις πιο φοβερές αλλαγές που δεν τις περίμενες ποτέ σου. Όμως, πέρα από την ελληνική συγκυρία, την οποία όλοι τη γνωρίζουμε, πρέπει οπωσδήποτε να σας επισημάνω και τη σύνδεση που υπάρχει μεταξύ των ελληνικών πραγμάτων και της παγκόσμιας κατάστασης.

Πέρσι, σχεδόν πριν από ένα χρόνο, ορισμένοι από σας πληροφορηθήκατε και είχατε τη δυνατότητα να ενημερωθείτε για τα τεκταινόμενα της 12ης Μαΐου του 2010. Είπαμε λοιπόν ότι, τότε έγινε μια πολύ μεγάλη ενεργειακή κρούση από ανώτερες πνευματικές ενέργειες σε παγκόσμιο επίπεδο και μάλιστα είπαμε ότι η κρούση αυτή θα αρχίσει να φαίνεται σιγά-σιγά και θ’ αρχίσει να εξελίσσεται, να κορυφώνεται από το 2012 και μετά, κρατώντας ίσως και μέσα από έναν ορίζοντα δεκαπενταετίας για ν’ αρχίζουν να φαίνονται πολύ ουσιαστικές αλλαγές σε παγκόσμιο επίπεδο.

Στα πλαίσια αυτής της κρίσης, δεν είναι καθόλου τυχαίο, γιατί μας είχε ειπωθεί ότι θα έπαιζε και πολύ συγκεκριμένο ρόλο η Ελλάδα, είχε ειπωθεί ότι η ατμομηχανή των αλλαγών που θα γίνουν σε παγκόσμιο επίπεδο θα ήταν η Ελλάδα και κατά δεύτερο λόγο και η Ινδία. Προς το παρόν για την Ινδία δεν έχουμε δει κάτι, αλλά δεν ξέρουμε ασφαλώς τι μπορεί να εξελιχθεί, τι μπορεί να δημιουργηθεί μέσα στα επόμενα χρόνια. Όμως, ποιος θα το περίμενε ότι όταν τα συζητούσαμε αυτά πέρσι και είχαμε αναλύσει για ποιό λόγο η ελληνικότητα και η ελληνική παράδοση θα έπαιζε σημαντικό ρόλο στις παγκόσμιες αλλαγές. Γιατί ακριβώς είναι μια παράδοση, η οποία στηρίζεται στην ελευθερία, αντιτάσσεται σ’ αυτή την ολοκληρωτική στροφή, την οποία προωθούν διάφορες δυνάμεις σε παγκόσμιο επίπεδο κ.λπ.

Βλέπετε όμως ότι κανείς δεν το περίμενε ότι ξαφνικά, ένα χρόνο μετά η Ελλάδα θα παίζει τόσο σημαντικό ρόλο διεθνώς, διότι μπορεί να ξεκίνησε η όλη υπόθεση με το να μπούμε στο στόχαστρο και να μας κατηγορούν διάφοροι για τεμπέληδες και για λαμόγια κλπ, αλλά όπως είδατε αυτές τις μέρες φτάσαμε στο σημείο, να διαρρηγνύουν όλοι τα ιμάτιά τους και να καίγονται μην τυχόν και πάθει κάτι η Ελλάδα, διότι μέσα από την κρίση εάν πέσει η Ελλάδα, τους πήρε όλους και τους σήκωσε, ολόκληρο το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα.  Κι έτσι αυτή τη στιγμή είμαστε στο επίκεντρο της προσοχής και βλέπετε πώς ξαφνικά από κει που έλεγαν δεν θα πάρετε την πέμπτη δόση, τώρα μας κυνηγάνε να μας δώσουν άλλα εκατόν είκοσι δις. Τα πράγματα δεν εξελίσσονται πλέον κακομοίρικα, γιατί κακομοίρηδες μπορεί να είναι οι πολιτικές ηγεσίες που έχουμε στην Ελλάδα, το πράγμα όμως είναι ολοφάνερο, ότι από ενεργειακής πλευράς τους έχει ξεπεράσει, τους έχει υπερβεί και οι εξελίξεις τρέχουν με διαφορετικούς ρυθμούς, όπου πλέον πραγματικά να μην σας ενδιαφέρει ποιος είναι εκείνος ο οποίος θα δράσει, ως ενεργούμενο αυτής της ανωτέρω υπαγορευμένης κατάστασης. Μπορεί κι ο ίδιος να μην καταλαβαίνει τι κάνει και πραγματικά έτσι θα εξελιχθεί το παιχνίδι από δω και πέρα, εκείνοι, οι οποίοι θα αναλάβουν από δω και πέρα ευθύνες, είτε είναι κυβερνητικές, είτε είναι πολιτικές, είναι έρμαια της ενέργειας, μπορεί άλλα να νομίζουν ότι θέλουν να κάνουν και άλλα τελικά να κάνουν και όλα θα είναι προς όφελος της Ελλάδας, η οποία θα παίξει πολύ σημαντικό παγκόσμιο ρόλο. Γιατί ήδη βλέπετε πόσα κινήματα πολιτών έχουν δημιουργηθεί στην Ευρώπη. Η Αμερική βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεωκοπίας, στα πρόθυρα της κατάρρευσης, το παγκόσμιο σύστημα πολλοί οικονομολόγοι λένε ότι μπορεί να μην αντέξει πέρα απ’ το 2012.

Βλέπετε λοιπόν ότι υπάρχουν πάρα πολλές προϋποθέσεις, γιατί εδώ ένα τσακ χρειάζεται, κυριαρχεί πραγματικά η θεωρία του χάους, όπου ένα τσακ σε μια χώρα μπορεί να συμπαρασύρει και ν’ αλλάξει ριζικά το παγκόσμιο στερέωμα. Να είστε σίγουροι ότι αυτές οι ενέργειες της 12ης Μαΐου, που ήδη έχουμε αρχίσει να βλέπουμε τα αποτελέσματά τους, μέσα απ’ την κρούση που έχει γίνει, ότι θα συνεχίσουν αμείωτα να δημιουργούν καινούργιες καταστάσεις και εδώ είναι που θα ήθελα να είμαστε πιο συνειδητοί στο τι ζητάμε και γι αυτό το λόγο θα μου επιτρέψετε με δυο λόγια να ξαναθέσω ένα πλαίσιο, το οποίο μας έχει δοθεί άνωθεν, ότι θα πρέπει να κινούμαστε στον τρόπο σκέψης, στον τρόπο με τον οποίο βιώνουμε τις καταστάσεις και στον τρόπο με τον οποίο συμπεριφερόμαστε.

Πραγματικά, ως άτομα δεν μπορούμε να τα ξέρουμε όλα, έτσι λοιπόν δεν μπορούμε να ξέρουμε όλες τις παραμέτρους ενός τόσο σύνθετου προβλήματος, όπως είναι το ελληνικό και πόσο μάλλον το παγκόσμιο. Δεν μπορείς να βρεις άκρη με το να εγκλωβίζεσαι σε διλήμματα, τύπου ποιος είναι πιο καλός να βγάλει απ’ την κρίση, ο Παπανδρέου, ο Σαμαράς, ο Καρατζαφέρης, η Ντόρα, ο Τσίπρας, η Παπαρήγα, ή τι θα γίνει αν δεν μας δώσουν την πέμπτη δόση, ή τελικά τι είναι πιο σωστό να γίνει επιστροφή στη δραχμή και αποχώρηση απ’ την ευρωπαϊκή ένωση, ή να μείνουμε μέσα στην ευρωπαϊκή ένωση και να το παλέψουμε; Αυτά είναι λεπτομέρειες, οι οποίες δεν αφορούν την ενέργεια, εμείς πρέπει να είμαστε εστιασμένοι σ’ αυτό που θέλουμε, ως στόχο και οι συγκεκριμένοι στόχοι είναι πολύ απλοί, τους έχουμε αναφέρει, θα τους αναφέρω γι άλλη μια φορά, γιατί πραγματικά έχει πολύ μεγάλη σημασία να είμαστε προσανατολισμένοι στο αποτέλεσμα κι όχι ακριβώς στον τρόπο με τον οποίο αυτό θα επιτευχθεί, ούτε στα πρόσωπα, μέσω των οποίων αυτό θα επιτευχθεί.

Εμάς μας ενδιαφέρουν για την Ελλάδα συγκεκριμένα πράγματα, δηλαδή να υπάρχει ασφάλεια και ειρήνη, γιατί ο στόχος μας και για την Ελλάδα και παγκόσμια, είναι να υπάρχουν ευνοϊκές συνθήκες πνευματικής αφύπνισης, αυτός είναι ο σκοπός και λέμε ποιες είναι αυτές οι ευνοϊκές συνθήκες για πνευματική αφύπνιση; Είναι οι εξής, πρώτον όπως είπαμε ασφάλεια και ειρήνη, να μην υπάρχει πόλεμος, να μην υπάρχει εγκληματικότητα, να μην ζούμε σε επιβαρυμένο περιβάλλον, να μην υπάρχουν παράγοντες, οι οποίοι υποσκάπτουν την υγεία μας. Δεύτερον, ευημερία για όλους, δεν μας ενδιαφέρει με ποιόν τρόπο θα γίνει, είμαστε όμως εστιασμένοι εκεί, διότι είπαμε ότι η φτώχια και η ένδεια δημιουργούν κακές συνθήκες αφύπνισης, δημιουργούν πόνο, δημιουργούν εγκλωβισμό, δημιουργούν κακές συνθήκες αφύπνισης, δεν μας ενδιαφέρει η απληστία, ούτε ο πλούτος, λέμε ευημερία για όλους. Τρίτον, ελευθερία στη σκέψη, στην έκφραση, στην κίνηση, στο πνεύμα, ελευθερία. Τέταρτον, ενεργή συμμετοχή των πολιτών, να παίρνονται οι αποφάσεις δημοκρατικά κι όχι από κάποιους λίγους για λογαριασμό όλων, το πώς θα γίνει αυτό, πάλι δεν κολλάμε εκεί, αν θα πρέπει να γίνει μέσω ίντερνετ, αν θα πρέπει να γίνει μέσα από το αρχαιοελληνικό πρότυπο, που υποστηρίζουν ορισμένοι, η άκρη θα βρεθεί, το θέμα είναι ότι θέλουμε δημοκρατία με άμεση συμμετοχή κι ενεργοποίηση των πολιτών. Θέλουμε κοινωνική δικαιοσύνη, να μην επικρατεί διαφθορά και τα λαμόγια, το πώς θα γίνει δεν μας ενδιαφέρει, εμείς όμως πρέπει να προσανατολιστούμε στην κοινωνική δικαιοσύνη και την αξιοκρατία. Θέλουμε να υπάρχει εθνικό όραμα, γιατί ως έθνος, όπως και κάθε έθνος είμαστε υποχρεωμένοι από την ίδια την εξέλιξη, το απαιτεί η πνευματική εξέλιξη κάθε έθνους να τιμάει τη μοναδικότητά του και να έχει ένα όραμα για να προσφέρει σε ολόκληρη την ανθρωπότητα. Θέλουμε λοιπόν να υπάρχει εθνικό όραμα, να υπάρχει εθνική ταυτότητα. Θέλουμε σωστές ανθρώπινες σχέσεις, γιατί είναι κι αυτή μια ευνοϊκή συνθήκη, για να μπορέσει ν’ αναπτυχθεί πνευματικά ένα οποιοδήποτε ανθρώπινο ον. Θέλουμε μόρφωση, γνώση, πολιτισμό και τέλος, θέλουμε πνευματικότητα, να μην κυνηγιέται, να μην καταδιώκεται η προσπάθεια του ανθρώπου για πνευματική ανάπτυξη.

Εάν λοιπόν είμαστε εστιασμένοι σ’ αυτές τις συγκεκριμένες ιδιότητες, ως στόχους και για τη χώρα μας, αλλά και παγκόσμια, το σύμπαν θα βρει τους τρόπους για να τα υλοποιήσει. Εμείς δεν κολλάμε στον τρόπο, εμείς εστιαζόμαστε στο αποτέλεσμα. Ξαναλέω, ασφάλεια, ειρήνη, ευημερία για όλους, ενεργοποίηση των πολιτών, συμμετοχή και δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη και αξιοκρατία, ελευθερία στη σκέψη, στην έκφραση, στην κίνηση, εθνική ταυτότητα και εθνικό όραμα, που είναι ο ανώτερος δρόμος του κάθε έθνους, σωστές ανθρώπινες σχέσεις, γνώση, πολιτισμός και πνευματικότητα. Αυτές είναι οι καλές συνθήκες, τις οποίες οφείλει κάθε συνειδητό ανθρώπινο ον να διεκδικήσει και σε εθνικό επίπεδο και σε παγκόσμιο επίπεδο.

Έτσι λοιπόν, εστιαζόμενοι εκεί, να είσαστε απόλυτα σίγουροι, μα απόλυτα σίγουροι, ότι από τη στιγμή που κατορθώσουμε και διατηρήσουμε τις συγκεντρώσεις αυτές του οραματισμού για την Ελλάδα για κάποιες φορές ακόμα, με συμμετοχή πάνω απ’ την κρίσιμη μάζα, ότι η ενέργεια θα κινηθεί καταιγιστικά και στους συγκεκριμένους στόχους, που σας ανέφερα, θα υλοποιήσει σωρεία γεγονότων, θα ανακατατάξει πρόσωπα και καταστάσεις, θα βρει τον τρόπο να τα επιβάλλει.

Εκείνο λοιπόν που χρειάζεται, είναι σε διαδικασίες όπως η σημερινή, η συμμετοχή μας να είναι συνειδητή. Θέλω να ολοκληρώσω λέγοντας απλώς μερικές απλές οδηγίες, για όσους συμμετέχουν για πρώτη φορά σε μια τέτοια ιστορία. Κατ’ αρχήν είναι κάτι απλό, όσοι είστε για πρώτη φορά μην το πάρετε από φόβο, γιατί αν κάποιος δεν έχει κάνει στη ζωή του ποτέ του, ούτε μια χαλάρωση, μπορεί να μ’ ακούει τόση ώρα να μιλάω και να νιώθει κάποιο δέος, ότι α, τι θα γίνει εδώ πέρα, οτιδήποτε. Είναι μια διαδικασία απλή, το μόνο πράγμα το οποίο χρειάζεται είναι να είμαστε εστιασμένοι πάνω σ’ αυτό που κάνουμε.

Το πρώτο που θέλω να σας συμβουλεύσω κι αυτό ισχύει για όλους, είναι ότι επειδή εδώ μιλάμε για μια δυναμική προβολή σκέψεων και συναισθημάτων, ο σκοπός και ο τρόπος με τον οποίο γίνεται ο οραματισμός, δεν είναι να χαλαρώσουμε, να πλαδαρέψουμε κι ο νους μας να γίνει υπνωτικός, δεν θέλουμε να υπνωτιστείτε, δεν θέλουμε να χαζέψετε, δεν θέλουμε ν’ αφήσετε να περιπλανιέται ο νους σας και να πέσετε σε τρανς. Αυτό είναι καταστροφικό για την προσπάθειά μας. Θέλουμε όση ώρα κάνουμε τη συγκεκριμένη εργασία, να είστε δυναμικά εστιασμένοι σε πλήρη εγρήγορση, το σώμα μπορεί να είναι χαλαρό, αλλά θέλουμε ο νους, τα συναισθήματά μας, η ενέργειά μας να είναι σε νευρικότητα, σε εγρήγορση, να βγαίνει η ενέργεια προς τα έξω με πάθος.

Το δεύτερο στοιχείο που θέλουμε είναι η καλή συγκέντρωση.

Το τρίτο στοιχείο που θέλουμε είναι, επειδή το καύσιμο δημιουργίας σκεπτομορφών, το καύσιμο με το οποίο λειτουργεί ο οραματισμός, είναι το ισχυρό συναίσθημα, θέλουμε να προσπαθήσετε αυτά που λέμε και φανταζόμαστε να τα βιώνετε και συναισθηματικά, να φορτίζουν δηλαδή την όλη κατάσταση με συναίσθημα, να μην είμαστε απαθείς, κατά τη διάρκεια του οραματισμού.

Αυτό να το κάνουμε συνειδητά και το κάνουμε συνειδητά ακόμα και αν ξυπνήσαμε το πρωί και δεν έχουμε κέφια. Εκείνος που συμμετέχει συνειδητά σε μια κατάσταση του οραματισμού, προσπαθεί όταν ακούει να υπάρχει αγάπη, να υπάρχει ενότητα, προσπαθεί αυτό να το βιώσει έστω και με το ζόρι. Γιατί είναι μια κατάσταση στην οποία υπάρχουν αναφορές απ’ την αρχαιότητα, άλλωστε μην ξεχνάτε ότι σε τέτοια πράγματα βασίζονταν και η λεγόμενη μιμητική μαγεία, δηλαδή ότι παριστάνεις ότι νιώθεις και είσαι έτσι όπως θες να επιφέρεις μια κατάσταση, ακριβώς για να φτιάξεις ένα πρότυπο της κατάστασης και να επαληθευτεί, να επιβεβαιωθεί, να υλοποιηθεί. Εδώ μιλάμε βέβαια για έναν επιστημονικό τρόπο, που βασίζεται σε πολύ πιο καινούργια στοιχεία, αναφορικά με τη συμπεριφορά της ενέργειας. Άρα, το πρώτο είναι δεν χαζεύουμε, δεν χανόμαστε, δεύτερο είμαστε συγκεντρωμένοι σ’ αυτά που γίνονται και τρίτο βιώνουμε ισχυρά συναισθήματα.

Το τέταρτο και τελευταίο για όσους δεν μπορούν, κάνουμε μια προσπάθεια να επιστρατεύουμε τη φαντασία μας, ώστε αυτά που ακούμε να προσπαθήσουμε να τα εικονοποιούμε, δηλαδή να δημιουργούμε κάποιες εικόνες με τη φαντασία μας, τις οποίες να βλέπουμε να πραγματοποιούνται αυτά τα οποία αναφέρονται στο κείμενο που διαβάζουμε. Νομίζουν πολλοί ότι σωστός οραματισμός σημαίνει το να βλέπω εικόνες, όπως με ανοιχτά τα μάτια, αυτό είναι λάθος και φέρνει απογοήτευση χωρίς λόγο, δεν σημαίνει ότι πρέπει με κλειστά τα μάτια χωρίς να βλέπεις και να οραματίζεσαι εικόνες, όπως με βλέπετε τώρα έτσι μ’ ανοιχτά τα μάτια, τίποτα, απλώς χρειάζεται ελεύθερη φαντασία, έτσι ώστε να τα βλέπουμε όσο καλύτερα μπορούμε να σχηματίζουμε εμείς αυτές τις νοητικές εικόνες. Άλλωστε, τώρα που συμμετέχει και πολύς κόσμος, όσο περισσότεροι συμμετέχουν να ξέρετε ότι η ενέργεια συντονίζει και βρίσκει τρόπο και κουμπώνει και ακόμα και αν εδώ μέσα υπάρχουν και πενήντα άσχετοι, μην ανησυχούν καθόλου διότι είναι τέτοιο το ρεύμα που θα δημιουργηθεί απ’ τους υπόλοιπους, όπου αρκεί η πρόθεσή τους για να πάει η ενέργειά τους στο σωστό δρόμο.

Αυτά με δυο λόγια είναι απλά πράγματα, σας είπα θα μπείτε στην όλη διαδικασία με φυσικότητα, μην μπείτε με δέος, ότι κάνουμε κάτι φοβερό, απ’ την άλλη όμως να υπάρχει ενθουσιασμός και συναίσθημα στα επιδιωκόμενα. Έχω και δυο ανακοινώσεις εκτός απ’ τον επόμενο οραματισμό που θα γίνει στις 18 Σεπτεμβρίου, θέλω να σας ενημερώσω για δυο πράγματα. Στο site του ΠΑ.ΔΙ.ΣΥ που έχει αρχίσει να λειτουργεί, θα αρχίσουν να ανεβαίνουν διάφορα κείμενα αυτογνωσίας, αλλά και κάποιες πρακτικές, που σχετίζονται και με τη διαδικασία του οραματισμού, οπότε έχετέ το υπ’ όψιν σας, θα μπορείτε να τα βρείτε εκεί. Ένα δεύτερο πολύ σοβαρό θέμα που ετοιμάζεται, είναι ότι από τα επόμενα Χριστούγεννα θα κάνουμε μια πολύ μεγάλη προσπάθεια να ξεκινήσει ο παγκόσμιος οραματισμός, για τα παγκόσμια δρώμενα.

Η Πνευματική Απάντηση στην Κρίση

Η Πνευματική Απάντηση στην Κρίση 900 600 ΠΑΔΙΣΥ
Ομιλία του Στάμου Στίνη στον Οραματισμό του Μαρτίου 2011

 

Σήμερα συμπληρώνονται δεκαπέντε χρόνια οραματισμού για την Ελλάδα. Είναι ένας θεσμός, ο οποίος ξεκίνησε για πρώτη φορά το Μάϊο του 1996.

Έτσι λοιπόν, σήμερα έχει μια διπλή σημασία για μας η συγκεκριμένη εκδήλωση, διότι εκτός από την δεκαπενταετία, όπου ανελλιπώς ανά τρίμηνο διενεργείται ο οραματισμός, σήμερα έχουμε και ένα πάρα πολύ σημαντικό για πρώτη φορά -φαίνεται ότι έπρεπε να πάμε σε καταστάσεις έκτακτης κρίσης, όπως οι σημερινές στην Ελλάδα- αλλά για πρώτη φορά σήμερα ξεπερνάμε κατά πολύ ως αριθμό των συμμετεχόντων στον οραματισμό την κρίσιμη μάζα των τριακοσίων τριάντα ατόμων.

Για όσους είστε εξοικειωμένοι με το συγκεκριμένο θέμα, υπάρχει ένας μαθηματικός τύπος, που καθορίζει ότι, για να μπορέσει να επηρεαστεί με κρίσιμο τρόπο ένας συγκεκριμένος πληθυσμός, απαιτείται να ασκούν συνειδητή οραματική δράση το ένα δέκατο της τετραγωνικής ρίζας αυτού του πληθυσμού.

Έτσι λοιπόν, για τον πληθυσμό της Ελλάδας, από το 1996 κυνηγούσαμε για να μπορέσουμε να ξεπεράσουμε αυτό το νούμερο των τριακοσίων τριάντα ατόμων, μερικές φορές το προσεγγίσαμε, αλλά καμιά φορά δεν το ξεπεράσαμε.

Σήμερα λοιπόν είναι πολύ σημαδιακή η μέρα, διότι έχει ξεπεραστεί κατά πολύ, καθώς εκτός από τη συγκέντρωσή μας εδώ και τη συγκέντρωση στη Θεσσαλονίκη, που ούτως ή άλλως γίνονταν όλα αυτά τα χρόνια, σήμερα για πρώτη φορά, γίνονται παράλληλα άλλες δώδεκα συγκεντρώσεις σ’ όλη την Ελλάδα, οι οποίες είναι συνδεδεμένες μαζί μας, μέσω διαδικτύου, αλλά συμμετέχουν και αρκετοί Έλληνες από Ηνωμένες Πολιτείες, από Αγγλία, από Γερμανία, από Ελβετία, όπως επίσης κι ένας αρκετά μεγάλος αριθμός από Κύπρο.

Έτσι λοιπόν, είναι κάτι το πολύ ιδιαίτερο, αυτό σημαίνει ότι είναι τελικά σωστό, ότι κάθε μεγάλη κρίση κρύβει πίσω της και μα μεγάλη ευκαιρία, γιατί πραγματικά, αν κανείς κάνει μια ανασκόπιση και θα πούμε μερικά στοιχεία στη συνέχεια, για τη νοοτροπία που επικράτησε στην ελληνική κοινωνία όλα τα χρόνια από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα, θα καταλάβουμε ότι πράγματι, κατόπιν σχεδίου φυσικά, αυτή η αποδόμηση, που ξεκίνησε απ’ το 74 και προχωρούσε μέχρι σήμερα, κατάφερε σ’ ένα μεγάλο αριθμό Ελλήνων να υποβάλλει μια στάση αφασίας και αυτή τη στάση είναι που πληρώνουμε σήμερα.

Αλλά γι αυτό το λόγο ακριβώς είναι και μια πολύ μεγάλη ευκαιρία η σημερινή κρίση, διότι μέσα από τη δυσκολία έχει ξεκινήσει και μια πολύ μεγάλη αφύπνιση. Και σ’ αυτό πιστεύουμε και θα το δείτε, ότι, από σήμερα πλέον που ξεπεράσαμε και την κρίσιμη μάζα των τριακοσίων τριάντα ατόμων, μέσω του οραματισμού, θα δρομολογηθούν πολύ σημαντικές αλλαγές.

Εν πάση περιπτώσει, είμαστε σε μια πολύ ιδιαίτερη κατάσταση και διεθνώς και στα δικά μας πράγματα εδώ στην Ελλάδα.

Βλέπετε ότι, καλά-καλά δεν έχει περάσει ένας χρόνος από την έκρηξη αυτή των ενεργειών της 12ης Μαίου, για την οποία είχατε πολλοί την ευκαιρία να πληροφορηθείτε του τι ακριβώς συνέβη και ήδη παρατηρούμε ότι, τα πράγματα κινούνται γρήγορα, αλλά τώρα πια παρατηρούμε ότι η επιτάχυνση και η κορύφωση των εξελίξεων πηγαίνει με ιλιγγιώδεις ρυθμούς.

Βλέπουμε ήδη τα συμβάντα στην Ιαπωνία, βλέπουμε τις εξεγέρσεις στη Μέση Ανατολή και τελικά επιβεβαιωνόμαστε, γιατί εδώ πλέον υπάρχουν ηχογραφημένα ντοκουμέντα από ομιλίες μας, όλα αυτά τα χρόνια στους οραματισμούς και όσοι είσασταν πιο τακτικοί κιόλας θα το γνωρίζετε κι από πρώτο χέρι, επιβεβαιωνόμαστε για το πώς κάποιοι έχουν στήσει αριστοτεχνικά έναν κύκλο γεγονότων, που επαναλαμβανόμενα οδηγούν στην εφαρμογή ενός συγκεκριμένου σχεδίου.

Απλά, σας θυμίζω ότι, ανά περιόδους έχουμε κρίσεις σε διεθνές επίπεδο, πάνω σε συγκεκριμένους τομείς, τους οποίους τους βλέπετε περιοδικά διαρκώς να εμφανίζονται και αυτοί οι τομείς βλέπετε ότι είναι οι περιβαλλοντικές καταστροφές, ένας τομέας, δεύτερος τομέας οι πανδημίες, τρίτος τομέας η οικονομική και ενεργειακή κρίση, τέταρτος τομέας η τρομοκρατία, πέμπτος τομέας εστίες πολέμου, το αίσθημα της ανασφάλειας που προκύπτει από ένοπλες συρράξεις και έκτος τομέας η έξωθεν απειλή, είτε αυτή είναι ένας μετεωρίτης, είτε κάποιοι κακοί εξωγήινοι, ή δεν ξέρω τι άλλο.

Η ουσία είναι ότι, ανακυκλώνοντας περιοδικές κρίσεις πάνω σ’ αυτούς τους τομείς, τα πράγματα μεθοδεύονται, έτσι ώστε να οδηγηθούν στο να φτάσει η ανθρωπότητα σ’ ένα σημείο, που να ωριμάσει μέσα της, μέσω του φόβου, του κινδύνου και της ανασφάλειας, η αναγκαιότητα να υπάρξει ένας ενιαίος έλεγχος σε πλανητικό επίπεδο.

Μιλάμε δηλαδή για εκείνους τους κύκλους εξουσίας, οι οποίοι επιδιώκουν την εγκαθίδρυση μιας παγκόσμιας ολοκληρωτικής διακυβέρνησης και οι οποίοι έχουν συγκεκριμένα πλάνα για αποπληθυσμό, έχουν πλάνα για έλεγχο συνείδησης, έχουνε πλάνα για εξαθλίωση και προλεταριοποίηση της πλειοψηφίας των ανθρώπων και μάλιστα, πάλι γιατί τα πράγματα έχουν μια συνέχεια, πρέπει να σας θυμίσω ότι όσοι είσασταν οικείοι στις συνατήσεις μας εδώ, θα θυμάστε ότι είχαμε ασχοληθεί πολύ μ’ αυτό το θέμα και είχαμε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι μέσα απ’ τα δεδομένα που διαθέτουμε, αυτοί οι κύκλοι, οι οποίοι κινούν την εφαρμογή αυτού του ολοκληρωτικού, εξαθλιωτικού καθεστώτος, για το σύνολο της ανθρωπότητας, κατ’ ουσίαν αποσκοπούν σε μια εξελικτική υποβάθμιση του ανθρώπινου είδους.

Αυτά λοιπόν, μπορεί κάποτε όταν λέγονταν να φαίνονταν και λίγο απίθανα και λίγο απίστευτα, αλλά βλέπετε ότι, όσο επιταχύνονται οι εξελίξεις, τόσο περισσότερο επιβεβαιωνόμαστε.

Όμως, ακριβώς αυτή την επίθεση, που γίνεται σε διεθνές επίπεδο, από τους συγκεκριμένους κύκλους, παράλληλα, στον αντίποδα αυτών των κέντρων, ενεργοποιούνται προφανώς και οι θετικές δυνάμεις και απόδειξη είναι όχι μόνο αυτό που συμβαίνει σήμερα εδώ στην Ελλάδα, αλλά και σε όλο τον κόσμο, μια πολύ μεγάλη αφύπνιση, η οποία καλλιεργείται και η οποία αναδύεται μέσα από ένα καινούργιο φαινόμενο, αυτό των συνειδητών πολιτών, καθώς πάνω σε όλους αυτούς τους τομείς, που σας προανέφερα, τις μεθοδεύσεις δηλαδή που γίνονται πάνω στον τομέα της υγείας, στο περιβάλλον, στην πολεμοκαπηλεία και όλα τα σχετικά, ένας τεράστιος αριθμός πολιτών έχει πλέον καταλάβει πως παίζεται το παιχνίδι και με τη βοήθεια του ίντερνετ, υπάρχει μια πολύ μεγάλη ροή πληροφόρησης και αφύπνισης σε χώρες που παλιότερα θεωρούσαν ότι όλα είναι ωραία και καλά κι ότι η κεντρική εξουσία έχει πάντα τις πιο αγαθές προθέσεις και έτσι βλέπουμε ότι ιδίως τον τελευταίο χρόνο με τις ενέργειες που εκλήθηκαν τη 12η Μαίου, να παρατηρείται μια μεγάλη ενεργοποίηση των δυνάμεων του φωτός.

Στην περασμένη συνάντησή μας, αναφερθήκαμε στους υπέρμαχους του φωτός, δηλαδή σ’ εκείνες τις εξελιγμένες ψυχές, οι οποίες άρχισαν να ενσαρκώνονται από τη δεκαετία του πενήντα, όπως είχαμε πει και θα ενσαρκώνονται μέχρι και για τέσσερα- πέντε χρόνια στο γήινο πεδίο, με εντεταλμένη αποστολή ακριβώς να συμβάλλουν σ’ αυτή την προσπάθεια αναχαίτισης της εξελιχτικής υποβάθμισης του ανθρώπου και στην πνευματική αναγέννηση της ανθρωπότητας.

Είναι μια διαδικασία, η οποία θα αρχίσει να φαίνεται πολύ καθαρά μέσα στην επόμενη πενταετία, αλλά η οριστική της εδραίωση και η εκθεμελίωση αυτής της μαύρης συμμαχίας, που επιχειρεί την υποβάθμιση του ανθρώπινου είδους, θα επιτελεστεί μέσα στην ερχόμενη τριακονταετία, θα είναι δηλαδή τα επόμενα τριάντα χρόνια γεμάτα συγκρούσεις και γεμάτα κρίσεις, μέχρι τελικά να καταλήξουμε με τη βοήθεια του Θεού σε μια πνευματική αναγέννηση του πλανήτη.

Βλέπετε όμως, για να έρθουμε και στα δικά μας, ότι και η Ελλάδα όχι μόνο αποτελεί μέρος του διεθνούς προβλήματος, γιατί πλέον οι εξελίξεις επηρεάζουν το καθετί, δεν υπάρχουν πλέον στεγανά, αλλά επιπλέον έχει και τα δικά της ιδιαίτερα προβλήματα, διότι ο ελληνισμός, όχι μόνο ως ιδέα, όχι μόνο ως πληθυσμός, αλλά κυρίως ως νοοτροπία και ως φιλοσοφία ήταν μια παράμετρος ριζικά αντίθετη με τη νοοτροπία αυτών των μαύρων δυνάμεων, οι οποίες επιχειρούν να ελέγξουν την ανθρωπότητα και τη γη μας.

Έτσι λοιπόν, από παλιά ήταν στο στόχαστρο και από παλιά ξεκίνησε η Ελλάδα ν’ αποτελεί στόχο μιας μεθοδευμένης προσπάθειας αλλοίωσης ότι θετικού και ότι φωτεινού υπήρχε σ’ αυτό τον τόπο.

Πράγματι, από τη μεταπολύτευση και μετά στήθηκε μια πολύ μεγάλη παγίδα, η οποία στόχευε στην αποδόμηση της έννοιας ελληνικότητα και όλων των παραδοσιακών αξιών και νοοτροπιών που χαρακτήριζαν το ελληνικό αρχέτυπο.

Μιλάμε δηλαδή ότι μεθοδευμένα δημιουργήθηκε μια εκθεμελίωση σε μια σειρά από τομείς, των οποίων το αποτέλεσμα το βλέπουμε μόλις σήμερα και πολλοί έχουν καταληφθεί και εξ απίνης, γιατί ακριβώς δεν ήταν σε θέση να παρακολουθήσουν τη συνέχεια των γεγονότων, που αποδείκνυε ακριβώς και την αρνητική πρόθεση που υπήρχε πίσω απ’ αυτούς τους κύκλους, που έσπρωξαν την Ελλάδα μέχρι εδώ.

Όμως για όσους ήταν συνειδητοί σ’ αυτή την πορεία θα είχαν παρατηρήσει πολύ συγκεκριμένα πράγματα.

Πάρτε για παράδειγμα την παιδεία και κάντε μια σύγκριση τουλάχιστον όσοι είστε πάνω από σαράντα ετών, κάντε μια σύγκριση, πώς ήταν την εποχή που είσαστε εσείς μαθητές στο σχολείο και πώς είναι σήμερα, πώς διδασκόταν η ιστορία, πολύ βασικά πράγματα.

Κάντε μια σύγκριση για το ποιές ήταν οι πολιτσμικές αξίες στην Ελλάδα, ποιά ήταν τα ρεύματα τέχνης, της φιλοσοφίας, είχαμε έναν Ελύτη κι ένα Σεφέρη και σήμερα τι υπάρχει;

Στο θέατρο, στην τέχνη, στη μουσική, ο Έλληνας ήταν από τους πιο εργατικούς και υπεύθυνος στη νοοτροπία του λαός και κατάφεραν ένα μεγάλο ποσοστό του ελληνικού πληθυσμού να το μετατρέψουν σε λαμόγια και σε αφάσιους.

Χτυπήθηκε η παραγωγικότητα, αλλά το πιο σημαντικό είναι αυτό που ορισμένοι το λένε με μια λέξη εθνομηδενισμός, το οποίο δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητο, διότι μεθοδευμένα εκθεμελιώθηκε κάθε έννοια πατριωτισμού, με αποτέλεσμα ένας μεγάλος αριθμός, κυρίως των κρατούντων να μη δίνουν δεκάρα και όχι μόνο να μην δίνουν δεκάρα για κάθε τι που είχε την ταυτότητα του ελληνισμού, αλλά επιπλέον να το θεωρούν και κάτι βδελυρό, το οποίο θα πρέπει να εκλείψει και θα πρέπει να εξαφανιστεί.

Η αναξιοκρατία ανέκαθεν και σε όλες τις χώρες υπήρχε και υπάρχει το μέσον, η εύνοια, αλλά η κατάσταση δεν έχει καμία σχέση μ’ αυτήν που μας άφησε η μεταπολίτευση και όσον αφορά για την γενέτειρα της δημοκρατίας, την Ελλάδα, βλέπετε ότι έχουμε οδηγηθεί σε τέτοιο έλλειμμα δημοκρατικής νοοτροπίας, που κανείς δεν μας ρώτησε ποτέ, δεν μας έθεσε καν το δίλημμα για το αν όλα αυτά τα χρόνια η χώρα θα έπρεπε να δανείζεται χρήματα, ή αν επιθυμούσαμε να τη βγάζουμε εκ των εν όντων, στηριζόμενοι σε μια δική μας αυτοδύναμη ανάπτυξη, όπως και δεν μας ρώτησε φυσικά κανένας για τη σημερινή κατάσταση που ζούμε, την υπογραφή του μνημονίου και όλα τα σχετικά.

Βλέπουμε δηλαδή ότι, στη χώρα που έπρεπε η άμεση δημοκρατία κι η έννοια της δημοκρατίας ν’ αποτελεί σημαία, ότι είναι μια έννοια η οποία υπάρχει μόνο στα χαρτιά και στην πράξη είναι πλήρως υποβαθμισμένη.

Σας είπα ποιός είναι ο λόγος που φτάσαμε μέχρι εδώ, γιατί το πνεύμα του ελληνισμού, υπάρχουν δηλώσεις και ντοκουμέντα, από διεθνείς κύκλους εξουσίας, οι οποίοι από παλιότερα έθεταν το ζήτημα ότι οι Έλληνες είναι ανυπότακτοι, η φιλοσοφία του ελληνισμού είναι ανυπότακτη και καλά θα κάνει σιγά-σιγά να συρρικνωθεί και να εξαφανιστεί και τ’ αποτελέσματα τα βλέπουμε σήμερα.

Εξαιτίας αυτής της κατάστασης που έχουμε φτάσει, διακυβεύονται πολύ σημαντικά πράγματα, διότι σας παραπέμπω σε μια παλιότερη ομιλία, για να προοδεύσει οποιοσδήποτε άνθρωπος, άρα και ένα οποιοδήποτε έθνος, όπως το ελληνικό, αλλά και η ανθρωπότητα, ως σύνολο, θα πρέπει να έχει κάποιες στοιχειώδεις καλές συνθήκες, ευνοϊκές συνθήκες αφύπνισης και αυτές οι συνθήκες, που είναι πολύ απλά πράγματα, είναι να μην υπάρχει φτώχια, διότι όταν υπάρχει φτώχια και ανέχεια ο άνθρωπος δεν μπορεί να μπει σε μια κατάσταση συνειδησιακής αφύπνισης και αναζήτησης των πραγμάτων, κοιτάει πώς θα πορευτεί με τα καθημερινά τουΌταν υπάρχει απειλή της ζωής μας, όταν υπάρχει ανασφάλεια, δεν είναι μια καλή συνθήκη για να μπορέσεις να δημιουργήσεις και να ασχοληθείς με πνευματικότητα, όταν στερείται η ελευθερία σου, όταν είναι επιβαρυμένο το περιβάλλον στο οποίο ζεις, ή η υγεία σου, όταν στερείσαι γνώσης, όταν σου απαγορεύουν δηλαδή τη μόρφωση, όταν στερείσαι ιδανικών, οράματος για τη ζωή και πνευματικότητας.

Όταν υπάρχουν τέτοιες λεγόμενες αρνητικές συνθήκες αφύπνισης, τότε είτε η ατομική προσπάθεια του καθενός μας, είτε συνολικά μιας κοινωνικής ομάδας και της ανθρωπότητας ολόκληρης, γίνονται πάρα πολύ δύσκολα τα πράγματα.

Εδώ λοιπόν, έχουμε αυτή τη στιγμή συνδυασμένη υποβάθμιση και στο οικονομικό επίπεδο και στο εθνικό επίπεδο, μέσω της λαθρομετανάστευσης, αλλά και στο επίπεδο της ασφάλειας, μέσω της μεγάλης έξαρσης που υπάρχει στην εγκληματικότητα. Για να μην αναφέρει κανείς και τους εθνικούς κινδύνους, οι οποίοι ελοχεύουν και που είναι πολύ σοβαροί, διότι όταν ένα έθνος αποδυναμώνεται και ως προς τη σύνθεση του πληθυσμού του, αλλά και οικονομικά, τότε αρχίζουν και ανοίγουν οι ορέξεις δεξιά-αριστερά από διάφορους άλλους και βρίσκεσαι στο στόχαστρο.

Έτσι λοιπόν, είναι μεθοδευμένη η κατάσταση και απ’ ότι δείχνουν τα πράγματα, μπαίνουμε σε μια πορεία η οποία θα κρατήσει τουλάχιστον μια δωδεκαετία, μέχρι να δούμε αν θα μπορέσουμε να αντιστρέψουμε αυτό το δυσμενές κλίμα, που υπάρχει στην Ελλάδα και να οδηγηθούμε προς μια θετική κατεύθυνση.

Ευτυχώς, επανέρχομαι στο ότι κάθε μεγάλη κρίση είναι και μια μεγάλη ευκαιρία, παρατηρείται μια πολύ μεγάλη ενεργοποίηση πλέον και στην Ελλάδα, του φαινομένου των συνειδητών πολιτών, το βλέπετε ότι, τα πιο υγιή στοιχεία της ελληνικής κοινωνίας, έχουν αρχίσει και δραστηριοποιούνται και παίρνουν πρωτοβουλίες, χαρακτηριστικό είναι ότι, άνθρωποι που παρέμεναν μέχρι πρότινος στο περιθώριο, γιατί κακά τα ψέμματα η ενασχόληση με τα κοινά για πολλούς τίμιους και πνευματικούς ανθρώπους ισοδυναμεί με ξεπεσμό, χωρίς να σημαίνει ότι συμφωνώ με μια τέτοια άποψη, διότι τελικά αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να αφήσουμε τη διαχείριση των κοινών σ’ ότι χειρότερο υπάρχει και το αποτέλεσμα ακριβώς το βλέπουμε και το βιώνουμε σήμερα.

Εκείνο λοιπόν που παρατηρείται είναι ότι, πολλοί πλέον υγιείς άνθρωποι, υγιή στοιχεία της ελληνικής κοινωνίας που παρέμεναν στο περιθώριο, αρχίζουν και δραστηριοποιούνται και χαρακτηριστικό είναι ότι σήμερα παρόλο που δεν είναι γνωστά και δεν προβάλλονται από τα κατεστημένα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ότι υπάρχουν πάνω από τριακόσιες ανεξάρτητες κινήσεις πολιτών σήμερα, που δραστηριοποιούνται και είναι καθαρά θέμα χρόνου, πως όλες αυτές οι κινήσεις κάποια στιγμή θα εκφραστούν και μέσα από μια νέα πολιτική άποψη, που θα έχει διαφορετική νοοτροπία. Ήδη βλέπουμε ότι σ’ αυτό το χώρο των κινημάτων των πολιτών συζητείται πολύ ευρέως και εφαρμόζεται το σύστημα της άμεσης δημοκρατίας και της ανακλητότητας, τα πράγματα δηλαδή αρχίζουν να μπαίνουν σε πιο υγιείς και καινούργιες βάσεις που δεν έχουν καμία σχέση με την παλιά νοοτροπία περί άσκησης πολιτικής και περί κομμάτων και σίγουρα θα βγει κάτι πολύ θετικό από εκεί.

Είναι ζήτημα χρόνου, διότι η συνειδητή αντεπίθεση που γίνεται για ν’ αναστρέψει το κλίμα στην Ελλάδα, ξεκινάει μόλις σήμερα, μόλις αυτές τις μέρες που μιλάμε.

Τι γίνεται μ’ εμάς;

Το θέμα αν είδατε, της σημερινής ομιλίας, ήταν η πνευματική απάντηση στην κρίση.

Έτσι λοιπόν τίθεται το δίλημμα και με ποιούς τρόπους ο καθένας από μας μπορεί να συμβάλλει σ’ αυτή την πορεία αναγέννησης της Ελλάδας, η οποία ξεκινά απ’ αυτή την περίοδο και πρόκειται να κορυφωθεί μέσα στα επόμενα χρόνια.

Εδώ πρέπει να δούμε αυτό που ονομάσαμε πνευματική δράση, δηλαδή ένας άνθρωπος, ο οποίος θεωρεί τον εαυτό του πνευματικό άνθρωπο, με την έννοια ότι, δεν τον ενδιαφέρει μόνο τι θα φάει, τι θα πιεί και τα σχετικά, αλλά έχει κάποιες ευρύτερες ανησυχίες, που σχετίζονται τόσο με τη βελτίωση του ίδιου του εαυτού του, όσο και ολόκληρης της κοινωνίας, μέσα στην οποία ζει και επιπρόσθετα, μιλάμε για έναν άνθρωπο που όταν αποκαλεί τον εαυτό του πνευματικό, προφανώς θεωρεί ότι δεν αρχίζουν και τελειώνουν όλα σ’ αυτό το υλικό περιβάλλον, στο οποίο βρισκόμαστε, αλλά υπάρχουν πολύ ανώτερες δυνάμεις και ενέργειες, κάποια πεδία ύπαρξης πολύ πιο φωτεινά, πολύ πιο συνειδητά, γεμάτα ελευθερία, γνώση και ενότητα, με τα οποία προσπαθεί να συντονιστεί και να έρθει σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη επαφή γίνεται.

Αυτό σημαίνει το να είναι κάποιος πνευματικός άνθρωπος, να είναι ανήσυχος άνθρωπος, να έχει ιδανικά, να είναι οραματιστής, να ενδιαφέρεται για την προσωπική του εξέλιξη και των άλλων.

Όταν λοιπόν μιλάμε για πνευματική δράση, γιατί δεν είναι ένας αφηρημένος όρος, του τι δηλαδή καλείται να κάνει στη ζωή του, πώς να δρα, πώς να ενεργεί στη ζωή του, ένας πνευματικός άνθρωπος, σημαίνει δυο πράγματα, έχουμε την εσωτερική πνευματική δράση, δηλαδή του πώς δρούμε ο καθένας από μας, μεταχειριζόμενοι μεθόδους ενεργειακές, μεθόδους εσωτερικές, όπως ο οραματισμός για την Ελλάδα, που κάνουμε και ο δεύτερος τομέας είναι η κοινωνική πνευματική δράση.

Ας τα πάρουμε με τη σειρά, γιατί από κει μπορούμε να βρούμε την άκρη, τι ακριβώς καλείται να κάνει ο καθένας στον αντίποδα της κρίσης και συγκεκριμένα εδώ και τώρα, σήμερα, στην Ελλάδα.

Πάμε λοιπόν στην εσωτερική πνευματική δράση, όπου έχουμε συγκεκριμένα πράγματα που καλούμαστε να κάνουμε.

Το πρώτο που καλούμαστε να κάνουμε είναι το να σκεφτόμαστε με θετική και δημιουργική νοοτροπία.

Εδώ υπάρχει ένα ζήτημα, πολύς κόσμος αντιμετωπίζει μια αντίφαση, μας λέει προσπαθώ να ενημερώνομαι για να είμαι συνειδητός γύρω απ’ τα πράγματα, αλλά αυτού του είδους η ενημέρωση μου φέρνει τρομερό ψυχοπλάκωμα, μου φέρνει απαισιοδοξία και πώς να σκέφτεσαι θετικά όταν ανοίγεις την τηλεόραση και τα ακούς όλα μαύρα, διαβάζεις μια εφημερίδα είναι όλα μαύρα, μπαίνεις στο διαδίκτυο, φέρνουν όλοι τον κατακλυσμό, πώς να σκεφτείς θετικά;

Η απάντηση είναι, δεν πρέπει να μπερδεύουμε τη συνειδητότητα, δηλαδή του να έχουμε επίγνωση τι ακριβώς συμβαίνει, με την θετική διάθεση, η οποία συνοδευόμενη με οργή δρα ανατρεπτικά απέναντι στο σκηνικό που μας περιβάλλει, με άλλα λόγια όσον αφορά την αυτεπίγνωση, είναι τελείως άτοπο για να μην πω ανόητο, προκειμένου να μην ψυχοπλακώνεται κάποιος να στερείται ενημέρωσης, να μένει απληροφόρητος και να μην θέλει να ξέρει τι του γίνεται.

Άρα, πρέπει να τα διαχωρίσουμε, άλλο πράγμα είναι να ενημερώνομαι και να έχω σαφή επίγνωση της πραγματικότητας, όσο άσχημη κι αν είναι αυτή και άλλο πράγμα τελείως είναι να βρίσκω ενεργειακά το θάρρος και το κουράγιο, παρ’ όλο που γνωρίζω πόσο άσχημη είναι μια κατάσταση, να είμαι αισιόδοξος, να σκέφτομαι θετικά, να έχω όραμα και δημιουργική νοοτροπία για να φέρω το φως και να διαλύσω το σκοτάδι, μην τα μπερδεύουμε αυτά τα πράγματα. Δεν σημαίνει ούτε ότι πρέπει αν είμαστε σε αφασία και να μην ξέρουμε τι μας γίνεται και να γελάμε σαν χαζοχαρούμενοι, γιατί θέλουμε να σκεφτόμαστε θετικά, ούτε ότι άμα γνωρίζουμε τι ακριβώς συμβαίνει, σημαίνει ότι ψυχοπλακωνόμαστε.

Είναι η πιο σημαντική παράμετρος αυτή που σας λέω, γιατί αφορά στην καθημερινότητα και απ’ αυτό το πράγμα παρασύρονται, ενώ υπάρχουν πάρα πολλοί πνευματικοί άνθρωποι στην Ελλάδα, που μπερδεύουν την ενημέρωση και την επίγνωση της κατάστασης με τη συναισθηματική τους ισορροπία, γιατί μεσ’ την καθημερινότητα ακούμε συνέχεια, όποιον και να ρωτήσετε, πώς πάει, χάλια, πώς είναι η δουλειά, άστα μην τα συζητάμε, αυτό δεν έχει νόημα να το κάνεις, γιατί γνωρίζεις πολύ καλά πως είναι η κατάσταση.

Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να την αναπαράγεις μεσ’ το καθημερινό κουτσομπολιό και ν’ αναπαράγεις αυτή την ψυχική ατμόσφαιρα.

Έτσι λοιπόν, ναι μεν σωστή ενημέρωση και σωστή απεικόνιση της κατάστασης, αλλά αισιόδοξοι, θετική ενέργεια, θετική δόνηση, δημιουργική δράση για το ξεπέρασμα της κατάστασης.

Αυτό είναι το ένα που έχει να κάνει στα πλαίσια της πνευματικής δράσης ο κάθε πνευματικός άνθρωπος.

Το δεύτερο είναι, αλλιώς δεν θα ήταν πνευματικός άνθρωπος, επίκληση και προσευχή σε ότι ανώτερες δυνάμεις πιστεύει ο καθένας, για βοήθεια, για κάθοδο θετικών ενεργειών, ενεργειών μετασχηματισμού, κάθαρσης της κατάστασης, για αναγέννηση της ελληνικότητας και ολόκληρης της ανθρωπότητας. Μην ξεχνάμε λοιπόν την προσευχή.

Τρίτος παράγοντας, η εσωτερική ενεργειακή παρέμβαση, δηλαδή ο οραματισμός για την Ελλάδα, όπως τον κάνουμε σήμερα, και παρεμφερείς πρακτικές, όπου συντονισμένα τίθεται ένας συγκεκριμένος στόχος, οραματιζόμαστε την πραγματοποίησή του και εκπέμπουμε μια ισχυρή συντονισμένη σκεπτομορφή συνεδευόμενη από ισχυρό συναίσθημα και νοητική συγκέντρωση.

Τέταρτο, αυτό που λέμε ιδεολογική διασπορά, δηλαδή ο πνευματικός άνθρωπος καλείται στον περίγυρό του να διαδίδει τις πνευματικές ιδέες και να μην ντρέπεται μπροστά στον υλισμό, ή την κυνικότητα, που επικρατεί να φανερώσει τον εαυτό του, ούτε να ντρέπεται να συμβουλέψει, να βοηθήσει, να δράσει σαν ένας φωτεινός ήλιος, μέσα στο περιβάλλον κι αυτό θα το έχετε παρατηρήσει όλοι σας, ότι όσες φορές βρίσκεστε σ’ ένα χώρο, είτε είναι ο εργασιακός, είτε είναι ο φιλικός, είτε οτιδήποτε, από τη στιγμή που θα επιτρέψετε στο εσωτερικό σας φως ν’ αρχίσει να εκδηλώνεται, όλοι θα ζητήσουν τη συμβουλή σου, θα σου φερθούν όμορφα, θα έρθουν κοντά σου για να πάρουν από αυτήν την όμορφη ανώτερης ποιότητας ενέργεια που χαρακτηρίζει τον κάθε πνευματικό άνθρωπο. Και τέλος ο πέμπτος παράγων της εσωτερικής πνευματικής δράσης, είναι η διαρκής προσωπική προσπάθεια του καθενός μας, για αυτογνωσία, αυτοτελείωση, που περνά μέσα από συχνή εσωτερική εργασία.

Άρα, επειδή προσπαθούμε να τα κάνουμε όσο πιο συγκεκριμένα γίνεται, γιατί ξέρουμε πολύ καλά ότι τα αφηρημένα λόγια είναι ωραία, αλλά καλά θα είναι τα πράγματα να γειώνονται κιόλας και πόσο μάλλον σε περιόδους κρίσης.

Έτσι λοιπόν, όσον αφορά στην εσωτερική πνευματική δράση, είναι αυτά τα πέντε πράγματα, τα οποία πρέπει να τα κάνουμε ανελλιπώς, σας τα λέω με ανάποδη σειρά, να μην ξεχνάμε την εσωτερική μας καλλιέργεια, πρώτα απ’ όλα ο καθένας μόνος του, με εσωτερική εργασία, δεύτερον, ο καθένας την όποια πνευματική του κατανόηση, να μην διαστάζει να τη μοιράζεται με τον περίγυρό του, να βοηθά και να διασπείρει το φως του προς τα έξω. Τρίτο, ο καθένας να συμμετέχει ομαδικά, ή κατά μόνας σε πρακτικές ενεργειακής παρέμβασης και εκπομπής θετικών σκεπτομορφών, οι οποίες έχουν τεράστια δύναμη. Τέταρτο, προσοχή άνωθεν και πέμπτο, αυτή την θετική δημιουργική νοοτροπία, θετικό ψυχισμό, θετικό όραμα για το καλύτερο, συνδυασμένο βέβαια πάντα με σωστή πληροφόρηση και σωστή επίγνωση της κατάστασης.

Δεν περιλαμβάνει μόνο όμως η πνευματική απάντηση στην κρίση, το τι κάνουμε από τα μέσα, περιλαμβάνει και τον άλλο άξονα, της πνευματικής κοινωνικής δράσης, που σημαίνει πολύ απλά, τι καλείται να κάνει μέσα στην κοινωνική του δραστηριότητα ένας πνευματικός άνθρωπος.

Άρα και αυτό αφορά τον καθένα μας στο βαθμό που όλοι μας θεωρούμε, ή θέλουμε να θεωρούμε τον εαυτό μας πνευματικό άνθρωπο.

Κάθε πνευματικός άνθρωπος οφείλει να εργάζεται συνειδητά για την εξασφάλιση όσο το δυνατόν πιο ευνοϊκών συνθηκών αφύπνισης για όλη την κοινωνία. Τις είπαμε ποιές είναι οι ιδανικές συνθήκες αφύπνισης, είναι το να καταπολεμηθεί η φτώχια, είναι το να διασφαλιστεί η υγεία, είναι το να διασφαλιστεί ένα ευνοϊκό υγιές περιβάλλον, είναι το να διασφαλιστεί η σωματική ακεραιότητα και η ασφάλεια γενικώς των ανθρώπων, είναι το να διασφαλιστούν τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα, είναι το να διασφαλιστεί η ελευθερία στην έκφραση, ελευθερία στην κίνηση, ελευθερία στις ιδέες.

Είναι το να διασφαλιστεί η μόρφωση και η πολιτισμική άνοδος των ανθρώπων.

Είναι το να διασφαλιστεί η δημιουργικότητα, η αξιοκρατία, η πνευματικότητα, αυτά τα δέκα πράγματα είναι.

Όσο πιο διασφαλισμένα είναι αυτά τα δέκα πραγματάκια σε μια κοινωνία, τόσο πιο ευνοϊκές είναι οι συνθήκες εξέλιξης και πνευματικής αφύπνισης της συγκεκριμένης κοινωνίας.

Συνεπώς, το κάλεσμα είναι πάρα πολύ απλό για τον καθένα από μας, ότι πέρα απ’ αυτά τα πέντε στοιχεία που είπαμε, για την εσωτερική πνευματική δράση, από μέσα μας προς τα έξω, από κει και πέρα καλείται ο καθένας από μας να δραστηριοποιηθεί κοινωνικά, μέσα από όποιες δομές εκτιμά ο ίδιος, σύμφωνα με την ωριμότητά του, ότι ταιριάζουν καλύτερα στην δική του ιδιαίτερη τονική, στην ψυχοσύνθεσή του, στην εξέλιξή του, στην ιδιοσυγκρασία του.

Κάπου όμως οπωσδήποτε καλείται ο καθένας μας να δραστηριοποιηθεί, θέλει να συμμετέχει σε δράσεις που σχετίζονται με την προστασία του περιβάλλοντος;

Έχει καλώς.

Θέλει να συμμετέχει σε δράσεις που σχετίζονται με τα ανθρώπινα δικαιώματα;

Έχει καλώς.

Θέλει σε δράσεις που να σχετίζονται με την προστασία της υγείας;

Έχει καλώς.

Με την προστασία της ελευθερίας, της παιδείας, του πολιτισμού, της εθνικής συνείδησης;

Δεν έχει σημασία από ποιό πόστο ο καθένας θα προσφέρει, σημασία έχει όμως όλοι μας ανεξαιρέτως, την όποια κατανόηση έχουμε αποκτήσει και την όποια δυναμική, ως πνευματικοί άνθρωποι, να την επενδύσουμε και μέσα από την κοινωνική μας δράση.

Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό και θα δείτε ότι μπαίνουμε σε μια περίοδο, όπου στην Ελλάδα πλέον, η αναγέννηση της ελληνικότητας πρόκειται να γίνει μέσα από νέες κοινωνικές δομές, μέσα από νέους κοινωνικούς θεσμούς, ακόμα δεν τους έχουμε δει ακριβώς, έχουμε δει δειλά-δειλά αυτά τα ανεξάρτητα κινήματα πολιτών, που έχουν προβάλλει.

Όμως έχουν να προκύψουν καινούργια πράγματα κι εκεί πέρα είναι που πρέπει να συμβάλλουμε όλοι μας.

Έτσι λοιπόν, η πνευματική απάντηση στην κρίση σημαίνει δυο δρόμοι, από μέσα προς τα έξω, με ό,τι πνευματικό διαθέσιμο έχει ο καθένας και δρώντας εξωτερικά, του να δημιουργήσουμε όσο το δυνατόν καλύτερο θετικό υπόστρωμα, όσο το δυνατόν πιο ευνοϊκές, όπως είπαμε εξωτερικές συνθήκες για να μπορέσει το σύνολο της κοινωνίας να εξελιχθεί και να αφυπνιστεί. Και αυτό βέβαια το τελευταίο κομμάτι περί πνευματικής δράσης, εσωτερικής και κοινωνικής, είναι κάτι προφανώς που δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά αφορά το τι καλείται να κάνει ένας πνευματικός άνθρωπος σ’ ολόκληρο τον πλανήτη.

Ωστόσο, η Ελλάδα είναι εκείνη που σήμερα αντιμετωπίζει το τεράστιο πρόβλημα συρρίκνωσης και εξαφάνισης και η Ελλάδα είναι εκείνη που αντιμετωπίζει σήμερα μια τόσο ισχυρή υποβάθμιση των εξωτερικών συνθηκών, μέσα στις οποίες καλούμαστε να εργαστούμε κι εμείς. Και ο καθένας μας, ως άτομο και ως κοινωνία.

Είμαστε στο σημείο μηδέν, καλούμαστε να ξεκινήσουμε εδώ και τώρα την προσπάθεια αναστροφής αυτού του κλίματος, γιατί διαφορετικά το όλο μόρφωμα, που ονομάζεται ελληνισμός, κινδυνεύει να εξαφανιστεί δια παντός.

Εκείνο λοιπόν που βλέπουμε είναι ότι σήμερα, στις μέρες αυτές, ξεκινάει ουσιαστικά πλέον αυτή η προσπάθεια αναστροφής του κλίματος, με την επάνοδο της ελληνικότητας. Θα μπορούσαμε έτσι να το χαρακτηρίσουμε, ότι μπαίνουμε στις μέρες της επαναφοράς της ελληνικότητας και ως ζητούμενο και ως ιδεολογία και ως τρόπο καθημερινής δράσης και πράξης.

Η Μάχη για το Μέλλον του Ανθρώπου

Η Μάχη για το Μέλλον του Ανθρώπου 900 600 ΠΑΔΙΣΥ
Αυτή είναι μια ομιλία που έγινε μετά τις μεγάλες πυρκαγιές στην Πελοπόννησο. Είναι το ίδιο επίκαιρη με τότε και ότι πρέπει για περαιτέρω προβληματισμό.

Καλή δύναμη

 

Είδατε ότι είχαμε ανακοινώσει και μέσω περιοδικών αλλά και απ’ αυτήν εδώ την αίθουσα, ότι από ενεργειακής πλευράς επρόκειτο να μπούμε σε μια περίοδο αστάθειας και βασισμένη στο γνωστό νόμο δράσης – αντίδρασης λέγαμε ότι ενδεχομένως θα περάσουμε από μια σοβαρή κρίση, ότι θα έχουμε κάποια δυσάρεστα γεγονότα.

Βλέπουμε ότι αυτό δυστυχώς συνέβη. Καλό είναι να εστιαστούμε στα θετικά που μπορεί να προέκυψαν απ’ όλη αυτή την ιστορία και όταν λέω θετικά, πιστεύω ότι το ξέρετε πολύ καλά οι περισσότεροι, ότι, σε μια πορεία προόδου από πλευράς ενεργειακής, περνάμε πάντα κάποια διαστήματα κάθαρσης, αν θέλετε, αστάθειας, τα λεγόμενα κενά, τα οποία έχουν ως αποτέλεσμα, του να βοηθούν εν τέλει την ενέργεια να συμπυκνώνεται μ’ έναν καλύτερο τρόπο και να επιτυγχάνεται μια ποιοτική αναβάθμιση, προκειμένου να προχωρήσει παραπέρα στην υλοποίηση του στόχου που έχουμε θέσει.

Έτσι λοιπόν νομίζω ότι το καθορίσαμε αρκετά σαφώς το τι αναμενόταν να συμβεί, μιλήσαμε για δυο περιπτώσεις συγκεκριμένα, η μία περίπτωση ήταν καθαρά ο νόμος δράσης-αντίδρασης με την έννοια που σας εξήγησα προηγουμένως κι ο δεύτερος λόγος ήταν, ότι, οποτεδήποτε γίνεται μια ενεργειακή συμπύκνωση προς υλοποίηση, είτε αναφερόμαστε σε ατομικό επίπεδο, είτε σε ομαδικό όπως εν προκειμένω στην περίπτωση της Ελλάδας, αυτή η συμπυκνωμένη ενέργεια έχει την τάση να συγκεντρώνει επάνω της, εξ επαγωγής αντίθετες σκεπτομορφές, οι οποίες για λόγους αυτοάμυνας, για λόγους αυτοσυντήρησης, έχουν κάθε λόγο να την πλήττουν.

Είναι αυτές οι αντιδράσεις που βλέπουμε να συμβαίνουν και σε προσωπικό επίπεδο δικό μας όταν παίρνουμε την απόφαση να κάνουμε μια σημαντική αλλαγή και αρχίζουμε να συσσωρεύουμε ενέργεια, όπου παρατηρούμε από διάφορα πρόσωπα και πράγματα αρχίζουν να εκδηλώνονται απέναντί μας εχθρότητες, σαν να έχει συνωμοτήσει το σύμπαν για να μας καθηλώσει και να μας κρατήσει στην προηγούμενη θέση μας και να μην μας αφήσει να προχωρήσουμε.

Αυτή η λειτουργία, αυτός ο μηχανισμός, έχει όμως και κάτι θετικό, ότι η ίδια η εξέλιξη, αυτά τα εμπόδια και τις εχθρότητες, τις παρεμβάλλει ακριβώς για να δοκιμάσει την ποιότητα του παραγόμενου «προϊόντος».

Αυτό τι σημαίνει ότι αναφερόμενος και σε ατομικό επίπεδο, όταν πάμε ν’ απαλλαγούμε από μια άσχημη συνήθεια, ή να κάνουμε κάποιες σημαντικές αλλαγές στην προσωπική μας ζωή και στον ψυχισμό μας, αλλά και σε ομαδικό επίπεδο, είτε αφορά μια ολόκληρη οικογένεια, ένα χωριό, μια πόλη, μια χώρα, ολόκληρη την ανθρωπότητα αν θέλετε, σημαίνει ότι ο καθένας πρέπει να κατακτάει επάξια το στόχο τον οποίο έχει θέσει και γι αυτό η ίδια η φύση προσελκύει επάνω του τις διάφορες αντιπαλότητες.

Αυτό όμως είναι ένα καλό κριτήριο για να δούμε αν θα βγεις νικητής απ’ αυτού του είδους τη δοκιμασία.

Έτσι λοιπόν, κάτι η φυσιολογική αντίδραση του χώρου στη συσσωρευμένη ενέργεια κι αυτή την ποιοτική αναβάθμιση της Ελλάδας, κάτι ορισμένα αντίπαλα εγρηγορότα, με την έννοια δηλαδή, αντίπαλων ιδεολογιών και συμφερόντων προς αυτήν αναβάθμιση της Ελλάδας για την οποία μιλάμε, πιστεύουμε ότι είχε σαν αποτέλεσμα αυτό το ενεργειακό χτύπημα το οποίο δεχτήκαμε.

Με την ίδια λογική, γιατί πρέπει να ξεκαθαρίσω απόλυτα ενώπιον όλων, ότι τα όσα ανακοίνωσα την προηγούμενη φορά και τα όσα συζητάμε τώρα δεν οφείλονται σε πληροφόρηση, θέλω να το ξεκαθαρίσω, αυτά που αναφέρουμε εδώ είναι επαγωγές καθαρά μέσα απ’ την ενεργειακή λογική του πράγματος και δεν ανάγονται σε πληροφορίες.

Με την ίδια λογική λοιπόν, τολμώ να συλλογιστώ και για το μέλλον, ότι μέσα απ’ αυτή τη σύγκρουση των σκεπτομορφών, προφανώς αυτά τα εγρηγορότα, τα ενάντια προς το ελληνικό εγρηγορός, που δημιούργησαν την κατάσταση που ζήσαμε το καλοκαίρι, προφανώς θα δεχτούν κάποια ανάκρουση από το ελληνικό εγρηγορός την οποία τοποθετώ μέχρι τον Φεβρουάριο.

Αυτό μένει να το δούμε με ποια μορφή μπορεί να είναι, με ποιο τρόπο, πού, πώς, πότε, δεν μπορεί να γνωρίζει κανένας, πάντως η λογική του πράγματος λεει ότι εφόσον η ελληνική σκεπτομορφή συσσώρευσε την συγκεκριμένη αντίδραση που είδαμε, είναι λογικό μέσα απ’ αυτή τη σύγκρουση να υπάρχει και η κατάλληλη ανάκρουση, η κατάλληλη δηλαδή ενεργειακή απάντηση, την οποία μέσα απ’ την εμπειρία μας, πιστεύουμε ότι θα τη δούμε μέσα στο Φεβρουάριο.

Τώρα, τα θετικά που προέκυψαν μέσα απ’ αυτή την ιστορία, νομίζω ότι το σημαντικότερο απ’ όλα ήταν πως στο σύνολό τους οι Έλληνες βγήκαν από το λήθαργο της καλοπέρασης και των δανείων, μέσα στον οποίο κοιμόντουσαν τον ύπνο τον αιώνιο μέχρι τώρα.

Έτσι λοιπόν, αυτό το βλέπουμε και από τα αποτελέσματα των πρόσφατων εκλογών, ότι ασχέτως του ποιος βγήκε, ή τι ανακατατάξεις μπορεί να γίνουν τώρα μέσα στην αξιωματική αντιπολίτευση και τι αποτελέσματα θα έχουμε, η ουσία είναι όμως ότι κοινή συνισταμένη που προέκυψε ως αποτέλεσμα των εκλογών, είναι, πρώτον ότι έχουμε υπερτονισμένη την αναγκαιότητα προστασίας του περιβάλλοντος και άρα ασχέτως του πιο κόμμα ψηφίστηκε και ποια κόμματα ενδυναμώθηκαν ή όχι, η ουσία είναι ότι μέσα στην ελληνική κοινωνία ωρίμασε η μεγάλη ανάγκη και η μεγάλη ευαισθησία προκειμένου να σωθεί και να προστατευθεί το περιβάλλον, πράγμα που όπως είχαμε ανακοινώσει κι από δω πάλι μέσα απ’ αυτό το χώρο, είχαμε πει ότι τα μεγάλα προβλήματα που θα πρέπει να εστιάσουμε την προσοχή μας στο εξής θα πρέπει να είναι η κοινωνική ευαισθησία και οι ανθρώπινες σχέσεις ο ένας κι ο δεύτερος το περιβάλλον κι εκεί είναι που θα δίνεται η μάχη στα προσεχή χρόνια.

Βλέπουμε λοιπόν ότι, σε σχέση μ’ αυτό έχει εναρμονιστεί η ελληνική κοινωνία, ένα δεύτερο παράγοντα που βλέπουμε είναι, ότι καθαρά ακομμάτιστα, έχουμε μια ανάδειξη της πατριωτικής συνιστώσας στην Ελλάδα, διευκρινίζω όχι της εθνικιστικής, με την έννοια της υπεροχής δήθεν της ελληνικής φυλής έναντι των άλλων, ή του ρατσισμού κ.λ.π. αλλά ότι έγινε πάλι κοινή συνείδηση του ότι, αν ο καθένας δεν προστατεύσει το σπίτι του και εν προκειμένω την μοναδικότητα του πολιτισμού της πατρίδας του και του περιβάλλοντος της πατρίδας του, δεν μπορεί να συνεισφέρει ούτε στα παγκόσμια δρώμενα. Κι απ’ αυτή την πλευρά νομίζω ότι είναι ολοφάνερο αυτή η συνιστώσα του πατριωτισμού στην οποία αναφέρομαι, η οποία αναδείχτηκε κι η οποία αγκαλιάζει πολύ περισσότερο αυτή τη στιγμή την ελληνική κοινωνία.

Η τρίτη συνιστώσα που φάνηκε κι από τη μεγάλη ενίσχυση των κομμάτων της αριστεράς, είναι η κοινωνική ευαισθησία, ότι πράγματι ξυπνώντας μέσα από αυτό το λήθαργο που επανέλαβα, της καλοπέρασης και των δανεικών, αρχίζουμε όλοι και συναισθανόμαστε ότι δεν μπορεί να προχωρήσει άλλο η ανάπτυξη στην Ελλάδα και δεν μπορούμε να μιλάμε για ελληνική και εθνική αναγέννηση και πρόοδο, εάν τα δυο τρίτα ή και παραπάνω των Ελλήνων είναι κοινωνικά παραμελημένα και παραπεταμένα.

Νομίζω λοιπόν ότι από αυτούς τους τρεις παράγοντες που ανέφερα, περιβάλλον,κοινωνική ευαισθησία και πατριωτισμός, πρόκειται να προκύψει κάτι πάρα πολύ θετικό μέσα στα επόμενα χρόνια.

Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε από τώρα τι ακριβώς μορφή θα πάρει, εννοώ αν θα εκφραστεί μέσα από κινήματα πολιτών, ή και μέσα από κομματικούς ή και πολιτικούς συσχετισμούς, η ουσία είναι όμως ότι, έχει προκύψει μια ποιοτική αναβάθμιση, η οποία κατά την εκτίμησή μας θα εκφραστεί πολύ πιο δυναμικά στο μέλλον.

Υπάρχει ένα αρκετά σοβαρό ενδεχόμενο, να περάσουμε σε μια περίοδο πολιτικής αποσταθεροποίησης στο εξής, γιατί αυτές οι τρεις συνιστώσες τις οποίες ανέφερα, πατριωτισμός, περιβάλλον και κοινωνική ευαισθησία, όπως καταλαβαίνετε είναι κι οι τρεις αντίθετες με τις προθέσεις ορισμένων μεγάλων οικονομικών συμφερόντων, ελληνικών και ξένων, που δρουν στην Ελλάδα.

Συνεπώς αυτά τα συμφέροντα από κεκτημένη ταχύτητα είναι δύσκολο να εγκολπωθούν αυτές ακριβώς τις τρεις συνιστώσες και άρα θα προσπαθήσουν με κάποιον τρόπο να αντιδράσουν.

Θέλω όμως να πιστεύω απ’ ότι βλέπω να εξελίσσεται η κατάσταση ότι, παρόλο που μπορεί να περάσουμε από μια περίοδο σχετικής αποσταθεροποίησης, ότι με τη συνεισφορά όλων μας, αυτές οι αντιδράσεις θα μπορέσουν να καμφθούν και ακόμα κι αυτό το δεδομένο οικονομικό σύστημα που υπάρχει στην Ελλάδα, τουλάχιστον για την Ελλάδα να έχει ένα πιο ανθρώπινο πρόσωπο.

Αυτά λοιπόν όσον αφορά τα γεγονότα που συνέβησαν, αυτή όμως η τρομερή οικολογική καταστροφή που συνέβη με τις πυρκαγιές, άπτεται άμεσα του σημερινού θέματος προς σχολιασμό, το οποίο το θέσαμε ως τίτλο, η μάχη για το μέλλον του ανθρώπου.

Το συγκεκριμένο θέμα είναι πάλι ας πούμε επικίνδυνο ζήτημα, με την έννοια ότι πιστεύω πως δεν έχει ποτέ τεθεί με τον τρόπο που πρόκειται να το θέσουμε σήμερα εδώ. Είναι ένα θέμα το οποίο εκτιμώ ότι κρατιέται μυστικό, ακόμα κι απ’ τις διάφορες εσωτερικές παραδόσεις, γιατί κανένας δεν τολμά να ομολογήσει το τι πραγματικά σημαίνει, τι πραγματικά συμβαίνει.

Θα προσπαθήσω λοιπόν να μπω σ’ αυτό το θέμα όσο το δυνατόν πιο ήρεμα ας πούμε και πιο αναλυτικά, προκειμένου να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις και να μπορέσουμε να καταλάβουμε όλοι τι γίνεται.

Αναφερόμαστε σε μάχη για το μέλλον του ανθρώπου, διότι απ’ ότι φαίνεται σ’ ολόκληρη τη διάρκεια του ρεύματος της ανθρώπινης εξέλιξης μέχρι σήμερα, αντιμάχονται δυο κυρίαρχες συνιστώσες, δυο κυρίαρχες τάσεις θα λέγαμε, των οποίων η καταγωγή είναι πραγματικά προπατορική, πρέπει να έχουν σχέση με την ίδια την καταγωγή αυτού του όντος που σήμερα αποκαλούμε άνθρωπο.

Αυτές οι δυο αντίπαλες συνιστώσες διατρέχουν ολόκληρο το φάσμα της κοινωνικής μας ζωής, συναντώνται μέσα στη φιλοσοφία, μέσα στην επιστήμη, στη θρησκεία, στην πολιτική, την οικονομία, παντού, ακόμα και στον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρεται ο καθένας από μας μέσα στην καθημερινή του ζωή.

Θα ξεκινήσω λοιπόν με το να σχολιάσω ότι αυτό, που σήμερα είναι ο άνθρωπος, αυτό που σήμερα είναι ο καθένας από μας, δεν είναι κάτι γήινο, με την έννοια ότι ο άνθρωπος δεν είναι απ’ ότι φαίνεται γέννημα θρέμμα του οικοσυστήματος της γης, είναι κάτι άλλο.

Αυτό το κάτι άλλο το βλέπουμε και το συναντάμε σχεδόν σε όλες τις αρχαίες παραδόσεις, μέσα από τους μύθους του Παράδεισου και του φιδιού, στην αρχαία ελληνική παράδοση μέσα απ’ το μύθο του Προμηθέα, στην ινδική παράδοση, στις ινδιάνικες παραδόσεις κ.λ.π.

Νομίζω ότι αυτά δεν πρέπει να τα παίρνουμε καθόλου στ’ αστεία, από την άποψη ότι όλα μαρτυρούν πως κάποια απώτατη εποχή, υπήρξε κάποια επέμβαση εδώ.

Δεν μπορούμε να ξέρουμε, γι αυτό μην πηγαίνει το μυαλό μας σε αστεία πράγματα όπως τα ούφο εν προκειμένω, αλλά δεν μπορούμε να ξέρουμε εάν αυτός ο παράγοντας ο οποίος επέδρασε πάνω σ’ ένα είδος ανθρωποειδούς, που υπήρχε στον πλανήτη, αν ήταν παράγοντας καθαρά φιλικός, φυσικός, δηλαδή αν κάποια άλλα όντα εν πάση περιπτώσει επιχείρησαν κάποια γενετική μετάλλαξη σε κάποιο ανθρωποειδές που βρήκαν εδώ, ή εάν το πράγμα πηγαίνει πολύ πιο μακριά σε θεωρίες τύπου μυστικής δοξασίας της Μπλαβάτσκυ και άλλες, ότι δηλαδή από ένα καθαρά πνευματικό επίπεδο κάποιες οντότητες οι οποίες διέθεταν ανεπτυγμένη τη διάνοια, το νοητικό εν πάση περιπτώσει, επέλεξαν να εμφυτευτούν μέσα σε ανθρωποειδή που υπήρχαν στον πλανήτη, προκειμένου να επιχειρήσουν μια ποιοτική αναβάθμιση μέσα σ’ αυτό το ανθρωποειδές που βρήκαν.

Το τι έγινε από κει και πέρα όμως επειδή δεν είναι καλό ν’ αναλωνόμαστε στην εικασία, αλλά να δούμε τα γεγονότα, εκείνο που έγινε από κει και πέρα, αποτέλεσε σημείο σύγκρουσης, ανάμεσα στο στρατόπεδο, ανάμεσα σ’ αυτούς οι οποίοι επιχείρησαν τη συγκεκριμένη τροποποίηση πάνω στο ανθρωποειδές που βρήκαν εδώ στη γη κι αυτό το βλέπουμε να ξεδιπλώνεται σαν ένα κοσμικό δράμα μέσα απ’ όλες τις μυθολογίες, καθώς σε άλλες παραδόσεις οι υπαίτιοι γι αυτή την αλλαγή κι αυτή τη μετάλλαξη τιμωρήθηκαν και δαιμονοποιήθηκαν, όπως ο Εωσφόρος, ή άλλοι απλώς τιμωρήθηκαν όπως ο Προμηθέας, αφήνοντας ωστόσο κι ένα περιθώριο, ότι μπορεί η συγκεκριμένη αλλαγή που έγινε και η γνώση που δόθηκε, να μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για καλό.

Η ουσία είναι πάντως ότι το προϊόν που προέκυψε μέσα απ’ αυτή την διαδικασία, εμείς δηλαδή, διαμόρφωσε συμπεριφορές και νοοτροπία, οι οποίες ήταν εντός οικοσυστήματος.

Όπως πολύ σωστά έχει λεχθεί και σ’ ορισμένες ταινίες, ο ανθρώπινος πολιτισμός μπορεί περισσότερο να προσομοιαστεί με την εξάπλωση ενός καταστροφικού ιού επάνω στον πλανήτη, ο οποίος δεν αφήνει τίποτε όρθιο, παρά σαν μια διαδικασία προόδου εν πάση περιπτώσει και βλέπουμε δηλαδή που μας έχει φέρει και σήμερα αυτή όλη η εξάπλωση, σ’ ένα σημείο που να κινδυνεύει να καταστραφεί ολοκληρωτικά το περιβάλλον μέσα στο οποίο οι ίδιοι ζούμε.

Έτσι λοιπόν, για να γυρίσουμε σ’ αυτή την τροποποίηση, που έγινε πάνω στο ανθρώπινο είδος, αυτή τη μετάλλαξη, θα πρέπει να δούμε τι χαρακτηριστικά έχει.

Μπορούμε να δούμε ως θετικά χαρακτηριστικά αφ’ ενός, προέκυψε ένα καινούργιο ον, εμείς δηλαδή, το οποίο διέθετε ευφυία και ως αποτέλεσμα τη δυνατότητα γνώσης, τη δυνατότητα ετεροπροσδιορισμού του από το περιβάλλον, δηλαδή να αισθάνεται τη μοναδικότητά του και να μπορεί να προσδιορίζει τον εαυτό του σε σχέση με τα υπόλοιπα φαινόμενα γύρω του, κάτι που δεν συναντάται σ’ αυτό το βαθμό τουλάχιστον, στα υπόλοιπα μέλη του γήινου οικοσυστήματος.

Το δεύτερο και πάρα πολύ σημαντικό είναι ότι το ανθρώπινο ον μέσα του βαθιά αισθάνεται ξένο προς αυτή τη φυσική πραγματικότητα, μέσα στην οποία βρίσκεται, με αποτέλεσμα να καλλιεργεί και να ψάχνει διαρκώς μέσα από μια αναζήτηση, ένα νόημα ζωής κι έναν τρόπο να υπερβεί αυτή την πραγματικότητα μέσα στην οποία αισθάνεται παγιδευμένος, αυτό που λέμε δηλαδή το μεγαλείο της ανθρώπινης ψυχής που καταλαβαίνει και νιώθει μέσα της βαθιά ότι η συγκεκριμένη πραγματικότητα που βιώνουμε δεν είναι η αρχή και το τέλος, δεν είναι το άλφα και το ωμέγα, αλλά υπάρχουν πολλές άλλες πραγματικότητες τις οποίες καλούμαστε να εξερευνήσουμε.

Και ένας τρίτος παράγοντας είναι αυτή η τάση για μετασχηματισμό του matrix, για μετασχηματισμό αυτής της φυσικής πραγματικότητας μέσα στην οποία βρίσκεται το ανθρώπινο ον, με στόχο την τελειότητα, με στόχο την τελειοποίηση.

Αυτά τα τρία στοιχεία στα οποία αναφέρομαι, βλέπετε ότι δεν χαρακτηρίζουν κανένα άλλο ον του γήινου οικοσυστήματος, επαναλαμβάνω και η γνώμη μας είναι και απ’ ότι φαίνεται κι απ’ όλα τα στοιχεία που διαθέτουμε, το ίδιο το οικοσύστημα δεν θα ανέπτυσσε ποτέ, από μόνο του ένα ον, το οποίο θα το αμφισβητούσε σε σημείο που να κινδυνεύει να το καταστρέψει.

Έτσι λοιπόν ερχόμαστε στα αρνητικά τώρα, ποια είναι τ’ αρνητικά αυτής της διάνοιας, αυτής της ευφυίας, η οποία αναπτύχθηκε μέσα στο ανθρωποειδές που σήμερα μετεξελίχθηκε σε άνθρωπο.

Πρώτον και πάρα πολύ σημαντικό το εγώ, σε αντίθεση με την έννοια του εαυτού που θέσαμε ότι είναι στα θετικά, έχουμε την έννοια του εγώ, που από τη μοναδικότητα του εαυτού περνάμε στη χωριστικότητα και στο να θέλουμε να καταστήσουμε τον εαυτό μας ως κέντρο, γύρω από τον οποίο περιφέρονται όλα τα υπόλοιπα όντα τα οποία μπορεί να συναντάμε μέσα στην καθημερινότητά μας.

Αυτή η αίσθηση του εγώ έχει σαν αποτέλεσμα μια δεύτερη πολύ αρνητική συνιστώσα, η οποία είναι η συσσώρευση εξουσίας και αγαθών, θεωρώντας δηλαδή δικαιωματικά ότι ο κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να επιβεβαιώνει το εγώ του, συσσωρεύοντας ολοένα και περισσότερη εξουσία, ολοένα και περισσότερα αγαθά, δεν απείχε πολύ τελικά στο να επιχειρεί να υποδουλώσει με κάθε μέσο, να καταστήσει τους υπόλοιπους ανθρώπους σκλάβους και να μετατρέψει την κοινωνική και πολιτική ζωή σ’ ένα παιχνίδι δύναμης χωρίς τέλος. Και μπορεί στις παλιές κοινωνίες αυτό το παιχνίδι δύναμης για συσσώρευση εξουσίας και αγαθών να εξαντλείτο στα πλαίσια μιας πόλης-κράτους ή μιας ολόκληρης αυτοκρατορίας, σήμερα όμως με την εξέλιξη της τεχνολογίας, μέσα απ’ τη διαδικασία της παγκοσμιοποίησης, αγκαλιάζει ολόκληρο τον πλανήτη, η τάση είναι για συσσώρευση της παγκόσμιας εξουσίας και του παγκόσμιου πλούτου ακριβώς στα χέρια λίγων, μέσα από έναν πόλεμο άνευ όρων.

Έτσι λοιπόν σ’ αυτή την προσπάθεια για συσσώρευση ερχόμαστε στον τρίτο αρνητικό παράγοντα που προέκυψε απ’ αυτή τη μετάλλαξη πάνω στο ανθρώπινο είδος που είναι η εχθρότητα προς το περιβάλλον, αυτό το «αυξάνεστε και πληθύνεστε και κατακυριεύσατε τη γη» το οποίο εφαρμόζεται σήμερα στον άκρατο βαθμό, μέσα απ’ την καταλήστευση της φύσης, την ανάλωση της φύσης, ακόμα κι αν αυτό οδηγεί στην πλήρη καταστροφή.

Έτσι λοιπόν μέσα απ’ αυτήν την αλλαγή που συνέβη πάνω στον άνθρωπο, διαμορφώθηκαν και τα βλέπουμε να γιγαντώνονται και σήμερα δύο κυρίαρχα στρατόπεδα, το ένα το θετικό ας το πούμε, αποσκοπεί στην τελειοποίηση του φυσικού κόσμου μέσα από την όσο το δυνατόν καλύτερη εναρμόνισή του και στην υπέρβασή του, προς την προκειμένου να βιώσει ο άνθρωπος κάποιες ανώτερες συνειδησιακές σφαίρες, μέσα από μια διαδικασία γνώσης και ενότητας με το όλον και η άλλη, η αρνητική συνιστώσα, μέσα από μια προσπάθεια κυριαρχίας και ανάλωσης, κατανάλωσης του φυσικού κόσμου, μέσα από την πονηρία και την χωριστικότητα.

Αυτές τις δύο τάσεις τις βλέπουμε να παλεύουν από καταβολής του σημερινού ανθρώπινου είδους, μέσα σε κάθε παράδοση, μέσα σε κάθε θρησκεία, ανάγλυφα φαίνεται αυτή η μάχη, βλέπετε στη διαφορά του της λευκής και μαύρης μαγείας για παράδειγμα, μέσα σ’ όλα τα ρεύματα, του πώς οι θρησκείες ξεκίνησαν προβάλλοντας αυτή τη θετική συνιστώσα, που προανέφερα, και κατάληξαν να διοικούνται από ιερατεία εξουσίας τα οποία ολίσθησαν προς τη δεύτερη αρνητική συνιστώσα, ακόμα και μέσα στο μοναχισμό, μέσα στον ασκητισμό δηλαδή, θα συναντήσει κανένας αυτή τη διάκριση, η μια πλευρά είναι η συμβίωση και η ένωση με τη φύση, έτσι όπως μας μεταφέρεται π.χ. η πορεία του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης κι απ’ την άλλη βλέπουμε να υπάρχει κι ο ασκητισμός εκείνος ο οποίος μισεί τη φύση και τη θεωρεί ότι είναι δείγμα του κακού, μισεί το ανθρώπινο σώμα, θέλει να το τιμωρήσει και προσπαθεί να το υπερβεί, καταστρέφοντάς το.

Βλέπουμε αυτές τις τάσεις να ενυπάρχουν και να παλεύουν παντού.

Έτσι μπορώ λοιπόν σήμερα, προεκτείνοντας αυτή την πορεία κι αυτή την αντιπαλότητα που διέτρεξε ολόκληρη την εξέλιξη του ανθρώπινου πολιτισμού, βρισκόμαστε σ’ ένα πάρα πολύ κρίσιμο σταυροδρόμι, γιατί πλέον τίποτε δεν είναι αναστρέψιμο. Η εξέλιξη έχει μπει σε μια τέτοια τροχιά, που κινδυνεύει πράγματι να μην είναι αναστρέψιμη η πορεία που βιώνουμε σήμερα.

Έτσι λοιπόν φαίνεται προς το παρόν, να έχει υπερισχύσει η αρνητική τάση και η γραμμή, η οποία να δίνεται για το μέλλον του ανθρώπου, γι αυτό μιλήσαμε για μάχη για το μέλλον του ανθρώπου, να είναι η κατεύθυνση της τεχνοφεουδαρχίας, είναι ένας πολύ συγκεκριμένος όρος, που προσδιορίζει το μέλλον, το οποίο οραματίζονται ορισμένες κυρίαρχες δυνάμεις για τον άνθρωπο και για τη φύση, όπου με δυο λόγια, τεχνοφεουδαρχία σημαίνει ένα μέλον, το οποίο, το γήινο περιβάλλον θα είναι κατεστραμμένο, δεν θα υπάρχει, αλλά αυτό δεν ενοχλεί καθόλου διότι η επιλογή είναι πως το ανθρώπινο είδος ελέγχεται πολύ καλύτερα, όταν είναι αποκομμένο από το φυσικό του περιβάλλον, διότι όταν είναι εξαρτημένο για τον αέρα, το νερό, την τροφή, μονάχα από την τεχνολογία, εκείνοι οι οποίοι κατέχουν την τεχνολογία, θα είναι και οι μεγάλοι κυρίαρχοι του παιχνιδιού.

Βλέπουμε λοιπόν να υπάρχει μια γραμμή, η οποία, αυτό θυμηθείτε που σας το λέω, δεν είναι δυστυχώς αποτέλεσμα αμέλειας, ή λαθών, ή εγκληματικής αδιαφορίας, για το ότι το περιβάλλον καταστρέφεται, αλλά είναι συνειδητή απόφαση και συνειδητή γραμμή επιτάχυνσης της καταστροφής του περιβάλλοντος, προκειμένου οι ανθρώπινες μάζες να είναι απολύτως ελέγξιμες.

Το δε όραμα για το ανθρώπινο είδος, στα πλαίσια της τεχνοφεουδαρχίας, είναι η μετεξέλιξη του ανθρώπου σε μετάνθρωπο, με την έννοια ότι θα είναι ανθρωπομηχανή και άρα, δεν θα έχει καν ανάγκη του ίδιου του ανθρώπινου σώματος, αλλά η επιδίωξη είναι, αυτό που αποκαλούμε σήμερα ανθρώπινη διάνοια, ή ανθρώπινη ευφυία να μπορεί να συνεχίζεται μέσα από μηχανικά όργανα και μέλη, χωρίς να έχει καν την ανάγκη του ανθρώπινου σώματος.

Εδώ λοιπόν δίνεται και η απάντηση, γιατί είναι η μόνη λογική απάντηση, στο εξής λογικό ερώτημα που τόσα χρόνια τίθεται από πολλούς και λεει, μα καλά, αυτοί που ωθούν τις εξελίξεις, δεν καταλαβαίνουν ότι μέσα απ’ την καταστροφή του περιβάλλοντος θα καταστραφούν κι οι ίδιοι;

Μέσα σε τι είδους περιβάλλον θα ζήσουν, όταν η γη θα είναι όλη μολυσμένη;

Και η απάντηση είναι, ναι, δεν τους ενδιαφέρει για το περιβάλλον, δεν τους ενδιαφέρει η γη, δεν τους ενδιαφέρει το ανθρώπινο σώμα, γιατί ακριβώς δεν είναι γήινοι, η διάνοιά τους δεν είναι γήινη, γι αυτό και δεν σέβονται το οικοσύστημα μέσα στο οποίο βρίσκεται.

Έτσι λοιπόν, μέσα σ’ αυτά τα δύο στρατόπεδα, την πάλη που γίνεται σ’ αυτά τα δυο στρατόπεδα, το ένα στρατόπεδο ονειρεύεται την τεχνοφεουδαρχία και το άλλο στρατόπεδο, το οποίο αυτή τη στιγμή βρίσκεται πίσω σ’ αυτή τη μάχη, είναι το στρατόπεδο το οποίο προσπαθεί να εξελίξει τα πράγματα, μέσα από τον ανθρωπισμό, μέσα απ’ την οικολογική ευαισθησία και μέσα από την ελευθερία και την αυτοδιάθεση των ανθρώπων.

Θα πρέπει λοιπόν να έχουμε ένα αυστηρά διαμορφωμένο κριτήριο, αυτά τα δύο ρεύματα που σας λεω, στο μέλλον θα συγκρουστούν, στα αμέσως επόμενα χρόνια και θα συγκρουστούν πολύ άγρια, καθοριστικά κι εκεί θα κληθεί ο καθένας από μας να πάρει μέρος.

Όταν λοιπόν ρωτάμε, με ποιο κριτήριο θα επεμβαίνουμε, σας λεω ότι τα κριτήρια είναι πάρα πολύ σαφή, εάν θέλουμε να είμαστε στη σωστή πλευρά, πρέπει να ενισχύσουμε με την πράξη και με την ενέργειά μας, οτιδήποτε είναι ανθρωπιστικό, οτιδήποτε πονά τον ανθρώπινο παράγοντα, οτιδήποτε έχει κοινωνική ευαισθησία, οτιδήποτε αντιμετωπίζει τον άνθρωπο σαν ανεξάρτητη ελεύθερη οντότητα και δεν τον βλέπει σαν σκλάβο και σαν πουλερικό έτοιμο για παραγωγή, μέχρι την τελευταία στιγμή που θα πεθάνει.

Πρέπει να ενισχύσουμε οτιδήποτε σέβεται και θέλει ειρηνική και αρμονική συμβίωση με το περιβάλλον και πρέπει να ενισχύσουμε οποιαδήποτε συνιστώσα που είναι υπέρ της ανθρώπινης ελευθερίας και αυτοδιάθεσης και όχι υπέρ της κυριαρχίας και της εξουσίας, επάνω σε ανθρώπους και όντα.

Είναι πολύ απλά αυτά τα πράγματα, είναι κριτήρια αρχέγονα, τα οποία πρέπει να μας καθοδηγούν και αυτό είναι το μεγάλο μυστικό, στο οποίο αναφέρθηκα προηγουμένως, επειδή ο πλούτος, η εξουσία, τα μέσα ενημέρωσης, τα ιερατεία τα θρησκευτικά δεν τα συνέφερε ποτέ να τεθεί το δίλημμα ακριβώς έτσι, όπως σας το θέτω, γι αυτό ακριβώς μέχρι σήμερα, θολώνουν τα νερά μέσα από άλλα διλήμματα, του στυλ μονεταρισμός ή αυτό, σοσιαλδημοκρατία ή ετούτο, εργατικοί ή ρεπουμπλικάνοι, αριστεροί ή δεξιοί, όλα αυτά είναι πλαστά διλήμματα ακριβώς για να μην μπορεί να αναδειχτεί το αληθινό δίλημμα και μέσα από τα θολά νερά να μπορεί να διαιωνίζεται αυτή η καταστροφική εξουσία η οποία κινδυνεύει να φέρει τη γη στο χείλος της καταστροφής.

Είναι κάτι που το πληρώσαμε αυτό το καλοκαίρι, είναι κάτι το οποίο τα επόμενα χρόνια θα γίνει και στην Ελλάδα πάρα πολύ έντονο, γιατί οι προβλέψεις λένε, οι επιστημονικές προβλέψεις, ότι μέχρι το 2070 θα έχει επέλθει ερημοποίηση μέχρι το ύψος της Ουγγαρίας στην Ευρώπη, συνεπώς την Ελλάδα την προορίζουν να γίνει μια έρημος, η οποία να γίνει εκμεταλλεύσιμη με εγκαταστάσεις τύπου Ντουμπάι και θα δούμε σ’ όλο του το μεγαλείο όχι μόνο την ερημοποίηση, αλλά και την διαφοροποίηση πλέον όσον αφορά το όζον, τις θερμοκρασίες, την αλλαγή της ατμόσφαιρας, τα δηλητηριώδη αέρια, τους ρύπους, μας υπόσχονται ένα περιβάλλον στο οποίο θα είμαστε αποκλειστικά εξαρτημένοι με τις μάσκες από την τεχνολογία, με προοπτική να ζήσουμε από κάτω, να ζήσουμε υπόγεια, ή μέσα σε πόλεις- θόλους που θα εξαρτιόμαστε για την επιβίωσή μας καθαρά από κείνους που θα κατέχουν τα μέσα.

Πρόκειται λοιπόν να γίνει ένας αγώνας μέχρις εσχάτων και σ’ αυτό τον αγώνα θα πρέπει πολύ καλά να ξέρουμε ποιο μέρος θα πάρουμε και με ποιες δυνάμεις οι οποίες θ’ αναδειχθούν από τα κάτω, γιατί είναι κι αυτό νομοτελειακό, μπορεί προς το παρόν να είναι κάποια οικολογικά κινήματα, ή κάποιες συνιστώσες αντιπαγκοσμιοποίησης, ή κάποια αριστερά προοδευτικά, οτιδήποτε φορείς, αλλά όλα αυτά θα γιγαντωθούν και θα πάρουν πολύ σημαντικότερη κοινωνική μορφή προκειμένου ν’ αντιμετωπίσουν την καταστροφή, η οποία επέρχεται.

Μέσα λοιπόν σ’ αυτή τη δίνη που θα επακολουθήσει, οραματισμός, ενέργεια και καθημερινή στάση ζωής να είμαστε με τον άνθρωπο, με την ελευθερία, με την αυτοδιάθεση και με τον σεβασμό στη φύση.

Η εξωτερίκευση των Υπερμάχων του Φωτός

Η εξωτερίκευση των Υπερμάχων του Φωτός 900 600 ΠΑΔΙΣΥ
Ομιλία του κ. Στάμου Στίνη στον Οραματισμό του Δεκεμβρίου 2010

 

Παρενθετικά, ήθελα να σας ενημερώσω ότι, από την καινούργια χρονιά, θα λειτουργεί και site του ΠΑ.ΔΙ.ΣΥ, όπου το σημαντικότερο είναι, ότι θα υπάρχει δυνατότητα, αυτή τη σύνδεση που κάνουμε τώρα με τη Θεσσαλονίκη, τηλεματικά, θα μπορούμε μέσα από ειδικό πρόγραμμα να δίνουμε ταυτόχρονα σήμα και σε άλλες πόλεις, οπότε θα μπει στο παιχνίδι πλέον αρκετά περισσότερος κόσμος και επιτέλους φαντάζομαι ότι, θα περάσουμε κατά πολύ το όριο των τριακοσίων τριάντα ατόμων της κρίσιμης μάζας, διότι, οφείλω να ομολογήσω, ότι μέχρι τώρα δουλεύαμε οριακά, δηλαδή, όταν γινόταν οραματισμός Αθήνα με Θεσσαλονίκη μαζί, με το ζόρι πιάναμε τα τριακόσια άτομα.

Τώρα όμως δίνεται η δυνατότητα να οργανωθούνε συγκεντρώσεις και σε άλλες πόλεις. Αυτό σας το λέω και για το λόγο, ότι, αν κάποιοι από σας, έχετε υπ’ όψιν σας κάποιες ομάδες, ή κάποιους ανθρώπους, οι οποίοι λειτουργούν και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας και οι οποίοι θα ενδιαφέρονταν να προσφέρουν υπηρεσία μ’ αυτό τον τρόπο, οργανώνοντας κάποιες ομαδικές συγκεντρώσεις και σε άλλες πόλεις σε απ’ ευθείας σύνδεση, κάθε φορά που κάνουμε τον οραματισμό για την Ελλάδα, θα ήταν πολύ μεγάλη η βοήθειά σας, αν μας ενημερώνατε και αν μεσολαβούσατε γνωστοποιώντας το γεγονός και σε αυτούς, φέρνοντάς μας σε επαφή, για μια καλύτερη δικτύωση.

Έτσι είμαστε σίγουροι, ότι, θα ξεπεράσουμε κατά πολύ τον αριθμό των τριακοσίων τριάντα ατόμων κι έτσι θα μπορούμε και με πολύ μεγαλύτερη άνεση να επηρεάζουμε τις εξελίξεις και να μην λειτουργούμε μόνο αμυντικά στην Ελλάδα, αλλά να περάσουμε και δυναμικά σε δημιουργία και πρόκληση συγκεκριμένων γεγονότων πλέον και καταστάσεων.

Το ξέρω και ασφαλώς το ξέρετε κι εσείς, ότι, θεωρητικά μπορεί ο νόμος της κρίσιμης μάζας να προσδιορίζει για τον ελλαδικό χώρο αυτό τον αριθμό το συγκεκριμένο, των τριακοσίων τριάντα ατόμων, όπως και σε διεθνές επίπεδο το νούμερο είναι μικρό σχετικά, είναι κάπου οχτώ χιλιάδες άτομα, σε σχέση με τον παγκόσμιο πληθυσμό.

Το ξέρω λοιπόν ότι ασφαλώς αρκούν και λιγότερα άτομα, εάν είναι άριστα συντονισμένοι και αν κατέχουν πολύ υψηλό επίπεδο ψυχικής δύναμης. Όμως δεν μπορούμε να ποντάρουμε σ’ αυτό, γιατί, όταν τα βιώματα του καθενός μας είναι τελείως διαφορετικά μέσα στην καθημερινότητα και καλούμαστε να συντονιστούμε μόνο τη συγκεκριμένη ώρα που βρισκόμαστε εδώ και κάνουμε τον οραματισμό, τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά, γι αυτό απαιτούν ένα πολύ μεγαλύτερο αριθμό ατόμων.

Εάν είμαστε κάποια άτομα σε μια κλειστή κοινότητα και είμαστε συντονισμένοι απ’ το πρωί μέχρι το βράδυ, ασφαλώς μπορεί να έφταναν κι εκατόν πενήντα άτομα για τον ελλαδικό χώρο, όπως μπορεί να έφταναν πέντε χιλιάδες άτομα για τον παγκόσμιο. Αλλά δεδομένου ότι εκ των πραγμάτων, η όλη ιστορία οργανώνεται με το συγκεκριμένο τρόπο, τα τριακόσια τριάντα είναι απαραίτητα για το χώρο της Ελλάδας και ακόμα καλύτερα να είναι και περισσότερα.

Αυτή την προσπάθεια, την πλασάρουμε από δω και πέρα και απ’ τον καινούργιο χρόνο θα την λανσάρουμε και διεθνώς και μέσα από το site του morphogenesis, με στόχο σ’ ένα εύλογο χρονικό διάστημα, να μαζευτούν αυτά τα οχτώ χιλιάδες άτομα για να μπορούμε να συμμετέχουμε και στο παιχνίδι των παγκόσμιων εξελίξεων.

Έχετέ το αυτό κατά νου, αν γνωρίζετε κάποιες ομάδες ανθρώπων, οι οποίοι μπορούν να προσφέρουν σ’ αυτό το έργο που κάνουμε, δικτυώστε μας, μιλήστε τους, έτσι ώστε απ’ τον επόμενο οραματισμό του Μαρτίου, που θα υπάρχει η τεχνική δυνατότητα, να είμαστε σ’ επαφή μαζί τους και να μπορέσουμε να δουλέψουμε συντονισμένα.

Η ΕΞΩΤΕΡΙΚΕΥΣΗ ΤΩΝ ΥΠΕΡΜΑΧΩΝ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ

Το θέμα που επιλέξαμε είναι πολύ μεγάλο και θα μπορούσαμε να συζητάμε ώρες, εμείς όμως θα προσπαθήσουμε να το θέσουμε όσο το δυνατόν πιο συνοπτικά και περιεκτικά,  έτσι ώστε να μπορέσετε συνειδητά, όλες αυτές τις πληροφορίες και τις ιδέες που θα ακούσετε, να τις δουλέψετε και μόνοι σας, με την ησυχία σας, να τις αναλύσετε, να τις αφομοιώσετε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Το θέμα μας είναι η εξωτερίκευση των υπέρμαχων του φωτός. Ας δούμε τι εννοούμε με το εξωτερίκευση και τι με το υπέρμαχοι του φωτός.

Η εξωτερίκευση είναι ένας όρος, που στο χώρο της εσωτερικής αναζήτησης, αναφέρεται σε συνειδητή κάθοδο, σε συνειδητή ενσάρκωση δηλαδή, σε κάποιο συγκεκριμένο καρμικό περιβάλλον, κάποιων ανώτερων πνευματικά υπάρξεων, με συγκεκριμένη αποστολή, είναι αρκετά απλό. Κάποιες δηλαδή υπάρξεις, οι οποίες έχουν μια ανώτερη σοφία, από εκείνα τα όντα που κατοικούν σ’ ένα συγκεκριμένο καρμικό, όπως είναι ο γήινος καρμικός κόσμος, στον οποίο βρισκόμαστε όλοι, αποφασίζουν για λόγους προώθησης του Θείου Σχεδίου και προκειμένου η πνευματική εξέλιξη του συγκεκριμένου καρμικού κόσμου, να μπορέσει να επιτευχθεί με πιο ασφαλείς και πιο ταχύτερους ρυθμούς, να εξωτερικευθούν, δηλαδή από τα εσωτερικά πεδία, όπου διαμένουν, να εξωτερικευτούν και να προβάλλουν την ύπαρξή τους, σ’ ένα κατώτερο καρμικό περιβάλλον, όπως αυτό του γήινου πεδίου, προκειμένου να προσφέρουν συγκεκριμένη αποστολή.

Βρισκόμαστε λοιπόν σε μια περίοδο, όπου αρχίζει και υλοποιείται αυτό το συγκεκριμένο σχέδιο της εξωτερίκευσης.

Τι είναι οι υπέρμαχοι του φωτός;

Νομίζω ότι συνάγεται ήδη από την ερμηνεία που έδωσα στην έννοια της εξωτερίκευσης, είναι λοιπόν προηγμένες ψυχές, οι οποίες επειδή ωστόσο καρμικά είναι δεμένες με το γήινο περιβάλλον, με το γήινο σχολείο, ενσαρκώθηκαν και ενσαρκώνονται μαζικά στο γήινο σχολείο, προκειμένου να οργανώσουν, να δικτυώσουν, αυτή την ομαδική αποστολή διάσωσης και πνευματικής αφύπνισης της ανθρωπότητας και του πλανήτη μας.

Άρα, αναφερόμαστε σ’ ένα φαινόμενο μαζικής ενσάρκωσης κάποιων προηγμένων, κάποιων εξελιγμένων ψυχών στον πλανήτη γη, προκειμένου, μέσα στα επόμενα χρόνια με ορίζοντα, όπως έχουμε ξαναναφέρει δεκαπενταετίας έως τριακονταετίας, μάξιμουμ, να επιβληθούν συγκεκριμένες αλλαγές στον τρόπο ζωής, στην συνείδηση της ανθρωπότητας, στον τρόπο με τον οποίο χειρίζεται τα καθημερινά προβλήματα, το περιβάλλον, όλους τους τομείς του ανθρώπινου πολιτισμού, έτσι ώστε να μπορέσει να αποφύγει το γήινο σχολείο, την υποβάθμιση που αυτή τη στιγμή επιχειρείται από τις αντίπαλες δυνάμεις και αντιθέτως να μπορέσουν να συμβάλλουν στην πνευματική αναβάθμιση του σχολείου.

Πρέπει να περιγράψουμε εν συντομία, ποια είναι η κατάσταση σήμερα. Έχουμε ένα πλεονέκτημα, το οποίο μπορεί να μην το έχετε συνειδητοποιήσει, ωστόσο είναι πάρα πολύ σημαντικό και οφείλω να σας το θίξω.

Μέχρι πρότινος, είχαμε διάφορες σκόρπιες πληροφορίες από ανεξάρτητους ερευνητές, από πνευματικούς δασκάλους, από διάφορες πηγές, για το τι συμβαίνει στη γη και για ποιο λόγο κάποιοι επιχειρούν να φτιάξουν τα μεταλλαγμένα, ν’ αλλάξουν την ανθρώπινη φύση, από την άλλη μεριά βλέπαμε αυτές τις οικονομικές κρίσεις, οι οποίες εκδηλώνονται, βλέπαμε ότι, πώς μέσα από το φαινόμενο της τρομοκρατίας, προσπαθούσε να επιβληθεί μια στέρηση ελευθεριών κι ένας έλεγχος συνείδησης. Βλέπαμε ότι υπάρχει μια αδιαφορία για το φυσικό περιβάλλον και αναρωτιόμασταν γιατί, προς τι αυτή η τρέλα. Είχαμε δηλαδή διάφορα κομμάτια ενός παζλ, τα οποία δεν είχαμε ακόμα κατανοήσει, πού οδηγούσαν και για ποιο λόγο γίνονταν όλα αυτά.

Τώρα συμβαίνει κάτι πάρα πολύ σημαντικό, ότι, έχουμε την εξήγηση στα χέρια μας, ξέρουμε ποιοι και για ποιο λόγο οδηγούν τα πράγματα εκεί που τα οδηγούν κι αυτό είναι ένα ανεκτίμητης αξίας γεγονός, διότι αν δεν γνωρίζεις τι ακριβώς συμβαίνει, δεν μπορείς ν’ αρχίσεις ν’ αναρωτιέσαι και ποιος θα πρέπει να είναι ο αντίλογος απέναντι σ’ αυτό το πράγμα και μέσα από ποιες μορφές οργάνωσης θα μπορέσει ο κόσμος, όχι μόνο ν’ αντισταθεί, αλλά και ν’ αναστρέψει τα πράγματα προς μια θετική πορεία.

Θα προσπαθήσω με δυο λόγια να σας εξηγήσω, να σας περιγράψω πού έχουμε καταλήξει αυτή τη στιγμή και πώς παίζεται το παιχνίδι. (Υπάρχει και ένα πολύ σημαντικό άρθρο που θα δημοσιευθεί τον Ιανουάριο στο τεύχος του Hellenic Nexus, αλλά επειδή το πιάνει από μια σκοπιά, θα προσπαθήσω να σας το δώσω σφαιρικά.)

Αυτό που συμβαίνει είναι ότι, βαίνουμε προς μια κατάσταση την οποία, ο καλύτερος όρος με τον οποίο ορισμένοι την έχουν περιγράψει, είναι τεχνοφεουδαρχία, δηλαδή, ξεκινάω απ’ το τέλος, απ’ την τελική κατάληξη δηλαδή.

Υπάρχουν κάποιες δυνάμεις ανθρώπινες, αλλά όχι μόνο, οι οποίες οδηγούν τα πράγματα προς την επιβολή ενός ολοκληρωτικού καθεστώτος με τη βοήθεια της τεχνολογίας, εξ ου και ο όρος τεχνοφεουδαρχία.

Τι περιλαμβάνει αυτή η κατάσταση;

Αυτοί οι άνθρωποι, που πολλοί τους ονομάζουν παγκόσμια ελίτ, ή παγκόσμια κυβέρνηση κλπ, η ουσία είναι ότι είναι κάποιοι άνθρωποι, οι οποίοι από το απώτατο παρελθόν κατόρθωσαν να συσσωρεύσουν ένα μεγάλο πλούτο και δύναμη εις βάρος των υπόλοιπων συνανθρώπων μας και από τότε ζουν με τη μεγάλη αγωνία του πώς θα διαφυλάξουν αυτή την κυριαρχία που έχουν από την αυξανόμενη ανθρωπόμαζα, κατά την γνώμη τους.

Είναι κάποιοι άνθρωποι, οι οποίοι ολόκληρη την ανθρωπότητα την βλέπουν ούτε λίγο, ούτε πολύ-υπάρχουν πολλές δηλώσεις τους, που μπορείτε να βρείτε που χαρακτηρίζουν ακριβώς αυτή την νοοτροπία τους την ελιτίστικη- θεωρούν όλη την υπόλοιπη ανθρωπότητα ένα απέραντο κοτέτσι, ή μια κατσαριδόμαζα, μπορείτε να το φανταστείτε, όπως θέλετε και αισθάνονται μια διαρκή απειλή ότι καθώς αυξάνεται συνεχώς ο πληθυσμός, αυξάνονται οι κατσαρίδες κλπ, κάποια στιγμή θα απειληθούν τα συμφέροντά τους, η κυριαρχία τους κλπ, αυτός είναι ο ένας παράγοντας.

Ο δεύτερος παράγοντας είναι ότι επειδή έχουν συσσωρεύσει γνώση και τεχνολογία, οι οποίες οδηγούν σε μια μεταλλαγή του ανθρώπινου είδους, δηλαδή προσφέρουν τη δυνατότητα της μακροζωίας, αν όχι της αθανασίας, αλλά και της κατοχής των τρόπων χειρισμού της ενέργειας, έτσι ώστε ανοίγουν τεράστιες προοπτικές, αυτές τις γνώσεις κι αυτές τις δυνάμεις ξέρουν ότι, εάν αποκαλυφθούν, διαρρεύσουν και τις μοιραστούν με το υπόλοιπο της ανθρωπότητας, ότι η κυριαρχία τους πάει περίπατο.

Υπάρχει λοιπόν ένα πολύ μεθοδευμένο σχέδιο, το οποίο ουσιαστικά έχει ξεκινήσει από τις αρχές του εικοστού αιώνα, αλλά το βλέπουμε να εντείνεται πάρα πολύ από τα τέλη της δεκαετίας του ογδόντα, να σπρώξουν έτσι τα πράγματα, ώστε να καταλήξουν σ’ αυτή τη λύση της τεχνοφεουδαρχίας.

Τι περιλαμβάνει αυτή η λύση, τώρα που έχουμε όλα τα κομμάτια του παζλ;

Το πρώτο που περιλαμβάνει είναι η εξαφάνιση των εργαζόμενων στρωμάτων, η συμπίεση και εξαφάνιση των εργαζόμενων στρωμάτων, διότι, με τη βοήθεια της τεχνολογίας, δεν έχουν ανάγκη πια αυτοί οι άνθρωποι απ’ τη λεγόμενη εργατική τάξη, ή τη μικρομεσαία τάξη κλπ. Τους φτάνει ένα στελεχιακό δυναμικό με τη βοήθεια της τεχνολογίας, για να παράγουν και να ελέγχουν τα πράγματα.

Συνεπώς, τους υπόλοιπους τους θεωρούν αναλώσιμους και είδος προς εκκαθάριση. Αυτό το βλέπουμε να εντείνεται σε πολύ μεγάλο βαθμό ήδη στις μέρες μας, αλλά αυτό είναι σίγουρο και έχετέ το πολύ καλά στο μυαλό σας, ότι είναι κάτι, το οποίο θα το βλέπετε να εντείνεται ολοένα και περισσότερο μέσα στα επόμενα χρόνια. Μπορεί να είναι με τη μορφή της πανδημίας, με τη μορφή των μεταλλαγμένων, των οικολογικών καταστροφών, με τη μορφή πολέμου, πείνας, οικονομικής ανέχειας, η ουσία είναι ότι έχει δρομολογηθεί ένα σχέδιο εξαφάνισης ενός μεγάλου ποσοστού του ανθρώπινου πληθυσμού.

Αυτό είναι λοιπόν το ένα μέρος του παζλ, το οποίο βλέπουμε πως συνδέεται με τα υπόλοιπα και αυτό το σχέδιο της εξαφάνισης που λέμε και της συρρίκνωσης ενός μεγάλου μέρους της ανθρωπότητας και ιδίως των εργαζόμενων, είναι κάτω από την ταμπέλα αποπληθυσμός.

Προσέξτε τι άλλο είναι, κάτι το οποίο ήταν πολύ ύπουλο για να το καταλάβει κανείς, όταν άρχισε να εφαρμόζεται και πώς τώρα δένει και με πληροφορίες που υπήρχαν, δηλαδή, μιλάω για το φεμινιστικό κίνημα.

Το φεμινιστικό κίνημα έτσι όπως ξεκίνησε κυρίως μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, που εντάθηκε, όπου πλέον έχουν υπάρξει ένα σωρό διαρροές για γυναίκες, οι οποίες πρωτοστάτησαν, κυρίως στο χώρο της δύσης, οι οποίες ήταν στη μισθοδοσία της CIA, κι αναρωτιόμαστε και λέγαμε τι συμφέρον μπορεί να είχε η CIA να ενισχύει το φεμινιστικό κίνημα και αποδεικνύεται, μέσα από ομολογίες του ίδιου του Ροκφέλερ, ότι πρώτον, το να βάλλουν τις γυναίκες στον εργασιακό χώρο ήταν ένα ανεκτίμητο πλεονέκτημα, διότι άρχισαν να πληρώνουν φόρους, ενώ μέχρι τότε οι γυναίκες δεν φορολογούνταν και δεύτερον και σημαντικότερο, είναι ότι έσπασαν τη δομή της οικογένειας, έτσι ώστε τα παιδιά αποξενωμένα όσο το δυνατόν περισσότερο απ’ τη μητέρα τους και τον πατέρα τους να εξαρτούν τη διαμόρφωση της συνείδησής τους αποκλειστικά από τους ιδεολογικούς μηχανισμούς του κράτους και της εξουσίας, από την εκπαίδευση τη σχολική και κυρίως από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τον κινηματογράφο κλπ.

Στο ίδιο πλάνο είναι και όλα τα κινήματα που οδηγούν στο άφυλο, υπάρχουν μια σειρά τάσεις, από το πού οδηγούν τα μεταλλαγμένα τρόφιμα, μέχρι πού οδηγούν τα ομοφυλοφιλικά ζεύγη χωρίς τεκνοποίηση και πάει λέγοντας, όπου προσπαθούν μ’ αυτό τον τρόπο να τα ενισχύσουν και να τα χρηματοδοτήσουν με κάθε τρόπο, ώστε να συμβάλλουν στον αποπληθυσμό.

Στο ίδιο μοτίβο της τεχνοφεουδαρχίας εντάσσεται και το ότι συμβαίνει στον τομέα της υγείας και της διατροφής. Στο ίδιο μοτίβο εντάσσεται η καταστροφή του περιβάλλοντος. Προσέξτε κι εδώ το ύπουλο του πράγματος που επίσης μέχρι να το αντιληφθούμε πέρασε κάποιο χρονικό διάστημα αλλά τώρα είδαμε πώς ταιριάζουν όλα.

Προσέξτε τι γίνεται, δεν ξέρω αν σας έχει περάσει ποτέ απ’ το μυαλό, αλλά ο παγκόσμιος πληθυσμός, όσο είχε τη δυνατότητα να αυτοτροφοδοτείται, να μπορεί να καλλιεργεί τις ντομάτες του, τα λαχανικά του, το ένα, το άλλο στο χωριό, ή στην επαρχία, ότι και να γινότανε μπορούσε να πει ο καθένας, δεν τρέχει τίποτα εγώ θα τη βγάλω.

Πότε τον έχει στο χέρι;

Όταν το φυσικό περιβάλλον ελέγχεται τεχνολογικά, αυτό είναι ένα απ’ τα μεγάλα κλειδιά του ελέγχου του παγκόσμιου πληθυσμού, διότι, όταν η σοδειά σου εξαρτάται από σπόρους, τους οποίους δεν τους έχεις εσύ, όταν ο αέρας είναι μολυσμένος, ή το νερό είναι μολυσμένο, τότε είσαι εκατό τοις εκατό σκλάβος της τεχνοφεουδαρχίας, διότι ακόμα και για να αναπνεύσεις, όπως βλέπουμε σε κάποιες ταινίες επιστημονικής φαντασίας, ή για να πιείς νερό, θα πρέπει να έχεις τον πάροχο, ο οποίος είναι μια μεγάλη πολυεθνική εταιρία.

Έτσι λοιπόν η καταστροφή του περιβάλλοντος δεν είναι αποτέλεσμα απλώς δήθεν αλόγιστης χρήσης των πόρων, είναι σχέδιο να πάμε σ’ ένα περιβάλλον όπου η επιβίωση θα εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο από την πολυεθνική τεχνολογία κι έτσι μ’ αυτό τον τρόπο δεν θα μπορεί κανένας να προβάλλει την παραμικρή αντίσταση.

Το ίδιο πράγμα συμβαίνει και στους άλλους δυο τομείς, οι οποίοι συμπληρώνουν το παζλ, που είναι το θέμα της παγκόσμιας ασφάλειας, όπου αποδεικνύεται πλέον ότι όλες οι τρομοκρατικές οργανώσεις είναι δημιουργήματα της παγκόσμιας ελίτ, όλες ανεξαιρέτως, έχουμε τα στοιχεία στα χέρια μας και ο λόγος για τον οποίο ενισχύονται, χρηματοδοτούνται και εξαπολύονται είναι ακριβώς για ν’ αποτελέσουν αφορμή για παρεμβάσεις και ακόμα περισσότερες δεσμεύσεις των ανθρώπινων ελευθεριών.

Τέλος, υπάρχει ο τομέας της ενέργειας και της τεχνολογίας, όπου και εκεί βλέπουμε ότι υπάρχει μια μεγάλη απόκρυψη από τη μια μεριά όλων εκείνων των τεχνολογιών της ελεύθερης ενέργειας, ακριβώς επειδή, όπως σας είπα αυτή η παγκόσμια ελίτ φοβάται, τρέμει ότι εάν διαρρεύσουν, μέσα στο σύνολο του ανθρώπινου πληθυσμού θα χάσει ακριβώς την πρωτοκαθεδρία και τον τρόπο του να ελέγχει τα πράγματα και αφ’ ετέρου του πώς αυτούς τους λίγους ενεργειακούς πόρους, τους οποίους αφήνουν για να τροφοδοτείται η ανθρωπότητα, πώς τους ελέγχουν πέντε άνθρωποι ουσιαστικά σε όλο τον πλανήτη.

Όλες αυτές οι παράμετροι που σας ανέφερα, είναι πλέον και συμπληρώνουν το παζλ της τεχνοφεουδαρχίας, η οποία αποσκοπεί σε μια εξαθλιωμένη τεχνολογικά ελεγχόμενη μάζα δραματικά μειωμένου παγκόσμιου πληθυσμού και όσο για τον εαυτό τους, σας παραπέμπω να ψέξετε στο λίμα μετανθρωπισμός, είναι ένα ρεύμα που κυριαρχεί στους κόλπους της παγκόσμιας ελίτ, το οποίο έχει τα εξής χαρακτηριστικά, του να μπορέσουμε να υπερβούμε την ανθρώπινη φύση, όχι πνευματικά και μέσω δικής μας ατομικής συνειδησιακής εξέλιξης, αλλά μέσω τεχνολογίας.

Είναι ένα ρεύμα, το οποίο κυριαρχεί στους κόλπους αυτών των ανθρώπων, οι οποίοι οραματίζονται την αντικατάσταση του εγκεφάλου τους από τσιπάκια, των μελών τους από βιονικά μέλη και τη χρήση προηγμένης νανοτεχνολογίας και βιοτεχνολογίας, προκειμένου να περάσουν σ’ ένα στάδιο αθανασίας, που οραματίζονται, συγχωνευμένοι με μηχανές. Είναι δηλαδή μια κατάσταση, που δεν είναι εικασίες, υπάρχουν πάρα πολύ συγκεκριμένα στοιχεία και δηλώσεις αυτών των ανθρώπων ότι θέλουν να πάνε προς τα κει.

Εκείνο λοιπόν που είναι το μέλλον, έτσι όπως το οραματίζεται η τεχνοφεουδαρχία, είναι κάποιες ουσιαστικά αθάνατες ανθρωπομηχανές, οι οποίες μέσω της τεχνολογίας θα ελέγχουν αυτή τη μειωμένη εξαθλιωμένη ανθρωπομάζα, για την οποία προορίζουν την πλειοψηφία των ανθρώπων του πλανήτη.

Το μόνο για το οποίο ακόμα δεν υπάρχουν αποδείξεις, δεν είναι ούτε ως προς το ποιοι είναι αυτοί, ή ως προς το τι επιδιώκουν, γιατί αυτά που σας είπα μπορείτε να τα πάρετε κατά γράμμα, ότι έτσι είναι κι έτσι θα επιδιώξουν, το μόνο για το οποίο δεν υπάρχουν ακόμα αποδείξεις είναι για το αν αυτοί οι άνθρωποι ενεργούν μόνοι τους, ή αν από πίσω τους βρίσκονται κάποιες εξωανθρώπινες δυνάμεις.

Η προσωπική μου άποψη για την οποία έχω αρκετές ενδείξεις, αν όχι αποδείξεις, είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι ξενιστές εξωδιαστατικών οντοτήτων, οι οποίες ουσιαστικά είναι ενεργορουφήκτρες και με ορισμένες απ’ αυτούς και με άλλους όχι, έχουν συνάψει συνειδητά, ή ασυνείδητα συμφωνίες.

Όταν ένα ολόκληρο καρμικό περιβάλλον υποβαθμίζεται και τα όντα τα οποία το κατοικούν, πέφτουν σε μια κατάσταση εξαθλιωμένου λήθαργου, η ενέργειά τους διαρρέει, λειτουργούν σ’ ένα πολύ χαμηλά ενεργειακό καθεστώς. Αυτή η ενέργεια η οποία χάνεται, κάποιους τροφοδοτεί, κάποιοι ρουφάνε.

Εκείνη λοιπόν η εικόνα, την οποία έχω, αλλά και άλλοι, είναι ότι ουσιαστικά πρόκειται για μια τέτοια επίθεση.

Πρακτικά όμως, για να μην το απλώνουμε το πράγμα και το θεωρητικοποιούμε, εκείνο που μας ενδιαφέρει είναι ότι, είτε ισχύει, είτε δεν ισχύει αυτό που σας είπα, τα πράγματα ξέρουμε πλέον πού οδηγούν.

Αυτό ακούγεται μεν ζοφερό, αλλά όμως πρέπει να πάρετε υπ’ όψιν σας, ότι είναι κάτι πάρα πολύ σημαντικό γιατί πλέον ξέρουμε με τι ακριβώς έχουμε να κάνουμε και σε λίγο θα ξέρουμε και πώς ακριβώς να το αντιμετωπίσουμε, μέσα από ποιες κινήσεις μπορεί η πλειοψηφία της ανθρωπότητας, αυτή την κατάσταση να την αναστρέψει.

Έρχομαι στο δεύτερο σκέλος πλέον της ομιλίας, που είναι τι γίνεται από την άλλη πλευρά του φωτός, γιατί μιλήσαμε για εξωτερίκευση των υπέρμαχων του φωτός.

Είπαμε λοιπόν ότι μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση, η οποία είχε δείξει και είχε κινήσει ήδη πριν απ’ το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, αλλά ουσιαστικά άρχισε να οργανώνεται με τη λήξη του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου και να εκτείνεται από τα τέλη της δεκαετίας του ογδόντα, κατ’ αντιστοιχία, οι δυνάμεις του φωτός πέρασαν σ’ ένα προσκλητήριο στα εσωτερικά πεδία απέναντι σε ψυχές, οι οποίες ήταν καρμικά δεμένες, προέρχονταν, αν θέλετε, είχαν περάσει και από το γήινο σχολείο, το γήινο καρμικό περιβάλλον, να συμβάλλουν με την επιστράτευσή τους και με την ενσάρκωσή τους εδώ, για να αποφευχθεί το σχέδιο της τεχνοφεουδαρχίας και αντίθετα να μπορέσει να γίνει μια πνευματική αναβάθμιση του γήινου σχολείου, με την έννοια ότι να επιβληθούν σε παγκόσμιο περιβάλλον πολύ καλύτερες, πολύ ευνοϊκότερες συνθήκες καθημερινότητας, μέσα από τις οποίες τα ανθρώπινα όντα θα μπορέσουν να προχωρήσουν πολύ ταχύτερα στην πνευματική τους εξέλιξη.

Έχουμε λοιπόν να κάνουμε με συγκεκριμένες ψυχές σε αποστολή και σας θυμίζω ότι, όταν ακούτε για τα παιδιά ίντιγκο, ή για τα κρυστάλλινα παιδιά, είναι ακριβώς τέτοιες ομάδες ψυχών, στα πλαίσια της εξωτερίκευσης των υπέρμαχων του φωτός.

Είναι ομάδες ψυχών, που κατ’ αντιστοιχία, προσέξτε τις χρονιές γιατί έχει σημασία, άρχισαν να ενσαρκώνονται από τα τέλη της δεκαετίας του σαράντα, από το σαράντα κάτι δηλαδή και ο κύκλος της ενσάρκωσής τους κλείνει μέσα στα επόμενα δυο χρόνια, δηλαδή αυτός ο κύκλος της εξωτερίκευσης κλείνει μέσα στο έντεκα, δώδεκα, δεκατρία, κάπου εκεί, μέσα στην επόμενη διετία. Μιλάμε για εκατοντάδες χιλιάδες ψυχές, οι οποίες ήρθαν όλο αυτό το διάστημα και θα συνεχίσουν να έρχονται όπου η εμπροσθοφυλακή βρίσκεται ιδίως σ’ εκείνα τα άτομα που γεννήθηκαν από το ενενήντα και μετά. Η εμπροσθοφυλακή εννοώ μάλλον, με συγχωρείτε για την έκφραση, από τα τέλη της δεκαετίας του σαράντα, αλλά ήθελα να πω οι δυνάμεις κρούσης, είναι αυτοί δηλαδή που ήρθαν απ’ το ενενήντα και μετά και γι αυτό ακριβώς θα αρχίσουν να μπαίνουν δυναμικά μέσα στα ανθρώπινα πράγματα στην ανθρώπινη κοινωνία, μέσα στην επόμενη πενταετία και πέρα.

Αυτός είναι κι ο λόγος που, είδατε που πολλοί αναρωτιούνται από μας που είμαστε παλιότεροι και λέμε εντάξει έχουμε γνωρίσει πολλούς ομοικραδασμικούς ανθρώπους και στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο, αλλά ακόμα δεν έχουμε δει να εξελίσσεται κάποιο σχέδιο που να παίρνει δυναμική μορφή, εμείς στρώνουμε το χαλί, κάναμε όλη την προετοιμασία και αυτή τη στιγμή τα πράγματα είναι ώριμα, γιατί αν θα δείτε κυρίως από το διαδίκτυο, αλλά και από δικές σας επαφές ενδεχομένως, θα δείτε ότι σ’ όλο τον κόσμο αυτά που σας λέω σήμερα, αρχίζουν ν’ αποτελούν ώριμη συνειδητοποίηση σε εκατομμύρια ανθρώπους, εκεί που αν τα έλεγες αυτά ακόμα και πριν από πέντε χρόνια μόλις, θα σε κοίταγαν σαν να είσαι τρελός. Το έχω και σαν βίωμα από επαφές που έχω από ξένες χώρες που βλέπω ότι, οι άνθρωποι τα συζητούν αυτά τα πράγματα και έχουν ωριμάσει συνειδησιακά.

Εμείς λοιπόν έχουμε κάνει ένα τεράστιο αγώνα όλες αυτές τις δεκαετίες για να στρώσουμε το χαλί σε κάποιες πανανθρώπινες αξίες και στο να μπορέσει να συνειδητοποιήσει ο κόσμος τι ακριβώς γίνεται και πού παίζεται το παιχνίδι, ενδεχομένως να μην προλάβουμε να δούμε την κατάληξη, όμως εκείνοι οι οποίοι ήρθαν απ’ το ενενήντα και μετά που θα είναι οι εισιπεντάρηδες της επόμενης πενταετίας και πέρα, είναι αυτές οι ομάδες κρούσης, οι υπέρμαχοι του φωτός οι οποίοι θα μπουν στο παιχνίδι δυναμικά, γιατί θα έχουν από πίσω τους στρωμένη τη γραμμή και την ιδεολογία και αυτό είναι το έργο, το οποίο υπηρετούμε εμείς αυτή τη στιγμή.

Έτσι λοιπόν, εκατοντάδες χιλιάδες ψυχές θα αποτελέσουν κόμβους σ’ ‘ένα παιχνίδι που ξεκινάει τώρα ενός τεράστιου πλανητικού δικτύου του φωτός και μέσω αυτών των κόμβων θα μαζευτούν και θα ενεργοποιηθούν τα εκατομμύρια των ανθρώπων καλής θέλησης, των καλοπροαίρετων ανθρώπων, πάνω σ’ αυτό το παιχνίδι συστράτευσης.

Σας λέω ορισμένα χαρακτηριστικά γνωρίσματα αυτών των ανθρώπων.

Το πρώτο είναι ότι έχουν ένα ισχυρό αίσθημα δικαίου, το δεύτερο είναι ότι είναι ανυπότακτα άτομα, ανεξάρτητα με πάθος για την ελευθερία. Το τρίτο είναι ότι είναι άτομα δημιουργικά, με πρωτότυπες καινοφανείς ιδέες, αλλά όχι μόνο στο μυαλό, αλλά και με τη δημιουργική δύναμη να τα βάλουν μπροστά και να τα πραγματοποιήσουν.

Το πέμπτο είναι ότι πιστεύουν στην παγκόσμια αφθονία, πιστεύουν δηλαδή ότι αυτή η πίστη στην έλλειψη, η οποία είναι κύριο χαρακτηριστικό του σημερινού καρμικού κόσμου, είναι κάτι το ανύπαρκτο, είναι κάτι που υπάρχει μόνο μέσα στο μυαλό μας και ότι το σύμπαν διαθέτει πράγματι όλη την απαραίτητη ενέργεια για αφθονία και ευημερία σε όλους.

Το έβδομο είναι ότι είναι άτομα, τα οποία θεωρούν ότι η μοναδικότητα του καθενός μας και άρα και του εαυτού τους, είναι κάτι το οποίο θα πρέπει να τιμάται και να υπερασπίζεται, αλλά παράλληλα μέσα σε πλήρη αρμονία και σεβασμό με το όλον, με το περιβάλλον, με το συνάνθρωπο, με τους πάντες. Είναι άτομα τα οποία διακατέχονται από πάθος για γνώση και είναι άτομα τα οποία διακατέχονται από πνευματική ανησυχία και έχουν αρχίσει και θα αρχίσουν μέσα στο άμεσο χρονικό διάστημα να εκδηλώνουν ψυχικές δυνάμεις και χαρίσματα, είναι άτομα ελεήμονα, θεραπευτές, αγωνιστές, ευφυείς με μεγάλη εσωτερική σοφία και ισχυρές ψυχικές δυνάμεις.

Αυτά τα στοιχεία διαθέτει σε μεγάλο βαθμό η δύναμη κρούσης του ενενήντα και εντεύθεν, τα νούμερα τα οποία λέω είναι έτσι όπως μας έχουν δοθεί άνωθεν, δεν μπορώ ούτε να τα αποδείξω, ούτε να τα αμφισβητήσω, εκείνο που εγώ λέω είναι ότι                η ένταση στην ενσάρκωση ψυχών ως δύναμη κρούσης είναι από το ενενήντα μέχρι το δυο χιλιάδες δεκατρία, αυτά τα εικοσιτρία χρόνια.

Αυτά τα άτομα λοιπόν, τα οποία χαρακτηρίζονται από αυτά τα στοιχεία είναι εκείνα, γύρω από τα οποία θα συμπυκνωθεί και θα υλοποιηθεί το σχέδιο του φωτός.

Είναι εκείνοι οι υπέρμαχοι του φωτός που με την εξωτερίκευσή τους θα μπορέσουν να συσπειρώσουν γύρω τους εκατομμύρια ανθρώπων, οι οποίοι θα μπορέσουν να αναστρέψουν την πορεία της τεχνοφεουδαρχίας και να μπορέσουν να προωθήσουν την πνευματική αναβάθμιση του ανθρώπινου σχολείου.

Τώρα, σ’ αυτά τα γεγονότα, οι πληροφορίες μας, οι οποίες διασταυρώνονται κι από ανθρώπους, οι οποίοι διαμένουν στο εξωτερικό, είναι ότι σ’ αυτές τις εξελίξεις υπάρχει ένας ιδιαίτερος ρόλος τον οποίο θα παίξει η Ελλάδα.

Θέλουμε να πιστεύουμε, ότι δεν είναι μια αυταπάτη για να ευλογήσουμε τα γένια μας, γιατί είναι κάτι το οποίο δηλώνεται κι από χώρες του εξωτερικού. Χαρακτηρίζεται ότι ως ατμομηχανή της εφαρμογής του θείου σχεδίου θα είναι η Ελλάδα και η Ινδία, με μεγάλο ρόλο και σοβαρό ρόλο αυτό της Ελλάδας, γιατί, υπάρχουν ορισμένα στοιχεία, η ελληνική παράδοση θα είναι ένας από τους κεντρικούς άξονες της εξωτερίκευσης επειδή ακριβώς η ελληνική παράδοση βρίσκεται στον αντίποδα της τεχνοφεουδαρχίας, της αντίληψης αυτής, που έχει η τεχνοφεουδαρχία, εννοώ με την έννοια των αξιών της ανεξαρτησίας, της ελευθερίας, της αναζήτησης της γνώσης και όλης αυτής της ενεργειακής δόνησης η οποία χαρακτηρίζει την ελληνική παράδοση.

Υπάρχει όμως κι ένας άλλος λόγος, ότι εξ’ αιτίας αυτής της τονικής, που έχει η ελληνική παράδοση, αυτό είναι μια πληροφορία απ’ τα εσωτερικά πεδία, ότι από κείνα τα μέλη της πνευματικής ιεραρχίας των εξελιγμένων υπάρξεων που είναι υπεύθυνα για την εφαρμογή του θείου σχεδίου στον πλανήτη γη, ότι αρκετά από τα μέλη της ιεραρχίας είναι ψυχές, οι οποίες καρμικά είναι συνδεδεμένες με τον ελλαδικό χώρο και την ελληνική παράδοση.

Επίσης βλέπουμε ότι πολλές ψυχές υπέρμαχων του φωτός ενσαρκώνονται μαζικά στην Ελλάδα και επίσης η Ελλάδα είναι ένας απ’ τους λόγους που απ’ ότι μαθαίνουμε βάλλεται σήμερα, γιατί ακριβώς κάποιοι γνωρίζουν ότι θα πρωτοστατήσει στην εφαρμογή του Θείου Σχεδίου για την αναβάθμιση της γης.

Εκείνο λοιπόν που μας ενδιαφέρει εμάς και πρέπει να κρατήσουμε, είναι ότι η Ελλάδα θα παίξει κεντρικό ρόλο στην οργάνωση ενός διεθνούς πλανητικού δικτύου του φωτός, μέσα σ’ αυτό το σχέδιο των υπέρμαχων του φωτός και πως σε διεθνές επίπεδο θα αποτελέσουν αυτούς τους κόμβους που λέμε, ενός τεράστιου δικτύου, γύρω από τους οποίους θα ενεργοποιηθούν όλες οι εξελιγμένες ψυχές.

Θα ολοκληρώσω αυτή τη σύντομη τοποθέτηση με δυο-τρία σχόλια.

Πρώτον, έχει κριθεί το παιχνίδι;

Όχι, υπάρχει ένα κείμενο το οποίο έχει δοθεί άνωθεν και έχει κυκλοφορήσει και στο site http://morphogenesis-system.com, που είναι διεθνές, που είναι με τίτλο μετά το 2012, εκεί αναφέρεται ότι υπάρχει ένας εξελικτικός νόμος τον οποίο η ιεραρχία του φωτός τον σέβεται και οφείλουν όλοι να τον σεβαστούν, ότι απ’ την πλευρά του στρατοπέδου του φωτός, δεν μπορεί ποτέ να γίνει μια εξωτερική επέμβαση σ’ έναν συγκεκριμένο καρμικό κόσμο, η οποία θ’ αναβαθμίσει έξωθεν, όπως είπαμε πνευματικά τις συνθήκες του, χωρίς σ’ αυτή την αναβάθμιση και για αυτή την αναβάθμιση να είναι συνειδησιακά ώριμος και έτοιμος ο ίδιος ο καρμικός πληθυσμός, του συγκεκριμένου κόσμου. Ενώ δυστυχώς, μας λέει το κείμενο, αντίθετα, για τις δυνάμεις του σκότους είναι ένα πλεονέκτημα το να είναι συνειδησιακά χαμηλά ένας οποιοσδήποτε καρμικός πληθυσμός, γιατί ακριβώς για να υποβαθμίσεις έναν καρμικό κόσμο, ποντάρεις στο χαμηλό συνειδησιακό του επίπεδο και ποντάρεις σε πολιτικές εξαπάτησης και κοροϊδίας. Καλώς, ή κακώς, πνευματική αναβάθμιση μέσω εξαπάτησης κοροϊδίας, ή έξωθεν επιβολής, δεν γίνεται, διότι, ότι και να τάξεις και ότι θετικό κι αν επιβάλεις  έξωθεν και δια της βίας, εάν δεν είναι συνειδησιακά ώριμος ο καθένας από μας   , πόσο μάλλον το σύνολο της ανθρωπότητας, δεν μπορεί ν’ ακολουθήσει. Ακόμα κι αν επιβληθεί κάτι τεχνικά απ’ έξω θετικό, μέσα σε ελάχιστα χρόνια, θα φυλλορροήσει και ενεργειακά θα ξανακαθίσει πάλι στην πρότερη κατάσταση.

Έτσι λοιπόν, μας λένε από τα εσωτερικά πεδία, ότι προφανώς κανένας δεν μπορεί να εγγυηθεί ποιά θα είναι η κατάληξη και ποιό θα είναι το αποτέλεσμα. Εκείνο που γίνεται από την πλευρά των φωτεινών δυνάμεων, είναι πρώτον, αυτή η μαζική αποστολή εξελιγμένων ψυχών, οι οποίες ακριβώς επειδή είναι εξελιγμένες θα ανεβάσουν τη συνολική συνειδησιακή δόνηση της ανθρωπότητας, έτσι ώστε να μπορούν να φτουρήσουν που λένε, να μπορούν να ριζώσουν οποιεσδήποτε θετικές ενέργειες, που θα γίνουν άνωθεν και το δεύτερο είναι ότι προσφέρεται πλέον αφειδώς από τα εσωτερικά πεδία, χαρίσματα, συνειδητοποιήσεις, γνώσεις και ψυχικές δυνάμεις, οι οποίες είναι στο χέρι μας, στο κατά πόσον θα μπορούμε να συντονιζόμαστε, όσο το δυνατόν περισσότερο και συχνότερα μαζί τους, έτσι ώστε να μπορέσουμε να τις γειώσουμε.

Αυτή λοιπόν είναι η στρατηγική και αυτός είναι ο τρόπος μέσα από τον οποίο θα αρχίσουμε σε λίγο να έχουμε συγκεκριμένες προτάσεις οργάνωσης και προώθησης του Θείου Σχεδίου για τα γήινα πράγματα.

Εκείνο που πρέπει να κάνουμε είναι να προσπαθούμε να είμαστε θετικοί και ανοιχτοί ψυχικά προς τα άνω, όσο περισσότερο μπορούμε, να προσφέρουμε υπηρεσία στο χώρο μας, όπου ζούμε και υπάρχουμε καθημερινά, να μυούμε και να αφυπνίζουμε όσο δυνατόν περισσότερους γνωστούς μας, στην καθημερινότητα, αποκαλύπτοντάς τους το τι συμβαίνει και προς τα πού πρέπει εμείς να επηρεάσουμε και να σπρώξουμε τα πράγματα, να είμαστε σε συνεχή επαγρύπνηση και εγρήγορση, έχοντας τις κεραίες μας συνέχεια τεταμένες, για να συλλάβουμε το σχέδιο του φωτός, έτσι όπως επιμερίζεται για τον καθένα μας, ατομικά, αλλά και για τη συμμετοχή μας σε ευρύτερες λύσεις και προτάσεις που θα κληθούμε να υπηρετήσουμε και να είμαστε ομοικραδασμικοί με το σχέδιο και μεταξύ μας, έτσι όπως τώρα καλή ώρα. Γιατί πολλαπλασιαστικά, εκθετικά λειτουργεί η ομοικραδασμικότητα, προκειμένου να προσελκύσεις πνευματικά όπλα και λύσεις, προκειμένου να μπορέσεις να συμμετάσχεις στο σχέδιο συνειδητά και με αποτέλεσμα.

Θα κλείσω λέγοντάς σας, ότι μας έχει δοθεί η βεβαιότητα, ότι πάρα πολύ σύντομα, μέσα στους επόμενους μήνες κιόλας, θα πρόκειται να υπάρχει υπαγόρευση συγκεκριμένα, πάνω σε δυο πράγματα, για το ποιοί είναι εκείνοι οι άξονες πρακτικά , κοινωνικά, μέσα στην καθημερινότητα, πάνω στους οποίους θα πρέπει να εφαρμοστεί το σχέδιο του φωτός και άρα, πάνω σε ποιούς άξονες θα πρέπει να συγκροτηθούν συγκεκριμένα ομάδες κοινωνικής υπηρεσίας και δράσης και δεύτερον, ότι θα μας δοθεί ένα λυσάρι, το λέω απλοϊκά, με βάση το οποίο θα μπορούμε να αναγνωρίζουμε στην καθημερινότητα ποιές πολιτικές, συμπεριφορές, νοοτροπίες, πεποιθήσεις, συναισθήματα, ιδεολογίες κλπ, ενισχύουν το ένα στρατόπεδο και ποιές το άλλο. Θα δοθεί δηλαδή ένας κώδικας, μια αποκωδικοποίηση, μέσω των οποίων να μπορεί να κρίνει ο καθένας και στην προσωπική του ζωή, αλλά και στην ευρύτερη κοινωνική και πλανητική ζωή, τι ανήκει πού.

Έτσι ώστε να μπορεί να υπάρχει απαραίτητη εγρήγορση και να μπορούμε να γνωρίζουμε πώς πρέπει να τοποθετούμαστε μέσα στην καθημερινότητα, όχι απλά θεωρητικά, αλλά καθαρά πρακτικά, κάτι το οποίο θα περάσει και σε διεθνές επίπεδο κι έτσι θ’ αρχίσουν να συγκροτούνται πλέον εκεί πάνω συγκεκριμένοι τρόποι υπηρεσίας, γιατί αυτό είναι που λείπει μόνο μέχρι τώρα. Το να περάσουμε σε συγκρότηση συγκεκριμένων μορφών υπηρεσίας σε παγκόσμιο επίπεδο.

Μια πρώτη γεύση δίνεται στο κείμενο που έχει κυκλοφορήσει για την πνευματικοποίηση του χρήματος, πάλι σας παραπέμπω στο www.morphogenesis-system.com γιατί είναι ένα  site, το οποίο προορίζεται για κρούση στο διεθνή χώρο.

Αυτό το κείμενο για την πνευματικοποίηση του χρήματος θέτει κάποια πολύ συγκεκριμένα κριτήρια, με βάση να μπορεί ο καθένας να επιλέγει πότε μια ενέργειά του στρέφει την ενέργεια του χρήματος προς τις δυνάμεις του σκότους και πότε προς τις δυνάμεις του φωτός. Πρόκειται λοιπόν να επακολουθήσουν αυτά τα δυο κείμενα, τα οποία θα είναι πολύ μεγάλης σημασίας και τα οποία θα γίνει προσπάθεια να δικτυωθούν απ’ όλους μας προς πάσα κατεύθυνση.

Μπαίνουμε λοιπόν όπως βλέπετε σε μια περίοδο πολύ σημαντικών εξελίξεων, μην έχετε στο μυαλό σας τους ρυθμούς της καθημερινότητας, γιατί όταν λέμε γρήγορη ρυθμοί, πολύ γρήγορων εξελίξεων, μιλάμε με χρόνια και όχι με πεντάλεπτα, δηλαδή το ξέρω ότι του καθενός η προσωπικότητα ανυπομονεί και λέει ότι να, έπρεπε να είχε γίνει ήδη τώρα, θέλω να γίνει αύριο, πώς και τι, αλλά βλέπετε ότι οι ρυθμοί της ανθρωπότητας είναι διαφορετικοί και παρ’ όλα αυτά είναι τρομερά γρήγοροι, γιατί αν δείτε τις εξελίξεις που έχουν γίνει, μόνο τεχνολογικά, κοινωνικά να πούμε, μέσα στην τελευταία εικοσαετία, δεν έχουν γίνει σ’ όλη την ιστορία της ανθρωπότητας πίσω. Μ’ αυτή την έννοια λοιπόν οι εξελίξεις επιταχύνονται τρομερά κι έτσι θα τις δούμε μέσα στα επόμενα χρόνια.

Θεωρώ ότι θα είμαστε έτοιμοι και από τη στιγμή που θα είμαστε έτοιμοι, θα ξέρουμε και τι ακριβώς πρέπει να κάνουμε και πώς ακριβώς πρέπει να οργανωθούμε.

Γι αυτό περνάμε στον οραματισμό θα στηρίξουμε την Ελλάδα, γιατί όπως σας είπα ένας απ’ τους λόγους που βάλλεται είναι αυτός.

Σημαντική Σημείωση: Η γενικότερη ενασχόληση με τον τομέα της πνευματικότητας, καθώς και η συμμετοχή στις διαφόρων ειδών λεγόμενες «διαλογιστικές» ή «ενεργειακές» ασκήσεις, ενίοτε είναι καλύτερα να αποφεύγονται από άτομα που πάσχουν από σοβαρές ψυχικές και νευρολογικές νόσους, σοβαρές παθήσεις του κυκλοφορικού, των ενδοκρινών αδένων κ.ά.
Ως εκ τούτου, πληροφορίες, γνώσεις και ασκήσεις που παρέχονται μέσω της ιστοσελίδας μας σε οποιαδήποτε μορφή (κείμενο, εικόνα, βίντεο κ.λπ.) αποτελούν μέρος ενημερωτικού υλικού μέσω αρθρογραφίας, εργαστηρίων, εκδηλώσεων ή οποιαδήποτε άλλης δραστηριότητας του ΠΑ.ΔΙ.ΣΥ και πρέπει να θεωρούνται καθαρά ενημερωτικού χαρακτήρα. Οπότε εναπόκειται στην κρίση και την προσωπική ευθύνη του καθενός η απόφαση για συμμετοχή ή εφαρμογή, η οποία πάντως σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι προήλθε από προτροπή ή ενθάρρυνσή μας.
Επιπλέον, τυχόν πρακτικές ασκήσεις ή οδηγίες θεραπευτικής υποστήριξης που αναφέρονται μέσω της ιστοσελίδας μας σε οποιαδήποτε μορφή, των εκδηλώσεων και κάθε άλλου τύπου δραστηριοτήτων μας, ρητά συμπεριλαμβανομένων των εργαστηρίων και κάθε τύπου εκπαιδευτικών προγραμμάτων, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να υποκαθιστούν την πρέπουσα ιατρική αγωγή, για την οποία αποκλειστικά υπεύθυνος είναι ο ανάλογης ειδικότητας ιατρός.

Privacy Preferences

When you visit our website, it may store information through your browser from specific services, usually in the form of cookies. Here you can change your Privacy preferences. It is worth noting that blocking some types of cookies may impact your experience on our website and the services we are able to offer.

Click to enable/disable Google Analytics tracking code.
Click to enable/disable Google Fonts.
Click to enable/disable Google Maps.
Click to enable/disable video embeds.
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: Χρησιμοποιούμε cookies για να βελτιώσουμε την εμπειρία πλοήγησης στην ιστοσελίδα μας.