Αυτοάνοσα νοσήματα και πώς να τα αντιμετωπίσουμε

ΑΥΤΟΑΝΟΣΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ
ΚΑΙ ΠΩΣ ΝΑ ΤΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΜΕ

  

Tα αυτοάνοσα νοσήματα είναι αρρώστιες του δυτικού κόσμου

Έχουμε το ίδιο ανοσοποιητικό σύστημα με τους αρχαίους προγόνους μας αλλά οι ουσίες αντιγόνα που προκαλούν ανοσολογική αντίδραση έχουν πολλαπλασιαστεί σε μεγάλο βαθμό. Κάθε μέρα ο κάθε Αμερικανός εκτίθεται σε 250 pounts (περίπου 113 κιλά) χημικών ουσιών. Αντίστοιχα βέβαια και αναλογικά και ο κάθε Ευρωπαίος. Χημικά και αντιβιοτικά στις τροφές, τα εντομοκτόνα και παρασιτοκτόνα, τα καθαριστικά και τα καλλυντικά, το στεγνό καθάρισμα κ.λπ.

Τo ανοσοποιητικό μας σύστημα δεν «γνωρίζει» τις τοξικές ουσίες που παράγονται στη σύγχρονη εποχή και γι’ αυτόν τον λόγο αντιδρά. Δεν είναι όμως κατασκευασμένο για να αντιμετωπίσει όλο αυτόν τον φόρτο των «ξένων» ουσιών που εισέρχεται στον οργανισμό μας. Τα αυτοάνοσα νοσήματα είναι αποτέλεσμα της υπερβολικής αντίδρασης του ανοσοποιητικού συστήματος (στην ουσία προσπαθεί να μας προστατέψει).

Η κύρια επιβάρυνση του ανοσοποιητικού και οι περισσότερες φλεγμονές προέρχεται από τις τροφές, με τη γλουτένη να είναι ένας από τους κυριότερους παράγοντες που προκαλούν ανοσοποιητική αντίδραση.

 

Τι κάνουμε:

Τις πρώτες 3 εβδομάδες κόβουμε τη γλουτένη, τα γαλακτοκομικά και τα γλυκά. Στη συνέχεια προσθέτουμε σταδιακά γαλακτοκομικά και βλέπουμε την αντίδραση του οργανισμού. Τα γλυκά τα προσθέτουμε επίσης σταδιακά αλλά πάντα τρώμε με μέτρο.

Ταυτόχρονα με την αποφυγή της γλουτένης ή και των γαλακτοκομικών κάνουμε και τα εξής βασικά:

  • Αποκαθιστούμε τη μικροβιακή χλωρίδα του εντέρου.
  • Φροντίζουμε να έχουμε επάρκεια σε βιταμίνες (κυρίως D, C και B) και σε μεταλλικά στοιχεία.
  • Αποφεύγουμε όσο γίνεται τις επεξεργασμένες τροφές και τους τοξικούς ρύπους από το περιβάλλον.

 

Πιο αναλυτικά: 
  1. Αποφεύγουμε τη γλουτένη. Σταματάμε να τρώμε όλα τα προϊόντα όσα περιέχουν γλουτένη. Κάποια άτομα αντιδρούν αρνητικά στη γλουτένη, κάποια λίγο και κάποια καθόλου. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν επηρεάζει τον οργανισμό τους. Η κακή γλουτένη βρίσκεται στο σιτάρι, στη σίκαλη και στο κριθάρι, καθώς και σε όλα τα προϊόντα τους (αλεύρι, ζυμαρικά, γλυκά με αλεύρι κ.λπ.), λιγότερο στη βρώμη και στη ζέα (βρες στο ιντερνετ ποια προϊόντα περιέχουν γλουτένη και ποια όχι).
    Μείνε 1 μήνα μακριά από τη γλουτένη. Το 80-90% των ασθενών αντιδρούν θετικά. Βλέπουν βελτίωση σε όλες τις λειτουργίες του σώματος. Βελτιώνονται τα συμπτώματα στη ρευματοειδή αρθρίτιδα, στην αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα, στη νόσο του Κρόουν, στην ελκώδη κολίτιδα, στη νόσο Χασιμότο, στην ψωρίαση, στο λύκο κ.λπ. Ακόμη και σε ασθένειες που δεν θεωρούνται αυτοάνοσες όπως το άσθμα, το έκζεμα, η σκλήρυνση κατά πλάκας, αλλά και σε ασθένειες ψυχολογικής φύσεως όπως το άγχος, η κατάθλιψη, και η σχιζοφρένεια με τη διακοπή λήψης σιταριού και γλουτένης υπάρχει άμεση βελτίωση.
    Το 80% των ανθρώπων με σκλήρυνση κατά πλάκας έχουν αντισώματα στη γλουτένη που σημαίνει ότι αποτελεί ξένη ουσία για το σώμα τους. Αυτά τα αντισώματα στη συνέχεια επιτίθενται στον εγκέφαλο και δημιουργούν δευτερογενείς βλάβες (διασταυρούμενη αντίδραση cross reactivity). Μπορούμε να δοκιμάσουμε να τρώμε ψωμί και ζυμαρικά από καλαμπόκι ή να αντικαταστήσουμε το ψωμί με παξιμάδια που είναι διπλοψημένα. Δοκιμάζουμε και βλέπουμε το αποτέλεσμα.
  2. Τρώμε περισσότερα λαχανικά και φρούτα, περισσότερα ωμά, πλήρη, ζωντανά τρόφιμα, αν είναι δυνατόν βιολογικά (2 μήλα την ημέρα έχουν ισχυρές αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες).
  3. Αποφεύγουμε τα πολύ επεξεργασμένα και συσκευασμένα τρόφιμα, φάστ φουντς κ.λπ. Περιέχουν πολλές τοξίνες που ενεργοποιούν το ανοσοποιητικό σύστημα και τρέφουν τα βλαβερά βακτήρια του πεπτικού σωλήνα.
  4. Αποκαθιστούμε τη μικροβιακή χλωρίδα του εντέρου με προβιοτικά και πρεβιοτικά. Είναι σημαντικό. Τα ωφέλιμα μικρόβια του πεπτικού σωλήνα πλήττονται και καταστρέφονται από τις τοξίνες των τροφών, από τα αντιβιοτικά κ.λπ. Αντίθετα η κακή διατροφή τρέφει τα βλαβερά μικρόβια. Όταν διαταράσσεται η μικροβιακή χλωρίδα του εντέρου, αυτό πυροδοτεί πολλές παθήσεις και όχι μόνο γαστρεντερικές. Μπορεί να προκαλέσει αύξηση του βάρους, πτώση της άμυνας του οργανισμού, επιβράδυνση της θεραπείας μιας ασθένειας, κόπωση, πίεση και κατάθλιψη. Τα προβιοτικά περιέχουν ωφέλιμα βακτήρια για τον πεπτικό σωλήνα Τρώμε 1-2 προβιοτικά κάθε μέρα. Προβιοτικά έχουν το γιαούρτι (πλήρες, προτιμότερο το κατσικίσιο), το κεφίρ, το ξινολάχανο, η μαύρη σοκολάτα, τα λαχανικά που έχουν υποστεί ζύμωση (τουρσί) με αλάτι (χωρίς ξίδι).
    Για τη θρέψη της καλής χλωρίδας και την αποκατάσταση του εντέρου τρώμε πρεβιοτικά. Τα πρεβιοτικά τρέφουν τα ωφέλιμα μικρόβια του πεπτικού σωλήνα. Στα πρεβιοτικά σημασία έχει η ποικιλία και όχι η ποσότητα. Τα πρεβιοτικά βρίσκονται σε φυτικής προέλευσης τρόφιμα όπως στα φρούτα και τα λαχανικά, πικραλίδες, κρεμμύδι, σκόρδο, αγκινάρες, σπαράγγια, όσπρια, γλυκοπατάτες, σέλερι, μπανάνες σπαράγγι, ρίζες και κονδύλους, γλυκοπατάτες, λάχανο, μπρόκολο, χρωματιστά λαχανικά (δίαιτα του ουράνιου τόξου). Η ποικιλία είναι σημαντική, έχει σχέση με τη θρέψη και τη διατήρηση της ποικιλίας των ωφέλιμων μικροβίων. Επίσης, κάθε μέρα πολύ καλό είναι να τρώμε ¼ κ. ζωμό από κόκαλα, έχει κολλαγόνο και θεραπεύει τα γαστρικά προβλήματα (αν και είναι δύσκολο να το φτιάξουμε).
  5. Επάρκεια σε βιταμίνες και μεταλλικά στοιχεία: η βιταμίνη D είναι βασική για τη διατήρηση της ισορροπίας του ανοσοποιητικού συστήματος. Σε ανθρώπους που πάσχουν από αυτοάνοσα νοσήματα βρέθηκαν χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D. Οι ημερήσιες ανάγκες σε βιταμίνη D είναι 400 IU στους ενήλικες και 600-800 IU στα παιδιά, εφήβους και ηλικιωμένους. Τη βιταμίνη D είναι δύσκολο να την πάρουμε με την τροφή, ενώ απαιτείται έκθεση στον ήλιο για σκούρα δέρματα 1.30’ ώρα και για όλα τα δέρματα 25-30 λεπτά τη μέρα. Έτσι την παίρνουμε με συμπληρώματα. Αν έχουμε έλλειψη παίρνουμε αρχικά μεγαλύτερη δόση.
    Πρέπει ακόμη να εξασφαλίζουμε επαρκείς ποσότητες από βιταμίνη C και βιταμίνες Β.
    Η βιταμίνη C σε συνδυασμό με την Ε εκτός των άλλων ωφελειών, προστατεύουν τον εγκέφαλο και μειώνουν τη φλεγμονώδη αντίδραση στον εγκέφαλο από την τοξικότητα του αλουμινίου.
    Οι βιταμίνες πρέπει να προέρχονται από φυσικές πηγές, φυτικές ή ζωικές.
    Επαρκείς ποσότητες επίσης πρέπει να έχει ο οργανισμός μας από τα απαραίτητα ιχνοστοιχεία όπως ψευδάργυρο, μαγνήσιο, κάλιο, σελήνιο, μαγγάνιο κ.λπ.
  6. Διατροφή χαμηλή σε σάκχαρα (η ζάχαρη και οι επεξεργασμένοι υδατάνθρακες, εκτός των άλλων δίνουν τροφή σε παθογόνα μικρόβια και μύκητες, αλλάζοντας δραματικά την εικόνα της εντερικής χλωρίδας). Τις πρώτες 3 εβδομάδες δεν τρώμε γλυκά. Στη συνέχεια τρώμε με μέτρο.
  7. Όχι πολύ κόκκινο κρέας και γαλακτοκομικά. Tις 3 πρώτες εβδομάδες κάνουμε αποχή και από τα γαλακτοκομικά. Στη συνέχεια τα προσθέτουμε σταδιακά και βλέπουμε την αντίδραση του οργανισμού. Στην περίπτωση του λύκου δοκιμάζουμε να κόψουμε όλα τα γαλακτοκομικά και να τρώμε πολλά φρούτα και λαχανικά.
  8. Μακριά από τρόφιμα αντιγόνα, που προκαλούν αλλεργική αντίδραση (τα κυριότερα είναι: φιστίκια, καρύδια, γάλα, αυγά, σιτάρι, σόγια, ψάρια, οστρακοειδή και μερικές φορές το σουσάμι). Ο καθένας γνωρίζει ποια τρόφιμα του δημιουργούν αλλεργική αντίδραση.
  9. Ο κουρκουμάς είναι το πιο ισχυρό αντιφλεγμονώδες. Επιπλέον ο κουρκουμάς και ο κρόκος εξουδετερώνουν την τοξικότητα του αλουμινίου στον εγκέφαλο (διώχνουν το αλουμίνιο από τον εγκέφαλο).
  10. Προστατευόμαστε όσο μπορούμε από τοξικές ουσίες στην ατμόσφαιρα, στο νερό, στο έδαφος και από ακτινοβολίες, ηλεκτρομαγνητική, κινητών κ.λπ. Για παράδειγμα αφήνουμε τα παπούτσια έξω από το σπίτι, δεν πίνουμε από πλαστικά μπουκάλια, δεν αφήνουμε πλαστικά μπουκάλια νερού στο αυτοκίνητο, πίνουμε από θερμός μεταλλικά. Αποφεύγουμε να πίνουμε καφέ ιδιαίτερα ζεστό από πλαστικά ποτήρια. Στο κινητό χρησιμοποιούμε ενσύρματο hands free όχι ασύρματο blue tooth.
  11. Αποφεύγουμε τη χρήση καλλυντικών με χημικά για την περιποίηση του σώματος. Οι τοξικές ουσίες από το στεγνό καθάρισμα των ρούχων στο καθαριστήριο πυροδοτούν αλλεργικές αντιδράσεις στο δέρμα.
  12. Πίνουμε πολύ νερό και εφαρμόζουμε περιοδικά ένα είδος αποτοξίνωσης.
  13. Κάνουμε ασκήσεις χαλάρωσης, γιόγκα κ.λπ.

 

Αυτοάνοσες ασθένειες:
  • Διαβήτης τύπου 1
  • Ρευματοειδής αρθρίτιδα
  • Ψωρίαση
  • Χασιμότο
  • Φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου
  • Σύνδρομο ευερέθιστου έντερου (σπαστική κολίτιδα)
  • Κοιλιοκάκη
  • Νόσος του Crohn
  • Νόσος του Graves: υπερδραστηριότητα του θυρεοειδούς αδένα
  • Νόσος του Addison: ανεπάρκεια των επινεφριδίων ορμονών
  • Αντιδραστική Αρθρίτιδα (Reactive Arthritis): Φλεγμονή των αρθρώσεων, της ουρήθρας και των ματιών μπορεί να προκαλέσει πληγές στο δέρμα και τους βλεννογόνους.
  • Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος: Επηρεάζει το δέρμα, τις αρθρώσεις, τα νεφρά, τον εγκέφαλο και άλλα όργανα.
  • Σύνδρομο Sjogren: Καταστρέφει τους αδένες που παράγουν τα δάκρυα και το σάλιο που προκαλεί ξηροφθαλμία και ξηροστομία μπορεί να επηρεάσει τους νεφρούς και τους πνεύμονες.
  • Κακοήθης Αναιμία: Αλλάζει η λειτουργία των ερυθρών αιμοσφαιρίων με τη μείωση της βιταμίνης Β12.
  • Λεύκη: Άσπρα μπαλώματα στο δέρμα που προκαλείται από την απώλεια της χρωστικής (Νόσος Vitilingo λευκές κηλίδες στο δέρμα εξ αιτίας απώλειας χρωστικής).
  • Σκληρόδερμα: Μια ασθένεια του συνδετικού ιστού που προκαλεί αλλαγές στο δέρμα, στα αιμοφόρα αγγεία, στους μύες και στα εσωτερικά όργανα.
  • Υπερθυρεοειδισμός
  • Νόσος του Addison: ανεπάρκεια αδρεναλίνης
  • Το ανοσοποιητικό βρίσκεται επίσης στον πυρήνα πολλών από τις σύγχρονες αρρώστιες όπως ο καρκίνος, η σκλήρυνση κ.λπ. καθώς και ψυχολογικές διαταραχές.

 

Μερικές από τις πιο επιβαρυντικές τοξικές ουσίες είναι:
  • Βαριά μέταλλα (αλουμίνιο, μόλυβδος υδράργυρος) προσκολλώνται στις πρωτεΐνες των κυττάρων και δημιουργούν μια νέα ουσία που αποτελεί ξένο σώμα και δεν την αναγνωρίζει το ανοσοποιητικό σύστημα.
  • Όξινο γλουταμινικό νάτριο. Το συναντούμε σχεδόν σε όλα τα επεξεργασμένα και συσκευασμένα τρόφιμα του εμπορίου με την ονομασία «γευστικό» ή MSG ή γλουταμινικό μονονάτριο (monosodium glutamate). Το βάζουν οι μάγειρες στα εστιατόρια (βλ https://oliviart-gr.blogspot.gr/2013/06/blog-post.html).
  • Αφλατοξίνες. Παράγoνται από μύκητες (Aspergillus flavus και parasiticus) που αναπτύσσονται σε τρόφιμα ή σε ζωοτροφές, ιδιαίτερα στο καλαμπόκι και στα φιστίκια. Ενεργοποιούν το ανοσοπoιητικό.
  • Το τεφλόν στα μαγειρικά σκεύη.
  • Το εξαχλωροφαίνιο (exachlorophins) έχει βακτηριοστατική και αποσμητική δράση μπαίνει σε οδοντόκρεμες, σαπούνια, καλλυντικά (και άλλα πολλά που ξέρουμε ή μπορούμε να ψάξουμε).
  • Η δισφαινόλη σε πλαστικά από PC (πολυκαρβονικά πλαστικά) είναι η πιο κοινή ουσία που διαταράσσει την ενδοκρινική ισορροπία.
  • Τα πάραμπενς σε καλλυντικά και αρωματικές ουσίες.
  • Τα αλογόνα, το χλώριο στο νερό (για να το εξατμίσουμε χρησιμοποιούμε ένα φίλτρο νερού, βάζουμε το πόσιμο νερό σε μια γυάλινη κανάτα με ανοιχτό το καπάκι και σε μια ώρα εξατμίζεται το χλώριο). Για το χλώριο στο νερό του μπάνιου καλό είναι αν μπορούμε να βάλουμε ένα φίλτρο χλωρίου στο ντους. Τα αλογόνα, το χλώριο, το φθόριο (στις οδοντόκρεμες) και το βρόμιο επιδρούν στο θυρεοειδή, αναστέλλουν τη δράση της θυρεοειδούς ορμόνης και προκαλούν δυσλειτουργία του θυρεοειδή, μια από τις πιο συνηθισμένες αυτοάνοσες ασθένειες.

 

Ρούλα Γκόλιου

(Τα στοιχεία του άρθρου προέρχονται από μια σειρά διαδικτυακών
σεμιναρίων που διοργάνωσε ο Dr Tom O’Bryan «Bertryal Series»
με τη συμμετοχή πολλών εναλλακτικών γιατρών και διατροφολόγων
ανά τον κόσμο και τη μαρτυρία πολλών ασθενών.

Περισσότερα στοιχεία στο βιβλίο: Αutoimmune fix by Τom o’Βryan)

 

 

 

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

*